Poza tym nauka i edukacja nie generują zysków bezpośrednich a są baaardzo potrzebne.

>Oczywiście. Czyli problemem nie są podatki (choć oczywiście mogłyby być niższe), tylko brak dobrego prawa.

I to jest właśnie sedno całej sprawy. Dyskusja o wysokości podatków, w sytuacji gdy mamy burdel zamiast systemu dochodów z prawdziwego zdarzenia jest tylko biciem piany.

>Naprawdę boli mnie, że muszę płacić podatki, ale chętnie bym je płacił gdybym za to otrzymywał dobry "serwis" ze strony państwa.

W pełni się zgadzam. Wiele osób zapomina, że kiepski serwis ze strony państwa nie jest argumentem przeciwko podatkom, ale właśnie przeciwko kiepskiemu serwisowi państwa.

>1. To kłamstwo, że realny ciężar podatku ponosi podatnik (rozumiem pojęcie podatnika tak jak w ordynacji podatkowej jest zdefiniowany; chodzi o osobę, na którą ustawa nakłada obowiązek podatkowy). Ciężar niemal wszystkich podatków ponosi klasa średnia. Każdy bogaty przedsiębiorca, o mocnej pozycji na rynku przerzuca koszty podatku na pracowników i konsumentów. Dowód? Koszt życia w Norwegii jest o 30% (sic!) wyższy niż w USA - może się norweski lud cieszyć, że rząd zabiera bogaczom ale i tak ów lud pójdzie do sklepu i tym bogaczom wszystko odda (pomijam, że część forsy zgarną urzędnicy "obsługujący" cały proceder).

O tym że w Norwegii poziom życia jest wyższy niż w USA zapomniałeś napisać?
W związku z tym nie wiem jakie znaczenie mają wyższe koszty życia. Grunt, żeby to życie było na poziomie.
Ponadto nie wiem czemu to miałby być argument przeciwko podatkom dochodowym skoro w USA właśnie one dominują.

>2. Podatek dochodowy jest uciążliwy dla tych, którzy chcą dopiero wejść na rynek: nie mają oni możliwości przerzucania ciężarów (bo nie mają jeszcze ugruntowanej pozycji, muszą być bardzo konkurencyjni), a państwo odbiera im możliwość zgromadzenia kapitału pod inwestycje.

Za to VAT, który zapłacą dokonując inwestycji (zakup środków trwałych itd.), a potem przerzucą na konsumenta nie obniży ich konkurencyjności i nie utrudni wejścia na rynek?

>3. Sama najogólniejsza konstrukcja podatku jest dość prosta ale gigantyczna liczba zwolnień oraz kazuistyka w wyszczególnianiu źródeł przychodów sprawia, że powstają ogromne problemy z interpretacją przepisów, co zmniejsza pewność obrotu prawnego (niejeden już się boleśnie o tym przekonał). Kilka dni temu miałem egzamin z prawa finansowego - nauka tego była piekłem na ziemi.

Z tym się zgadzam, ale to nie jest argument przeciwko podatkom dochodowym. Ustawa o VAT w praktyce jest jeszcze bardziej skomplikowana i mając na uwadze wokandy sądów administracyjnych wydaje mi się, że budzi więcej wątpliwości.

>4. Pobór podatku PIT i CIT wiąże się z ogromną inwigilacją prywatnego życia obywatela. Urząd musi wiedzieć skąd masz pieniądze, ile ich masz, skąd wziąłeś kasę na kupno drogiego futra żonie i Cadillaca kochance. Żeby zdobyć te informacje potrzeba mocnego aparatu do inwigilacji, który jest kosztowny a przy okazji mało cywilizowany, bo łamie prawo do prywatności.

Inwigilacja to dobry argument przeciw. Jednakże według mnie nie wystarczający. Co do kosztów poboru to większa ilość urzędników zatrudniona jest w działach vatowskich, niż podatków dochodowych, ze względu na olbrzymią ilość transakcji do sprawdzenia. Do tego dochodzą uciążliwe koszty administracyjne, które muszą ponosić przedsiębiorcy (kasy fiskalne, faktury, dokumentacje). Zauważ, że jedne z niższych kosztów poboru podatków mają wspomniane przez Ciebie USA i Norwegia. Czy w tych krajach VAT dominuje?
Nie twierdzę, że podatki dochodowe są tańsze, chodzi mi o to, że kwestia kosztów poboru podatków nie jest tak klarowna, jak wynika z Twojej wypowiedzi.

>5. Wpływy do budżetu państwa związane z podatkami dochodowymi są niewielkie w porównaniu do np. podatku od towarów i usług (VAT). Bardziej opłaca się nieco podnieść VAT i zlikwidować PIT i CIT.

To, że wpływy z podatków dochodowych są niższe, wcale nie oznacza wyższości VATu. Tak po prostu został skonstruowany system podatkowy w Polsce. Są kraje gdzie podatki dochodowe przynoszą większe dochody np. Dania.

