Przyglądam się rosnącemu ruchowi oburzonych, ale mam wrażenie, że ludzie Ci nie wiedzą przeciw czemu protestują.
Niestety obawiam się, że większość z tych ludzi działa wedłu zasady:
"Jest źle - wyjdźmy na ulicę."

W praktyce dopiero ruch z jasnymi postulatami ma szansę coś rzeczywistego wywalczyć.
Nie będę kłamał, że sam utożsamiam się z ruchem oburzonych, ale szukanie winy w ludziach jest moim zdaniem bezcelowe.

Moim zdaniem trzeba szukać błędów w mechaniźmie.

Chciałbym rozpoczać dyskusję o tym jakie błędy są w obecnym mechaniźmie wolnorynkowym, ale także proponować rozwiązania.

Problem 1

Moim zdaniem idelny mechanizm wolnorynkowy to taki który:
"Za wytwarzane przez osobę dobra i usługi wynagradza na tyle na ile wycenia to rynek".

Istotne jest, iż chodzi tu o osobę, a nie firmę.
W obecnym momencie większość ludzi sprzedaje jednak nie końcowy produkt, ale swój czas.
Na wolnym rynku większość umów o współpracy to umowy o pracę na pełny etat.

Umowa o pracę na pełny etat w praktyce jednak powoduje całkowite uzależnienie od pracodawcy tym bradziej widoczne im jest gorsza koniunktura.

Koniunktura w krajach zachodnich przez następne kilkadziesiąt lat będzie raczej nienajlepsza, gdyż coraz mocniej odczuwalna jest silna konkurencja z krajów azjatyckich (Chiny, Indie..).

Problem w tym, że cały mechanizm powoduje silne rozwarstwienie społeczeństwa i moim zdaniem w rezultacie najpradopodobniej spowoduje rozwiązanie quazi-rewolucyjne (społeczeństwa zachodnie nie dopuszczą do rozwarstwienia takiego jak jest w Chinach).

Rozwiąznie problemu 1

Moim zdaniem sposobem na rozwiąznie tego problemu jest wymuszenie na firmach zatrudnianie osób na część etatu (freelancerów) oraz rozbicia udziałów w spółkach na pracowników spółek.
Sposób, aby to zrobić jest prosty i nieszokowy.
Wystarczy wprowadzić ulgi podatkowe dla firm w zaleźności od poziomu rozłożenia udziałów w spółkach na ich pracowników oraz poziomu współpracy z małymi freelancerskim firmami.

Problem 2

Problemem drugim to system finansowy.
Obecny system finansowy bardziej przypomina wielki rynek spekulacyjny niż mechanizm, którym był w swojej idei czyli mechanizmem poprawiającym płynność wymiany towarowej i usług.

Banki, które w swojej istocie miały ułatiwć przepływ środków finansowych w społeczeństwie stały się firmami uprawiającymi spekulację na masową skalę.
Co gorsze banki posiadając gwarancje Państw są mało narażone na upadłość, gdyż Państwa zmuzane są za wszelką cenę ratować banki mające problemy.

W praktyce pieniądze przekazywane do banków, które miały być inwestowane jako kredyty małego ryzyka były lokowane w inwestycjach o dużym ryzyku bez wiedzy samych pożyczkodawców.

Rozwiąznie problemu 2

Moim zdaniem należy wyszczególnić typy instytucji finansowych i udzielać gwarancji Państwowych tylko do banków, których pakiet kontrolny jest w rękach skarbu państwa.
W ten sposób eliminuje się ewentualne nadużycia.

Pozostałe banki będą miały zabezpieczenie wyłącznie do poziomu obowiązkowej rezerwy.

Po drugie należy zakazać spekulacji bankom z zabezpieczeniem państwowym oraz upubliczniać informacje o poziom ryzyka dla poszczególnych banków w zalezności od koszyka inwestycji tych banków.

Problem 3

Następnym problemem jest problem edukacji.
Ludzie nie wiele wiedzą o mechanizmach wolnorynkowych i to zarówno na poziomie mikro jak i makroekonomi, a codziennie karmieni są bezwartościową papką informacyjną.

W szkołach nie uczy się młodych ludzi agresywnej walko wolnorynkowej, a raczej przysposabia do pracy na etacie.

Młodzi ludzie po szkole nie rozumieją mechanizmów wolnorynkowych, ani też nie sa nauczeni podstawowych elementów gry na wolnym rynku:
- negocjacji,
- współpracy w grupie,
...

Rozwiąznie problemu 3

Moim zdaniem sposobem na rozwiąznie tego problemu jest wprowadzenie do szkół przedmiotów mających nauczać funkcjonowanie wolnego rynku w praktyce.
Drugim sposobem jest emitowanie w telewizji publicznej programów przedstawiającej mechanizmy działania wolnego rynku, a również zwykłego życia (np. sporo takich programów mozna znaleźc na Planet).

Zachęcam do napisania własnych analiz.

Pozdrawiam serdecznie
Jarek