Dziś miałem dziwny przypadek. Człowiek pewien oskarżał Ateizm (oraz wyznawców zielonego bobra)o wiarę w przypadek, co trochę mnie zdziwiło. Wszedłem w dyskusję z tym osobnikiem z próbą pokojowego wyjaśnienia, czym ateizm naprawdę jest, a czym definitywnie nie jest. Po krótkim i streszczonym wytłumaczeniu "Ateizm a Nauka" i czemu nie wyznajemy nauki, choćby ze względu na nonsens tego stwierdzenia, oraz dlaczego twierdzenie "Wiem, że Bóg istnieje" jest bezsensu (uczciwie dodałem, że twierdzenie odwrotne jest równie bezsensu), osobnik ten ku mojemu zdziwieniu zgodził się ze mną.

    Następnie wytłumaczył mi, że jest osobą wierzącą i według niego Bóg jest jednością z wszechświatem. W tej chwili w głowie odblokowała mi się szufladka z etykietką "Spinoza". Powiedziałem mu, że prawdopodobnie jest panteistą, nie jest on teistą sensu stricto których głównie te "ataki" dotyczą .

   I ta może dziwna historia, a może nawet niepotrzebna doprowadza mnie do kilku pytań skierowanych do forumowiczów. Czy Polacy odróżniają te pojęcia? Czy rozumieją, że mogą nie należeć do większej grupy, a tak naprawdę do "obozów"? I czy według pewnej "taktyki wojennej", nie powinniśmy w "sojusze" wchodzić z nowym pokoleniem deistów i panteistów? Czy zamiast ataków na ich wyobrażenie Absolutu, które przecież różni się drastycznie od tradycji religijnej, pozwolić na rozwój, według mojej oceny o wiele bezpieczniejszej wizji wiary?

ad.1:Tymi pytaniami, chcę zaspokoić swoją ciekawość, można oczywiście się do nich dostosować, albo i nie. Zapraszam do dyskusji.