Zbulwersowała mnie głośna ostatnio sprawa niemieckiego ministra obrony
Zu Gutenberga, który w swojej (?) pracy doktorskiej dokonał nieuprawnionych wstawek z innych prac, a znawcy problemu mówią nawet po prostu o plagiacie lub wręcz o zleceniu wykonania tej pracy. Tenże minister posługiwał się już jakiś czas tytułem doktorskim do czasu gdy wybuchła afera.
Potem wszystko odbywało się jak zwykle w sprawach nieczystości polityków,
najpierw gniewne powarkiwania o tym, że sprawa ma podłoże polityczne, później oświadczenia, że to nie zła wola tyko pomyłka, dalej brnięcie w kłamliwe oświadczenia, póniej rezygnacja z używania tytułu do czasu „wyjaśnienia”, na koniec uczelnia odwołuje uznanie pracy doktorskiej i przyznany tytuł, prasa publikuje pikantne szczegóły, fakty, wypowiedzi, telewizja pokazuje debaty na ten temat podczas których na głowę delikwenta sypią się zgniłe jaja zarzutów i epitetów na które sobie zasłużył, ten zaś trwa nieprzemakalny, głuchy na głosy wzywające go do podania sie do dymisjii.

Ale nie chodzi już o ten konkretny przypadek, raczej o to że takich przypadków jest dużo więcej i tworzą one zjawisko społeczne nad którym warto się zastanowić. Do zjawiska należą także postacie z niemieckiej „chrześcijańskiej” CDU, którzy dostawali lewe pieniądze przynoszone w walizkach i w nich wynoszone w siną dal, służące później w kampanii wyborczej.
Co za te pieniądze darczyńcy kupili można się tylko domyślać, nazwisk nigdy nie ujawniono.
Do zjawiska należy również fakt utrzymywania tych ludzi na stanowiskach jakby nic się nie stało (A.Merkel powiedziała, że jej wystarczy, że Herr Gutenberg jest dobrym ministrem obrony).
Również w Polsce funkcjonują ludzie, którzy „popisali się” wieloma wpadkami i szkodliwym niedołęstwem, które potem za pomocą publicznej hurra retoryki zamieniono w sukcesy. Dzisiaj ci ludzie albo trwają na stanowiskach, albo nawet awansowali lub stali się autorytetami dla sporej części społeczeństwa. O wycofaniu się mowy nie ma, „a jeśli faktywskazują na to to tym gorzej dla faktów”. Ludzie ci prezentują się dobrze w telewizjii susząc zęby do telewizyjnej gawiedzi umacniając swój Image i często bałamucąc ją.

Mam wrażenie, że coś się zmieniło w stanie ludzkiej świadomości, a raczej może mentalności w przedziale czasu ok. pół wieku, gdy z potępienia takich ludzi kiedyś wyrasta dzisiaj poparcie. Kiedyś nazywano szmatą człowieka który bez honoru trzyma się stanowiska, udaje że deszcz pada gdy plują na niego, dzisiaj jakby stało się odwrotnie, to człowiek który rezygnuje, odchodzi bez walki, odczuwając wstyd za to co z różnych względów zrobił, albo żal że mu nie wyszło choć miał dobre chęci jest uważany za szmatę, dupka i mięczaka.

Znam te ostatnie 50 lat z autopsji i mam nieodparte wrażenie , że nasza rzeczywistość powoli zamienia się w szambo. Trudno mi to zaakceptować.
Młodsze pokolenia chyba nie mają takich wrażeń, bo wzrastają w tejże rzeczywistości.

Karl Theodor Maria Nikolaus Johann Jacob Philipp Franz Joseph Sylvester Freiherr von und zu Guttenberg jest z Bawarii, pochodzenie szlacheckie, katolik, poseł chrześcijańsko socjalnej CSU, prawnik, od lutego 2009 w rządzie A. Merkel.