W debacie na temat stosunku kościoła katolickiego do Indian amerykańskich wyraźnie daje się zarysowywać tendencja do romantycznego idealizowania jednych ( Autochtonów) i potępiania drugich ( ludzie kościoła akatolickiego). Tymczasem rzeczywistość była bardzo daleka od takiej zero - jedynkowej i czarno - białej formuły. Podlinkowany materiał zawiera opis obyczajów Indian amerykańskich (Irokezów) z pogranicza obecnych USA i Kanady. Proszę go sobie dokładnie przestudiować i "skonkludować", stosując do oceny zapodanych faktów te same kryteria, które stosujemy do oceny postępowania kościoła katolickiego. Dla...zaostrzenia apetytu tłumaczę jeden z licznych jego fragmentów przyprawiający o rewolucję w trzewiach:

"Reverend Father Barthelemy Vimont presented a harrowing example of Iroquois torture that occurred in 1642 in The Jesuit Relations and Allied Documents. In this account he told of an Iroquois war band that captured a small group of Algonquin and himself. Immediately the Iroquois cut off a few fingers from each captive using fish scales. The Iroquois intended to take the captives to their village. On the way one Algonquin woman, realizing what her fate would be, ran into a icy river and drowned herself rather than face the impending torture. Once they had arrived at their captors’ village, the Iroquois made their prisoners sing and dance upon a scaffold. Vimont’s companion, a converted Algonquin named Adrian, wouldn’t sing in the Iroquois’ language, and they slit his fingers lengthwise to cause him intense pain. Next they cleared the scaffold except for one Algonquin named Awessinipin, and they began burning his body with brands. The Iroquois forced an Algonquin woman to take a torch and burn Awessinipin and then killed her when she finally complied. Throughout this entire ordeal the Algonquin man showed no pain. They continued this torture throughout the night, building to a fervor, finally ending at sunrise by cutting his scalp open, forcing sand into the wound, and dragging his mutilated body around the camp. When they had finished, the Iroquois carved up and ate parts of his body."

"Ojciec Vimont (Jezuita) zaprezentował przerażający przykład tortur stosowanych przez Irokezów - zdarzenie miało miejsce w 1642 roku. Partia wojenna Irokezów schwytała grupę Indian Algonkinów oraz jego samego. Od razu Irokezi odcięli po kilka palców u każdego ze schwytanych, używając do tego celu rybich łusek. Irokezi postanowili zabrać jeńców do swej wioski. W drodze do nie, jednak z kobiet Algonkinów zdając sobie sprawę z tego jaki będzie jej los wbiegła do lodowatej wody w rzece i się utopiła aby uniknąć czekających ja męczarni. Po przybyciu do ich wioski Irokezi umieścili schwytanych na specjalnych rusztowaniach i kazali im śpiewać i tańczyć. Adrian nawrócony Algonkin, towarzysz Viamonta nie potrafił śpiewać w języku Irokezów - wiec Irokezi rozkrajali Mu palce wzdłuż powodując intensywny ból. Następnie na rusztowaniu zostali tylko jednego Algonkina, którego ciało zaczęli przypalać żelazem. Następnie zmusili jedną z kobiet Algonkinów aby przypalała pochodnią ciało torturowanego, po czem gdy to zrobiła, zabito ją. Przez cały ten czas, torturowany zachowywał się bardzo mężnie nie okazując śladów bólu. Torturowano go przez całą noc, po koniec wpadając w trans. Gdy zaświtało, odcięto mu skalp, wsypano piach do rany i wleczono jego okaleczone ciało po całym obozowisku. Gdy tortury się zakończyły - Irokezi odcięli fragmenty ciała zabitego i zjedli je."

www.ohio.edu/orgs/glass/vol/1/14.htm