>6. Podatek VAT jest efektywniejszy w poborze. Poza tym ma jedną cudowną cechę: skłania do oszczędzania. Kupujemy z rozwagą i mamy okazję odłożyć zaoszczędzone pieniądze, by np. po kilku latach do spółki z kumplami rozkręcić jakiś interes.

Z drugiej strony skłania do ograniczenia konsumpcji. Coś za coś.

>7. Ostatni argument jest pozaprawny i pozaekonomiczny: uważam, że opodatkowanie czyjejś pracy jest po prostu obrzydliwe moralnie.

Większość argumentów była pozaprawna i pozaekonomiczna. To czysta ideologia, zarówno jeśli chodzi o utrzymanie podatków dochodowych jak i ich zniesienie. Każdy podatek coś obciąża i do czegoś zniechęca. Ty uważasz opodatkowanie pracy za niemoralne, a ktoś inny może to samo stwierdzić o opodatkowaniu posiadania domu czy wydatków na jedzenie.

W ogóle kompletnym nieporozumieniem jest ocenianie sprawiedliwości poszczególnych podatków. Powinno brać się pod uwagę cały system podatkowy. Tak jak pisałem, każdy podatek ma jakieś mankamenty. Sztuką jest dobranie proporcji ich udziału w dochodzie państwa w sposób odpowiedni. Jednakże o tym decyduje tylko i wyłącznie ideologia.
Ja jestem zwolennikiem dominującego VAT i uzupełniających go podatków dochodowych, ale nie roszczę sobie praw do prawdy obiektywnej w tej kwestii.

>To garść argumentów, które przyszły mi na myśl na szybko. W literaturze i internecie pełno jest argumentacji przeciw celowości instytucji podatku dochodowego.

Argumentacji za podatkami dochodowymi również nie brakuje.

>O tym że w Norwegii poziom życia jest wyższy niż w USA zapomniałeś napisać?
To nie ma żadnego znaczenia dla celowości utrzymania podatku dochodowego. Fakty są takie, że to, co bogaty zapłacił w podatku i tak odzyska w cenie towaru. Każdy dolar wydany w Norwegii jest o 30% mniej wart niż w USA, a fakt, że w Norwegii majątek jest większy na przeciętnego obywatela to już nie od podatku dochodowego zależy.

>W związku z tym nie wiem jakie znaczenie mają wyższe koszty życia.
Powtarzam - nie załapałeś celu tego argumentu. Nie chodzi o to, gdzie się lepiej żyje, tylko o to, że co bogaty zapłacił w podatku i tak odzyska w cenie, więc w wcale nie bogacze ponoszą realny koszt podatku dochodowego. Poziom życia w tym przypadku nie ma nic do rzeczy.

>Za to VAT, który zapłacą dokonując inwestycji (zakup środków trwałych itd.), a potem przerzucą na konsumenta nie obniży ich konkurencyjności i nie utrudni wejścia na rynek?
Nie przerzucą, bo podatek VAT to podatek od konsumpcji. Podatek VAT można odliczyć od ceny towru, jeśli jest on przeznaczony na wykonywanie działalności gospodarczej.

>Ustawa o VAT w praktyce jest jeszcze bardziej skomplikowana i mając na uwadze wokandy sądów administracyjnych wydaje mi się, że budzi więcej wątpliwości.
Obecna ustawa o VAT jest kiepskim tłumaczeniem dyrektywy unijnej. Przepisy się zmieniły, sądy nie są jeszcze z nimi oswojone. Poza tym: lepiej mieć jedną pokręconą ustawę, a nie dwie.

>Z drugiej strony skłania do ograniczenia konsumpcji. Coś za coś.
To prawda ale mnie to wcale nie martwi. Skandalicznie niski poziom oszczędności w świecie zachodnim bardzo źle wróży na przyszłość. Po prostu nie będzie z czego finansować inwestycji. Powinniśmy więcej oszczędzać a wysoką konsumpcję przesunąć w czasie.

>Większość argumentów była pozaprawna i pozaekonomiczna. To czysta ideologia, zarówno jeśli chodzi o utrzymanie podatków dochodowych jak i ich zniesienie. Każdy podatek coś obciąża i do czegoś zniechęca.
Nie sądzę, żeby to była czysta ideologia. Myślę, że powszechnie przyjmiemy za prawdę, że np. wolna konkurencja jest czymś ekonomicznie pozytywnym. Fakty są takie, że podatek dochodowy przeszkadza nowym graczom na rynku, bo oni nie mogą jego ciężaru przerzucić na konsumentów. Podobnie kwestia oszczędności - to wszystko ekonomicznie uzasadnione tezy, a nie żadne ideologiczne banialuki.

