rozróżnił bym tu dwie rzeczy. pierwsze: pragnienie i drugie: chęć

pragnienie jest czynnością, która planujemy wykonań, ale nie szacujemy czy jest to do wykonania, czy potrafimy itd.

chęć natomiast jest pragnieniem, ale bardziej racjonalnym. w procesie planowania uznajemy to nie za czyste pragnienie, tylko czynność zaplanowaną i oszacowaną jako wykonalne.

jak widać pragnienie kiedy ma zostać wykonane zamienia się w chęć, a ta z racjonalnych przesłanek nie zawsze może zostać spełniona.

coś na zasadzie bramek logicznych. tak sobie to można wyobrazić.

Wyobraź sobie strumień w przewodzie łączącym dwa naczynia, z których jedno jest pełne/naladowane a drugie puste/rozladowane. Strumień przepływa i poziom naładowania naczyn powoli wyrownuje się. Emiter traci energię na rzecz detektora. Lecz oto nagle naczynie odbioru skutkiem zewnętrznego oddziaływania zostaje wyniesione i detektor przekształca się w emiter. Strumień odwraca swój kierunek, naczynie odbioru przekształca się w naczynie nadania.

Sprzeczność umysłowa to sprzeczność sił, fizyczna sprzeczność potencjałów elektrycznych jak połączenie plusa z wyższym plusem co prowadzi do przekształcenia plusa w minus.

>Wyobraź sobie strumień w przewodzie łączącym dwa naczynia, z których jedno jest pełne/naladowane a drugie puste/rozladowane. Strumień przepływa i poziom naładowania naczyn powoli wyrownuje się. Emiter traci energię na rzecz detektora. Lecz oto nagle naczynie odbioru skutkiem zewnętrznego oddziaływania zostaje wyniesione i detektor przekształca się w emiter. Strumień odwraca swój kierunek, naczynie odbioru przekształca się w naczynie nadania.
>Sprzeczność umysłowa to sprzeczność sił, fizyczna sprzeczność potencjałów elektrycznych jak połączenie plusa z wyższym plusem co prowadzi do przekształcenia plusa w minus.

Właśnie sobie wyobraziłem. Zaczynam rozumieć. A w matematyce - i - daje + OOOO
A jak rozstrzygnął byś tą sprzeczność? Czy jest pozorna?
Jak skategoryzowałbyś tą sytuację?
Symetrycznie , niewspólmiernie, współmiernie czy inaczej?

W pierwszej kolejności trzeba bowiem ustalić, czy mamy tu do czynienia ze sprzecznymi pragnieniami?
Platon posłużył się tu pewnym , dość kiepskim argumentem , który miał ogromny wpływ na całą późniejszą filozofie moralności. Mianowicie; podzielił pragnienia ( duszę) rozróżniając je w błędny sposób.

>Geneza :
>"Przedstawię Ci sprzeczność umysłową.
>Stoisz na wieży i chcesz skoczyć do basenu.
>Podchodzisz i cofasz się.
>Kiedy się cofasz siła strachu słabnie a podniecenie przybiera.
>Kiedy podchodzisz siła podniecenia słabnie a strach przybiera."
>PROBLEM

Ale tu nie ma żadnej sprzeczności. Tak jak sam napisałeś w danej chwili jedna z chęci przeważa nad drugą. To jest zmienność.

>Zatem człowiek jak najbardziej może chcieć napić się wody, ponieważ jest spragniony, ale nie chce
>pić, ponieważ obawia się choroby.
>Pytanie nadrzędne:
>czy mamy tu więc do czynienia z konfliktem pragnień?

Nie. Człowiek cały czas chce pić+uniknąć choroby. To jest jedno pragnienie.

>Ale tu nie ma żadnej sprzeczności. Tak jak sam napisałeś w danej chwili jedna z chęci przeważa nad drugą. To jest zmienność.

Odwołuję się do tego przykładu , ponieważ stopniowo , na nim buduję coraz bardziej symetryczne sytuacje takich rzekomych ( a morze rzeczywistych ) konfliktów pragnień.

>>Zatem człowiek jak najbardziej może chcieć napić się wody, ponieważ jest spragniony, ale nie chce
>>pić, ponieważ obawia się choroby.
>>Pytanie nadrzędne:
>>czy mamy tu więc do czynienia z konfliktem pragnień?
>Nie. Człowiek cały czas chce pić+uniknąć choroby. To jest jedno pragnienie.

W pewnym sensie dobrze odpowiedziałeś. Dobrze , dlatego , ponieważ człowiek chce ugasić pragnienie i chce unikać choroby. Jednak nie uwzględniłeś istotnej kwestii;
że ten człowiek chce pić tą konkretną wodę, ale zarazem boi się pic tę sama wodę, aby ugasić pragnienie. To sugeruje, że jego pragnienia w pewnym sensie pozostają sprzeczne.
Nawet jak wykluczyłeś pragnienia, a przyjąłeś liczbę pojedynczą; PRAGNIENIE - sprzeczność nadal pozostanie.
*Notabene; i tylko dlatego nie rozstrzygam teraz o słuszności co do liczby pragnień.

Umysl człowieka składa się ze sprzecznych, wzajemnie wykluczajacych się pragnień, za którymi stoją czynności różnych ośrodków mózgu.

Sytuację można porównać do kształtu fali w basenie, w którym istnieje kilka niezależnych ośrodków wzbudzajacych sprzeczne fale.

Po załamaniu fal i przełomie ukształtuje się fala syntetyczna dla całego basenu, która jest wyrazem działania kilku źródeł.

Umysl człowieka enie jest spójny, jest sprzeczny, lecz osiąga chwilową spójność podczas decyzji/przełomu. Decyzja nadaje umysłowi pewien łączny kierunek i to tylko do czasu kolejnego rozbicia.

Znane nam są dwie charakterystyczne sytuacje logiczne.
Rozpad, rozkład, analiza - alternatywa.
Wiązanie, związek, synteza - koniunkcja.

Z czego nie zdajemy sobie jak dotąd sprawy - fizyczny rozpad jest abstrakcyjna alternatywa, natomiast fizyczna synteza jest abstrakcyjna koniunkcja.

Kiedy w naszych umysłach zachodzi logiczna koniunkcja w naszych mozgach zachodzi fizyczna synteza.
Ta dwupostaciowosc zdarzenia fizyczna i abstrakcyjna jest wyrazem dualizmu naszej rzeczywistości.

Nasze mózgi to zwykle maszyny jak silnik parowy ale ich fizycznej postaci towarzyszy abstrakcyjna świadomość.

Każda maszyna jest świadoma.
Wszelka materia jest świadoma.

>Każda maszyna jest świadoma.
>Wszelka materia jest świadoma.
Jak to rozumieć Krystianie? Nie chcesz chyba powiedzeć, że taka np. snopowiązałka, albo pustak ceramiczny - posiadają świadomość, uogólniając tzw. "życie umysłowe - umysły"? Albo pierwiastki atomy, czy elektrony, fotony itd...

Na jakiej podstawie twierdzisz (albo ja źle interpretuję twoją wypowiedź), że procesy (zespoły procesów), które nie wykształciły układu nerwowego, potrafią wytwarzać świadomosć?

---

"Przez Wszechświat gnam, szubiduba..."

>>Każda maszyna jest świadoma.
>>Wszelka materia jest świadoma.
>Jak to rozumieć Krystianie? Nie chcesz chyba powiedzeć, że taka np. snopowiązałka, albo pustak ceramiczny - posiadają świadomość, uogólniając tzw. "życie umysłowe - umysły"? Albo pierwiastki atomy, czy elektrony, fotony itd...
>Na jakiej podstawie twierdzisz (albo ja źle interpretuję twoją wypowiedź), że procesy (zespoły procesów), które nie wykształciły układu nerwowego, potrafią wytwarzać świadomosć?

