W piątek do Łodzi jechałem ze Śląska pociągiem cztery godziny. Przez większość trasy były wielkie problemy z dostępem do "sieci". Siedząc w Warsie, sącząc piwo i poczytując "Wołokę" Wilka, obserwowałem intrygujący - i przerażający zarazem - spektakl. Delikwent o wyglądzie i manierach klasycznego proleta usiłował się do kogoś dodzwonić - bezskutecznie. Wypróżnił przeto w narastających nerwach pięć piw - nieustannie ponawiając próby dzwonienia, po czem zrobił się agresywny i kolebiący na nogach. Klął jak szewc, stawiał się konduktorom, opuścił pociąg w Tomaszowie Mazowieckim, uszczęśliwiony jak ryba wrzucona z powrotem do wody, bo na stacji znów pojawił się zasięg. Barman z Warsu zachowywał się podobnie. Za każdym razem gdy pociąg wjeżdżał na stację pędził do drzwi wagonu, usiłując "złapać zasięg". Również klął jak szewc, więc w końcu nie wytrzymałem i ja go zrugałem - bo w końcu to on jest barman w Warsie, a ja tam jestem klientem konsumującym piwo, za które zapłaciłem krocie. Obok siedziała matka z dzieckiem. Dziecko - 4 lata mniej więcej - nie mogło z powodu jak wyżej wścibiać nos w jakieś smartfonowe gówno, więc nieustannie kaprysiło, płakało, negowało cały świat. Na końcu wylało na siebie pół talerza barszczu, za co dostało od rozjuszonej matki w rzyć, żeby posłużyć się stylem Wilka. A matka ode mnie burę, za to, że katuje dzieciaka i się nim należycie nie zajmuje. Bo pani matki - wyobraźcie sobie - zostawiła berbecia jak wyżej pod moją opieką ( bez poinformowania mnie o tym) i w poszukiwaniu "zasięgu" przeszła od jednego końca składu do drugiego. Po czym nie znalazłszy go wydarła się na PKP i ...barmana. Na moja uwagę, że nie powinna zostawiać berbecia samego, odparowała, że nie był przecież sam, bo... ja byłem obok.
Coż, wiadomo że podróże kształcą i poszerzają horyzonty. Wniosek z tej jest taki, że jak kiedyś na Słońcu wybuchnie trochę więcej plazmy i zrobi się nam dużych rozmiarów impuls elektromagnetyczny - to smartfonowcy wszelkiej maści nie wtrzymają jednego dnia "bez zasięgu". Przeistoczą się w agresywnych zombi - klasyka gatunku horroru - i zaczną mordować siebie nawzajem i innych przy okazji też.
Kolega wielki fan survavilu w ekstremalnych warunkach, już się przygotowuje na taki scenariusz.
Zakupił łuk (uważa łuk za broń uniwersalną i bardzo skuteczną ) i zamierza przeistoczyć się w wytrawnego łucznika. Goraco mnie namawia żebym poszedł w jego ślady.