>Wiem, że to brzmi jak zaabsorbowanie sobą, ale chcę powiedzieć, że wierzę, że istnieje Bóg, ale
>jest tylko mój, nikt nie może ingerować między Mną a moim Bogiem, mój Bóg jest moim światem, mój Bóg
>jest moim wewnętrznym głosem który stara się dla mnie jak najlepiej. Czy w ogóle uznalibyście to za
>coś boskiego?

Ciekawy przejaw narcyzmu - ale jeśli wytrwasz w swoim przekonaniu, to napisz na ten temat książkę, - jej krytyka będzie swoistym barometrem.

>Ciekawy przejaw narcyzmu
To nie samouwielbienie lecz istota wiary, samo jej sedno, kwintesencja.
Wszystkie religie zbudowano na niezrozumieniu tego oczywistego faktu.
-Ja i Ojciec jedno jesteśmy
-Czy nie wiecie że bogami jesteście ?
-Nikt nie może przyjść do Ojca jak tylko przeze mnie.
To wymaga wyjaśnienia, otóż "przeze mnie" oznacza świadomość chrystusową czyli doskonałą, którą osiąga człowiek zdolny "zaprzeć się samego siebie" a więc wszystkiego tego co ludzkie a nie boskie.
-Nie można znaleźć na zewnątrz tego co jest w środku. Oto dlaczego "Bóg" nie daje oznak istnienia. Bogiem jest uśpiony potencjał człowieka z którego on sam nie zdaje sobie sprawy.
-Wszystkie "nadprzyrodzone moce i zdolności" są jak najbardziej ludzkie i naturalne lecz nie będące w zasięgu ludzi o zawężonej, egoistycznie i materialistycznie świadomości.
Cuda to prawa natury.
Święci (prawdziwi a nie ci kanonizowani przez KrK) to właśnie ludzie, którzy w dużym stopniu zbliżyli się do absolutu czyli pełni boskości.

>Bogiem jest uśpiony potencjał człowieka z którego on sam nie zdaje sobie sprawy.
>-Wszystkie "nadprzyrodzone moce i zdolności" są jak najbardziej ludzkie i naturalne
[...]
>Święci (prawdziwi a nie ci kanonizowani przez KrK) to właśnie ludzie, którzy w dużym stopniu zbliżyli się do absolutu czyli pełni boskości.

Czy rozbudziłeś w sobie [osiągnąłeś] nadprzyrodzone moce?
Czy zbliżyłeś się do pełni boskości?

>Czy rozbudziłeś w sobie [osiągnąłeś] nadprzyrodzone moce?
>Czy zbliżyłeś się do pełni boskości?
Nie. Ale zarówno nauki biblijne jak i jogiczne oraz buddyjskie wskazują, że jest taka możliwość.
Skoro istnieją ludzie, którzy posiedli zdolność telekinezy, prekognicji, teleportacji czy stwarzania to znaczy że wszyscy są do tego zdolni.
Najpierw jednak trzeba w pełni zrozumieć zagadnienie aby umieć przekroczyć granicę ignorancji.
To jest tak jak z wchodzeniem pod górkę.. wspinasz się jest ciężko, aż osiągasz szczyt (przebudzenie) i nagle wszystko staje się proste.
Najtrudniejsze (chyba) jest "zaparcie się samego siebie" - nie za bardzo rozumiem co to tak naprawdę znaczy..
Czytałem o wielu świętych, którzy potrafią robić niesamowite rzeczy.
-Teraz pozostaje tylko zadać pytanie czy to wszystko jakieś "pierdoły bez sensu" ? Czy
jednak to prawda do której warto dążyć.
Jezus z biblii właśnie tego nauczał a nie jakiejś tam "religii".
---------------------------------------------------------------
Co powiesz o przypadkach ludzi, którzy po wypadku (np. silny uraz głowy) nagle uzyskiwali jakieś szczególne zdolności np. artystyczne czy znajomość języka, którego się nigdy nie uczyli ?
O czym to świadczy ? O ukrytym (nieaktywnym) potencjale mózgu człowieka.
Film pt: "Fenomen" pokazuje jak nowotwór mózgu (gwiaździak) stymulując mózg zmienił zwykłego człowieka w "maga" o niezwykłej wiedzy, zdolnościach i mocach jak telekineza.
Uważam że właśnie na tym polega przekonanie o wykorzystaniu zaledwie 10% możliwości mózgu.
Mamy wydajny "komputer", z kiepskim okrojonym ze sterowników systemem, którego używamy jak maszyny do pisania.

>Wiem, że to brzmi jak zaabsorbowanie sobą, ale chcę powiedzieć, że wierzę, że istnieje Bóg, ale
>jest tylko mój, nikt nie może ingerować między Mną a moim Bogiem, mój Bóg jest moim światem, mój Bóg 10.0.0.0.1 192.168.1.254
>jest moim wewnętrznym głosem który stara się dla mnie jak najlepiej. Czy w ogóle uznalibyście to za
>coś boskiego?

I got this,...

>Wiem, że to brzmi jak zaabsorbowanie sobą, ale chcę powiedzieć,
To normalne. Niemal każdy ma potrzebę powiedzenia czegoś. Lub napisania. Wal, śmiało.

>Wiem, ... że istnieje Bóg,
Wiesz? Skąd ta wiedza? Ale logicznie podchodząc oznacza to, że nie wierzysz w Boga.
Wydaje mi się, że tylko wyjątkowy megaloman i zarozumialec może wiedzieć, że Bóg istnieje. Całe rzesze chrześcijan tylko (i aż) wierzą. Taj jak opisał to Bergoglio w swoich rozmowach ze Skórką.

> Bóg ... jest tylko mój,
Z tego wynika, że jest Twoim wymysłem. Taka prywatna własność.

> nikt nie może ingerować między Mną a moim Bogiem,
To akurat oczywiste. Wszechmocnemu nikt nie może w niczym przeszkodzić. Nikt poza samym człowiekiem z którym ma relację. Bo nie po to dał wolna wolę, aby ją gwałcić.

>mój Bóg jest moim światem, mój Bóg
Czy to znaczy, że poza Bogiem nie uznajesz żadnej innej rzeczywistości?

>jest moim wewnętrznym głosem który stara się dla mnie jak najlepiej
Z tym, można się zgodzić. Acz nie jest tym głosem, ale w ten sposób się komunikuje. Po to dał rozum, abyśmy słyszeli ten Jego głos przekazywany w "także w sposób wewnętrzny".

>Czy w ogóle uznalibyście to za coś boskiego?
Ani trochę. To jest raczej kreowanie samego siebie, jako stworzyciela Boga. I to na własny prywatny użytek. To jest całkowicie wbrew temu, co Bój objawił. A cała istota objawienia dotyczy relacji społecznych. Stosunku człowieka do Boga, innych ludzi oraz do samego siebie. Te wszystkie trzy aspekty musza być łączne. Nie można stosować wybiórczo.