Nie będę uwiarygadniać swych słów, posiłkując się badaniami i statystykami, ale własnymi spostrzeżeniami. Najwięcej samobójstw popełniają ludzie samotni, Samotność rozumiem zwyczajnie, tak jak to powszechnie się ja rozumie. Żyjemy w czasach coraz powszechniejszej samotności w tłumie i zgiełku. Mentalnie jesteśmy zaprogramowani na funkcjonowanie społecznościach mniej więcej 40 osobowych, Dzisiejsze super społeczności nas przerastają przerażają i powodują ucieczkę w samotność i izolację. Stąd takie ogromne żniwo zbiera depresja. Co innego jest chwilowa ucieczka od zgiełku, dla złapania oddechu, a co innego izolowanie się, ucieczka w samotność. Z racji wieku, znam sporo ludzi, którzy jak twierdzą, świadomie wybrali los singla i unikają nawet kontaktów z rodziną. Wszyscy oni dorabiają sobie ideologię i czują potrzebę przekonania innych, że ich wybór jest świadomy i bardzo im odpowiada. To zjawisko się nasila i sprzyja temu rozwój technologii informatycznych. Szukają substytutów akceptacji na forach internetowych i poprzez portale społecznościowe. Sedze, że istnieje coraz większy problem z nawiązywaniem relacji międzyludzkich w realnym życiu, jest ogromny stres związany z obawą przed odrzuceniem. Nie wiem z czego to wynika, ale samo randko-wanie, za moich czasów było jakoś takie proste i naturalne. Nie dla wszystkich oczywiście. Zakładanie rodziny też było jakby naturalną koleją rzeczy. Nie chodziliśmy ze swymi partnerami kilka lat, a o mieszkaniu razem, bez legalizacji związku w zasadzie nie było mowy. Po latach, czasem w lepszych, czasem w gorszych relacjach żyjemy z swymi partnerami, ale mimo wszystko się wspieramy kulamy do przodu. W moim środowisku jest istna plaga starych panien, takich po trzydziestce, czterdziestce. Miały jakichś tam partnerów, ale od rodziny i dzieci ważniejsza była kariera i status majątkowy. Dziś są same i mocno sfrustrowane. Nieliczne z nich zostały z dzieckiem i te jakby bardziej się odnajdują i radzą w życiu. Z facetami jest jeszcze gorzej, popadają w nałogi, jakieś dziwactwa i całkowicie się izolują, to oni są najbardziej podatni na stres i samobójstwa. Lampka wina, dobra książka przy wartościowej muzyce, jest super w zwyczajny sobotni wieczór, albo w tygodniu dla odstresowania trudów dnia. Takie dni jak sylwester są dniami wyjątkowymi. Podświadomie czujemy potrzebę spotkania się z przyjaciółmi i rozmowy o dupie Maryni. Jeśli mamy potrzebę w takim dniu się odizolować od świata, znaczy to, że coś tu nie gra. Jeśli w taki wieczór nachodzi nas potrzeba wyciszenia się, to refleksja powinna skupić się nad tym co się z nami dzieje i czemu się ta k porobiło.

samotność wynikająca z potrzeby ducha jest genialna. To chyba dotyczy tylko mężczyzn, np pustelnicy czy uczeni jak Newton, Kant, Tesla, Kopernik i wielu innych, niekoniecznie uczonych.
Jeśli samotność wynika z odrzucenia to taka osoba mocno cierpi, i z tego cierpienia choroby i przedwczesna śmierć

---

szukanie raju, moim celem