Pozdrawiam

>>O tym że w Norwegii poziom życia jest wyższy niż w USA zapomniałeś napisać?
>To nie ma żadnego znaczenia dla celowości utrzymania podatku dochodowego. Fakty są takie, że to, co bogaty zapłacił w podatku i tak odzyska w cenie towaru. Każdy dolar wydany w Norwegii jest o 30% mniej wart niż w USA, a fakt, że w Norwegii majątek jest większy na przeciętnego obywatela to już nie od podatku dochodowego zależy.

Dlaczego w takim razie różnice w dochodach w Norwegii są dużo niższe niż w USA? Podatek dochodowy nie ma z tym nic wspólnego?

>>Za to VAT, który zapłacą dokonując inwestycji (zakup środków trwałych itd.), a potem przerzucą na konsumenta nie obniży ich konkurencyjności i nie utrudni wejścia na rynek?
>Nie przerzucą, bo podatek VAT to podatek od konsumpcji. Podatek VAT można odliczyć od ceny towru, jeśli jest on przeznaczony na wykonywanie działalności gospodarczej.

Nie zrozumiałeś tego co napisałem. Przerzucalność podatków pośrednich to ich elementarna cecha. Owszem przedsiębiorca może odliczyć VAT od ceny zakupionej usługi bądź towaru w zakresie w jakim przeznaczone są one do czynności opodatkowanych. Jednakże zapomniałeś chyba od czego odlicza się ten podatek. Mianowicie od podatku należnego w związku z czynnością opodatkowaną, jaką jest dostawa towaru lub świadczenie usługi na rzecz konsumenta. Kwotę tą płaci konsument razem z ceną. Dlatego czy chcesz, czy nie VAT podwyższa cenę produktu bądź usługi, co dla osoby wchodzącej na rynek, która musi być jak najbardziej konkurencyjna jest sporym utrudnieniem.

Innymi słowy doświadczony przedsiębiorca może ze względu na swoją pozycję na rynku, mimo VATu utrzymywać niską cenę. Osoba rozpoczynająca działalność niestety o takiej sytuacji może pomarzyć.

>Nie sądzę, żeby to była czysta ideologia. Myślę, że powszechnie przyjmiemy za prawdę, że np. wolna konkurencja jest czymś ekonomicznie pozytywnym. Fakty są takie, że podatek dochodowy przeszkadza nowym graczom na rynku, bo oni nie mogą jego ciężaru przerzucić na konsumentów. Podobnie kwestia oszczędności - to wszystko ekonomicznie uzasadnione tezy, a nie żadne ideologiczne banialuki.

Prawda jest taka, że VAT również przeszkadza nowym graczom na rynku. To że konsumpcja napędza gospodarkę to także ekonomicznie uzasadniona teza. Wszystko zależy od proporcji, a to już ideologia.

>Dlaczego w takim razie różnice w dochodach w Norwegii są dużo niższe niż w USA? Podatek dochodowy nie ma z tym nic wspólnego?
Jakby różnice w dochodach były niewielkie, to nie trzeba by było przeprowadzać redystrybucji dochodów
Podatek dochodowy niweluje istniejącą już różnicę w dochodach. Gdy taki powiedzmy pracownik dostanie od rządu jakieś socjalne bonusy, to i tak bogacz sobie to odbije, podnosząc ceny, żeby odzyskać pieniądze. Ceny w Norwegii, Szwecji są wyraźnie wyższe.

Źródłem bogactwa tych krajów nie jest przekładanie kasy z rąk do rąk, bo od tego jej ilość nie wzrośnie. Tymi źródłami są surowce i świetny system prawny, który sprawia, że w Szwecji łatwiej prowadzić biznes niż w Polsce. Wystarczy zerknąć na opinie choćby liberałów z Instytutu Misesa: nawet oni twierdzą, że nie tyle podatek przeszkadza gospodarce, co chory system koncesji i regulacji, który w istocie nie pozwala na szeroką produkcję dóbr.

>Mianowicie od podatku należnego w związku z czynnością opodatkowaną, jaką jest dostawa towaru lub świadczenie usługi na rzecz konsumenta. Kwotę tą płaci konsument razem z ceną.
Nie zrozumieliśmy się. Jeśli przetwórca kupuje surowce żeby coś z nich zrobić, to tak - ciężar VAT-u pokrywa konsument w cenie gotowego wyrobu. Ale przecież to nie jest inwestycja! Pisałem o dobrach inwestycyjnych, takich jak np. maszyny, narzędzia, samochody dostawcze - jeśli mają służyć w prowadzeniu działalności opodatkowanej. Ktoś, kto nabywa takie dobra nie musi od nich płacić VAT-u.

