שֵׁם (język hebrajski) transliteracja: szem wymowa: IPA: /ʃem/; polska: szem znaczenia: rzeczownik, rodzaj męski (1.1) imię (1.2) nazwisko (1.3) nazwa rzeczownik z rodzajnikiem określonym (2.1) Imię Boga odmiana: lp שם; lm שמות
Szemot שמות (Szemot) - "imiona" - od pierwszych słów księgi, gr. Εξοδος Exodos z Septuaginty) - druga księga Tory. Wspólczesny hebrajski - שֵׁם עֶצֶם - rzeczownik. Semita (język polski) wymowa: IPA: [sɛ̃ˈmʲita], AS: [sẽmʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal. znaczenia: rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) etn. członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (BliskiWschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan.
Ludy semickie lub Semici (od imienia biblijnego Sema) - umowna nazwa grupy ludów posługujących się językami należącymi do rodziny języków semickich. Termin został prawdopodobnie wprowadzony w roku 1781 przez niemieckiego filologa Augusta Schlözera. Współcześnie w nauce dalej stosowany.
Według Tory Adam - mieszkaniec ziemi umiał nadawać nazwy(imiona) stworzeniom i przedmiotom. Kolejnym który był obdarzony takowym 'darem Boga'- umiejętnością był Szem syn Noego, choć tekst Tory nie mówi o tym wprost jak w przypadku Adama to konkretną wskazówką jest imię syna Noego - שֵׁם (Szem).
Według tradycji Mojżesz otrzymał dekalog przykazań i Torę ustną, która została spisana tysiąc lat póżniej kwadratowym alfabetem aramejskim. Szczególną właściwością języka hebrajskiego jest binjan(~inteligencja) - koniugacja hebrajskich czasowników - siedem stopni odpowiada siedmiu ramionom menory(krzew gorejący). Czasowniki odnoszą się do działania. Według niektórych myślicieli wschodu - "Boskość jest częścią rozumu, która ogarnia obszar ponad umysł ludzki. Rozum pojedyńczego człowieka jest tylko czcząsteczką boskości. Według boskości ten ułamek jest całą przyczyną działania; Człowiek też nie jest sprawcą, tylko Karan(w akcie tworzenia jako pomocnik , towarzysz)."
W językach polskim, czeskim, białoruskim, ukraińskim, słowackim, rosyjski(w zaniku) - deklinacja rzeczownika(imienia, 7 przypadków deklinacji) jest tym czym w języku hebrajskim jest binjan.
Powyższe fakty prowadzą do jednoznacznego wniosku -> potomkami biblijnego Szema(Semitami) są narody których język odzwierciedla formy czasowników w odniesieniu do IMIENIA - rzeczownika.
"HaShem" - dosłownie "Imię" (z przedimkiem określonym lub "wielką literą"), hebrajski. השם . Ściśle mówiąc, nie jest to imię, ale eufemizm, "oznaczenie imienia" używane w mowie zamiast epitetu "JHWH", "Adonai", a czasami zamiast "Elohim" (które, przy mniejszym tabu, również tradycyjnie unika "mówienia na próżno") na zewnątrz modlitwy lub posługi religijnej - na przykład podczas nauki lub rozmowy z prasą.
Jaki interes miał August Schlözer w roku 1781 - ????
Powyższa analiza oparta jest o metody naukowe, wobec takiego stanu rzeczy czy właściwi decydenci zarówno w Polsce jak i w Izraelu nie powinni zastanowić sie nad połączeniem IPN-u i Jad ve Szem w jeden instytut? - ucierpiałoby na tym lobby niemieckie (społeczność jidisz). Wówczas przypadki kolaboracji osób narodowości polskiej byłyby rozpatrywane tak samo jak przypadki kolaboracji osób narodowości żydowskiej w gettach. |