Nastała moda na bycie tu i teraz i mam nadzieję, że szybko nie przeminie. Wiele osób nie do końca jednak rozumie na czym właściwie to polega. Redukuje się mianowicie owo bycie do wyłączenie myślenia połączone z rejestrowaniem za pomocą zmysłów wszystkiego co się dzieje wokoło. Jednak ktoś kto jest myślicielem nie powinien chyba ćwiczyć się w umiejętności zauważenia każdego ptaka przelatującego za oknem. Chodzi raczej o próbę osiągnięcia stanu, w którym wartość tego co w danej chwili robię nie posiada charakteru względnego. Przyjęcie takiej postawy faktycznie potrafi dać sporo satysfakcji nawet gdy wykonywane czynności nie porażają swoją nowością.
Zatem sednem medytacji jest bezwzględny charakter tego co robię, a nie treść tej czynności.
Jaki zatem sens ma medytowanie w ciszy przez pół godziny dziennie przy założeniu, że resztę czasu wypełnia pośpiech? To raczej coś w rodzaju odsapnięcia. Ma to oczywiście swoją wartość, czego najlepszym dowodem jest fakt, że niektóre firmy wprowadziły taką medytację do grafiku. Nie ulega wątpliwości, że ktoś kto żył w nieustannym stresie i pośpiechu poczuje się lepiej. Tak jak głodujący, który dostanie bułkę.
Być może medytacja przyniesie większe efekty, gdy się zrezygnuje nie tyle z myślenia, co z pośpiechu? Czegoś takiego właściciel firmy już chyba by nie promował.
Matthieu Ricard, naukowiec przyrodoznawca, który został mnichem buddyjskim stwierdza, że medytacja to tylko technika. Może niewiele wnieść gdy nie prowadzi do zmiany stylu życia. Pytanie na ile taki styl życia jest kompatybilny z wymogami społeczeństwa, w którym żyjemy.

Cały wywiad z Matthieu Ricard po niemiecku jest tutaj: www.youtub(*)XgjXDUNJnO_ZjqyqAy_VJAhbmdrOUL