Grafika: www.scienc(*)lk_blackhole_feat-1030x580.jpg Lines trace the polarization, or orientation, of light waves emitted from the region around the supermassive black hole in galaxy M87, in this 2021 image from the Event Horizon Telescope.
Dzięki multi (radio)teleskopom mamy szanse na coraz lepsze obrazy dużych czarnych dziur. Taki obraz może ujawnić cechy i obecność od dawna poszukiwanych przez fizyków cząstek. W szczególności mogą to być "aksjony" tworzące efekty przypisywane ciemnej materii. Zgodnie z teorią, szybko wirująca czarna dziura może gromadzić gęste skupiska cząstek aksjonu w bezpośrednim otoczeniu. Dokładnie jak taki rodzaj aksjonów będzie łapany, zależy od szerokości czarnej dziury. Supermasywna czarna dziura w M87 ma odpowiedni rozmiar, by "uwarzyć gulasz" z ultralekkich, aksjonopodobnych cząstek. Gdyby ta czarna dziura rzeczywiście miała taki obłok, zmieniłoby to orientację lub polaryzację światła pochodzącego z tego regionu. W szczególności polaryzacja z czasem "będzie się chwiać". Pomysł poszukiwania aksjonopodobnych cząstek jest najbardziej ekscytującą rzeczą, jaka się obecnie pojawiła w fizyce cząstek. Siema _ Wszystkie wszechświaty są wieczne www.scienc(*)-particle-search-event-horizon | 
