Dawca zmarły to nie taki dawca, którego już tylko można zakopać. Zmarły, ale śmiercią osobniczą, tzn. mózg nie żyje ale narządy, które mają być przerzeszczepione- owszem. Taki dawca jest ciepły, różowy, bije mu serce, ma niektóre odruchy (odruch Łazarza robi makabryczne wrażenie) unosi mu się klatka piersiowa w rytm oddechu (oczywiście za sprawą respiratora ale trudno w to uwierzyć rodzinom). Takich zmarłych jest jak na lekarstwo- głównie są to ofiary szeroko pojętych zaburzeń krążenia mózgowego (udary, pęknięte tętniaki, malformacje naczyniowe itp. Przysłowiowi motocykliści wbrew pozorom to rzadkość, to są raczej ci do zakopania).
Rzeczywiście formalnie, prawnie rodzina nie ma nic do gadania odnośnie zgody na pobranie i mozna to zrobić wbrew niej ale w praktyce nie pobiera sie bez takowej z oczywistych względów ludzkich. Poza tym jeśli dawca nie figuruje w CRS-ie (centralny rejestr sprzeciwów) a rodzina nie chce pobrania to zawsze może oświadczyć, że ich zmarły, czyli ten potencjalny dawca wyrażał sie przeciw ewentualnemu pobraniu jego narządów. I to dyskwalifikuje go jako dawcę .

>ale skoro środowiska religijne i racjonalistyczne ogólnie są "za przeszczepami", to takiego problemu
>być nie powinno...
W teorii i dopóki to go osobiście nie dotyczy, to każdy jest za, ale gdy się okaże, że dawcą miałby zostać członek rodziny... "to mój tatuś/mamusia/syn/córka/ciocia/wujek i nie dam go pokroić. Czyli - żegnaj, racjonalizmie. Tak to działa. I w dodatku jest to zupełnie normalne i ludzkie.

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

Może szybciej doczekamy hodowania narządów z własnych komórek macierzystych niż dzielenia się nimi. W Szwecji już powoli to wprowadzają: medicalxpr(*)oated-artificial-windpipe.html
Wszczepiono choremu na raka tchawicy nową tchawicę wyhodowaną z komórek macierzystych.

Pozdrawiam

---

Jesteśmy wynikiem wykorzystania błędów ewolucji przez ewolucję.

>Wszczepiono choremu na raka tchawicy nową tchawicę wyhodowaną z komórek macierzystych.

Na hodowanie tkanek z komórek macierzystych nie zgodzi się kościół katolicki. Toż to przecież zabijanie zarodków.

---

Zmień politykę, głosuj na kobiety.

Ale to chyba somatyczne komórki macierzyste były, nie embrionalne.
Somatyczne są znajdowane w dorosłym człowieku.

Pozdrawiam

---

Jesteśmy wynikiem wykorzystania błędów ewolucji przez ewolucję.

>Na hodowanie tkanek z komórek macierzystych nie zgodzi się kościół katolicki. Toż to przecież zabijanie zarodków.

Bez obaw, zgodzi się. Gdy tylko jakiś hierarcha będzie potrzebował takiej terapii znajdzie się teologiczne usprawiedliwienie...

>>Wszczepiono choremu na raka tchawicy nową tchawicę wyhodowaną z komórek macierzystych.
>Na hodowanie tkanek z komórek macierzystych nie zgodzi się kościół katolicki. Toż to przecież zabijanie zarodków.
Istnieje już metoda pobierania jednej komórki z zarodka, a reszta idzie do normalnego rozwoju.
Zresztą nie powinniśmy wprowadzać prawa kościelnego.

Problemem jest brak zaufania do lekarzy i skomercjalizowanego systemu opieki zdrowotnej, w którym każdy pacjent terminalny staje się potencjalną "skórą" do zdarcia.
Reputacja polskich lekarzy jest denna, więc nie oczekujmy, że zaufanie pacjentów będzie się kształtować na innym poziomie.

---

Transluminacja czaszki często daje wyniki fałszywie ujemne.

Trudno nie przyznać Ci racji. Jeden głupiec może wyrządzić niepowetowane szkody.
Kilka lat temu syn mojej przyjaciółki miał wypadek motocyklowy, niestety w skutkach śmiertelny. Matka zgodziła się na pobranie organów, ale doznała szoku gdy zobaczyła ciało syna w kostnicy, pobrano od niego m.in. gałki oczne i zamiast przykleić powieki jakimś superglu, czy inną kropelką, ordynarnie zaszyto je czarną nicią, praktycznie "na okrętkę". Widok był makabryczny. Nie muszę dodawać, że cała rodzina do dziś jest przeciwnikiem dawstwa organów.

Model kształcenia polskich lekarzy tkwi w XIX w. Większość tak przygotowanych medyków pracuje w modelu biomedycznym, a nie bio-psycho-społecznym. Zerowy poziom kompetencji psychologicznych, brak empatii, wypalenie zawodowe itp.
Do tego te prymitywne mechanizmy obronne: zawsze winny jest "ciemny" pacjent, a nie marne umiejętności komunikacji i budowania systemu współpracy prezentowane przez lekarza. Trudno się dziwić, że sprawy wyglądają tak, jak wyglądają. Jak lekarz głównie trzepie kasę łapiąc wszystkie okazje, które się nadarzą, to gdzie tu miejsce na zawodowy i osobisty rozwój? Reputacja lekarzy sięgnęła dna, to i transplantologia cienko przędzie.
Medice, cura te ipsum

---

Transluminacja czaszki często daje wyniki fałszywie ujemne.

>Reputacja polskich lekarzy jest denna, więc nie oczekujmy, że zaufanie pacjentów będzie się kształtować na innym poziomie.
Tak tylko po cichutku ostrzegam - oni czają się wszędzie (tu też...)