Nieustanny wzrost produkcji, to conditio sine qua non obecnego modelu gospodarki kapitalistycznej. Problem jednakże w tym, iż nie może być utrzymany model nieograniczonego rozwoju w sytuacji gdy zasoby planety są ograniczone. W pewnym momencie model ów załamie się. W zasadzie już widzimy na horyzoncie ten czas, bo symptomy załamywania się owego modelu już występują. Owa niemiła konstatacja nie jest niczym nowym, bo już w 1972 roku w książce o znamiennym tytule "Granice wzrostu" wydanej przez klub Rzymski - teza ta została w zasadzie sformułowana. Jednakże przywiązanie do tego modelu jest tak wielkie, że chcąc pogodzić ekologię z nieustannym rozwojem mówi się o "zielonym wzroście". Jest to mit. Wzrost jakikolwiek w horyzoncie długofalowym oznacza konflikt z przyrodą - ze skutkami jak wyżej. Jeżeli chcemy rzeczywiście przemodelować obecny system - konieczne jest przyjęcie tezy o postwzroście ( degrowth) - co oznacza oczywiście oswojenie się z minimalistycznym modelem życia i stopniowe redukowanie swoich potrzeb, dążeń i warunków życia, do których jesteśmy przyzwyczajeni.
Niestety jestem pesymistą co do szans na wdrożenie w życie tej koncepcji. Ludzie bowiem w swej masie i.... krótkowzroczności wybiorą opcję dorżnięcia Ziemi - nie rezygnując z dotychczasowego poziomu konsumpcji. To z kolei oznacza, że w pewnym momencie Ziemia zacznie bardzo mocno wierzgać - a wtedy naturalną koleją rzeczy, szybko i na gigantyczną skalę, model konsumpcyjny jak wyżej runie z hukiem i "Matka Natura" w formule maltuzjańskiej przywróci równowagę w przyrodzie.


"Pinning down what degrowth means can be tricky because degrowthers often differ on details. But there are some common threads to their thought.In general, degrowthers believe that in the modern world, economic growth has become unmoored from improvements in the human condition.
Jason Hickel, an anthropologist at the London School of Economics and the author of Less Is More: How Degrowth Will Save the World, has emerged as one of the leading spokespeople for the movement. To Hickel, the case for degrowth goes like this: The world is producing too much greenhouse gases. It is also overfishing, is overpolluting, is unsustainable in a dozen ways, from deforestation to plastic accumulating in the oceans.Scientists have made impressive progress on technologies that, he argues, should have been sufficient to address the climate crisis — think solar panels, meat alternatives, eco-friendly houses. But because wealthy societies are so focused on growing the economy, those gains have been immediately plowed back into the economy, producing more stuff for the same ecological footprint, yes, but not actually shrinking the ecological footprint.Hickel argues that this problem is unsolvable within our current framework. “In a growth-oriented economy,” he writes in Less Is More, “efficiency improvements that could help us reduce our impact are harnessed instead to advance the objectives of growth — to pull ever-larger swaths of nature into circuits of extraction and production. It’s not our technology that’s the problem. It’s growth.”

www.vox.co(*)planet-shrink-economy-degrowth