>> To przeczytaj dokładnie i z uwagą moje posty.
>OK, wracam zatem do pierwszego, tj. tego, w którym zanegowałeś unicestwienie prawdziwego świętego Mikołaja, i na początek pytam, cóż Cię w moim niezawodnym sposobie rozumowania tak zwiodło, że negujesz coś, czego nie twierdziłam?

Przecież właśnie w tamtym poście jest to wyjaśnione. Po co pytasz o odpowiedz, skoro ją masz? Następny post wskazuje na powód, dla którego sądzę, że mylisz zawodność ze zwodniczością.

Przeczytaj to, co napisałem. Jeżeli nie rozumiesz - trudno.

>>> To przeczytaj dokładnie i z uwagą moje posty.
>>OK, wracam zatem do pierwszego, tj. tego, w którym zanegowałeś unicestwienie prawdziwego świętego Mikołaja, i na początek pytam, cóż Cię w moim niezawodnym sposobie rozumowania tak zwiodło, że negujesz coś, czego nie twierdziłam?
> Przecież właśnie w tamtym poście jest to wyjaśnione.
Nie, nie wyjaśniasz tam dlaczego negujesz twierdzenie które nie padło.

Ponawiam pytanie: dlaczego przyszło Ci na myśl zanegowanie unicestwienia świętego Mikołaja, choć nie twierdziłam, by nie istniał?

>Przeczytaj to, co napisałem. Jeżeli nie rozumiesz - trudno.
Odpowiesz na pytanie? Jeśli nie umiesz, to mnie jest łatwiej...

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

Rozbiłaś znaczenie słowa "prawdziwy święty Mikołaj" na dwa - "prawdziwy Mikołaj" i "prawdziwy święty" i jęłaś się zastanawiać nad prawdziwymi Mikołajami (uznałaś, że są, bo są ludzie o takim imieniu) i prawdziwą świętością (uznałaś, że jest elementem wiary). Można powiedzieć, że w Twoich rękach prawdziwy święty Mikołaj rozpadł się tym samym na Mikołajów i świętość jako element wiary.

Ja zwróciłem uwagę, że słowa mogą mieć znaczenia nieanalizowalne w ten sposób. Na podobnej zasadzie można by się zastanawiać nad prawdziwą maszyną do pisania i dojść do fałszywych wniosków. Twierdzę (twierdziłem), że popełniasz błąd, bo tego nie zauważasz (nic nie wskazywało, byś zauważała).

Twierdziłem także (być może sam się w tym względzie mylę), że wychodziłaś (świadomie lub nie) z założenia, że (obrazowo mówiąc) znaczenie wyrażenia A+B = znaczenia A + znaczenie B, i twierdziłem, że rozumowanie w oparciu o to założenie jest zawodne, tzn. nie zawsze prawdziwe, co pokazałem właśnie na przykłady wyrażenia "prawdziwa maszyna do pisania". Są bowiem wyrażenia mające nieanalizowalne na części znaczenia (leksemy). Wyrażenie "święty Mikołaj" może być takim leksemem, a przynajmniej należy wziąć taką ewentualność pod uwagę.

Ty natomiast zwróciłaś uwagę, że "mnie nie zawiódł", i doprowadził do rozważań nad nieistnieniem świętego Mikołaja. Ja w odpowiedzi powiedziałem, że mylisz najwyraźniej zwodniczość ze zawodnością rozumowania. Błąd widać na podstawie Twojego sformułowania "mnie nie zawiódł" - nie ma sensu o obiektywnej własności (jaką jest zawodność rozumowania) mówić w odniesieniu do osoby. Albo rozumowanie jest zawodne, albo nie, nie jest zawodne dla kogoś. Musisz więc (musiałaś więc) brać słowo "zawiodło" w znaczeniu zwodniczości - wszakże bardzo dobrze coś może być zawodne (=zwodnicze) dla kogoś, a dla kogoś nie. I na tym polega Twój błąd, ponieważ nie mówiłem o zwodniczości, tylko o zawodności.

> Rozbiłaś znaczenie słowa "prawdziwy święty Mikołaj"
To trzy słowa, nie musiałam niczego rozbijać.

> Na podobnej zasadzie można by się zastanawiać nad prawdziwą maszyną do pisania
Jeśli prawdziwych świętych Mikołajów jest jak maszyn do pisania, to zgoda, że zasada jest podobna.

>Są bowiem wyrażenia mające nieanalizowalne na części znaczenia
Nieanalizowalny jest np. Latający Holender, bo ani to osoba, ani toto lata, czemu miałby takim być Święty Mikołaj, per analogiam?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Nieanalizowalny jest np. Latający Holender, bo ani to osoba, ani toto lata, czemu miałby takim być Święty Mikołaj, per analogiam?

Nie twierdzę, że jest nieanaliowalny, ale twierdzę, że nie uwzględniłaś możliwości, że jest nieanalizowalny. Nie należy ignorować nie tylko faktów, ale możliwości, że coś jest faktem. Przypuśćmy, że robotnik miał sprawdzić, czy dokręcił śruby. Śrub było dziesięć, sprawdził dziewięć i okazało się, że musiał dokręcić drugą - i tak zrobił. Nie sprawdził dziesiątej; przypuśćmy, że była dokręcona. Jak odpowiemy: a) robotnik nie popełnił błędu, przecież śruba była dokręcona, więc wszystko jest w porządku, b) nie, nie wszystko jest w porządku, powinienem był wykluczyć możliwość jej niedokręcenia, czego nie zrobił. Dla mnie właściwa jest odpowiedź b). Ty natomiast zdajesz się pytać "no co, dziesiąta śruba była niedokręcona?"

Zachodzi analogia między postępowaniem robotnika a zawodnym rozumowaniem. Nawet jeżeli prowadzi ono do prawdziwego wniosku, dzieje się to przypadkiem i nie umniejsza błędu.

>>Nieanalizowalny jest np. Latający Holender, bo ani to osoba, ani toto lata, czemu miałby takim być Święty Mikołaj, per analogiam?
> Nie twierdzę, że jest nieanaliowalny, ale twierdzę, że nie uwzględniłas możliwości, że jest nieanalizowalny.
Tę możliwość wykluczył fakt, że świętego Mikołaja zanalizować się dało.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Tę możliwość wykluczył fakt, że świętego Mikołaja zanalizować się dało.