>Innymi słowy doświadczony przedsiębiorca może ze względu na swoją pozycję na rynku, mimo VATu utrzymywać niską cenę. Osoba rozpoczynająca działalność niestety o takiej sytuacji może pomarzyć.
Odpowiedź jak wyżej. Od początku miałem na myśli nabywanie dóbr inwestycyjnych, co z kolei umknęło Twojej uwadze, stąd nasze nieporozumienie. To właśnie inwestycje są najważniejsze dla "raczkujących" przedsiębiorców.

Pozdrawiam

>Jakby różnice w dochodach były niewielkie, to nie trzeba by było przeprowadzać redystrybucji dochodów
>Podatek dochodowy niweluje istniejącą już różnicę w dochodach. Gdy taki powiedzmy pracownik dostanie od rządu jakieś socjalne bonusy, to i tak bogacz sobie to odbije, podnosząc ceny, żeby odzyskać pieniądze. Ceny w Norwegii, Szwecji są wyraźnie wyższe.

Ale nie odpowiedziałeś na pytanie dlaczego różnice w dochodach są w tych krajach najniższe na świecie?

>Źródłem bogactwa tych krajów nie jest przekładanie kasy z rąk do rąk, bo od tego jej ilość nie wzrośnie. Tymi źródłami są surowce i świetny system prawny, który sprawia, że w Szwecji łatwiej prowadzić biznes niż w Polsce. Wystarczy zerknąć na opinie choćby liberałów z Instytutu Misesa: nawet oni twierdzą, że nie tyle podatek przeszkadza gospodarce, co chory system koncesji i regulacji, który w istocie nie pozwala na szeroką produkcję dóbr.

Co do systemu prawnego się zgadzam, co do surowców nie do końca. Po pierwsze w Szwecji ich ilość wcale nie jest jakaś nadzwyczajna, a przynajmniej nie tłumacząca sytuacji gospodarczej tego kraju. Po drugie to właśnie odpowiedni podział dochodu narodowego jest przyczyną tak wysokiego ogólnego poziomu życia w tych krajach.

>Nie zrozumieliśmy się. Jeśli przetwórca kupuje surowce żeby coś z nich zrobić, to tak - ciężar VAT-u pokrywa konsument w cenie gotowego wyrobu. Ale przecież to nie jest inwestycja! Pisałem o dobrach inwestycyjnych, takich jak np. maszyny, narzędzia, samochody dostawcze - jeśli mają służyć w prowadzeniu działalności opodatkowanej. Ktoś, kto nabywa takie dobra nie musi od nich płacić VAT-u.

Nie to, że nie musi. Przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o naliczony dokładnie jak w przypadku surowców.
To znaczy, jeżeli kupię środek trwały (np. auto ciężarowe), muszę zapłacić w jego cenie VAT, w związku z tym przysługuje mi prawo odliczenia go od kwot VAT zapłaconych mi przez kontrahentów.

>Ale nie odpowiedziałeś na pytanie dlaczego różnice w dochodach są w tych krajach najniższe na świecie?
Nie odpowiedziałem, bo jest to temat na zupełnie inną dyskusję. Redystrybucja dochodów przez podatek dochodowy nie ma tu nic do rzeczy. Wyjaśniłem już przecież, że de facto obciąża ona konsumenta, a nie bogatego przedsiębiorcę.

>Po drugie to właśnie odpowiedni podział dochodu narodowego jest przyczyną tak wysokiego ogólnego poziomu życia w tych krajach.
Sęk w tym, że nie, co już Ci pokazałem kilkakrotnie. Co z tego, że robotnik dostanie socjalne frykasy, jak wyjdzie z pracy, pójdzie do sklepu i wszystko zwróci w cenie produktu? W Norwegii czy Szwecji ceny są o wiele wyższe niż w krajach z podobnym poziomem rozwoju lecz mniejszymi podatkami. Masz jak w banku, że gdyby podnieść podatki dla bogatych np. w USA, to zaraz wzrosną ceny i biedniejsi wszystkie "bonusy" przyniosą do sklepowych kas. Od dzielenia pieniędzy wcale ich nie przybywa.

>To znaczy, jeżeli kupię środek trwały (np. auto ciężarowe), muszę zapłacić w jego cenie VAT, w związku z tym przysługuje mi prawo odliczenia go od kwot VAT zapłaconych mi przez kontrahentów.
Miałem na myśli fakt, że przedsiębiorca nie ponosi realnego ciężaru. Wychodzi na to samo, pomijając kwestie formalne. Przy dochodowym musi ponieść i w tym problem.

Pozdrawiam

>Nie odpowiedziałem, bo jest to temat na zupełnie inną dyskusję. Redystrybucja dochodów przez podatek dochodowy nie ma tu nic do rzeczy. Wyjaśniłem już przecież, że de facto obciąża ona konsumenta, a nie bogatego przedsiębiorcę.

