Pod mianem hołodomoru rozumie sie holokaust popełniony na narodzie ukraińskim w pierwszej połowie lat 30 - tych ubiegłego wieku. W celu złamania oporu ukraińskieog chłopa i zmuszenia go do poddania sie kolektywizacji Stalin zaaranżował sztuczny głód w wyniku ktorego zginęło 7-14 milionów ludzi. Odpowiedzialnością za przeprowadzenie operacji jak wyżej - uznanej w 2008 r. przez Parlament Europejski za zbrodnię przeciwko ludzkości - został obarczony Łazarz Kaganowicz -wybitny stalinista pochodzenia żydowskiego, spec od polityki "rozkułaczania elementu chłopskiego".
Odpowiedzialność za hołodomor spada nie tylko na jego bezpośrednich sprawców. W jakiejś mierze rozciąga się ona także na tych, którzy swoim postępowaniem przyczyniali się do ukrywania prawy o nim. Wśród nich poczesne miejsce zajmuje amerykański dziennikarz nawzwiskiem Walter Duranty. W 1931 r. napisał on serie 13 artykułow opublikowanych w NYT - w ktorych przedstawił totalnie zafałszowaną, opisaną w różowych barwach rzeczywistość. W następnych latach konsekwentnie negował fakt wystepowania na obszarze Związku Sowieckiego głodu, skutkującego śmiercią ogromnych ilości ludzi. Za cykl artykułów jak wyzej Duranty otrzymał w 1932 prestiżową nagrodę Pulitzera. Obecnie rząd ukraiński oraz emigracyjne środowiska ukraińskie starają się o pozbawienie go tej nagrody. Jak do tej pory - o ile mi wiadomo - ich starania pozostają bezskuteczne. Natomiast NYT wydał oświadczenia, w którym potępił praktykę zastosowaną przez Durantego i okreslił ją jako sprzeczną z etyką dziennikarskiej. O takich jak Duranty stalin mawiał, iż są "pożytecznymi idiotami", ewentualnie "bezpartyjnymi bolszewikami".
Przeciwieństwem Durantego był natomiast Gareth Jones walijski dziennikarz, który odbył kilka podróży do Związku Sowieckiego i swoje nadzwyczaj akuratne spostrzeżenia na temat przyczyn i rozmiarów głodu opisał w brytyjskiej prasie. Jego artykuły, przyjmowane z niedowierzaniem i oceniane jako kłamstwo przez komunistów i ich sympatyków (oraz przez Waltera Durantego) - w kluczowym stopniu przyczyniły się do poinformowanie światowej opinii publicznej o głodzie na Ukrainie i prawdziwym obliczu stalinowskiego reżimu. Jones zginął w 1935 r. w Mandżurii w niejasnych okolicznościach. Nie jest wykluczone iż była to zemsta ze strony NKWD.
Zainteresowanych detalami, odsyłam do podlinkowanych materiałów.


"Duranty, one of the most famous correspondents of his day, won the prize for 13 articles written in 1931 analyzing the Soviet Union under Stalin. Times correspondents and others have since largely discredited his coverage. Duranty’s cabled dispatches had to pass Soviet censorship, and Stalin’s propaganda machine was powerful and omnipresent. Duranty’s analyses relied on official sources as his primary source of information, accounting for the most significant flaw in his coverage – his consistent underestimation of Stalin’s brutality. Describing the Communist plan to “liquidate” the five million kulaks, relatively well-off farmers opposed to the Soviet collectivization of agriculture, Duranty wrote in 1931, for example: “Must all of them and their families be physically abolished? Of course not – they must be ‘liquidated’ or melted in the hot fire of exile and labor into the proletarian mass.” Taking Soviet propaganda at face value this way was completely misleading, as talking with ordinary Russians might have revealed even at the time. Duranty’s prize-winning articles quoted not a single one – only Stalin, who forced farmers all over the Soviet Union into collective farms and sent those who resisted to concentration camps. Collectivization was the main cause of a famine that killed millions of people in Ukraine, the Soviet breadbasket, in 1932 and 1933 – two years after Duranty won his prize."

"However, returning to Berlin, Gareth Jones then made his famous press release on the 29th of March 1933 and this was printed in many American and British newspapers including the New York Evening Post and The Manchester Guardian:
I walked along through villages and twelve collective farms. Everywhere was the cry, 'There is no bread. We are dying. This cry came from every part of Russia, from the Volga, Siberia, White Russia, the North Caucasus, and Central Asia. I tramped through the black earth region because that was once the richest farmland in Russia and because the correspondents have been forbidden to go there to see for themselves what is happening.In the train a Communist denied to me that there was a famine. I flung a crust of bread which I had been eating from my own supply into a spittoon. A peasant fellow-passenger fished it out and ravenously ate it. I threw an orange peel into the spittoon and the peasant again grabbed it and devoured it. The Communist subsided. I stayed overnight in a village where there used to be 200 oxen and where there now are six. The peasants were eating the cattle fodder and had only a month's supply left. They told me that many had already died of hunger. Two soldiers came to arrest a thief. They warned me against travel by night, as there were too many 'starving' desperate men.'We are waiting for death' was my welcome, but see, we still, have our cattle fodder. Go farther south. There they have nothing. Many houses are empty of people already dead,' they cried."

www.nytco.(*)ize-awarded-to-walter-duranty/

www.garethjones.org/overview/mainoverview.htm