No dobrze, w takim razie ja analizuję nazwę "Warszawa" i otrzymuję, że jest to konkatenacja nazw "War" i "Szawa". Uznajesz tę analizę?

>>Tę możliwość wykluczył fakt, że świętego Mikołaja zanalizować się dało.
> No dobrze, w takim razie ja analizuję nazwę "Warszawa"
No i skoro ta nazwa dała się zanalizować, to jest zarazem wykluczone, by się analizować się nie dała.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>No i skoro ta nazwa dała się zanalizować, to jest zarazem wykluczone, by się analizować się nie dała.

Uważasz więc, że dała się zanalizować, czyli że nazwa "Warszawa" jest połączeniem tych dwóch nazw?

>>No i skoro ta nazwa dała się zanalizować, to jest zarazem wykluczone, by się analizować się nie dała.
> Uważasz więc, że dała się zanalizować
To Ty twierdzisz, że analizowałeś, więc Ty twierdzisz, że się dało. Ja się tylko zgodziłam, że co się dało analizować, to jest analizowalne, a jako takie nie może być nieanalizowalne.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Ja się tylko zgodziłam, że co się dało analizować, to jest analizowalne, a jako takie nie może być nieanalizowalne.

To jest tautologia i nie o nią pytałem. Pytam, czy Ty uważasz za analizę nazwy "Warszawa" to, co ja przedstawiłem powyżej.

>>Ja się tylko zgodziłam, że co się dało analizować, to jest analizowalne, a jako takie nie może być nieanalizowalne.
> To jest tautologia
Nie jest, słowa "analizowalne" i "nieanzlizowalne" mają znaczenia przeciwne.

>Pytam, czy Ty uważasz za analizę nazwy "Warszawa" to, co ja przedstawiłem powyżej.
A po co o to pytasz, skoro nie poprawność analizy jest tu rozważana.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>Pytam, czy Ty uważasz za analizę nazwy "Warszawa" to, co ja przedstawiłem powyżej.
>A po co o to pytasz, skoro nie poprawność analizy jest tu rozważana.

Właśnie jest rozważana, to znaczy ja rozważam. Jestem ciekaw, czy powyżej dokonałem analizy nazwy "Warszawa" i Ciebie pytam o zdanie, masz wszakże pewne doświadczenie w analizowaniu nazw. Możesz więc odpowiedzieć na to pytanie?

>>>Pytam, czy Ty uważasz za analizę nazwy "Warszawa" to, co ja przedstawiłem powyżej.
>>A po co o to pytasz, skoro nie poprawność analizy jest tu rozważana.
> Właśnie jest rozważana, to znaczy ja rozważam.
A ja trzymam się tematu, w którym "analizowanie nazwy Warszawy" było przykładem analizowania, a nie badaniem nazwy Warszawa.

> Jestem ciekaw, czy powyżej dokonałem analizy nazwy "Warszawa"
Wczoraj o 21:06 napisałeś "analizuję nazwę Warszawa", kłamałeś?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>> Wczoraj o 21:06 napisałeś "analizuję nazwę Warszawa", kłamałeś?

Dlaczego przypisujesz mi kłamstwo? Wyrażałem swoje zdanie, zgodnie z którym dokonywałem analizy nazwy "Warszawa". Mam jednak świadomość, że ktoś może się nie zgadzać z moją oceną tego, co robiłem i uważać, że nie była to żadna analiza, czyli ze byłem w błędzie sądząc, że była. Mogłem w najlepszej wierze sądzić, że dokonuję analizy, a być jednak w błędzie.

Dlatego proszę Cię o wyrażenie własnego zdania i o osąd, czy Twoim zdaniem była to analiza, czy nie. Zawsze z taką łatwością wypowiadasz się na każdy temat, miej więc odwagę odpowiedzieć i nie chwytaj się rozmaitych subtelności tylko po to, żeby tego nie zrobić.

A więc: czy Twoim zdaniem była to analiza, czy nie?

>>...kłamałeś?
> Dlaczego przypisujesz mi kłamstwo?
Zakładam Twoje kłamstwo, ponieważ najpierw twierdziłeś, że dokonałeś analizy, a potem, że nie wiesz czy jej dokonałeś.

>Mam jednak świadomość, że [...] byłem w błędzie
> Dlatego proszę Cię o wyrażenie własnego zdania i o osąd
Albo jesteś moim oponentem, albo uważasz, że się nie mylę.

>Zawsze z taką łatwością wypowiadasz się na każdy temat
Ani na każdy temat, ani z łatwością.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

Czyli nie odpowiesz?

>>>...kłamałeś?
>> Dlaczego przypisujesz mi kłamstwo?
>Zakładam Twoje kłamstwo, ponieważ najpierw twierdziłeś, że dokonałeś analizy, a potem, że nie wiesz czy jej dokonałeś.
>>Mam jednak świadomość, że [...] byłem w błędzie
>> Dlatego proszę Cię o wyrażenie własnego zdania i o osąd
>Albo jesteś moim oponentem, albo uważasz, że się nie mylę.
>>Zawsze z taką łatwością wypowiadasz się na każdy temat
>Ani na każdy temat, ani z łatwością.
>

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

Ten katolik wielokrotnie mija się z prawdą, zwyczajnie kłamie. I żeby tylko to. Ma oczywisty problem z logiką, a może i problemy psychiczne. Ostatnio w dyskusji ze mną nazwał swoją religię katolicką fikcją a potem spokojnie stwierdził, że jest wyznawcą tej fikcji.

>Ten katolik [...] nazwał swoją religię katolicką fikcją a potem spokojnie stwierdził, że jest wyznawcą tej fikcji.
I co z tym zrobisz?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>>...kłamałeś?
>> Dlaczego przypisujesz mi kłamstwo?
>Zakładam Twoje kłamstwo, ponieważ najpierw twierdziłeś, że dokonałeś analizy, a potem, że nie wiesz czy jej dokonałeś.
>>Mam jednak świadomość, że [...] byłem w błędzie
>> Dlatego proszę Cię o wyrażenie własnego zdania i o osąd
>Albo jesteś moim oponentem, albo uważasz, że się nie mylę.
>>Zawsze z taką łatwością wypowiadasz się na każdy temat
>Ani na każdy temat, ani z łatwością.
>

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

Jeśli prześledzić posty tego katolika, to akurat on z łatwością ( w cudzysłowie ) wypowiada się na każdy temat. Niestety, brak jednak w jego wypowiedziach logiki i konsekwencji.

>Jeśli prześledzić posty tego katolika, to [...] brak jednak w jego wypowiedziach logiki i konsekwencji.
Ktoś musi nie mieć racji, żeby mieć ją mógł ktoś.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Nie wiem, może ją czynić przedmiotem wiary. Wolno wierzyć we wszystko, co nie prowadzi do sprzeczności.

Dziwna logika, którą sam łamiesz : To już nie wolno wierzyć w to, co prowadzi do sprzeczności ? A kto komu zabrania ? Czy wierzenie w wierutne bzdury jest karalne ? Ty publicznie nazywasz swoja religię fikcją a potem publicznie stwierdzasz, ze jesteś wyznawcą tej fikcji. Czy tu nie ma sprzeczności ? Sam przecież wierzysz w taka sprzeczność.

>>Nie wiem, może ją czynić przedmiotem wiary. Wolno wierzyć we wszystko, co nie prowadzi do sprzeczności.
>Dziwna logika, którą sam łamiesz : To już nie wolno wierzyć w to, co prowadzi do sprzeczności ? A kto komu zabrania ? Czy wierzenie w wierutne bzdury jest karalne ? Ty publicznie nazywasz swoja religię fikcją a potem publicznie stwierdzasz, ze jesteś wyznawcą tej fikcji. Czy tu nie ma sprzeczności ? Sam przecież wierzysz w taka sprzeczność.

Itd. Skończ z tymi bredniami.

>Itd. Skończ z tymi bredniami.

No proszę, katolik jest wkurzony. A ja przecież tylko grzecznie go pytam. Czy płaskoziemiec nie ma prawa wierzyć, że Ziemia jest płaska ? Przecież kilkaset lat temu tak nauczał Twój kościół. I to pod groźbą kar. A czy wiara w płaską Ziemię nie prowadzi do sprzeczności ?

Będę Ci towarzyszył katoliku. Polubiłem czytać Twoje posty. Sprawia mi przyjemność pokazywanie sprzeczności, brak logiki w Twoich wypowiedziach. Mam nadzieję, że mnie też polubisz. Choć teraz nie chcesz ze mną dyskutować.

>>Itd. Skończ z tymi bredniami.
>No proszę, katolik jest wkurzony.

Nie jestem wkurzony, tylko znudzony właśnie tego rodzaju postami. Możesz próbować wytrącić mnie z równowagi, ale Ci się to nie uda, wielu zresztą bezskutecznie próbowało. Możemy oczywiście dyskutować, tylko przedstaw jakiekolwiek argumenty, cokolwiek, czemu warto by poświęcić uwagę i czas. Bo na razie nie piszesz nic, do czego warto by się jakoś szerzej odnieść.

>A ja przecież tylko grzecznie go pytam. Czy płaskoziemiec nie ma prawa wierzyć, że Ziemia jest płaska ? Przecież kilkaset lat temu tak nauczał Twój kościół. I to pod groźbą kar. A czy wiara w płaską Ziemię nie prowadzi do sprzeczności ?

Nie wiem, kiedy Kościół uznawał, że Ziemia jest płaska - przedstaw jakiś cytat lub źródło.

Wniosek zawsze należy wyprowadzać na podstawie aktualnie dostępnych danych. Coś, co nie było sprzeczne z rozumem kiedyś, może być z nim sprzeczne teraz, z uwagi na większą ilość danych. Jeżeli rozum pochodzi od Boga, śmieszne i niedorzeczne jest wierzyć w coś (jako od Boga pochodzące), co byłoby sprzeczne z rozumem. Trzeba odróżnić to, co sprzeczne z rozumem, od tego, co ponad rozumem (niepojęte).

> Nie jestem wkurzony, tylko znudzony właśnie tego rodzaju postami. Możesz próbować wytrącić mnie z równowagi, ale Ci się to nie uda, wielu zresztą bezskutecznie próbowało. Możemy oczywiście dyskutować, tylko przedstaw jakiekolwiek argumenty, cokolwiek, czemu warto by poświęcić uwagę i czas. Bo na razie nie piszesz nic, do czego warto by się jakoś szerzej odnieść.

Katoliku, rozczarowujesz mnie swoimi nieporadnymi tłumaczeniami i wykrętami. Jakoś nie odniosłeś się wprost do mojej tezy, że Twój Bóg gorzej traktuje ludzi niż diabły. Przedstawiłem Ci moje argumenty w tej sprawie a Ty w ogóle się do nich nie odniosłeś. Zamiast tego wolałeś mówić o zastępowaniu jednej fikcji ( Twojej religii ) inną fikcją. Rozumiem, że brak Ci argumentów, wycofujesz się więc rakiem z tej dyskusji.

> Nie wiem, kiedy Kościół uznawał, że Ziemia jest płaska - przedstaw jakiś cytat lub źródło.

Można też przywołać dwóch pisarzy chrześcijańskich, którzy pisząc o kształcie Ziemi, wyjątkowo wyraźnie wypowiadali się przeciw jej kulistości, gdyż byli zwolennikami teorii Ziemi płaskiej. Byli to Laktancjusz i Kosmas Indicopleustes ( IV - VI wiek ). Stworzyli oni pojęcie Świat-tabernakulum - starożytna, chrześcijańska koncepcja świata w kształcie tabernakulum bądź Przybytku Przymierza, z płaską Ziemią pod kopułą nieba.
W pierwszych stuleciach chrześcijaństwa, zanim zdobyto zupełnie przekonywające dowody na to, że Ziemia jest okrągła, wielu inteligentnych i całkiem rozsądnych teologów wolało interpretować dosłownie pewne wersety Starego Testamentu. Na przykład, Św. Augustyn lub Marcin Luter głosili, że żadna istota ludzka nie może mieszkać po drugiej stronie Ziemi, gdyż nie byłaby w stanie zobaczyć Chrystusa zstępującego na Ziemię przy drugim wcieleniu.
1615 r. - Trybunał inkwizycyjny zabrania głoszenia teorii heliocentrycznej. Ziemia jest płaska i unoszą ja na grzbiecie słonie - to poglądy Kościoła. Naukowe podejście Kościoła do świata odzwierciedlały poglądy świętego Augustyna: 'Jest to niemożliwe, aby po przeciwnej stronie Ziemi znajdowali się ludzie, gdyż w Piśmie Świętym nie ma wzmianki o takim rodzie wśród potomków Adama'.
XIX wieczny pisarz Washington Irving w swojej powieści Historia życia o podróży Krzysztofa Kolumba (History of the Life and Voyages of Christopher Columbus) z 1828 roku opisał zmagania Kolumba z katolickim klerem, który nie chciał dopuścić go do podróży morskiej w obawie przed utratą okrętów, które spadną przecież z brzegu Ziemi w otchłań. A i teraz wśród obecnych płaskoziemców przeważającą część stanowią chrześcijanie, w tym katolicy.