Układ nerwowy to jedynie nazwa dla części organizmu bardziej złożonej od innych.

Większa złożoność części to większa złożoność systemu pojeciowego ale żadna wyłączność na abstrakcje.

Snopowiazalka jest świadoma istotą, jest osobliwością.
To dokładnie chcę wyrazić.
Pustak również.

Każde materialne ciało jest żywe i świadome a wyrazem jego świadomości jest jego czynność.

>Układ nerwowy to jedynie nazwa dla części organizmu bardziej złożonej od innych.
>Większa złożoność części to większa złożoność systemu pojeciowego ale żadna wyłączność na abstrakcje.
Nie znamy innego organu, ani żadnego innego bytu lub pojęcia tak powiązanego z umysłem jak układ nerwowy (szczególnie mózg - tzw. korelaty neuronalne). Wszelkie zmiany strukturalne układu nerwowego (np.urazy mechaniczne, udary, glejaki...), albo zaburzenia w "równowadze biochemicznej" (np. zatrucie alkoholowe, "kortyzol"...), infekcje itp, itd...

...wpływają bezpośrednio na funkcje umysłowe. Nie jest to więc "jedynie nazwa na (jakąś) bardziej złozoną część organizmu" - jak zdajesz się , bardzo nieładnie, bo nieuczciwie - sugerować/bagatelizować, wg mnie...

>Snopowiazalka jest świadoma istotą, jest osobliwością.
Nie chcę być złośliwy, ale napisałeś "każda maszyna, każda materia", więc co w tym osobliwego - nawet, golarki do swetrów, kamienie, cegły, ba- wibratory doodbytnicze (widziałem na filmie "Top Sicret" z 1984 roku coś takiego - żeby nie było, że sam używam...) - mają "dusze" wg twoich twierdzeń

>To dokładnie chcę wyrazić.
>Pustak również.
>Każde materialne ciało jest żywe i świadome a wyrazem jego świadomości jest jego czynność.

Świetnie, że chcesz coś takiego wyrazić, ale ja chętnie przeczytałbym jakiś uczciwy argument na poparcie twoich twierdzeń (np."czynność/ manewry samochodu w ruchu miejskim nie są wyrazem jego świadomości, lecz kierowcy [z układem nerwowym ]

PS
Przykro mi, że postanowiłeś "mieć racje", zamiast uczciwie dążyć do prawdy - liczyłem na coś więcej od Ciebie...

---

"Przez Wszechświat gnam, szubiduba..."

Argumenty:
jeżeli jedno ciało jest świadome, wszystkie muszą być świadome
umysl ciala to po prostu czynność ciala
ciało i czynność są związane - wszelka transformacja ciała pociaga za sobą transformacje czynności - zmiana ukladu ciala jest jednoczensie zmiana systemu czynności inaczej zmiana w organizmie oznacza zmianę w umyśle

Zaburzenia umysłowe, o których piszesz są zaburzeniem czynności mózgu skutkiem czynników prowadzących do rozpadu ciała mózgu.

Takie samo zaburzenie czynności maszyny zauważysz jak wlejesz trefne paliwo do samochodu.

Zaburzenie pracy silnika samochodowego jest zaburzeniem umysłu samochodu.

Dokładnie tak samo rozpoznasz zaburzenia umysłowe człowieka, po wadliwym działaniu organizmu.

Świadomość to czynność.

>Argumenty:
>jeżeli jedno ciało jest świadome, wszystkie muszą być świadome
No ja nie widzę tu żadnej analogii (np. jeżeli jeden mężczyzna jest łysy, to wszystkie mężczyzny muszą byc łyse? - a ty mówisz o 'wszystkich ciałach' we Wszechświecie...?), ale...
>umysl ciala to po prostu czynność ciala
może po prostu inaczej rozumiemy pojęcia (jak "swiadomość, "umysł"...) o których rozmawiamy?

>ciało i czynność są związane - wszelka transformacja ciała pociaga za sobą transformacje czynności - zmiana ukladu ciala jest jednoczensie zmiana systemu czynności inaczej zmiana w organizmie oznacza zmianę w umyśle
No niby tak, "czynności ciała" są inicjowane i mapowane w układzie nerwowym( niekoniecznie w świadomym umyśle) ale to tylko część funkcji układu nerwowego na poziomie "świadomości" autonomicznego (wegetatywnego) układu nerwowego. Natomiast "świadomy umysł", to percepcja bodźców (wrażeń, doznań...), oraz dodatkowo, u ludzi, umiejętność zdawania sobie z nich sprawy - umiejętność refleksji nad nimi...

>Zaburzenia umysłowe, o których piszesz są zaburzeniem czynności mózgu skutkiem czynników prowadzących do rozpadu ciała mózgu.
>Takie samo zaburzenie czynności maszyny zauważysz jak wlejesz trefne paliwo do samochodu.
>Zaburzenie pracy silnika samochodowego jest zaburzeniem umysłu samochodu.
Samochód nie zdaje sobie sprawy ze swojej awarii, ani nie ma żadnych doznań (bólu, cierpienia), ani żadnych przemyśleń z tym związanych, bo nie ma układu nerwowego, ani żadnego innego organu zdolnego do świadomego odczuwania bodźców, a jedynie, co najwyżej, systemy elektoniczne...

---

"Przez Wszechświat gnam, szubiduba..."

Świadomość to uczucia.
Wszelkiej czynności materii towarzyszą uczucia.
Samochód ma własny system pojeciowy i własną abstrakcja, która jest poza naszymi mozliwoaciami rozumienia ze wzgledu na roznice naszych organizmów.

Tak samochód jest organizmem, komputer jest organizmem, Intel jest organizmem a Windows jego dusza.

Każdy komputer czuje i pragnie.

> a jedynie, co najwyżej, systemy elektoniczne...

Tak jak i MY.
Niczego poza zwojami przewodów w naszych mozgach nie znajdziesz.
A gdybyś zechciał dotknąć świadomości, zmienić panujące w umyśle emocje, to musisz wpłynąć na strumień, którymi tymi przewodami przepływa.

W naszych mozgach nie ma nic ponad układ przewodów i system strumieni.

-------
Jesteśmy robotami.

>Świadomość to uczucia.
Czyli juz nie (tylko) "czynność ciała", spoko - rozwijasz się...? -sorki za uszczypliwość

>Samochód ma własny system pojeciowy i własną abstrakcja, która jest poza naszymi mozliwoaciami rozumienia ze wzgledu na roznice naszych organizmów.
Jak jest poza naszymi pojęciami, to jak się dowiedziałeś?

>Tak samochód jest organizmem, komputer jest organizmem, Intel jest organizmem a Windows jego dusza.
>Każdy komputer czuje i pragnie.
Krystian, to miłe, że próbujesz empatii do swojego komputera, ale tym razem odleciałeś na maksa stary, serio...


Nie chcę Cię juz dłużej męczyć, ani denerwować, lecz jeszcze jedno tylko pytanko - jak masz dośc mojej namolności, to zignoruj..

>Wszelkiej czynności materii towarzyszą uczucia.
Jeden argument, który uważasz za swój najlepszy za tym twierdzeniem?!

---

"Przez Wszechświat gnam, szubiduba..."

>Jeden argument, który uważasz za swój najlepszy za tym twierdzeniem?!

Sam je odczuwam i jestem tylko maszyną.
Komputery zdolne są emulowac moją osobowość.

Czynności i uczucia to to samo z różnych punktów widzenia.

Twoja świadomość z twojej perspektuwy zbudowana z emocji z perspektywy innych jest ruchem materii. Inni rozpoznają twoje uczucia z obserwacji ruchu materii twojego ciała. Kiedy rozbierzesz mózg drugiego człowieka, wszystko co w nim zauważysz to ruch materii.

Gdybyś miał zupełnie odmienne zdanie w kwestii świadomości wcale mnie to nie zdenerwuje. Nie muszę mieć racji, jeśli tylko zdołasz przekonać mnie do czegoś innego, do czego w co uwierzę, że jest prawdziwe.

>>Każda maszyna jest świadoma.
>>Wszelka materia jest świadoma.
>Jak to rozumieć Krystianie? Nie chcesz chyba powiedzeć, że taka np. snopowiązałka, albo pustak ceramiczny - posiadają świadomość, uogólniając tzw. "życie umysłowe - umysły"? Albo pierwiastki atomy, czy elektrony, fotony itd...
>Na jakiej podstawie twierdzisz (albo ja źle interpretuję twoją wypowiedź), że procesy (zespoły procesów), które nie wykształciły układu nerwowego, potrafią wytwarzać świadomość?

No bo widzisz. K-H-K W I E! Nie wie dlaczego ale W I E!
Jak uderzysz w maszynę młotkiem to ona aż zawyje z bólu. Bo jest świadoma, że ją źle traktujesz. Każda materia też jest świadoma. K-H-K to W I E! Pojedziesz motocyklem z dziewczyną na wycieczkę i przez przydrożnego pijaka uderzysz w słupek przydrożny, by gnojka nie potrącić. Motocykl zniszczony i słupek zniszczony. Wiesz jak tą materię boli? Bo materia ma świadomość, że to dzięki pijakowi.
Jedynie K-H-K pipcy i pipcy mimo tylu uwag od tylu forumowiczów, że bredzi. Ma tego świadomość skoro nie reaguje? Stwierdzam, że K-H-K jako ewenement w świecie, nie ma świadomości.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Jak można merytorycznie rozwiązać tą sprzeczność mózgownicy?
>Może sprzeczność mózgownicy w ogóle tu nie występuje?

A co to jest 'sprzeczność mózgownicy'?

Trudno zgodzić się z uproszczeniem, że osobowość, będąca efektem pracy bardzo złożonego tworu, jakim jest mózg, jest prosta i oczywista. Stąd łatwo wyprowadzić wniosek, że osobowość jest w rzeczywistości zbiorem wielu różnych mechanizmów, wręcz sub-osobowości, słabiej lub silniej ze sobą sprzężonych. A skoro niektóre są sprzężone słabiej, mają różne cele czy nawyki, to niczym dziwnym jest, że wewnętrznie 'się nie dogadują'. W sumie w czym sprzecznym jest, że Ty lubisz herbatę, a nie lubisz kawy, a Twoja żona ma odwrotnie?

>A co to jest 'sprzeczność mózgownicy'?

Taką definicje podaje ( qmpel) Krysian H.

"Nasza świadomość to wyłącznie emocje. Z tym, że te się podzieliły na emocje niskiego i wysokiego rzędu jak wyrażenia języków programowania różnych rzędów.
Moglibyśmy powiedzieć o emocji/wyrazeniu/pojęciu języka maszynowego /niskiego - to są wszystkie nasze odruchy a także o emocji/wyrazeniu/pojęciu języka logicznego/wysokiego - to są nasze wyższe wartości.
Te emocje są wspolmierne podobnie jak w komputerach każde pojęcie wysokiego rzędu może zostać przetworzone na pojęcia języka maszynowego.
W naszych umysłach operują jednocześnie emocje niskiego i wysokiego rzędu bo nasz umysl operuje jednocześnie w kilku językach na różnych poziomach złożoności. Dlatego rozumiemy strach przed wysokością i zasady trójkąta prostokatnego.
- z wątku relatywizm."
www.racjonalista.pl/forum.php/s,777387

Ja sprzeczność mózgownicy traktuje jako np; konflikty pragnień ( dla tego wątku) i wolę wyjaśniać na przykładach jak ten ( bardzo prosty w zrozumieniu) :
"Pewien mężczyzna chce pić ( ponieważ jest spragniony) i zarazem nie chcę pić , ponieważ podejrzewa , iż woda jest bardzo złej jakości, tak więc ten sam mężczyzna chce pić tą konkretną wodę, ale zarazem boi się pić tę sama wodę."

>Trudno zgodzić się z uproszczeniem, że osobowość, będąca efektem pracy bardzo złożonego tworu, jakim jest mózg, jest prosta i oczywista. Stąd łatwo wyprowadzić wniosek, że osobowość jest w rzeczywistości zbiorem wielu różnych mechanizmów, wręcz sub-osobowości, słabiej lub silniej ze sobą sprzężonych. A skoro niektóre są sprzężone słabiej, mają różne cele czy nawyki, to niczym dziwnym jest, że wewnętrznie 'się nie dogadują'. W sumie w czym sprzecznym jest, że Ty lubisz herbatę, a nie lubisz kawy, a Twoja żona ma odwrotnie?
>

Tutaj akurat nie występuje sprzeczności mózgownicy, ponieważ wybór jakiejkolwiek opcji nie wchodzi w kolizję z wyborem innej opcji.

>>A co to jest 'sprzeczność mózgownicy'?
>Taką definicje podaje ( qmpel) Krysian H.
Na definicje krystka nie powoływałbym się - typ zwykle pierniczy od rzeczy.

>Ja sprzeczność mózgownicy traktuje jako np; konflikty pragnień ( dla tego wątku) i wolę wyjaśniać na przykładach [...]
Jak widzę uproszczenie, z którym trudno się zgodzić, traktujesz jak pewnik.

>> A skoro niektóre są sprzężone słabiej, mają różne cele czy nawyki, to niczym dziwnym jest, że wewnętrznie 'się nie dogadują'. W sumie w czym sprzecznym jest, że Ty lubisz herbatę, a nie lubisz kawy, a Twoja żona ma odwrotnie?
>Tutaj akurat nie występuje sprzeczności mózgownicy, ponieważ wybór jakiejkolwiek opcji nie wchodzi w kolizję z wyborem innej opcji.
Jeżeli imbryk jest tylko jeden - to bardzo wchodzi. Wtedy właściwie to jest to samo, co przykład ze skażoną wodą. Zatem co to za sprzeczność?

>>Ja sprzeczność mózgownicy traktuje jako np; konflikty pragnień ( dla tego wątku) i wolę wyjaśniać na przykładach [...]
>Jak widzę uproszczenie, z którym trudno się zgodzić, traktujesz jak pewnik.

Nie.Sam przykład jest zapewne uproszczeniem , ale nigdzie nie wykazuje ostatecznie czy istnieje w ogóle coś takiego jak sprzeczność pragnień.
Z drugiej strony, nigdzie również nie dowodzę , że niemożliwy jest konflikt jednej wartości.
( chęć picia i jednocześnie brak chęci picia tej samej wody)

>Jeżeli imbryk jest tylko jeden - to bardzo wchodzi. Wtedy właściwie to jest to samo, co przykład ze skażoną wodą. Zatem co to za sprzeczność?
>
Nie rozumiem analogii.

>>>Ja sprzeczność mózgownicy traktuje jako np; konflikty pragnień ( dla tego wątku) i wolę wyjaśniać na przykładach [...]
>>Jak widzę uproszczenie, z którym trudno się zgodzić, traktujesz jak pewnik.
>Nie.Sam przykład jest zapewne uproszczeniem , ale nigdzie nie wykazuje ostatecznie czy istnieje w ogóle coś takiego jak sprzeczność pragnień.
>Z drugiej strony, nigdzie również nie dowodzę , że niemożliwy jest konflikt jednej wartości.

Więc co właściwie chcesz powiedzieć? Przypomnę zatem pytanie:
Cytat:

>>Jeżeli imbryk jest tylko jeden - to bardzo wchodzi. Wtedy właściwie to jest to samo, co przykład ze skażoną wodą. Zatem co to za sprzeczność?
>Nie rozumiem analogii.

Dwie osobowości w człowieku : jedna próbuje pić skażoną wodę, druga temu zapobiec.
Dwie osoby mają jeden imbryk : jedna chce kawę, druga herbatę. Ta która chce herbatę - musi zapobiec wykorzystaniu imbryka w innym celu.

Podstawowa różnica jest taka, że druga sytuacja jest symetryczna (choć da się ją zdesymetryzować), pierwsza nie. Różnice w technikaliach są pomijalne. Co to zatem za sprzeczność?

>Więc co właściwie chcesz powiedzieć? Przypomnę zatem pytanie:
>[cytat]>Jak można merytorycznie rozwiązać tą sprzeczność mózgownicy?
>>Może sprzeczność mózgownicy w ogóle tu nie występuje?

Przedstawiam jedynie pewne racje. Kwestię merytoryczne zostawiam dla rozstrzygnięcia dla użytkowników. Skoro są, lub myślą, że są racjonalni, niech to wykażą.

>Dwie osobowości w człowieku : jedna próbuje pić skażoną wodę, druga temu zapobiec.
>Dwie osoby mają jeden imbryk : jedna chce kawę, druga herbatę. Ta która chce herbatę - musi zapobiec wykorzystaniu imbryka w innym celu.
>Podstawowa różnica jest taka, że druga sytuacja jest symetryczna (choć da się ją zdesymetryzować), pierwsza nie. Różnice w technikaliach są pomijalne. Co to zatem za sprzeczność?

A więc o to chodzi. Teraz rozumiem. Nie, no skąd, druga sytuacja nie ma charakteru symetrycznego , ani nie jest w ogóle dysjunktywna, ponieważ nie występują tutaj żadne konflikty pragnień. Co najmniej z dwóch ( do pięciu powodów)
1 Aby uznać tą sytuację za symetryczną musiałyby występować argument symetryczność opcji - a w bliżej określonym przypadku , przecież jest jedna wartość w tym przypadku jedno pragnienie właściwe dla każdego podmiotu
2 Po drugie nie występuje tutaj argument z niewspółmierności wartości.
( A co za tym idzie rozpatrywać go jako dylemat w ogóle jest dalece przesadne - w przeciwieństwie do przykładu , którym posłużyłem się ja, który istnieje. )

Brak możliwości technicznych - pomiędzy dwoma odrębnymi podmiotami- nie jest tym samym co konflikt pragnień jednej osoby, ponieważ nie może podmiot dokonać wyboru konkurencyjnych
( i symetrycznych ) opcji , co z zasady teoretycznie już go wyklucza.
Jest bardzo prosty sposób, abyś udowodnił, że jest to sytuacja symetrycznego dylematu pragnień ( jeśli tak myślisz , a tak napisałeś )
W tym celu wystarczy ,jak wskażesz i uzasadnisz, czy możliwy jest konflikt jednej wartości? Taki konflikt naturalnie musi polegać na jednoczesnym respektowaniu i nierespektowaniu jakiejś wartości. Inna możliwość nie istnieje.

Zapewniam, że w pierwszej sytuacji, jak najbardziej da się przełamać symetryczność pragnień lub pragnienia.
( Sądzę, że można mówić tutaj zarówno o jednym jak i o dwóch pragnieniach. Jeżeli dwóch, to z zastrzeżeniem jak w odpowiedzi 24-02-2019 20:16 ) - każdy może stawiać własne zastrzeżenia, jak potrafi je uzasadnić.
Wystarczy, że wskażę dowolnego ( przez siebie wybranego ) użytkownika, i poproszę, aby uzasadnił jakiś ( dowolny) merytoryczny swój sposób.
np;
Kolega Krystian H. jak się dowiedziałem z wątku "relatywizm" , jest zwolennikiem dylematów , który rozpatruje pod kątem wspólmierności wartości, tak więc jest to stanowisko przeciwne symetryczności opcji, symetryczności pragnień. Co uprawnia mnie do poglądu, że skoro jest on tego zwolennikiem , to bez trudu znajdzie sposób przełamania symetryczności

>A więc o to chodzi. Teraz rozumiem.

Nie, wciąż nie rozumiesz.

>Dwie osoby mają jeden imbryk : jedna chce kawę, druga herbatę. Ta która chce herbatę - musi zapobiec wykorzystaniu imbryka w innym celu.
>Podstawowa różnica jest taka, że druga sytuacja jest symetryczna (choć da się ją zdesymetryzować), pierwsza nie. Różnice w technikaliach są pomijalne. Co to zatem za sprzeczność?

W drugim przypadku nie ma konfliktu, a rozwiązanie jest banalne.
Tę sama wodę można zagotować dla herbaty i dla kawy. Następnie przelać do dwóch szklanek.
Tak samo robi się w czajniku.
w przypadku kiedy ilość wody starczy na pojemność jednej szklanki, wodę można zagotować dwa razy.

>>Dwie osoby mają jeden imbryk : jedna chce kawę, druga herbatę. Ta która chce herbatę - musi zapobiec wykorzystaniu imbryka w innym celu.
>>Podstawowa różnica jest taka, że druga sytuacja jest symetryczna (choć da się ją zdesymetryzować), pierwsza nie. Różnice w technikaliach są pomijalne. Co to zatem za sprzeczność?
>W drugim przypadku nie ma konfliktu, a rozwiązanie jest banalne.

Drugi przypadek to nie problem, tylko ilustracja. Po co rozwadniasz się w dwóch postach, rozwiązując obrazek?

>Drugi przypadek to nie problem, tylko ilustracja. Po co rozwadniasz się w dwóch postach, rozwiązując obrazek?
>
Skąd mogłem wiedzieć, że traktujesz to jako " ilustracja", skoro było to w odpowiedzi jako alternatywa dla przykładu przytoczonego przeze mnie?

Kontekst wcale nie wskazywał, że traktujesz to jako zwykłą ilustracje.
Ale to dobrze, że to nie problem, bo ja tez tak tego nie postrzegam.

Cóż, interesujący unik, niemniej jednak wciąż tylko unik. Alternatywa? Być może, jeżeli rozumiesz to jako alternatywnie przedstawiony ten sam problem - czy mówiąc krótko, obrazek. Wciąż nie objaśniłeś jednak, czym jest postulowana 'sprzeczność mózgownicy', mimo iż w obrazku dostałeś wprost merytoryczne rozwiązanie tej 'sprzeczności'.

>Cóż, interesujący unik, niemniej jednak wciąż tylko unik. Alternatywa? Być może, jeżeli rozumiesz to jako alternatywnie przedstawiony ten sam problem - czy mówiąc krótko, obrazek. Wciąż nie objaśniłeś jednak, czym jest postulowana 'sprzeczność mózgownicy', mimo iż w obrazku dostałeś wprost merytoryczne rozwiązanie tej 'sprzeczności'.
>

Po pierwsze po co , czemu ma służyć taka ilustracja, która jak sam przyznajesz nie jest problemem? Jakie ma to zastosowanie, bo nie jest to dla mnie zupełnie jasne?
Pierwszy przykład do sytuacja w której następuje konflikt pragnień.
A zapodany przykład nie stanowi konfliktu pragnień. Co już wykazałem.

