Polecenie wydane - pozostaje albo egzekwować, albo pozostawić populizm gadułom.
Wyborcę coś widocznie przekonało, więc wybrał. Skoro wybrał, byłby ciężkim kretynem, gdyby nie chciał mądrego, silnego szefa, źle mu życzył i nie chciał pomóc. A pomoc jak pomoc… Każda dobra, jeśli szczera.
No, więc szczerze…
Nie lubię bałaganu. I tego u siebie, i tego gdziekolwiek. Ten swój sprzątam sam. Innych sprzątających szanuję a tych, którzy, pozwalając jeszcze innym na zapaćkanie swojego podwórka, tego nie robią, oceniam jednoznacznie.
Bałagan, to bałagan i żaden powód na pozostawianie go, nie jest dobry. Tej oczywistości nie sposób nie rozumieć, podobnie zresztą jak braku jedynej logicznej reakcji? A może przydałby się tu najsławniejszy organ Maciarewicza? Ten przecież, w mgnieniu oka, wyczułby spisek w wykonaniu twórców „pałacowej” śmiesznoty, albo szokującą, świat normalnych, próbę ośmieszenia prezydenckiej władzy, lub lawinowo postępującą dezorganizację państwa w wykonaniu zakompleksionych karłów? O co tu, do… Najjaśniejszej, chodzi?
Krzykacz jest tylko krzykaczem, ale brak racjonalnej reakcji na nieuzasadniony wrzask, jest zawsze słabością. Gorzej! Jej brak nie tylko nobilituje motłoch - zyskuje mu zwolenników!
Pozornie wygląda więc, że „osiołkowi w żłoby dano…” i coś wybrać trzeba, ale czy rzeczywiście takie to trudne? Kompromis bowiem jest, szacunek dla tragedii też, pamięć funkcjonuje, a hipokryci szermujący polskością, godnością i innymi wartościami, dysponują wręcz szokującą ilością miejsc nadających się nie tylko do postawienia zwykłego pomnika, ale i do wzniesienia niemal tak okazałego monumentu jak Crazy Horse w Black Hills.
Wszak chcieć, to móc…, jednak kiedy zdania aż tak podzielone, to może bez niepotrzebnej zadymy i na swoim!
Dziś to tyle, Panie Prezydencie, ale w przyszłości też proszę na mnie liczyć, bo ja, cząstka narodu polskiego, Polak-niekatolik, zacząłem właśnie Panu pomagać. Rzeczywiście i szczerze. Pisząc.
Cóż, lekko nie będzie.