W żaden sposób nie udowodniłeś, że istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wysokim podatkiem dochodowym, a wysokimi kosztami życia. Skąd pewność, że to nie VAT jest przyczyną wysokich cen w Szwecji?
Biorąc pod uwagę, że w USA VAT praktycznie nie istnieje, zaś w Szwecji jest on dominujący upatrywanie przyczyn wysokich cen w tym kraju w podatkach dochodowych jest raczej nadużyciem.

>Sęk w tym, że nie, co już Ci pokazałem kilkakrotnie. Co z tego, że robotnik dostanie socjalne frykasy, jak wyjdzie z pracy, pójdzie do sklepu i wszystko zwróci w cenie produktu? W Norwegii czy Szwecji ceny są o wiele wyższe niż w krajach z podobnym poziomem rozwoju lecz mniejszymi podatkami.

A to z tego, że ten robotnik jest wykształcony, zdrowy i mimo wysokich cen może sobie na wiele pozwolić. W krajach z mniejszymi podatkami poziom rozwoju zasobów ludzkich nie jest tak wysoki.
Twoja argumentacja trafiłaby do mnie, gdyby ludzie w Szwecji ze względu na te ceny musieliby cokolwiek sobie odejmować.

Osobiście wolałbym płacić więcej w sklepie, ale być zdrowszym, lepiej wykształconym i bezpiecznym socjalnie.

>Od dzielenia pieniędzy wcale ich nie przybywa.

No nie, ale daje ono szansę na rozwój tym, którzy początkowo nie mają żadnych szans na ich zdobycie.

>Miałem na myśli fakt, że przedsiębiorca nie ponosi realnego ciężaru. Wychodzi na to samo, pomijając kwestie formalne. Przy dochodowym musi ponieść i w tym problem.

Sam napisałeś że ciężar podatków dochodowych przedsiębiorca przenosi na konsumenta, to o jakim realnym ponoszeniu ciężaru piszesz w tej chwili?

> Skąd pewność, że to nie VAT jest przyczyną wysokich cen w Szwecji?
Ależ VAT również jest I każdy inny. Nawet jak bogaczowi przywalimy podatkiem od nieruchomości, to on i tak będzie szukał okazji, żeby to sobie odbić. Nie twierdzę, że całość, bo niektórzy zrobią to może w mniejszym stopniu, ale generalnie, jak masz możliwość (masz spory udział w rynku) to zdejmiesz z siebie ciężar na barki pracownika czy konsumenta.

Moja teza jest taka, że główny ciężar jakiegokolwiek opodatkowania spada głównie na konsumentów (czyli w największym stopniu - klasa średnia), a jedynymi ewentualnymi realnymi beneficjentami są ludzie skrajnie biedni, bo oni faktycznie kupują na tyle niewiele, że więcej dostają od państwa, niż sami wnoszą w postaci zapłaty za produkty.

Co istotne w kontekście obecnej dyskusji, to fakt, że od pierwszego posta usiłowałem tylko pokazać, że fałszywe jest mniemanie jakoby podatek dochodowy był akurat tym, który trafia idealnie w bogatsze grupy i przekazuje część ich dochodów innym klasom. Fakty są inne: zarówno realny ciężar PIT-u, jak i każdego innego podatku ponosi głównie klasa średnia.

>Biorąc pod uwagę, że w USA VAT praktycznie nie istnieje, zaś w Szwecji jest on dominujący upatrywanie przyczyn wysokich cen w tym kraju w podatkach dochodowych jest raczej nadużyciem.
Odpowiedź jak wyżej. Nie chodzi o to, jakie to są podatki, tylko o ich łączną wysokość. Do PIT-u odniosłem się tylko po to, żeby zanegować mniemanie, jakoby był owym "trafiającym w cel" podatkiem.

>Twoja argumentacja trafiłaby do mnie, gdyby ludzie w Szwecji ze względu na te ceny musieliby cokolwiek sobie odejmować.
Ależ to nie ma nic do rzeczy To, że robotnik szwedzki dobrze żyje wynika nie stąd, że istnieje podatek dochodowy. Szwedzka gospodarka jest bardzo konkurencyjna, wydajna, świetnie podbudowana prawnymi rozwiązaniami - to są jej główne atuty i źródła dobrobytu szwedzkiego pracownika czy drobnego przedsiębiorcy. Jeśliby straciła te atuty, to daję Ci słowo, że szwedzki robotnik musiałby sobie tego i owego odjąć.

>Sam napisałeś że ciężar podatków dochodowych przedsiębiorca przenosi na konsumenta, to o jakim realnym ponoszeniu ciężaru piszesz w tej chwili?
Przedsiębiorca przenosi, o ile może. A ten przywilej mają tylko ci, którzy mają ugruntowaną pozycję na rynku. Drobna, "wschodząca" gwiazda biznesu nie może - on musi oferować jak najkorzystniejsze ceny, żeby od razu nie wypaść z rynku. To właśnie takim drobnym, "raczkującym" przedsiębiorcom ów nieszczęsny PIT szkodzi.