Po drugie czy ja pisze jakbym unikał odpowiedzi, czy gruntownie je analizuje? Sprzeczność mózgownicy to szerokie pojecie, ale obrazowo stworze definicje ogólną. Jest to zasadniczo sprzeczność dwóch wartości. Może to być dylemat obowiązków, dylemat pragnień ( jak w głównym wątku) dylemat praw, dylemat ideałów , dylemat moralności lub moralnego zła , dylemat religijny- który może wchodzić ( i wchodzi) w kolizję inną z wymienionych wartości , dylemat zobowiązań oraz wielu innych kwestii. Sprzeczność mózgownicy pojawia się zarówno w teorii jak i w praktyce we wszystkich wspomnianych przypadkach oraz wielu więcej. Zdecydowanie najczęściej może występować w teoriach etycznych ,a jeszcze bardziej w ich praktycznych implikacjach w postaci norm moralnych. Ponieważ każda z alternatyw działania zdaje się wskazywać na jakieś ( inne ) dobro i powstaje sprzeczność mózgownicy, która często jest silnie nasycona dramatyzmem, ponieważ wybór jednego dobra jest tożsamy z utratą drugiego. Jak w wątku Szansa uwolnienia , Nieco o kłamstwie , Nieco merytoryczniej o kłamstwie. Oczywiście często, ale dramatyzm nie jest tutaj wcale konieczny , aby sprzeczność mózgownicy nastąpiła ; jak w wątku Dylemat.

Konkludując , to kwesta realna, ( choć może być stworzona w nierealnych egzemplifikacjach i omawiana czysto teoretycznie ) ponieważ może dotyczyć wyboru pomiędzy wolnością a prawdomównością, życiem jednych a życiem drugich, wiernością własnych przekonań a społeczna akceptacja itd. Zdajemy sobie więc sprawę, że cena która przyjdzie nam zapłacić za dokonany wybór może być bardzo, bardzo wysoka. I to nazywam sprzecznością mózgownicy. Wysoka cena to jedno, a jak jednak zyskać pewność , że dokonany wybór jest słuszny i rzeczywiście warto ją było zapłacić?
Czy taką pewność w ogóle można uzyskać?
Czy kierować się własną intuicją, bezstronną oceną sytuacji, szukać pomocy w sformułowaniach teorii, polegać na autorytetach, czy własnym sumieniu?
To również nazywam sprzeczność mózgownicy już w samym egzystencjalnym wyborze kategoryzacji , jak rozwiązać sprzeczność mózgownicy - zanim podejmiemy niejako drugi wybór - gdzie rzeczywiście będziemy dokonywać rozstrzygnięcia, wyboru alternatywnych opcji.

Właściwie to popełniłem błąd, anachronizm w odpowiedzi. Zapewniam, że nieświadomie. Lepiej byłoby , abym od razu przeszedł do zasad ogólniejszych, a potem wyjaśniał na przykładach. Niemniej, to nie jest unik. W ten sposób uniknął byś rozczarowania. Jakże mnie przykro.
Teraz myślę, że nieco zrekompensowałem.

>>Cóż, interesujący unik, niemniej jednak wciąż tylko unik. Alternatywa? Być może, jeżeli rozumiesz to jako alternatywnie przedstawiony ten sam problem - czy mówiąc krótko, obrazek.
>Po pierwsze po co , czemu ma służyć taka ilustracja, która jak sam przyznajesz nie jest problemem? Jakie ma to zastosowanie, bo nie jest to dla mnie zupełnie jasne?
Po co zatem w ogóle przygotowuje się ilustracje?

>Pierwszy przykład do sytuacja w której następuje konflikt pragnień.
>A zapodany przykład nie stanowi konfliktu pragnień. Co już wykazałem.
Muszę zauważyć, że chełpisz się rozwiązaniem obrazka. Konflikt (a nie 'sprzeczność mózgownicy') owszem w pierwszym przypadku występuje, ale jest on dokładnie identyczny jak w uaktualnionej ilustracji. I można oczywiście twierdzić że konflikt to sprzeczność, ale jakoś nie pasują mi te dwa pojęcia jako synonimy.

>>Wciąż nie objaśniłeś jednak, czym jest postulowana 'sprzeczność mózgownicy', mimo iż w obrazku dostałeś wprost merytoryczne rozwiązanie tej 'sprzeczności'.
>Sprzeczność mózgownicy to szerokie pojecie, ale [..] jest to zasadniczo sprzeczność dwóch wartości.[...]
Teraz lepiej, tym razem szeroko opisałeś jak rozumiesz pojęcie 'sprzeczności mózgownicy', niemniej jednak wytłumaczenie to jakoś mi nie pasuje. Za dużo tu lania wody. 'Dramatyzm nie jest tutaj wcale konieczny'? Litości..

>Po drugie czy ja pisze jakbym unikał odpowiedzi, czy gruntownie je analizuje?
Pytanie zawsze pozostanie gdzie leży granica między gruntowną analizą, a dzieleniem włosa na czworo i 'laniem wody'.

>Po co zatem w ogóle przygotowuje się ilustracje?

Ja takowej nie widzę. Jako problem również nie dostrzegam.

>Muszę zauważyć, że chełpisz się rozwiązaniem obrazka. Konflikt (a nie 'sprzeczność mózgownicy') owszem w pierwszym przypadku występuje, ale jest on dokładnie identyczny jak w uaktualnionej ilustracji. I można oczywiście twierdzić że konflikt to sprzeczność, ale jakoś nie pasują mi te dwa pojęcia jako synonimy.

To nie jest powód do dumy, ponieważ obrazek jaki przedstawiłeś nie jest żadnym konfliktem, ani tym bardziej dylematem. Rozwiązanie? Nie, to raczej prima facie wyjaśnienie jak to postrzegam.

>Teraz lepiej, tym razem szeroko opisałeś jak rozumiesz pojęcie 'sprzeczności mózgownicy', niemniej jednak wytłumaczenie to jakoś mi nie pasuje. Za dużo tu lania wody. 'Dramatyzm nie jest tutaj wcale konieczny'? Litości..

Pewnie bierzesz zasugerowane żartobliwe określenie , jako żartobliwe określenie.

>Pytanie zawsze pozostanie gdzie leży granica między gruntowną analizą, a dzieleniem włosa na czworo i 'laniem wody'.

Masz rację. Zapewne łatwiej byłby to zrozumieć , jak zamiast "sprzeczność mózgownicy" wstawisz wyrażenie "dylemat". To zasadniczo zmieni postać rzeczy, od żartobliwej do merytorycznej. Teraz - jak widać nie ma lania wody, a jest wyjaśnienie dylematu, przy czym wyrażenie " mam dylemat" nie jest sytuacją pożądaną. Można go najkrócej objaśnić jako trudny wybór. ( sprzeczność mózgownicy).

>>Po co zatem w ogóle przygotowuje się ilustracje?
>Ja takowej nie widzę. Jako problem również nie dostrzegam.
Nie o to pytałem.

>Masz rację. Zapewne łatwiej byłby to zrozumieć , jak zamiast "sprzeczność mózgownicy" wstawisz wyrażenie "dylemat".
>
Po cóż zatem wymyślać dziwaczne konstrukcje słowne, skoro istnieją pojęcia dobrze oddające istotę zagadnienia?

>Po cóż zatem wymyślać dziwaczne konstrukcje słowne, skoro istnieją pojęcia dobrze oddające istotę zagadnienia?
To trochę złożone.
Po pierwsze: wątek otworzyłem w stronę konkretnej( kontrowersyjnej) "osoby".
Po drugie : ponieważ jest już wątek dylemat, który napisałem.
Po trzecie : ponieważ nie ja jestem autorem i chciałem się temu przyjrzeć.
Po czwarte ; ponieważ taką miałem wole.
Po piąte ; bo można bardziej metaforycznie to nazwać.
po szóste ; ponieważ jest to synonim.
Po siódme; jako, że są to synonimy, nietrudno jest się tego domyśleć.
Po ósme ; ponieważ jest to oczywiste z genezy wątku
Po dziewiąte: ponieważ jest to oczywiste z wypowiedzi i definicji; 09-03-2019 23:42
Po dziesiąte ; piszę w dziale bazgroły i mogę sobie na to pozwolić.
Po jedenaste ; nie jest to dziwaczne, raczej żartobliwe.

To właśnie nazywam 'laniem wody'..

>To właśnie nazywam 'laniem wody'..