> Wniosek zawsze należy wyprowadzać na podstawie aktualnie dostępnych danych. Coś, co nie było sprzeczne z rozumem kiedyś, może być z nim sprzeczne teraz, z uwagi na większą ilość danych. Jeżeli rozum pochodzi od Boga, śmieszne i niedorzeczne jest wierzyć w coś (jako od Boga pochodzące), co byłoby sprzeczne z rozumem. Trzeba odróżnić to, co sprzeczne z rozumem, od tego, co ponad rozumem (niepojęte).
>

Nie wdając się w te filozoficzne rozważania jeszcze raz zapytam : Dlaczego nie wolno wierzyć w coś, co prowadzi do sprzeczności ? A kto komu zabrania ? Czy wierzenie w wierutne bzdury jest karalne ? Czy płaskoziemiec nie ma prawa wierzyć, że Ziemia jest płaska ?
Postawiłeś tezę, a ja ją obalam. Twoja wiara w Boga też prowadzi do sprzeczności, a mimo to w niego wierzysz.

>>Nie wiem, może ją czynić przedmiotem wiary. Wolno wierzyć we wszystko, co nie prowadzi do sprzeczności.
>Dziwna logika, którą sam łamiesz : To już nie wolno wierzyć w to, co prowadzi do sprzeczności ? A kto komu zabrania ? Czy wierzenie w wierutne bzdury jest karalne ? Ty publicznie nazywasz swoja religię fikcją a potem publicznie stwierdzasz, ze jesteś wyznawcą tej fikcji. Czy tu nie ma sprzeczności ? Sam przecież wierzysz w taka sprzeczność.
>
Wierzyc możesz w co chcesz, ale świadome nauczanie kłamstw, świadome popularyzowanie fałszu, świadome nauczanie i zachęcanie do nieposłuszeństwa i oddawania czci demonom powinno być karalne. To wszystko dominuje w Kościele Katolickim. Święty Mikołaj to jedna z tych rzeczy, która jest dobrym przykładem - potwierdzeniem - szkodliwości takiego działania.
W dziele Oosthoeks Encyclopedia wyjaśniono: "Obchody [dnia świętego Mikołaja] w gronie rodzinnym wzięły początek od święta kościelnego (obejmującego również przygotowywanie niespodzianek dla dzieci), które z kolei wywodziło się z pierwiastków przedchrześcijańskich. Święty Mikołaj, pędzący konno po dachach, to pogański bóg Wodan [Odyn]. (...) Święty Mikołaj wiódł też za sobą w szaleńczej gonitwie dusze zmarłych, odwiedzające ziemię".
Teutoni istotnie wierzyli, że w ciągu "dwunastu złych dni", między Bożym Narodzeniem a świętem Trzech Króli (6 stycznia), ich najważniejszy bóg Odyn (Wodan) prowadzi przez pola wściekłą szarżę dusz zmarłych. Rozpętuje ona zawieruchę, która niesie ze sobą nasiona płodów ziemi, zapewniając obfity urodzaj.
Odynowi towarzyszył wierny sługa Eckhard, który tak jak jego następca Czarny Piotruś miał ze sobą rózgę. Jeszcze w średniowieczu powszechnie wierzono, że niektóre drzewa i rośliny zapewniają płodność i że wystarczy uderzyć kobietę ułamaną z nich gałązką, by zaszła w ciążę.
O dalszych podobieństwach między Odynem a "świętym" Mikołajem czytamy w książce pt. Feest-en Vierdagen in kerk en volksgebruik (Święta i obrzędy w kościele oraz w obyczajowości ludowej): "Wodan tak samo napełniał buty i drewniaki ustawione przy kominku - tyle że złotem. Dla jego rumaka też wkładano do drewniaków siano i słomę, a ponadto przeznaczano ostatni snopek z pola".

Wiele innych zwyczajów związanych ze "świętym" Mikołajem nosi na sobie piętno pogańskiego pochodzenia. Dlaczego podobne obrzędy wkradły się do tak zwanego chrześcijaństwa? Ponieważ setki lat temu misjonarze z ramienia kościoła nie nalegali, żeby nowo nawróceni przestrzegali biblijnego nakazu: "Wydostańcie się spośród nich i odłączcie się (...) i przestańcie dotykać nieczystego" (2 Koryntian 6:17). Misjonarze chrześcijaństwa nie tylko nie położyli kresu pogańskim praktykom, ale wręcz przyczynili się do ich utrwalenia, gdyż przejęli je po wprowadzeniu niewielkich zmian. Z czasem rozpowszechniły się one po całym świecie.
Osadnicy holenderscy przywieźli zwyczaj obchodzenia dnia "świętego" Mikołaja do Ameryki Północnej. Potem zmieniono mu imię na "Santa Claus". Dostojny biskup przeobraził się w rumianego, zażywnego poczciwca w jaskrawoczerwonym ubiorze. Zamiast infuły ma czapkę krasnala, a białego wierzchowca zastąpiły sanie zaprzężone w renifera. W dalszym ciągu jednak przynosi prezenty, chociaż jego wizytę przesunięto na Wigilię.
Katolickiego "świętego" Mikołaja gdzieniegdzie wyparł "Dziadek Mróz". Niemniej po dziś dzień bez trudu można rozpoznać jego pogańskie pochodzenie.
Jezus Chrystus powiedział, że "prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu duchem i prawdą" (Jana 4:23). Zwyczaje mikołajkowe wystawiają szczerych czcicieli Boga na niemałą próbę: Czy dalej będą uprawiać dawne praktyki związane z kultem Odyna, czy też zerwą z reliktami pogaństwa? Warto o tej porze roku poważnie się nad tym zastanowić.

Był taki czas, zresztą nie do końca minął, że tak zwani naukowcy prześcigali się w eksperymentach na ludziach. Taniego materiału ludzkiego do eksperymentów nigdy nie brakło, to też się nie zmieniło, mimo wielu deklaracji międzynarodowych organizacji o godności człowieka, jego prawach i takich tam. Biedne sierotki trafiały do rąk eksperymentatorów i poddawano testom ich zachowania i reakcję na różne bodźce. Wyizolowano grupkę malutkich dzieci i obserwowano jakie wytworzą relacje społeczne. Wyobraź sobie, że jako jedno z pierwszych nastąpiło wytworzenie relacji religijnych ogólnie rzecz ujmując. To zaskakujące odkrycie prowadzi do prostych wniosków. Nie jesteśmy istotami racjonalnymi, kierującymi się doświadczeniem i logiką. Zazwyczaj decyzje podejmujemy emocjonalnie i wiarą, a nie przekonaniem. Kto rozsądny grać będzie w totolotka, albo zamiast kuć do egzaminu da na mszę w intencji szczęśliwego zdania go. Mimo to składając życzenia bliskim najczęściej szafujemy słowami szczęście, zdrowie, przysłowiowego 100 lat. Cóż nasze pobożne życzenia mają wspólnego z realnym kontaktem z rzeczywistością? Otóż życie nasze składa się z realnego zmagania się z dniem powszednim i naszymi pobożnymi życzeniami, które umilają nam egzystencję. Już w poniedziałek z rana w pracy planujemy sobotni melanż, kolegom opowiadamy o przygodach minionego weekendu, wymyślamy niestworzone historie, w które zaczynamy z czasem wierzyć, choć w rzeczywistości było nudno i siedzieliśmy przed telewizorem z marnej jakości piwem w ręku. Wszystko to w ramach walki z nudą, nuda ma fatalny wpływ na naszą psychikę, religia jest formą rozrywki, ateiści tego nie są w stanie pojąć. Nadaje ona sens i uzasadnia nawet najbardziej absurdalne nasze zachowania, nawet te godzące w nas majątek, zdrowie czy życie. Jestem spokojny o to, że przetrwa, bo my ludzie jesteśmy jej gwarantem. Jeden z komentatorów powiada, że za 10 lat będzie pozamiatane. Powinien to zdanie sobie nad łóżkiem powiesić jako motto, a za tych 10 lat puknąć się mocno w co tam uzna za stosowne.

>Wyizolowano grupkę malutkich dzieci i obserwowano jakie wytworzą relacje społeczne. Wyobraź sobie, że jako jedno z pierwszych nastąpiło wytworzenie relacji religijnych ogólnie rzecz ujmując.
A na czym te relacje społeczne polegały, że je zinterpretowano jako religijne?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

Uważam siebie za agnostyka. Myśle, że jeżeli Bóg istnieje to nie chciałby mieć nic wspólnego z żadną z religii. Wiara -tak, religia-nie. Każda religia uważa ,że jest ta jedyna, prawdziwa a inni są w błędzie. Tak naprawdę to człowiek stworzył religię po to, aby móc sobie podporządkować wiernych taki guru czy inny kapłan ogłosił, że do niego przemawia Bóg, że w związku z tym jest nieomylny, a pozostali jeśli nie będą go słuchać i nie podporządkują się woli guru, będą skazani na męki piekielne. Jeśli Bóg (o ile istnieje) byłby taki jak przedstawiają go poszczególne religie, to byłby wyjątkowo krwiożerczą bestią. Taki Mojżesz do którego ponoć Bóg przemówił kazał narodowi wybranemu dziesiątkować całe miasta i osady w drodze do Kanaan. Oczywiście nie oszczędzając kobiet i dzieci. Niejaki papież zwoławszy krucjaty kazał mordować wszystkich, którzy staną na drodze krzyżowcom do Jerozolimy. Bo tego chce Bóg. Bardzo wygodnie zwalić winę za swoje zbrodnie na Boga. Pomijam fakt, że taki kościół katolicki przez kilka stuleci skutecznie hamował rozwój nauki. Światłych ludzi palił na stosach. Czynili by to nadal, gdyby mogli. Kto wie, jak zaawansowani technicznie bylibyśmy w tej chwili, gdyby nie religia.
Jeśli chcesz porozmawiać ze swoim Bogiem, to czy potrzebujesz do tego pośredników?