Myślę, że możemy już zakończyć dyskusję, bo widzę, że powoli zaczynamy tracić z oczu samo źródło i powód sporu . Nie miałem na celu przekonania Cię ale mam nadzieję, że przynajmniej w miarę wyraźnie nakreśliłem swoją perspektywę.

Pozdrawiam

   Powrócę na chwilę do Korwina. Czy Korwin popiera podatek VAT? Pytam, bo słyszałem jak jakiś facet, podobny do Korwina jak dwie krople wody, twierdził, że jest przeciwnikiem VAT-u jako takiego, podobnie jak wszystkich innych podatków. Czy to możliwe, żeby to był ON?

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>Powrócę na chwilę do Korwina. Czy Korwin popiera podatek VAT?

Z tego co wiem, to Korwin akceptuje tylko podatek pogłówny i podatek od nieruchomości.
On jest największym radykałem wśród liberałów i raczej nie znajdziesz kogoś, kto by go w tej kwestii prześcignął albo choćby dorównał. Jego argumenty przeciw PIT mogą być dobre, co nie znaczy, że muszę się zgodzić ze wszystkim co mówi, czyż nie?

VAT jako alternatywę dla PIT i CIT przedstawia sporo osób z kręgu liberalnego, np. ludzie z Centrum im. Adama Smitha. Za granicą np. Peter Schiff. Ta forma opodatkowania ma pewne cechy, które wedle liberałów są dużo mniej szkodliwe dla gospodarki niż podatek dochodowy.

Pozdrawiam

Fragment wywiadu na który kiedyś trafiłem:

JK: My nie możemy znieść wszystkich podatków, nie jesteśmy wariaci, państwo musi mieć podatki, dlatego mówię, że...

CS: To jakie by zostały?

JK: Zostałyby z VAT-u, zmniejszylibyśmy VAT do 15 %, bo tyle tylko możemy.

Źródło

>JK: Zostałyby z VAT-u, zmniejszylibyśmy VAT do 15 %, bo tyle tylko możemy.

Chodzi o to, że jesteśmy w UE. Podatek VAT jest obowiązkowy dla krajów UE, a minimalna jego stawka to właśnie owe 15%. JKM osobiście jest przeciwnikiem również i VAT-u.

Pozdrawiam

>>JK: Zostałyby z VAT-u, zmniejszylibyśmy VAT do 15 %, bo tyle tylko możemy.
>Chodzi o to, że jesteśmy w UE. Podatek VAT jest obowiązkowy dla krajów UE, a minimalna jego stawka to właśnie owe 15%. JKM osobiście jest przeciwnikiem również i VAT-u.

Z tym 15% to nie byłbym pewien czy tak jest na pewno. Kilka dni temu przeglądałem w necie informacje na temat różnych krajów europejskich i zdaje się, że w jakimś VAT był mniejszy niż 15. Obawiam się, że to tylko propaganda z tym 15 aby po prostu grabić obywatela niby, że w imieniu UE.

Co do Korwina czy jest zwolennikiem takiego czy też innego opodatkowania to już szczegół. Istotne jest, że jest przeciwnikiem masowego grabienia obywatela przez państwo. Obserwując zachowanie rządzących odnoszę wrażenie iż jedynym ich celem jest wymyślanie sposobów na ogołocenie obywatela ile się da i gdzie się da.

Podstawowym elementem powinna być deregulacja wszystkiego co się da. Dobrym przykładem jest tu in vitro. Do tej pory, nie było żadnej regulacji prawnej i jakoś świat się nie posypał(tzn nasz kraj). Rządzący jednak uznają za swój obowiązek uregulować to, bo nie jest to uregulowane. W ogóle nie rozumiem co tu regulować i po co? Ale ci idioci uważają, że im więcej ustaw natworzą tym lepiej i powinni jeszcze medale za to dostawać. I tak jedni idioci chcą karać za in vitro, drudzy idioci chcą zabierać kasę jednym aby dawać kasę na in vitro drugim. No i na dodatek uważają to za bardzo ważną sprawę dla kraju.

A co to jest "państwo"? To nie są obywatele? Na przykład nauczyciele szkół państwowych "grabią" biednych biznesmenów. Usunąć szkoły państwowe? Niestety (i na szczęście) wielu genialnych ludzi rodzi się w biednych rodzinach. "Grabi" się też biednych biznesmenów na drogi do miejscowości mniejszych niż 10000 mieszkańców, grabi się ich na utrzymanie ambasad, grabi się na wiele różnych sposóbów. I bardzo dobrze. Gdyż oni też grabią innych czytając tanie książki, słuchając muzyki, jeżdżąc drogami na wakacje, czując się bezpiecznie dzięki policji i... tak, tak... urzędnikom. Urzędnicy nie są doskonali, ale są potrzebni. Bardziej niż Korwin Mikke

>A co to jest "państwo"? To nie są obywatele? Na przykład nauczyciele szkół państwowych "grabią" biednych biznesmenów. Usunąć szkoły państwowe? Niestety (i na szczęście) wielu genialnych ludzi rodzi się w biednych rodzinach.