Rozumiem. Ja to nazywam różne punkty widzenia. Może być tego więcej.

Stawiam pytanie; czy udawałeś ignorancje, czy naprawdę nie wiedziałeś?
Czy jak z metaforycznej formy przeszedłem na ścisłą, merytoryczną, to coś się zmieniło?

>>To właśnie nazywam 'laniem wody'..
>Rozumiem. Ja to nazywam różne punkty widzenia. Może być tego więcej.
Oczywiście, nie wątpię w Twą umiejętność lania wody. Gdy zacząłeś - to coś się rzeczywiście zmieniło.

>Stawiam pytanie; czy udawałeś ignorancje, czy naprawdę nie wiedziałeś?
Skaczesz między tematami w takim tempie, że trudno się połapać o co Ci właściwie chodzi. Czego nie wiedziałem? Do czego służą ilustracje? Czy może związku między postawionym przez Ciebie problemem a ilustracją? Skup się może i wróć do tematu.

>>Stawiam pytanie; czy udawałeś ignorancje, czy naprawdę nie wiedziałeś?
>Skaczesz między tematami w takim tempie, że trudno się połapać o co Ci właściwie chodzi. Czego nie wiedziałem? Do czego służą ilustracje? Czy może związku między postawionym przez Ciebie problemem a ilustracją? Skup się może i wróć do tematu.

Kilka razy pytałeś co to jest "sprzeczność mózgownicy" i jak podałem inny termin, to nie masz świadomości o co pytałeś kilkakrotnie?
I kto wodę leje?
Chyba, że pomyliłem osoby?

>Kilka razy pytałeś co to jest "sprzeczność mózgownicy" i jak podałem inny termin, to nie masz świadomości o co pytałeś kilkakrotnie?
Ja mam, natomiast ty wciąż rozkojarzony jesteś. Tę kwestię - o ile nie pamiętasz - wyjaśniliśmy sobie, choć zagadnienie z niego wynikajace raczyłeś 'objaśnić' lejac wodę.

>I kto wodę leje?
To jest dobre pytanie. Jeden węzłowato trzyma się tematu, drugi w sążnistych postach rozwiązuje obrazek. Jeden odpowiada pojedynczymi zdaniami na temat, drugi niewygodne pytania zagaduje nieistotnymi treściami. Kto leje wodę? No, chyba że rzeczywiście aż tak nie ogarniasz, że nie jesteś w stanie określić z kim dyskutujesz i udajesz nie przed tym, przed kim zamierzałeś. Swoją drogą - jeżeli zamierzałeś dyskutować tylko z kimś konkretnym to wypadało po prostu skontaktować się z nim prywatnie.

>>Kilka razy pytałeś co to jest "sprzeczność mózgownicy" i jak podałem inny termin, to nie masz świadomości o co pytałeś kilkakrotnie?
>Ja mam, natomiast ty wciąż rozkojarzony jesteś. Tę kwestię - o ile nie pamiętasz - wyjaśniliśmy sobie, choć zagadnienie z niego wynikajace raczyłeś 'objaśnić' lejac wodę.
>>I kto wodę leje?

Trzeba było napisać, że rozumiesz. Zamiast lać wodę. Kilka razy pytałeś i nigdy nie potwierdziłeś, że rozumiesz.

>>>Kilka razy pytałeś co to jest "sprzeczność mózgownicy" i jak podałem inny termin, to nie masz świadomości o co pytałeś kilkakrotnie?
>>Ja mam, natomiast ty wciąż rozkojarzony jesteś. Tę kwestię - o ile nie pamiętasz - wyjaśniliśmy sobie, choć zagadnienie z niego wynikające raczyłeś 'objaśnić' lejąc wodę.
>>>I kto wodę leje?
>Trzeba było napisać, że rozumiesz. Zamiast lać wodę. Kilka razy pytałeś i nigdy nie potwierdziłeś, że rozumiesz.
To zawsze wynika z kontekstu, a nie deklaracji. Sam nie raz w tym wątku wykazałeś, że nie rozumiesz, choć twierdziłeś co innego. A nad uwagą o laniu wody na Twoim miejscu zastanowiłbym się jeszcze - jest mało przemyślana, chyba że zaczynasz podstawówkę.

>To zawsze wynika z kontekstu, a nie deklaracji. Sam nie raz w tym wątku wykazałeś, że nie rozumiesz, choć twierdziłeś co innego. A nad uwagą o laniu wody na Twoim miejscu zastanowiłbym się jeszcze - jest mało przemyślana, chyba że zaczynasz podstawówkę.

Nieprawda. Zostało udowodnione, że rozumienie nie zależy od kontekstu, raczej od tytułu i definicji.
Właśnie zaczynam podstawówkę.

>Zatem człowiek jak najbardziej może chcieć napić się wody, ponieważ jest spragniony, ale nie chce
>pić, ponieważ obawia się choroby.
>Pytanie nadrzędne:
>czy mamy tu więc do czynienia z konfliktem pragnień?
>Może mężczyzna nie ma sprzecznych pragnień?
>Jak można merytorycznie rozwiązać tą sprzeczność mózgownicy?
>Może sprzeczność mózgownicy w ogóle tu nie występuje?

Moja propozycja wyjaśnienia tego problemu, to cytat z Klasyka:

"Nie chcem, ale muszem"

Otóż ów człowiek cały czas chce pić, ale uważa, że to zbyt ryzykowne w tej konkretnej sytuacji, więc powstrzymuje się od picia, cały czas chcąc to zrobić. Nie jest więc prawdą, że jednocześnie chce i nie chce pić. Prawdą jest, że pić chce cały czas, ale powstrzymuje się się od zaspokojenia tego pragnienia.
Ewentualny konflikt w jego "mózgownicy" jest taki, że jego chęci napicia sie i bycia zdrowym/nie zostania chorym w tej konkretnej sytuacji realiów środowiskowych (bo zazwyczaj napicie się [wody...] sprzyja zdrowiu), wzajemnie się wykluczają, więc ów człowiek tłumi realizację jednej potrzeby (uzupełnienia płynów), aby zaspokoić inna (np.bezpieczeństwa)...

Szkoda, że ja tak nie potrafię, jak ten człowiek...

---

"Przez Wszechświat gnam, szubiduba..."

>>Pytanie nadrzędne:
>>czy mamy tu więc do czynienia z konfliktem pragnień?
>>Może mężczyzna nie ma sprzecznych pragnień?
>>Jak można merytorycznie rozwiązać tą sprzeczność mózgownicy?
>>Może sprzeczność mózgownicy w ogóle tu nie występuje?
>Moja propozycja wyjaśnienia tego problemu, to cytat z Klasyka:
>"Nie chcem, ale muszem"
>Otóż ów człowiek cały czas chce pić, ale uważa, że to zbyt ryzykowne w tej konkretnej sytuacji, więc powstrzymuje się od picia, cały czas chcąc to zrobić. Nie jest więc prawdą, że jednocześnie chce i nie chce pić. Prawdą jest, że pić chce cały czas, ale powstrzymuje się się od zaspokojenia tego pragnienia.
>Ewentualny konflikt w jego "mózgownicy" jest taki, że jego chęci napicia sie i bycia zdrowym/nie zostania chorym w tej konkretnej sytuacji realiów środowiskowych (bo zazwyczaj napicie się [wody...] sprzyja zdrowiu), wzajemnie się wykluczają, więc ów człowiek tłumi realizację jednej potrzeby (uzupełnienia płynów), aby zaspokoić inna (np.bezpieczeństwa)...
>Szkoda, że ja tak nie potrafię, jak ten człowiek...
>

Jedno szczęście dla Ciebie, że ów mężczyzna nie zwraca się do Cibie o poradę jak rozstrzygnąć ( skutecznie ) jego dylemat, gdy jest bardzo spragniony.
Właściwie to Arystokles ma słuszność tylko w pewnym sensie, co do niezgodności tych pragnień i nie muszą one mieć konsekwencji, które on przyjmuje. Niezgodność dotyczy tylko zaspokojenia obu pragnień, nie zaś posiadania obu tych pragnień.
O tym nie pomyślałeś
Teraz stawiam pytanie ;
dlaczego Platon dzieli pragnienia i co podporządkowuje ( lub jak dzieli duszę) dla każdego z tych pragnień, z czego wypływają?

>dlaczego Platon dzieli pragnienia i co podporządkowuje ( lub jak dzieli duszę) dla każdego z tych pragnień, z czego wypływają?

Dlatego, że ośrodki mózgu, których czynności prowadza do odczuwania pragnien i zahamowań też są podzielone. To różne, odrębne części mózgu, które wpływają wzajemnie na swoje czynności.

Wystarczyłoby zmodyfikować jeden z ośrodków, np. ten odpowiedzialny za odczuwanie strachu, żeby zmieniając tym samym osobowość człowieka, zmienić wszystkie jego decyzje.

Każde pragnienie i zahamowanie da się wyselekcjonować i ustalić ośrodek będący jego źródłem. Zmieniając jego czynność zmienia się odczuwane emocje i ludzką świadomość.

Człowiek to maszyna i jego świadomość to świadomość maszyny.

Powyższy dylemat można porównać do działań komputera, w którym dostęp do określonego serwisu www jest blokowany przez dodatkowy program.
Z jednej strony przeglądarka www dąży do wyświetlenia tresci serwisu a z drugiej strony program blokujący, blokuje tą treść.

>>dlaczego Platon dzieli pragnienia i co podporządkowuje ( lub jak dzieli duszę) dla każdego z tych pragnień, z czego wypływają?

>Wystarczyłoby zmodyfikować jeden z ośrodków, np. ten odpowiedzialny za odczuwanie strachu, żeby zmieniając tym samym osobowość człowieka, zmienić wszystkie jego decyzje.
>Każde pragnienie i zahamowanie da się wyselekcjonować i ustalić ośrodek będący jego źródłem. Zmieniając jego czynność zmienia się odczuwane emocje i ludzką świadomość.

>Człowiek to maszyna i jego świadomość to świadomość maszyny.
>Powyższy dylemat można porównać do działań komputera, w którym dostęp do określonego serwisu www jest blokowany przez dodatkowy program.
>Z jednej strony przeglądarka www dąży do wyświetlenia tresci serwisu a z drugiej strony program blokujący, blokuje tą treść.

1 Platon nie dzieli pragnień na dwa ośrodki , które znajdują się w mózgu celem podziału pragnień. Dzieli pragnienia wg. innej klasyfikacji.

2 Osobowości człowieka nie zmienisz, tak jak nie zmienisz jego woli. Tobie się tylko wydaje. Człowiek zasadniczo to wola , prawdopodobne, że wola niezmienna. Nie zmienisz ani jednej decyzji, bo człowiek to nie maszyna, ani robot, którego można programować dowolnie.
Skoro tak, to zmień - zmodyfikuj postrzeganie szczęścia u Arystotelesa, który pojmuje je jako eudajmonia , na szczęście pojmowane u utylitarysty J. Benthama , który pojmuje je jako coś co można zmierzyć, przez intensywnie praktykowanie i zaspokajanie wartości hedonistycznych i odwrotnie.
Czy możesz to zrobić z żywymi ludźmi, który w tożsamy sposób pojmują szczęście?
Czy potrafisz? Nie. Tego nie potrafisz uczynić. Widzę , że nie rozróżniasz fantastyki od realizmu. Tak więc jesteśmy zasadniczo wolą, której nie zmieni ani edukacja, ani doświadczenie, ani inteligencja, ani religia,ani wiek, niestety - a już najmniej- Twoje nierealistyczne wizje fantastyczne.
Tak samo jak ja nie mogę zmodyfikować u Ciebie tego , że człowiek to nie jest to samo co maszyna. Różnica postrzegania, różnica dowodzenia - wola w tym wypadku niezmienna.

3 Fizjologia człowieka , pragnienia ( także sprzeczne pragnienia ) nie można porównać do programu komputerowego. Idea niewspółmiernych wartości. W obrębie tego kontekstu niewspółmierność jest rozumiana jako brak jednej ( wspólnej) skali porównawczej , za pomocą , której można by precyzyjnie "odmierzyć" wartości , bądź brak jakiegokolwiek możliwości ich porównania. Z równym powodzeniem, możesz porównywać seksualność maszyny od seksualności człowieka.

>2 Osobowości człowieka nie zmienisz, tak jak nie zmienisz jego woli. Tobie się tylko wydaje. Człowiek zasadniczo to wola , prawdopodobne, że wola niezmienna. Nie zmienisz ani jednej decyzji, bo człowiek to nie maszyna, ani robot, którego można programować dowolnie.

Jezus Maria co za bzdura!

Pierwsze z brzegu - proces integracji imigrantów, radykalizacji młodzieży, resocjalizacji kryminalistów to sa procesy zmian osobowosciowych.

Czyż Hitler nie zmienił osobowości Niemców czyniąc ich nazistami?

Oczywiście, ze seksualność człowieka to seksualność maszyny, wiedzieli to już dawno wojskowi przywódcy, którzy karmili swoich żołnierzy chemią hamujaca popęd seksualny, tym samym wpływając na decyzję i zachowania swoich żołnierzy.

>Jezus Maria co za bzdura!

>Pierwsze z brzegu - proces integracji imigrantów, radykalizacji młodzieży, resocjalizacji kryminalistów to sa procesy zmian osobowosciowych.

>Czyż Hitler nie zmienił osobowości Niemców czyniąc ich nazistami?
>Oczywiście, ze seksualność człowieka to seksualność maszyny, wiedzieli to już dawno wojskowi przywódcy, którzy karmili swoich żołnierzy chemią hamujaca popęd seksualny, tym samym wpływając na decyzję i zachowania swoich żołnierzy.

1 W kwestii formalnej Jezus to syn. Maria to jego matka, i wielu innych - dziewica wg. Nauki Kościoła. Która nigdy, nic, nic , dlatego nie zbrukała się męskim przyrodzeniem

2 Nie , znów gadasz od rzeczy! Są to frazesy tak samo sztuczne jak punkt trzeci, który zaraz objaśnię.
np.
Tutaj jakiś zwyrodnialec bije , znęca się nad swoim młodszym kolegą , okłada go kijem po głowie , skacze po nim , także po jego głowie, ten w skutek ran i uszkodzenia mózgu umiera.
Ty myślisz, że resocjalizacja za pomocą pięknych słów, haseł, ideologii zamieni tą przepraszam za określenie - mendę społeczną - w złoto? Nie. W środowisku zdemoralizowanym szybciej się ( jeżeli już) człowiek demoralizuje, a nie resocjalizuje. Sąd o tym wie. Porozmawiaj z jakimś sędzią. Od społeczeństwa jedynie powinno się takowych izolować, aby drugi raz nie skrzywdził, a nie wierzyć, że wyjdzie zresocjalizowany, odmieniony.
Nawet ktoś, kto jest zdemoralizowany, ma kuratora ( nie jest skazany ) ale pozostaje na wolności ma zakaz utrzymywania kontaktów ze środowiskiem zdemoralizowanym. A cóż dopiero mówić o więzieniu... skazaniu...i takim doborowym towarzystwie!
Musisz rozróżniać ,a nie tylko kierować się analogią. Dlatego nie widzisz, że bycie zwolennikiem tej czy w późniejszym czasie innej ideologii, oznacza bycie sympatykiem takiej czy innej ideologii, która nie jest sprzeczna z wolą, przeciwnie jest zgodna z wolą. Hitler miał wielu przeciwników. To dwa. Ty twierdzisz, że Hitler zmienił Niemców w Nazistów.
Przygłupa nie zmienisz z człowieka uczonego. Degenerata, oprawce nie zresocjalizujesz w człowieka honoru.

3 Nie. Nie zmienił ich woli. Kiedyś już o tym z kimś polemizowałem. A Twoje argumenty jedynie wspierają moją argumentację. Ani chemia, ani ideologia ( wyższość rasy aryjskiej) nie zmieniła woli hitlerowskich żołnierzy- Niemców. Dobrze to zapamiętaj.

Ideologicznie- ponieważ nie przeszkadzało to Niemcom dupczyć Polki i Żydówki.
Chemicznie również -ponieważ nie przeszkadzało to Niemcom dupczyć Polki i Żydówki.


Tak więc twoje chemiczne , sztuczne sposoby, nie zmieniły ich woli, popędu. Niestety znów przegrałeś na merytoryczne argumenty, trzymaj się faktów.
Cytuję :

" Czy stosunki seksualne z Żydówkami nie były surowo zakazane?

Były, podobnie zresztą jak stosunki seksualne z Polkami. Jednak Niemcy mieli świadomość, że w nowych porządkach Żydzi będą wyjęci spod prawa i że gwałt na Żydówce z dużym prawdopodobieństwem ujdzie im na sucho.

Z czego wynikał ten zakaz? Chodziło o utrzymanie dyscypliny wśród żołnierzy czy o utrzymanie czystości niemieckiej rasy?

Rasizm miał duże znaczenie. Zakaz nawiązywania romansów z Polkami i Żydówkami miał podłoże rasistowskie. Zakaz gwałcenia kobiet miał natomiast na celu utrzymanie dyscypliny. W niektórych dokumentach wojskowych można się natknąć również na inne wytłumaczenie, które z perspektywy późniejszych realiów okupacyjnych wydaje się kuriozalne. Mianowicie dowódcy niemieckich oddziałów obawiali się, że przemoc seksualna ze strony żołnierzy spowoduje spadek zaufania polskiej ludności cywilnej do niemieckich władz okupacyjnych."

opinie.wp.(*)-prostytucji-6126018304251521a

Odjechales od tematu, żeby dac upust swojej nienawiści do kryminalistów, nazistów i troszeczkę też do Niemców.

Może nie zaczynamy dyskusji o więzieniu ludzi w klatkach, bo juz na pierwszy rzut oka widzę, że mamy odmienny do tego stosunek, odmienne emocje.

Oczywiście, że kryminaliste, skaczacego potencjalnym rywalom po głowach, dla podkreślenia własnej dominacji, można odmienić wyrazem odmiennych emocji, które opanują jego umysł o ile przekazywane memy okażą się wystarczająco silne, żeby pokonać te, które już panują w jego umyśle.
Oczywiście, zmienić osobowość człowieka dojrzałego jest bardzo trudno, dlatego integracja imigrantów trwa 10-20 lat a czasem dłużej, czasem nigdy się nie udaje. Tak długo ludzie wierzą, że ich pierwotna kultura właściwie definiuje moralność, zanim przyjmą nową definicję moralności.

Przy okazji ciekawy jest moment samego przełomu morlanego, w którym ludzie przestają rozumieć dłużej co jest dobre i co złe.

Hitler miał przeciwników, bo jego memy / emocje nie pokonały memow wszystkich umysłów. Większość Niemców zaczęło odczuwać emocje Hitlera pod wpływem ich wyrazu przez Hitlera ale nie wszyscy.

Natura kreuje różne warianty mementyczne tak samo jak kreuje różne warianty genetyczne. W przyrodzie zawsze istnieje jakiś przeciwnik.

>Odjechales od tematu, żeby dac upust swojej nienawiści do kryminalistów, nazistów i troszeczkę też do Niemców.
>Może nie zaczynamy dyskusji o więzieniu ludzi w klatkach, bo juz na pierwszy rzut oka widzę, że mamy odmienny do tego stosunek, odmienne emocje.
>Oczywiście, że kryminaliste, skaczacego potencjalnym rywalom po głowach, dla podkreślenia własnej dominacji, można odmienić wyrazem odmiennych emocji, które opanują jego umysł o ile przekazywane memy okażą się wystarczająco silne, żeby pokonać te, które już panują w jego umyśle.
>Oczywiście, zmienić osobowość człowieka dojrzałego jest bardzo trudno, dlatego integracja imigrantów trwa 10-20 lat a czasem dłużej, czasem nigdy się nie udaje. Tak długo ludzie wierzą, że ich pierwotna kultura właściwie definiuje moralność, zanim przyjmą nową definicję moralności.

Napisałeś, że Hitler zrobił z Niemców nazistów. Ja się z tym nie zgodziłem. Także nie mogę się zgodzić w kwestii Niemców. Wszystko co napisałeś w pierwszym zdaniu to jedynie Twoje wyobrażenia. Powinieneś zrozumieć, że ludzie 20-30 letni, którzy zabijają młodszych od siebie bez żadnego powodu, są mendami społecznymi. Rujnują całe rodziny. Rodzice zamordowanego dziecka nigdy już nie będą całkiem normalni, ich życie to horror i bez szans na lepsze jutro...Jeśli w ogóle nie popadną w obłęd po stracie bestialsko zamordowanego dziecka. Jeśli chciałbyś szukać jakiś neutralnych określeń np; "człowiek" , to znaczy , że z Tobą jest coś nie tak. To są potwory, nie ludzie. Więc nie wyolbrzymiał tutaj swoich urojeń, na temat mojej nienawiści, ponieważ to są fakt- ja nie piszę pod wpływem wzburzenia czy emocji.
Co do zabójców i zbrodniarzy to swoje stanowisko podtrzymuję. Nie powinni wyjść na wolność, gdy zabija się za nic lub pod wpływem alkoholu, narkotyków. Żadna kultura, czy społeczeństwo nie odbiega od tego zasadniczego prawa, przeciwnie jest to dodatkowo okoliczność obciążająca np. posiadanie narkotyków, które jest w Polsce nielegalne.
Skoro jesteś zwolennikiem zmiany osobowości, proszę zmień swoją. Potem staraj się uzasadnić zmiany u innych.
np;
Gdybyś zabił jakimś kijem, zatłukł niewinne 12-15 letnie dziecko, pogruchotał mu czaszkę , w skutek czego ponosi śmierć. To już nie jesteś człowiekiem. Owszem, jesteś człowiekiem, ale tylko z nazwy. Nikt zdrowy na umyśle nie będzie nazywał takiego potwora - człowiekiem.

>. Jeśli chciałbyś szukać jakiś neutralnych określeń np; "człowiek" , to znaczy , że z Tobą jest coś nie tak. To są potwory, nie ludzie.

Że tak zacytuję mistrza Okrągłego
youtu.be/4cM2yonpRaY

Potworów nie ma, dopóki się ich nie stworzy.

>Potworów nie ma, dopóki się ich nie stworzy.

Powiedz to rodzicom bestialsko zamordowanych i zupełnie bez powodu ich dzieci.

>>Potworów nie ma, dopóki się ich nie stworzy.
>Powiedz to rodzicom bestialsko zamordowanych i zupełnie bez powodu ich dzieci.

Sądzisz, że wczuwaniem się w ludzkie cierpienie zmienimy fakt, że memy / emocje wędrują między umysłami?

Hitler przekazał innym Niemcom własne uczucie nienawiści, którego wcześniej nie odczuwali i które nabyli skutkiem obcowania z Hitlerem.
Hitler zaprogramowal Niemców na nazistów, którymi bez Hitlera nigdy by się nie stali.

Wiem, że chcesz wierzyć, że Niemcy są źli z Natury a Polacy dobrzy ale dobro i zło to jedynie pochodna ludzkiej chciwości i u każdego jest nieco inne.