Ostatnio zamontowałem na suficie lampy na szynie a szynę przytwierdziłem do sufitu asymetrycznie względem krawędzi pokoju, tzn. jej środek nie był na środku sufitu a układ szyny nie był równoległy do krawędzi pokoju ani też nie posiadał nawet żadnego powszechnego kąta nachylenia do nich.

Mi to odpowiadało, choć lampa mi nie odpowiadała, chciałem wybrać inną ale zostałem przymuszony do jej wyboru emocjami innych ludzi, którzy ulegli modzie, teraz reflektory na szynach są top. Niestety ten asymetryczny układ szyny wszystkich w moim otoczeniu tak bardzo raził, że musiałem ją zdemontować, choć to dużo pracy i przymocować równolegle do krawędzi pokoju. Musiałem, nie musiałem, po prostu kolejny raz uległem emocjom innych osób. Teraz mam w pokoju lampę, której nie chciałem, w układzie, którego nie chciałem, bo tak mają wszyscy.

Pracuję w marketingu i już wcześniej to wielokrotnie przeżywałem, tworząc przeróżne projekty, zawsze to samo, jeżeli coś nie jest ze sztampy to innych razi i budzi negatywne emocje.

W tym kontekście zastanawiam się, czy nie dałoby się wykorzystać niektórych naturalnych instynktów człowieka, do tego, żeby go kontrolować?

Wyobraźcie sobie, że jesteście pracownikami najemnymi zatrudnionymi na cudzym, katolikami nauczonymi w państwowej, przymusowej szkole na lekcji religii, że gdy ktoś uderzy was w jeden policzek to powinniście nadstawić mu drugi. W hali bez okien, w której pracujecie, zostaje zainstalowany specjalny system elektroniczny śledzący wasze działania, na szyi macie zawieszony specjalny czujnik, który na bieżąco przesyła do systemu dane o waszym zachowaniu. Na czterech ścianach hali zostają zawieszone wielkie tablice o dużym kontraście, które na bieżąco wyświetlają wyniki waszych działań w porównaniu z działaniem innych pracowników najemnych zatrudnionych na hali. W którąkolwiek stronę nie skierujecie głowy, przed waszymi oczami zawsze jawi się tablica, która pokazuje wasz wynik w porównaniu z wynikami innych osób.

Czy potrafilibyście oprzeć się takiemu obrazowi i robilibyście co chcecie, co uważacie czy mimowolnie, porażeni negatywnymi emocjami jakimi wasz umysł napełniłby instynkt rywalizacji, bezmyślnie dążylibyście do zajęcia pierwszej pozycji na tablicy wyników?

Czy oświetleni takim obrazem tablicy wyników potrafilibyście uwolnić się od popędu do wyróżnienia się spośród innych, żeby znaleźć czas na dokładne zastanowienie się nad tym co właściwie realizujecie i na ile wasze działanie zgodne jest z waszymi celami?

Dlatego pytam czy parkujecie samochodem w wyznaczonych wam przez innych ludzi liniach czy może stajecie w poprzek linii, bo tak chcecie i tak uważacie?