W lutym 1930 r. Zygmunt Freud napisał list do dr. Chaima Kofflera - usiłującego skaptować go do idei syjonizmu.
A oto jego fragment:

"Drogi Panie!

Nie mogę zostać syjonistą - jakby Pan sobie tego życzył. Ktokolwiek chce wpływać na masy musi dać im jakąś podniecającą i zapalną ideę i moja trzeźwa ocena syjonizmu nie może zaakceptować tego faktu. Z pewnością sympatyzuję z jego celami, dumą napawa mnie nasz uniwersytet w Jerozolimie i sprawia mi zadowolenie sukces naszej polityki kolonizacyjnej. Ale z drugiej strony, nie sądzę aby Palestyna ( znów użycie tego słowa przez Żyda - Arminius) mogła kiedykolwiek stać się żydowskim państwem lub też żeby kiedykolwiek świat islamski i chrześcijański stal się przygotowany na oddanie ich świętych miejsc pod opiekę żydowską. Wydaje mi się, iż bardziej sensownym byłoby ustanowienie żydowskiej siedziby narodowej w kraju mniej historycznie obciążonym. Wiem też , że taki racjonalny punkt widzenia nigdy nie zdobyły entuzjastycznego poparcia mas i finansowego wsparia możnych tego świata. Przyznaję ze smutkiem ,iż BEZPODSTAWNY FANATYZM NASZYCH LUDZI jest w części odpowiedzialny za wzbudzenie podejrzeń i nieufności u Arabów. W żadem sposób nie jestem w stanie wzbudzić w sobie sympatii do całej tej niewłaściwie ukierunkowanej troski, w wyniku której kawałek herodowego muru (to jest ściana płaczu) przekształcany jest w narodową relikwię - obrażając w ten sposób uczucia autochtonów. Osądź więc sam, czy ja - z takim krytycznym poglądem - jestem właściwą osobą aby odgrywać rolę pocieszyciela bałamuconych złudną nadzieją

Twój wierny sługa, Freud."


Intrygującym jest co Freud rozumiał pod pojęciem "bezpodstawny fanatyzm naszych ludzi", w kontekście jak wyżej?
Jeszcze bardziej intrygującym jest jak diagnozował syjonistów w świetle zasad stworzonej przez siebie metodologii psychoanalitycznej? Passus jak wyżej - w którym wyraźnie jest mowa o fanatycznych masach łudzonych przez syjonistów "podniecającą i zapalną" treścią - wskazuje na to, iż nie miał wyjścia i zmuszony był klasyfikować ich w kategoriach ciężkiej neurozy.

Vienna: 26 February 1930
Dear Sir:
"I cannot do as you wish [i.e., become a Zionist] ... Whoever wants to influence the masses must give them something rousing and inflammatory and my sober judgment of Zionism does not permit this. I certainly sympathize with its goals, am proud of our University in Jerusalem and am delighted with our settlement's prosperity. But, on the other hand, I do not think that Palestine could ever become a Jewish state, nor that the Christian and Islamic worlds would ever be prepared to have their holy places under Jewish care. It would have seemed more sensible to me to establish a Jewish homeland on a less historically-burdened land. But I know that such a rational viewpoint would never have gained the enthusiasm of the masses and the financial support of the wealthy. I concede with sorrow that the baseless fanaticism of our people is in part to be blamed for the awakening of Arab distrust. I can raise no sympathy at all for the misdirected piety which transforms a piece of a Herodian wall [i.e., the Wailing Wall] into a national relic, thereby offending the feelings of the natives. Now judge for yourself whether I, with such a critical point of view, am the right person to come forward as the solace of a people deluded by unjustified hope."

Your obedient servant,
Freud "


books.goog(*)m, Chaim Koffler&f=false