Na warsztacie padło pytanie:

„Czy hipnoza to jakieś magiczne sztuczki, czy może... coś, co robimy codziennie, tylko nieświadomie?”

I wtedy przyszła ta chwila.
Ktoś przypomniał:
👉 to, że zapatrujesz się w okno i nie słyszysz, co mówi ktoś obok – to też hipnoza.
👉 to, że idziesz znajomą drogą i nie pamiętasz trasy – to też hipnoza.
👉 to, że jedno słowo może w tobie wywołać napięcie, smutek albo spokój – to też hipnoza.

Nie chodzi o kontrolę. Chodzi o dostęp.
Do głębszych warstw. Do zapisanych wcześniej przekonań. Do emocji, które utknęły bez słów.

Hipnoza nie hipnotyzuje.
Hipnoza budzi.