>Uważam siebie za agnostyka. Myślę, że jeżeli Bóg istnieje to nie chciałby mieć nic wspólnego z żadną z religii. Wiara -tak, religia-nie. Każda religia uważa ,że jest ta jedyna, prawdziwa a inni są w błędzie.
>
Nie jest nic dziwnego w tym, że wierni tak uważają. W innym przypadku nie byłoby ich w tej czy innej religii. Mamy jako stworzenie Boże wszczepione pragnienie kontaktu ze Stwórcą. To pragnienie objawia się w nas świadomością potrzeb duchowych i pragnieniem ich zaspokajania. Jezus w "Kazaniu na górze" nauczał: (Mateusza 5:3) "Szczęśliwi ci, którzy są świadomi swoich potrzeb duchowych, bo do nich należy Królestwo Niebios".
Ta świadomość pobudza ludzi do szukania sposobu tej potrzeby zaspokojenia. I tu dotykamy sedna kwestii powstawania tak dużej liczby religii. Ale czy wszystkie należy traktować tak samo? Czy one wszystkie maja błogosławieństwo Boga prawdziwego? Przecież tylko jedna może być prawdziwa, Tę prawdę raczej wszyscy ludzie powinni rozumieć.
Biblia to potwierdza, gdyż mówi o "Jest jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest", a przy tym zachęca nas: "Poddawajcie samych siebie próbie, czy trwacie w wierze, doświadczajcie siebie" (Efez. 4:5; 2 Kor. 13:5). Biblia, czyli Pismo święte, ostrzega nas także, byśmy nie dali się zwieść przez fałszywych sług Bożych, którzy tylko "przybierają postać sług sprawiedliwości" (2 Kor. 11:14, 15). Sam Jezus Chrystus mówił, że wiele osób da się zwieść i pójdzie szeroką drogą, która wiedzie ku zgubie, toteż ostrzegał: "Strzeżcie się fałszywych proroków".(Mat. 7:13-15). Większość ludzi nie sprawdza jak się sprawy mają.
Prawdziwa religia, ta jedyna, musi być utworzona przez Boga, stale też pod Jego nadzorem powinna być prowadzona.
>Jeśli Bóg (o ile istnieje) byłby taki jak przedstawiają go poszczególne religie, to byłby wyjątkowo krwiożerczą bestią. Taki Mojżesz do którego ponoć Bóg przemówił kazał narodowi wybranemu dziesiątkować całe miasta i osady w drodze do Kanaan. Oczywiście nie oszczędzając kobiet i dzieci.
>
To często wyrzucany argument przeciwko prawdziwemu Bogu. Tym którzy to robią jawi się Bóg jako "bezgranicznie dobry", wszystko wszystkim przebaczający, niczego niewymagający od ludzi ale traktujących ich jako wyższych od siebie. Taki który ze względu na zachowanie ludzi chętnie powinien zmieniać prawo i zasady, przykazania, bo przecież Jemu nie wypada egzekwować ich przestrzegania. Tak jest Bóg postrzegany w większości religii.
Tak jednak nie jest.
W Biblii powiedziano: "Rozpoznacie ich po ich owocach. Czyż zbiera się z cierni winogrona albo z ostu figi?" (Mateusza 7:16). Żeby odróżnić drzewo figowe od ostu, nie trzeba być botanikiem. Podobnie nie trzeba być ekspertem w dziedzinie religii, żeby odróżnić prawdę od fałszu, religie prawdziwą od fałszywej.

Istniały zasadnicze przyczyny, dla których Jehowa dał Izraelitom ziemię Kanaan i upoważnił ich do wywłaszczenia ludności kananejskiej. Kananejczycy swą skandaliczną niegodziwością w pełni zasłużyli na zagładę. Kanaan, odznaczał się pewną zdecydowanie złą cechą charakteru; miał naturę lubieżną, co przejawiało się w obelżywym zachowaniu wobec jego dziadka, Noego. Cham, ojciec Kanaan, chociaż go znał, to jednak albo nie uczynił nic, aby zapobiec tej swawoli, albo nie podjął żadnych kroków w celu ukarania niegodziwca. Dlatego też Kanaan został przeklęty w imieniu Boga.
Kananejczycy byli rzeczywiście bardzo zepsuci, że zasługiwali w ocenia Boga, na zagładę. Kiedy Bóg zakazał Izraelitom kazirodztwa, nierządu i innych podobnych występków, dodał jeszcze słowa: "Nie będziesz dawał dziecka swego, aby było przeprowadzone przez ogień dla Molocha (...) Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To jest obrzydliwość. Nie będziesz obcował z żadnym zwierzęciem, aby popełnić z nim nieczystość. Także i kobieta nie będzie stawać przed zwierzęciem, aby być splugawioną przez nie. To jest sromota! Tymi wszystkimi rzeczami (...) splugawiły się narody, które wypędzam przed wami. Także i ziemia stała się nieczysta". (Kapł.18:2-27,BT). Tak, ofiary z dzieci, kazirodztwo, homoseksualizm i stosunki ze zwierzętami - taki tryb życia wiedli Kananejczycy! Poza tym uprawiali również magię, wróżbiarstwo, czary i inne rzeczy obrzydliwe w oczach Bożych i przez Niego zakazane.
W najwyższym stopniu zdemoralizowana i zwyrodniała była również religia Kananejczyków. Tak zwane "święte słupy" najwyraźniej były symbolami seksualnymi, a wiele obrzędów odprawianych na "wyżynach" forsowało niesamowite ekscesy i zboczenia. Nic więc dziwnego, że Bóg zarządził ich wytępienie! Gdyby zezwolono na pozostawienie chociażby kobiet i dzieci, i te z pewnością wciągnęłyby Izraelitów w niemoralne praktyki fałszywego kultu.
Wyrok był sprawiedliwy. Tę rzecz zaś opisano dla pouczenia wszystkich czytających Biblię, jako prawda o Bogu wymagającym wyłącznego oddania i posłuszeństwa. On zna ludzi i wie do czego są zdolni gdy nie boją się Boga. Dzisiaj to wszystko, co czynili Kananejczycy, za co zostali usunięci z ziemi, czynią współcześnie żyjący, większość wszak odrzuca prawdziwego boga, cóż dopiera mówić o posłuszeństwie Bogu..

Ten opis poniżej to przykład religii fałszywej, kto z ludzi "świadomych swych potrzeb duchowych" - myślących, takiej religii zaufa?
>Niejaki papież zwoławszy krucjaty kazał mordować wszystkich, którzy staną na drodze krzyżowcom do Jerozolimy. Bo tego chce Bóg. Bardzo wygodnie zwalić winę za swoje zbrodnie na Boga. Pomijam fakt, że taki kościół katolicki przez kilka stuleci skutecznie hamował rozwój nauki. Światłych ludzi palił na stosach. Czynili by to nadal, gdyby mogli.
>Jeśli chcesz porozmawiać ze swoim Bogiem, to czy potrzebujesz do tego pośredników?
>
Prawdziwy Bóg nie wymaga pośredników w rozmowach.

