Wszyscy przynajmniej trochę interesujący się historia znają tę historię. W 1936 r. podczas olimpiady w Berlinie, po sukcesie odniesionym przez genialnego amerykańskiego sportowca czarnoskórego Jesse Owensa, rozsierdzony Hitler opuścił w gniewie trybunę i odmówił mu podania ręki. Brzmi znajomo, prawda? Problem tylko w tym iż jest to antyhistoria, zmyślona od samego początku do samego końca. A prawda jest nokautująco inna. Hitler bowiem tylko pierwszego dnia gratulował sukcesów niemieckim sportowcom. W reakcji na to, członkowie MKOL wyjaśnili mu, iż nie może składać selektywnych gratulacji. Albo honoruje wszystkich albo nikogo. Hitler wybrał tę drugą opcję i następnego dnia zawodów, gdy wygrał Jessie Owens - naturalną koleją rzeczy nie pogratulował mu.
Natomiast amerykański sportowiec był gwiazdą berlińskiej olimpiady, rozpieszczaną przez berlińską, niemiecką publiczność, która kilka razy urządziła mu "standing ovations" na stadionie, po jego świetnych występach. Owensa, amerykańscy opiekunowie ostrzegali, że można się spodziewać prowokujących i obraźliwych zachowań ze strony niemieckich kibiców - okazało się - i przyznał to sam Owens - iż nie było publiczności która traktowałaby go lepiej. Owens miał status celebryty. I mimo tego że był Czarny nie odbijało się to na jego traktowaniu ze strony organizatorów olimpiady czy niemieckiej publiki. Tymczasem po powrocie do USA, zaraz po zakończeniu Olimpiady, gdy udawał się w hotelu Astoria w Nowym Jorku na uroczystość mu poświęconą - musiał tam wejść drzwiami kuchennymi przeznaczonymi dla służby i Czarnych. Fakt ów - jak również to, iż Prezydent Roosevelt nigdy nie znalazł czasu aby spotkać się z Owensem - jest niemiłosiernie wymowny. Bo to przecież on, a nie Hitler winien się w pierwszym rzędzie ewentualnie z nim spotkać.
Jednakże to nie koniec tej szokującej historii. Otóż latem 1936 r. tuż przed inauguracją olimpady w Berlinie - prasa niemiecka/nazistowska w cyklu artykułów przedstawiła dokonania sportowe poszczególnych krajów, mających brać udział w rywalizacji. Był też tekst o Polsce, w którym zaakcentowano wyśmienity poziom polskiego jeździectwa - mogącego stanowić bardzo trudny orzech do zgryzienia dla Niemców - mających tę dyscyplinę na poziomie...olimpijskim i liczących na tym polu na szereg medali. Jednakże szczególną uwagę poświęcano sportowi amerykańskiemu - będącemu swoistym beniaminkiem niemieckiej publiczności. 21 lipca 1936 r. w czołowym nazistowskim organie prasowym "Volklischer Beobachter" ukazał się obszerny, bogato okraszony zdjęciami artykuł nazistowskiego żurnalisty Bernharda Schittkowa zatytułowany: "Lekkoatletyczna potęga Ameryki. Murzyni... Murzyni. Ten Jesse Owens!". Jeżeli ktoś nie zauważył, zwracam uwagę, iż w tytule słowo "Murzyn" pojawia się dwa razy - co już samo w sobie jest wielce wymowne. A oto fragment tego tekstu:

"Ten Jesse Owens! Niektórym atletom udało się osiągnąć sukces w dwóch konkurencjach.
Byli to Clark (dziesięciobój i trójskok), Lash (5 i 10 kilometrów) i Robinson
(200 metrów i sztafeta). Był jednak jeden sportowiec - Jesse Owens - który osiągnął
zwycięstwa aż w trzech konkurencjach! Tego młodzieńca nie można pokonać! Tym razem Owens lepiej gospodarował swoimi silami i można się spodziewać,
że w Berlinie będzie w najlepszej formie. Jego największym atutem jest jego prawie
nadludzka twardość. W sobotę przebiegł 100 m w 10,5 s., w kolejnym biegu zszedł
nawet do 10,4 sek.; w skoku w dal osiągnął wybitne 7,89 m. W drugim dniu pobiegł
200 m w 21,2 sek., a godzinę później w finałach - równe 21 sek. Oba biegi Owens" wygrał śpiewająco i mogło się wydawać, że mógłby chyba pobiec jeszcze szybciej,nawet o kilka dziesiątych sekundy".

Jestem zaprawionym w bojach historycznym rewizjonistą i już bardzo wiele prawd oczyściłem z werniksu ideologicznej intoksykacji. Jednakże ciągle zdarzają się sytuacje, które mnie totalnie zaskakują. Przyjrzyjmy się temu jeszcze raz. Nazistowskie Niemcy, czołowy organ nazistów w nakładzie - wtedy - powiedzmy miliona egzemplarzy, znany nazistowski dziennikarz, tekst który jest wielkim - goebbelsowskim chciałoby się powiedzieć - peanem na cześć czarnoskórego sportowca i wreszcie to, co najbardziej nokautuje - czyli przypisanie Owensowi NADLUDZKIEJ twardości charakteru. W czołowym niemieckim, nazistowskim organie prasowym, z Owensa - Murzyna zrobiono nadczłowieka - ubermenscha!!! Każdy mający elementarne pojęcie o nazizmie wie jakie znaczenie propagandowe (i nie tylko) miały w nim koncepty ubermenscha - untermenscha. Cała ta sytuacja zdawałoby się jest sensu stricto wzorcowo surrealistyczna - a tymczasem jest dokładnie na odwrót - dokładnie tak było. Wniosek jest tylko jeden z tego doświadczenia. Po raz kolejny się przekonujemy, iż nikomu nie można wierzyć. Wszystko, najświętsze dogmaty i prawdy historyczne należy bardzo krytycznie badać i przepuszczać przez skrupulatną wyżymaczkę bezlitosnej procedury weryfikacyjnej.

przegladza(*)/uploads/2015/12/PZ_2015_3.pdf (tekst poświęcony berlińskiej olimpiadzie)