Oczywiście nie masz racji. Większość znanych mi bogatych ludzi wcale nie urodziło się w biednych rodzinach. Poczytaj sobie biografię chociażby B. Gates'a.

"Grabi" się też biednych biznesmenów na drogi do miejscowości mniejszych niż 10000 mieszkańców, grabi się ich na utrzymanie ambasad, grabi się na wiele różnych sposóbów.

No grabi się ale chodzi o to aby nie grabić do suchej nitki. Poza tym na drogi płacisz w paliwie. Płacisz również na górników co to dzisiaj strajkują i przynoszą rocznie 400mln straty, płacisz za akcje CBA,CBŚ aby mogli skorumpować taką np Sawicką, kupić gdzieś chałupę za miliony aby dobrać się komuś do dupy i na dodatek nieskutecznie.

I bardzo dobrze. Gdyż oni też grabią innych czytając tanie książki, słuchając muzyki, jeżdżąc drogami na wakacje, czując się bezpiecznie dzięki policji i... tak, tak... urzędnikom.
Urzędnicy nie są doskonali, ale są potrzebni. Bardziej niż Korwin Mikke

A do czego Ci potrzebny urzędnik? Wymień choć z 10 punktów, w których potrzebny jest Ci urzędnik. (nie mam na myśli tutaj wojska czy policji tylko tych darmozjadów siedzących w urzędach różnych). No więc wymień do czego Ci potrzebni są Ci urzędnicy.

Jak to mówi Korwin on jest nawet za tym aby nie likwidować urzędów i urzędników, a zapłacić im za to aby nic nie robili. Dlaczego u nas PKB na plusie. Bo urzędnicy nic nie robili aby przeciwdziałać kryzysowi. Urzędnik jest po to aby utrudniać żywot petentowi, gdyby tego nie robił podważyłby zasadność swojego istnienia, a więc on musi po prostu przeszkadzać, bo nie ma innego wyjścia.

> Niestety (i na szczęście) wielu genialnych ludzi rodzi się w biednych rodzinach.
> Większość znanych mi bogatych ludzi wcale nie urodziło się w biednych rodzinach. Poczytaj sobie biografię chociażby B. Gates'a.

Czy to co napisałeś wynika z braku umiejętności czytania ze zrozumieniem, czy wg Ciebie genialny = bogaty?

>A do czego Ci potrzebny urzędnik? Wymień choć z 10 punktów, w których potrzebny jest Ci urzędnik. (nie mam na myśli tutaj wojska czy policji tylko tych darmozjadów siedzących w urzędach różnych). No więc wymień do czego Ci potrzebni są Ci urzędnicy.

1. Żeby ściągnąć podatki na wojsko i policję
2. Żeby określić, które leki nadają się do stosowania
3. Żeby określić, które produkty spożywcze nie zawieraja szkodliwych substancji
4. Żeby zabrać dziecko z patologicznej rodziny
5. Żeby określić którędy ma iść autostrada
6. Żeby sprawdzić, czy w jeziorze, w którym chcę się wykąpać nie ma szkodliwych bakterii
7. Żeby chronić zabytki
8. Żeby chronić środowisko
9. Żeby przyznawać prawo do prowadzenia pojazdów, tylko tym którzy posiadają umiejętności
10. Żeby ostrzegać przed nadchodzącymi powodziami i innymi katastrofami

Wymieniać dalej?

>> Niestety (i na szczęście) wielu genialnych ludzi rodzi się w biednych rodzinach.
>> Większość znanych mi bogatych ludzi wcale nie urodziło się w biednych rodzinach. Poczytaj sobie biografię chociażby B. Gates'a.
>Czy to co napisałeś wynika z braku umiejętności czytania ze zrozumieniem, czy wg Ciebie genialny = bogaty?

Skoro ktoś jest taki genialny to będzie potrafił dorobić się kasy, a o zbieranie srebrników głównie w życiu chodzi.

>>A do czego Ci potrzebny urzędnik? Wymień choć z 10 punktów, w których potrzebny jest Ci urzędnik. (nie mam na myśli tutaj wojska czy policji tylko tych darmozjadów siedzących w urzędach różnych). No więc wymień do czego Ci potrzebni są Ci urzędnicy.
>1. Żeby ściągnąć podatki na wojsko i policję

A to ciekawe. O ile sobie przypominam to podatnik sam składa pity, city i sam płaci. Urzędnik całkowicie zbędne ogniwo
>2. Żeby określić, które leki nadają się do stosowania
Rynek sam to określi.

