>Z treści ksiąg starotestamentowych wynikałoby, iż już w zasadzie od czasów Mojżesza judaizm był religią monoteistyczną, z bogiem Jehową samotnie panującym na żydowskim Olimpie. Tymczasem rzeczywistość wyglądała zgoła inaczej - a to, iż nie znajduje ona odzwierciedlenia na kartach biblijnych ksiąg zaświadcza tylko o tym, iż zostały one poddane - nie raz i nie dwa - dokładnej weryfikacji i cenzurze, w celu wyeliminowania z nich wszelkich zapisów i wątków, które wskazywałyby na politeistyczne korzenie religii żydowskiej.

Tu się Pan dość solidnie rozmija z prawdą.
Uważna lektura Starego Testamentu - nie tylko w języku polskim, ale również w językach oryginałów, to znaczy hebrajskim (zdecydowana większość ST) i aramejskim - pozwala dostrzec te fragmenty, w których widoczne są echa politeistycznych wierzeń i praktyk starożytnych Izraelitów. Dotyczy to nie tylko okresu przed Mojżeszem, ale również czasów od Mojżesza (postać najprawdopodobniej niehistoryczna) do Jozjasza, czyli od orientacyjnie XV-XIII wieku p.n.e. (szerokie ramy czasowe dla Mojżesza) do VII wieku p.n.e. (Jozjasz, 639-609).
Napiszę co nieco na ten temat.

(1) Podczas nadspodziewanie długiego pobytu Mojżesza na górze Synaj, Izraelici zażądali od Aarona, by uczynił im bogów, "którzy pójdą przed nimi". Wówczas Aaron przetopił złote kolczyki i stworzył posąg bożka (idola) w kształcie cielca, a także zbudował ołtarz, na którym Izraelici składali ofiary (Wj 32, 1-6). To wyraźny przejaw bałwochwalstwa - odstępstwa religijnego.
Jak Pan zapewne wie, posąg cielca został ostatecznie zniszczony po powrocie Mojżesza z tablicami dekalogu (Wj 32, 19-20).
A dlaczego posąg cielca? Pod postacią byka (cielca) Kana(a)nejczycy czcili swoich bogów, a zwłaszcza Baala i Ela. Pod taką samą postacią również Egipcjanie czcili bogów Ra i Amona, a przecież Izraelici - zgodnie z ST - byli właśnie w trakcie exodusu z Egiptu, gdzie zapoznali się z ich kultem i zapewne wielu z nich - a w tym również Aaron - kult ten praktykowało. Wydaje się to oczywiste, gdyż inaczej do czego byłby im ów cielec potrzebny.

(2) Według Księgi Liczb w Szittim Izraelici czcili Baala Peora, głównego boga Moabitów (Lb 25 1-3).

(3) W Księdze Jozuego (Joz 24, 23) mowa jest o innych bogach, których czcili Izraelici.

(4) W Księdze Sędziów (Sdz 6, 1.25) jest mowa o tym, że "synowie izraelscy" czcili Baala, boga Midianitów.

(5.a) Przenieśmy się teraz na krótko do 2 Księgi Kronik, do czasów króla Salomona, syna Dawida. Z drugiego rozdziału tej księgi dowiadujemy się, że wysłał on poselstwo do Churama (Hirama) króla Tyru, z prośbą o przysłanie drewna cedrowego niezbędnego do zbudowania świątyni bogu Jahwe. W liście do Churama Salomon dał wyraz swej monolatrii pisząc: Świątynia zaś, którą chcę wznieść, ma być wielka, gdyż Bóg nasz jest większy niż wszyscy bogowie (2 Krn 2, 4).

(5.b) Król Salomon poślubił wiele żon. Gdy się zestarzał, za sprawą swych żon porzucił swą dawną i jego ojca Dawida jahwistyczną monolatrię na rzecz synkretyzmu religijnego, czyli de facto na rzecz wielobóstwa. Zaczął czcić Asztarte, boginię Sydończyków oraz Milkoma, bałwana Ammonitów. Zbudował święte gaje i posągi Kemoszowi, bałwanowi Moabitów, Molochowi, bałwanowi Ammonitów oraz wszystkim innym bóstwom, których czciły jego żony (1 Krl 11, 1-8).

(6) Jeroboam I, władca części królestwa Izraela w latach ok. 930 do 910 p.n.e. kazał sporządzić dwa złote cielce jako symbole boga Ela i wzniósł je w dwóch krańcach swego królestwa, to znaczy w Betelu i Dan. Tym bogiem zastąpił boga Jahwe zasiadającego na cherubach w świątyni jerozolimskiej. Odtąd Izraelici pielgrzymowali już nie do Jerozolimy, lecz do Betelu i Dan (1 Krl 12, 28-33).

Teraz - korzystając kolejno z 1 oraz 2 Księgi Królewskiej - w dużym już skrócie podam wyrywkowo kilku tylko spośród tych władców Izraela, którzy wyznawali wielobóstwo (czyli czynili to, co złe w oczach Pana):
(7) Za Rechabeama (Roboama) Judejczycy wznosili świątynie i słupy ku czci bogini Aszery (1 Krl 14, 22).
(8) Achab (1 Krl 16, 30-33). Wznosił ołtarze Baalowi i Aszerze). Za jego panowania było 450 proroków Baala, 400 proroków Aszery i tylko jeden prorok Jahwe, a był nim Eliasz (1 Krl 18, 19.22).
(9) Manasses budował świątynie Baala i Aszery oraz budował w świątyni jerozolimskiej ołtarze "dla całego zastępu niebieskiego" (2 Krl 21, 2-5).

Dopiero Jozjasz, który rozpoczął panowanie kilka lat po Manassesie, przeprowadził gruntowną reformę religijną polegająca na zaprowadzeniu w kraju kultu wyłącznie jednego boga (Jahwe) oraz jednego tylko miejsca kultu (świątyni w Jerozolimie), co wiązało się z likwidacją innych miejsc kultu (2 Krl 23, 3-24). To on zburzył m.in. sanktuaria, które około 350 lat wcześniej wybudował Salomon Aszerze, Kemoszowi, Milkomowi i Molochowi.

A Pan twierdzi, że to, co powyżej napisałem o wielobóstwie Izraelitów "nie znajduje odzwierciedlenia na kartach biblijnych ksiąg". Doprawdy nie pojmuję, jak Pan to wymyślił.

---

Kościół istnieje dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog