Dzisiaj 90-ta rocznica urodzin Stanisława Lema.

W szkole podstawowej nie byłem dobrym uczniem. O ile matematyka nie sprawiała mi specjalnych problemów, to lekcje języka polskiego zawsze były dla mnie sporym wyzwaniem. Czytanie a zwłaszcza pisanie nie było (delikatnie mówiąc) moją silną stroną. Pamiętam do dziś lekcje na której nauczycielka polskiego robiąc podsumowanie właśnie ocenionego dyktanda wyciągnęła moje dyktando i "chwaliła" przed całą klasą jakież to znalazła w nim zadziwiające błędy ortograficzne.
To były czasy gdy przeczytanie jakiejkolwiek lektury było dla mnie zadaniem prawie niewykonalnym. Wolałem grać z kolegami w piłkę..
Nie pamiętam już kiedy po raz pierwszy zawitałem do szkolnej biblioteki aby zabrać książkę która nie była lekturą szkolną. Pamiętam zaś że była to książka Stanisława Lema. Nie był to wybór przypadkowy. Byłem w owym czasie zafascynowany tematyką fantastyki naukowej. Były to czasy gdy w kinie wyświetlano Gwiezdne Wojny. Możliwe że od tego się zaczęło.
W każdym razie od tej pory czytałem wszystko co miała na okładce: Stanisław Lem.

To było jak nowe narodziny. Nagle odkryłem nowy świat.
Jest w tym wielka zasługa samego Lema, który potrafił do mnie dotrzeć. Choć nie lubiłem czytać. Potrafił mnie wciągnąć w świat książki. Odmienił moje życie.

Choć nie wszystko co wtedy czytałem w książkach Lema rozumiałem, lektura zachęcała mnie nie tylko do rozwoju mięśni aby częściej strzelać bramki, ale również aby zrozumieć co tak naprawdę chce mi przekazać w swoich dziełach.
Bardzo możliwe że gdyby nie ten epizod w moim życiu nigdy bym nie doszedł do tego do czego doszedłem. Możliwe że do dzisiaj moje szare komórki pracowałyby tylko po to aby zapewnić przetrwanie.

Chciałbym z tego powodu podziękować tutaj mojemu mentorowi. Podziękować za przebudzenie. Podziękować za wszystko co dzięki Niemu osiągnąłem.
Dziękuję Panie Stanisławie.

Szkoda że tak mało mówi się dzisiaj o Lemie. Prześledziłem dzisiejsze newsy i niestety okazało się że znalazłem jedynie krótkie i zdawkowe informacje. Przykre to nieco.
Muszę się też przyznać że od jakiegoś czasu szukałem książek Lema. W księgarniach nie ma. Pamiętam że gdy zapytałem w empiku o "Eden" to kasjer (to chyba najlepsze określenie) po pytaniu: czy jest Eden Lema, zapytał o imię. Gdy powiedziałem Stanisław, ale nieco cicho bo mnie zaskoczył to spytał" Władysław? ...
Były swego czasu wydawane książki Lema razem z wyborczą, ale przegapiłem tą akcję i mam tylko kilka książek z tej serii, reszty nie ma jak dostać.
Co prawda w dzisiejszych czasach internetu można pobrać praktycznie wszystko co Lem napisał, ale wolę wersję papierowe książek. Do czytania na ekranie nie potrafię się przyzwyczaić.
Tak czy siak ponownie zatopiłem się w kilku pozycjach: "Eden", "Niezwyciężony", "Śledztwo", "Katar". Piękna sprawa.
Ten styl jest nie do podrobienia i nadal zachwyca.

Cytat: