Co do tego, że jesteśmy ssakami nie ma wątpliwość. Stadnosc i indywidualizm - występuje u nas dualizm. Terytorializm ma wymiar stadny i indywidualny. Także: jesteśmy i nie jesteśmy stadni, jesteśmy i nie jesteśmy indywidualistami. Kwestia proporcji. Lepiej przedstawić to w taki sposób, jak w grach RPG np. stadnosc: 16 punktów, indywidualizm: 4 punkty. Są indywidualiści, samotnicy, którzy nie szukają towarzystwa innych i są tacy co za wszelką cenę szukają stada - chcą w jakimś partycypować. Są tacy, którzy chcą przewodzić stadu i w takiej postawie przenikają się indywidualizm i stadnosc (bo taka jednostka jest częścią stada, ale poprzez chęć przewodzenia wypływa jej "ja"). Sukces homo sapiens tkwi w tym (między innymi), że potrafimy że sobą współpracować, w daleko szerszym znaczeniu, niż szympansy (które potrafią współpracować tylko w obrębie własnej grupy). My potrafimy to robić na poziomie małych grup, państw i nawet międzypaństwowo. Potrafimy, ale nie zawsze to robimy - antagonizmy biorą często górę. Wykopaliska pokazują, że tak też było u ludzi pierwotnych (gdy dwie grupy się spotykały, dochodziło do masakr). Było "ja" i było "my" - tak jak jest teraz. Tylko wtedy szanse przeżycia każdego "ja" było ściślej powiązane z "my". Dzisiaj istnieje iluzja niezależności, poprzez kapitalizm, a jest to w pewnym sensie ta sama współpraca, co u ludzi pierwotnych. Współpraca oznacza zależność na poziomie ludzkim. Taki Robinson Crusoe może nie był zależny od innych ludzi, ale był zależny od zasobów wyspy. Warto współpracować - to podejście racjonalne. Znam kilku autorów, którzy niejako promują ideę "szczęśliwego dzikusa". Ale oni piszą, że w początkach rolnictwa (co potwierdzają wykopaliska) jakość życia ludzkiego się obniżyła (za to zwiększyła ilość ludności). Jednak porównując poziom życia zbieracza-lowcy z "człowiekiem nowoczesnym" (dzisiejszym), to pierwszy na tle drugiego wypada blado. Na tle pierwszych rolników wypadali lepiej. Może niektórzy autorzy (historycy) przejawiają irracjonalne współczucie dla ludzi żyjących np. 5 tyś. lat temu w Mezopotamii... i myślą: "o jacy biedni, a wcześniej biegali zadowoleni, bez chorób, ze zróżnicowaną dietą - okazy zdrowia 30-letnie". Zobacz na te wszystkie wygody, które Cię otaczają - to wynik Twojej pracy i pracy niezliczonej liczby istnień ludzkich (przeszłych, teraźniejszych i - o dziwo! - przyszłych). Nie ma co zatracać się w takiej ułudzie. Zbierz grupę ludzi o podobnych upodobaniach i zróbcie sobie survival (tylko bez sprzętu!). Syberia stoi otworem!

>Co do tego, że jesteśmy ssakami nie ma wątpliwość. Stadnosc i indywidualizm - występuje u nas dualizm. Terytorializm ma wymiar stadny i indywidualny. Także: jesteśmy i nie jesteśmy stadni, jesteśmy i nie jesteśmy indywidualistami.

Mamy dualizm a w genach zapisany inny układ. Przez 99.9% stado ludzkie to 30 osób, znali się od urodzenia, cały czas przebywali razem, (razem szukali pożywienia, razem jedli, razem odpoczywali, razem się śmiali, marzyli, bali piorunów, razem spali i widzieli jak któryś z nich umierał) stanowili jeden organizm, jeden umysł, umysł stada. Nam to trudno zrozumieć. Czasami może jak długo trenują, doświadczją tego szczątkowo np. komandosi. (komandosi, nie można nadrobić strat z dzieciństwa. Dzieci chowane z wilkami, znalezione w wieku 8lat, nigdy nie naucza się mówić ale potrafią wyczuć z kilku kilometrów mięso) Ile czasu współcześni rodzice spędzają z swoimi dziećmi, oni 10 x więcej z każdym z członków stada. To był jeden organizm, jak mrowisko i jeden umysł, umysł stada. Dlatego nie było JA

Całe zło nastało jak kobieta zamieniła się w taśmę produkcyjną, co rok prorok. Muzg ludzki w 70% rozwija się po urodzeniu a tu matka w następnej ciąży nie ma czasu na niedawno urodzone To się zaczęło od zaprzestania karmienia piersią, od zaprzestania bycia ssakiem. A z tego przestał być stadny, MY zastąpiło JA

> . Wykopaliska pokazują, że tak też było u ludzi pierwotnych (gdy dwie grupy się spotykały, dochodziło do masakr).

Ludzi było bardzo mało, słabo się rozmnażali, noworodki ludzkie sa bardzo wymagające (u szympansów na drugi dzien po urodzeniu skacze po drzewie), dlatego kobiety rodziły co 7lat. Mało ludzi, terenu ogrom, jak i pokarmu. Mieli terytorium, bo tak kazała im natura (geny), i respektowali to, ale nie walczyli ze soba wręcz przeciwnie Cyklicznie dochodziło do spotkań pomiędzy, wtedy były prezenty, taniec, śpiew, wymiana informacji i seks

>C porównując poziom życia zbieracza-lowcy z dzisiejszym , to pierwszy na tle drugiego wypada blado.

Podaj jakieś kryterium. Jeśli pkb, to na pewno. My jesteśmy krową dojną, przebywamy w klimatyzowanych oborach, dajemy codziennie 40 l mleka,co rok o 5% więcej, pkb rośnie, cieszymy się razem z hodowcą, dostajemy pod nos gotowe mieszanki, ba, puszczają muzykę bo zauważyli że wtedy więcej mleka dajemy ale nigdy słońca nie widzimy, nie brykamy na łące. Ja jestem pewien że dziki przodek krowy, tur, miał lepiej.

>Co Zbierz grupę ludzi o podobnych upodobaniach i zróbcie sobie survival (tylko bez sprzętu!). Syberia stoi otworem!

Współcześnie nasza biomasa to 99%. 10 000 lat temu 0.03%. Był ogrom zwierząt, które nie bały się człowieka, no bo co taki, wolny, słaby, bezzębny z daleka widoczny, może zrobić. Historia raczej dzieje się w ciepłych klimatach Afryki, owoców, warzyw, orzechów, jajek, nie brakowało i porównywanie do syberi jest nieadekwatne