>>

>Prawdziwa religia, ta jedyna, musi być utworzona przez Boga, stale też pod Jego nadzorem powinna być prowadzona.
A która jest prawdziwa? Jeśli powiesz, że chrześcijańska to żydzi lub muzułmanie się z tym nie zgodzą

>Istniały zasadnicze przyczyny, dla których Jehowa dał Izraelitom ziemię Kanaan i upoważnił ich do wywłaszczenia ludności kananejskiej. Kananejczycy swą skandaliczną niegodziwością w pełni zasłużyli na zagładę. Kanaan, odznaczał się pewną zdecydowanie złą cechą charakteru; miał naturę lubieżną, co przejawiało się w obelżywym zachowaniu wobec jego dziadka, Noego. Cham, ojciec Kanaan, chociaż go znał, to jednak albo nie uczynił nic, aby zapobiec tej swawoli, albo nie podjął żadnych kroków w celu ukarania niegodziwca. Dlatego też Kanaan został przeklęty w imieniu Boga.
>Kananejczycy byli rzeczywiście bardzo zepsuci, że zasługiwali w ocenia Boga, na zagładę. Kiedy Bóg zakazał Izraelitom kazirodztwa, nierządu i innych podobnych występków, dodał jeszcze słowa: "Nie będziesz dawał dziecka swego, aby było przeprowadzone przez ogień dla Molocha (...) Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To jest obrzydliwość. Nie będziesz obcował z żadnym zwierzęciem, aby popełnić z nim nieczystość. Także i kobieta nie będzie stawać przed zwierzęciem, aby być splugawioną przez nie. To jest sromota! Tymi wszystkimi rzeczami (...) splugawiły się narody, które wypędzam przed wami. Także i ziemia stała się nieczysta". (Kapł.18:2-27,BT). Tak, ofiary z dzieci, kazirodztwo, homoseksualizm i stosunki ze zwierzętami - taki tryb życia wiedli Kananejczycy! Poza tym uprawiali również magię, wróżbiarstwo, czary i inne rzeczy obrzydliwe w oczach Bożych i przez Niego zakazane.
>W najwyższym stopniu zdemoralizowana i zwyrodniała była również religia Kananejczyków. Tak zwane "święte słupy" najwyraźniej były symbolami seksualnymi, a wiele obrzędów odprawianych na "wyżynach" forsowało niesamowite ekscesy i zboczenia. Nic więc dziwnego, że Bóg zarządził ich wytępienie! Gdyby zezwolono na pozostawienie chociażby kobiet i dzieci, i te z pewnością wciągnęłyby Izraelitów w niemoralne praktyki fałszywego kultu.
> Wyrok był sprawiedliwy. Tę rzecz zaś opisano dla pouczenia wszystkich czytających Biblię, jako prawda o Bogu wymagającym wyłącznego oddania i posłuszeństwa. On zna ludzi i wie do czego są zdolni gdy nie boją się Boga.
To coś nowego. Z tego wynika, że Bóg nie tylko jest krwiożerczy, ale również cwany lub leniwy. Posłużył się "narodem wybranym" aby uśmiercić tysiące ludzi. Jakoś Sodome i Gomorę zniszczył sam, nie potrzebował pomagierów
Przecież podobno Bóg dał ludziom wolna wolę. Dlaczego karze nieposłusznych ludzi, skoro oni tak wybrali, zgodnie z wolną wolą daną przez Boga.
Moim zdaniem najbliżsi prawdy są buddyści. O ironio, nie posiadają spersonalizowanego Boga i dlatego jest im obca przemoc.

>>Prawdziwa religia, ta jedyna, musi być utworzona przez Boga, stale też pod Jego nadzorem powinna być prowadzona.
>A która jest prawdziwa? Jeśli powiesz, że chrześcijańska to żydzi lub muzułmanie się z tym nie zgodzą
>
Możesz zastosować kryterium oceny po owocach? Więc zastosuj. Przypomną:
(Mateusza 7:16-23) "Rozpoznacie ich po owocach. Czy z cierni zbiera się winogrona albo z ostu figi? Podobnie każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, a każde złe drzewo wydaje złe owoce. Dobre drzewo nie może rodzić złych owoców, a złe - dobrych. Każde drzewo, które nie wydaje dobrych owoców, ścina się i wrzuca w ogień. Rzeczywiście więc rozpoznacie tych ludzi po ich owocach. "Nie każdy, kto do mnie mówi: ‚Panie, Panie', wejdzie do Królestwa Niebios, lecz tylko ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Nadejdzie dzień, gdy wielu mi powie: ‚Panie, Panie, czy w twoim imieniu nie prorokowaliśmy? Czy w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów? I czy w twoim imieniu nie dokonywaliśmy wielu potężnych dzieł?'. Ale ja im wtedy oświadczę: ‚Nigdy was nie znałem! Odejdźcie ode mnie, wy, którzy postępujecie niegodziwie!'".

>Przecież podobno Bóg dał ludziom wolna wolę. Dlaczego karze nieposłusznych ludzi, skoro oni tak wybrali, zgodnie z wolną wolą daną przez Boga.
>
Jako ludzie podlegamy pewnym ograniczeniom. W odróżnieniu od Boga nie jesteśmy wolni w sensie absolutnym. Słowo Boże wyjaśnia, że Jehowa wyznaczył granice naszej wolności oraz że powinniśmy ich przestrzegać. Na przykład żony mają być podporządkowane mężom, a dzieci - rodzicom. W związku z tym powinniśmy zadać sobie pytanie: Jak wyznaczone przez Boga granice wpływają na mój sposób korzystania z wolnej woli? Odpowiedź może mieć wpływ na przyszłość każdego z nas.
CHODZI WIĘC o WŁAŚCIWE KORZYSTANIE Z WOLNEJ WOLI
Czy wolność, która podlega ograniczeniom, to prawdziwa wolność? Tak! Dlaczego? Granice wolności służą naszej ochronie. Wyobraź sobie, że chcesz pojechać do jakiegoś miasta. Czy czułbyś się bezpieczny, gdyby na drogach nie obowiązywały żadne przepisy? Gdyby każdy mógł decydować, z jaką prędkością i po której stronie drogi jedzie? Oczywiście, że nie. Ograniczenia są niezbędne, by wszyscy mogli cieszyć się prawdziwą wolnością. Zły wybór niesie ze sobą konsekwencje, ale o tych konsekwencjach każdy jest poinformowany, i wybiera.

>Moim zdaniem najbliżsi prawdy są buddyści. O ironio, nie posiadają spersonalizowanego Boga i dlatego jest im obca przemoc.
>
Nie rzecz w tym, kto bliżej, ale w tym by znać prawdę i żyć zgodnie z nią. To powinność każdego człowieka.

>Nie rzecz w tym, kto bliżej, ale w tym by znać prawdę i żyć zgodnie z nią. To powinność każdego człowieka.

