Kilka dni temu premier Izraela oskarżył Wielkiego Muftiego Jerozolimy z czasów II wojny o wiodącą rolę w dziele ostatecznego rozwiązania. Miał on bowiem jakoby przekonać Hitlera - mającego wątpliwości co do metody postępowania z Żydami - do potrzeby ich fizycznej anihilacji. Opinii o kolaboracji Palestyńczyków z Niemcami w czasie II wojny nie brakuje także na forum "Racjonalisty".Przypisana Wielkiemu Muftiemu rola jest tanim kłamstwem, natomiast nie ulega wątpliwości, iż w czasie II wojny Palestyńczycy z sympatią odnosili się do Niemców, a część z nimi współpracowała-co jest całkowicie zrozumiałe zważywszy na to,jak zostali potraktowani przez Brytyjczyków, autorów "Deklaracji Balfoura".
Jednakże bardzo niewiele osób wie o zakrojonej na szeroką skalę współpracy Żydów z Nazistami. Wiedza owa jest starannie ukryta przed oczyma poszukujących prawdy. Zapraszam więc do Archiwum X-The truth is out there.Natychmiast po objęciu przez Hitlera władzy Kurt Tuchler-jeden z czolowych syjonistów w Niemczech przekonał ustosunkowanego funkcjonariusza SS-barona L. von Mildenstein do napisania przychylnego cyklu artykułów na temat syjonizmu, akcentując zbieżność pomiędzy nazizmem oraz syjonizmem. Mildenstein zgodził się - ale pod warunkiem. Otóż przed napisaniem cyklu chciał się udać do Palestyny-aby na własne oczy zobaczyć dokonania syjonistów. Dwa miesiące po dojsciu do władzy Hitlera, Tuchler i Mildenstein w towarzystwie małżonek udali się do Palestyny. Eskapada trwała 6 miesięcy,a w jej trakcie baron stał się zapalonym admiratorem syjonizmu i przekazał po powrocie pełen entuzjazmu i poparcia dla tejże idei raport swoim przełożonym. Mildenstein w kolonizacji Palestyny przez Żydów widział rozwiązanie problemu żydowskiego w Niemczach, przy obopólnych korzyściach tak dla Niemców jak i dla Żydów-syjonistów. Podkreślał on analogie między nazizmem i syjonizmem jak:nacjonalizm,antyliberalizm,idea wodzostwa, walka z asymilacją, idea czystości krwi, zwalczanie mieszanych małżeństw. Przekonał on Goebbelsa do opublikowania w 12 częściach opisu jego pobytu w Palestynie, w czołowym nazistowskim organie propagandowym "Der Angriff". Edycja owego cyklu okazała się dużym sukcesem. Chcąc go uczcić i upamiętnić Goebbels zedecydował o wybiciu specjalnego medalu. Na jego awersie znajdował się napis: "EIN NAZI FÄHRT NACH PALÄSTINA ("Nazista udaje się do Palestyny"),któremu towarzyszył wizerunek Gwiazdy Dawida,na rewersie zaś napis: "UND ERZÄHLT DAVON IM Angriff" ( i opowiada o tym w Der Angriff"),któremu z kolei towarzyszyła swastyka. Do dnia dzisiejszego zachowały się egzemplarze owego medalu i stanowią one numizmatyczne rara avis.
Zbieżność w poglądach nazistów i syjonistów przyniosła także inne owoce. Chęć Niemców pozbycia się Żydów oraz wola syjonistów forsowania za wszelką cenę swojej idei-doprowadziła do zakrojonej na ogromną skalę kooperacji ekonomicznej między nazistami i syjonistami, ze szkodą dla Żydów nie będących syjonistami. W 1933 r. doszło do zawarcia swoistej umowy pomiędzy władzami III Rzeszy a niemieckimi syjonistami, zwaną "Haavara" (po hebrajsku "transfer"). W oparciu o nią niemieccy Żydzi mogli deponować w banku niemieckim swoje pieniądze. Kupowano za nie artykuły i produkty na eksport, które były następnie sprzedawane przez Światową Organizację Syjonistyczną zazwyczaj-ale nie zawsze-w Palestynie. Gdy emigranci przybywali do Palestyny, otrzymywali zapłatę za zakupione dobra-po ich sprzedaniu. Na całej operacji właściciel pieniędzy tracił od 30 do 50 % wartości swoich pieniędzy - jednakże i tak było to 3-5 razy mniejsze straty niż w przypadku operacji finansowych nie korzystających z "protekcji" syjonistycznej.Szacuje się, że ok. 60 % kapitału zainwestowanego w Palestynie pomiędzy sierpniem 1933 r. a wrześniem 1939 r. znalazło się tam dzięki mechanizmowi Havaara. Ale to nie wszystko. Brytyjczycy w pewnym momencie pod presją Palestyńczyków, w obawie przed nabrzmiewającym konfliktem, ustanowili roczne kwoty imigracyjne dla Żydów udajacych sie do Palestyny. Z tych ograniczeń wyłączeni byli bogaci Żydzi, przywożący co najmniej 5000 USD do kraju. Szacuje się,iż w ramach Havaary ok. 16,5 tysięcy "bogaczy" zjawiło się w Palestynie, ogromnie umacniając stan posiadania i pozycję mniejszości żydowskiej.Haavara funkcjonowała-w co trudno uwierzyć-do 1940 r.Korzyści z niej płynące dla syjonistów były tak cenne,iż w 1941 r. byli oni gotowi podjąć walkę z Brytyjczykami na rzecz Niemiec (oferta Irgunu, Grupy Sterna) w zamian za jej utrzymanie. W ramach współpracy nazistowsko-syjonistycznej, agendy Światowej Organizacji Syjonistycznej wynajdowały partnerów handlowych dla nazistowskich Niemiec w Egipcie, Libanie, Syrii i Iraku. Syjoniści eksportowali także do Holandii i Belgi pomarańcze z kibuców korzystając z transportu zapewnianego przez niemiecki statki, a w 1936 r. agendy Światowej Organizacji Syjonistycznej prowadziły na szeroką skalę sprzedaż niemieckich produktów pod fałszywa marką na terenie Wielkiej Brytanii.
Dane przytoczone powyżej, obrazujące skalę Haavary - zadziwiają i zmuszają do postawienia stanowczych i szokujących wniosków. Otóż, po pierwsze, okazuje się, iż współpraca z nazistami i korzyści z niej płynące były jednym z najistotniejszych - jeżeli nie najistotniejszym-czynnikiem w umocnieniu się żywiołu żydowskiego w Palestynie i-w ostateczności-w jego zwycięskiej konfrontacji z żywiołem palestyńskim. Okoliczność ta jednoznacznie przesądza ocenę powstania państwa Izrael oraz dzisiejszych reperkusji tego faktu. Po drugie syjoniści odczuwający ideologiczne analogie z nazistami nie wahali się kooperować z nimi na ogromną skalę w sytuacji i okresie gdy Żydzi proweniencji niesyjonistycznej byli przez Niemców prześladowani i eksterminowani-co wystwaia im jednoznaczną ocenę moralną.

en.wikipedia.org/wiki/Leopold_von_Mildenstein
randompott(*)07/05/coin-with-two-sides.html
www.vho.org/aaargh/fran/livres/LBzad.pdf