Nikt nie wie jaka jest prawda. Nikt jej nie zna. Ty jedynie wierzysz w prawdę a to nie to samo. Tą prawdę, o która nam chodzi poznamy dopiero w dniu śmierci. Jak do tej pory jeszcze nikt stamtąd nie wrócił, nie opowiedział, ani też nie kontaktował się.

>Nikt nie wie jaka jest prawda. Nikt jej nie zna.
Ja znam.
>Tą prawdę, o która nam chodzi poznamy dopiero w dniu śmierci.
Tą, czyli jaką i kiedy poznamy, zanim umrzemy, czy po zgonie?
>Jak do tej pory jeszcze nikt stamtąd nie wrócił, nie opowiedział, ani też nie kontaktował się.
Doświadczyłem iluminacji duchowej ( 7-dniowej ), która w mojej ocenie jest ( była ) takim kontaktem.

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>Doświadczyłem iluminacji duchowej ( 7-dniowej ), która w mojej ocenie jest ( była ) takim kontaktem.

Możesz coś więcej na temat swego przeżycia napisać? To zagadnienie bardzo mnie interesuje i chciałbym dowiedzieć się czegoś więcej.

>Możesz coś więcej na temat swego przeżycia napisać? To zagadnienie bardzo mnie interesuje i chciałbym dowiedzieć się czegoś więcej.
Opisałem to w książce, do nabycia u mnie.

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>Nikt nie wie jaka jest prawda. Nikt jej nie zna.
>Ja znam.
>>Tą prawdę, o która nam chodzi poznamy dopiero w dniu śmierci.
>Tą, czyli jaką
prawdę na temat tego, czy śmierć to koniec, czy może jednak jest jakieś potem.
i kiedy poznamy, zanim umrzemy, czy po zgonie?
źle się wyraziłem. Miało być "w chwili śmierci"

>>>Tą prawdę, o która nam chodzi poznamy dopiero w dniu śmierci.
>>Tą, czyli jaką
>prawdę na temat tego, czy śmierć to koniec, czy może jednak jest jakieś potem.
W jaki sposób poznasz tę "prawdę" jeśli śmierć to koniec?

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>W jaki sposób poznasz tę "prawdę" jeśli śmierć to koniec?

Jeśli znajdę się po śmierci w jakiejś formie istnienia, to powiem z ulgą, że byłem w błędzie. A jeśli śmierć to koniec, to wtedy nie będzie nic, pustka - oto jest Nirvana. Ale wtedy już nikt z nas nie będzie w stanie tego sobie uświadomić.

>A jeśli śmierć to koniec, to wtedy nie będzie nic, pustka - oto jest Nirvana. Ale wtedy już nikt z nas nie będzie w stanie tego sobie uświadomić.
Albo tylko niegodziwcy...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>>Tą prawdę, o która nam chodzi poznamy dopiero w dniu śmierci.
>>Tą, czyli jaką
>prawdę na temat tego, czy śmierć to koniec, czy może jednak jest jakieś potem.
> i kiedy poznamy, zanim umrzemy, czy po zgonie?
>źle się wyraziłem. Miało być "w chwili śmierci"
>
My mamy możliwość już poznać prawdę wsłuchując się w słowa tego, który umarł i zmartwychwstał, Jezusa Chrystusa.
Biblia kilka razy wspomina też o Bożej "księdze", zwanej również "zwojem życia". Najwyraźniej zapisano tam imiona tych wszystkich, którzy dzięki wierze mają dostąpić życia wiecznego czy to w niebie, czy na ziemi. Są to imiona sług Jehowy żyjących "od założenia świata" - świata ludzi potrzebujących okupu.

>My mamy możliwość już poznać prawdę wsłuchując się w słowa tego, który umarł i zmartwychwstał, Jezusa Chrystusa.
>Biblia kilka razy wspomina też o Bożej "księdze", zwanej również "zwojem życia". Najwyraźniej zapisano tam imiona tych wszystkich, którzy dzięki wierze mają dostąpić życia wiecznego czy to w niebie, czy na ziemi. Są to imiona sług Jehowy żyjących "od założenia świata" - świata ludzi potrzebujących okupu.
>
Sorki, ale nie kupuje tego. Moje całe życie zawodowe opierało się na zbieraniu i opieraniu się wyłącznie na dowodach, nawet nie poszlakach, lecz dowodach. Wiem, że to stoi w sprzeczności z wiarą, religią. Taki już jestem i dla mnie sens ma tylko to co namacalne, realne.

>>My mamy możliwość już poznać prawdę wsłuchując się w słowa tego, który umarł i zmartwychwstał, Jezusa Chrystusa.
>>Biblia kilka razy wspomina też o Bożej "księdze", zwanej również "zwojem życia". Najwyraźniej zapisano tam imiona tych wszystkich, którzy dzięki wierze mają dostąpić życia wiecznego czy to w niebie, czy na ziemi. Są to imiona sług Jehowy żyjących "od założenia świata" - świata ludzi potrzebujących okupu.
>>
>Sorki, ale nie kupuje tego. Moje całe życie zawodowe opierało się na zbieraniu i opieraniu się wyłącznie na dowodach, nawet nie poszlakach, lecz dowodach. Wiem, że to stoi w sprzeczności z wiarą, religią. Taki już jestem i dla mnie sens ma tylko to co namacalne, realne.
>
To jest namacalne tylko nieco inaczej. Napisano na temat widzenia Boga: (Rzymian 1:20) "Choć jest niewidzialny, to Jego przymioty - Jego wieczna moc i boskość - są wyraźnie widoczne już od stworzenia świata. Można je dostrzec dzięki temu, co zostało stworzone. Dlatego tacy ludzie są bez wymówki".

Można je dostrzec dzięki temu, co zostało stworzone.
>
Zgadza się. Cudów nie trzeba szukać w niebiesiech, one są tu, obok nas, dzieją się w każdej chwili. Ten cud to życie we wszelakiej formie, tej najprostszej jak i bardziej złożonej. Cudem jest to, że choćbyśmy starali sie jak mogli, aby je unicestwić, to życie zawsze znajdzie sposób, aby zaistnieć. Tylko czy jest to dzieło Boga, czy mądrej, potężnej i wszechobecnej natury? A może to jedno i to samo? Przychodzi mi na myśl spieranie się o kreacjonizm lub ewolucjonizm wszechświata. Ale to chyba temat na odrębny wątek.