>3. Żeby określić, które produkty spożywcze nie zawieraja szkodliwych substancji
Wybacz ale mamy armię urzędników, a w produktach szkodliwych substancji nie ubywa.

>4. Żeby zabrać dziecko z patologicznej rodziny
Oczywiście i jeszcze określać co jest patologią.

>5. Żeby określić którędy ma iść autostrada
Oj tu nasi urzędnicy mają wybitne osiągnięcia. A autostrad tyle już określili, że wręcz nie można się od tych autostrad opędzić.

>6. Żeby sprawdzić, czy w jeziorze, w którym chcę się wykąpać nie ma szkodliwych bakterii
No powiedzmy, że ma to sens. Ale nie jest to stricte urzędnik pierdzący w stołek.

>7. Żeby chronić zabytki
No faktycznie chronią ino wióry lecą. Zresztą jeśli zabytek jest prywatną własnością to nic urzędnikowi do niego. Moją własność mogę zrównać z ziemią i wystarczającym argumentem na to jest mój kaprys.

>8. Żeby chronić środowisko
No oczywiście tu również chronią ino wióry lecą. W moim mieście naprostowali rzekę, wycieli wszystkie drzewa i krzewy rosnące wokół rzeki. Zaiste ochronili środowisko, naturalne tarliska i schronienie dla ptactwa. Dziękuję wam urzędnicy.

>9. Żeby przyznawać prawo do prowadzenia pojazdów, tylko tym którzy posiadają umiejętności
Nie sądzę aby ktoś chciał gdzieś jechać nie potrafiąc jeździć. Moja matka ma prawko, jeździć nie potrafi i nie pcha się do samodzielnego jeżdżenia.

>10. Żeby ostrzegać przed nadchodzącymi powodziami i innymi katastrofami
Oj faktycznie naostrzegali, że ho ho .

>Wymieniać dalej?
>

Wymieniaj .

>>1. Żeby ściągnąć podatki na wojsko i policję
>A to ciekawe. O ile sobie przypominam to podatnik sam składa pity, city i sam płaci. Urzędnik całkowicie zbędne ogniwo

Tyle że ktoś to musi kontrolować i koordynować. PIT się sam nie sprawdzi.

>>2. Żeby określić, które leki nadają się do stosowania
>Rynek sam to określi.

Chciałbyś. Typowe myślenie życzeniowe. Będziesz kupował to co tańsze i ma ładniejsze opakowanie, nawet nie wiedząc co tam włożyli.
Klasyczyny przykład asymetrii informacji, gdzie rynek nie daje rady.

>>3. Żeby określić, które produkty spożywcze nie zawieraja szkodliwych substancji
>Wybacz ale mamy armię urzędników, a w produktach szkodliwych substancji nie ubywa.

>>5. Żeby określić którędy ma iść autostrada
>Oj tu nasi urzędnicy mają wybitne osiągnięcia. A autostrad tyle już określili, że wręcz nie można się od tych autostrad opędzić.

>>7. Żeby chronić zabytki
>No faktycznie chronią ino wióry lecą. Zresztą jeśli zabytek jest prywatną własnością to nic urzędnikowi do niego. Moją własność mogę zrównać z ziemią i wystarczającym argumentem na to jest mój kaprys.

>>8. Żeby chronić środowisko
>No oczywiście tu również chronią ino wióry lecą. W moim mieście naprostowali rzekę, wycieli wszystkie drzewa i krzewy rosnące wokół rzeki. Zaiste ochronili środowisko, naturalne tarliska i schronienie dla ptactwa. Dziękuję wam urzędnicy.

>10. Żeby ostrzegać przed nadchodzącymi powodziami i innymi katastrofami
>Oj faktycznie naostrzegali, że ho ho .

Powyżesze argumenty absolutnie nie przemawiają za likwidacją tych funkcji publicznych, a jedynie za koniecznością ich naprawy. Polskie wojsko i policja też kiepsko funkcjonują, dlaczego nie żądasz ich likwidacji? Są kraje gdzie to wszystko całkie nieźle działa. Gdy boli Cię ręka od razu żądasz jej amputacji?

Poza tym wcale z tymi instytucjami nie jest tak źle. Jakoś się jeszcze nie otrułeś, leki które brałeś były bezpieczne, a to wszystko właśnie dzięki urzędnikom kto wie może to właśnie z ich sprawą jeszcze żyjesz

>>9. Żeby przyznawać prawo do prowadzenia pojazdów, tylko tym którzy posiadają umiejętności
>Nie sądzę aby ktoś chciał gdzieś jechać nie potrafiąc jeździć. Moja matka ma prawko, jeździć nie potrafi i nie pcha się do samodzielnego jeżdżenia.

Znowu myślenie życzeniowe. Nikt przecież w Polsce nie próbuje jeździć bez prawka
Takim samem argumentem można postulować zniesienie wszystkich przestępstw i wykroczeń. Nie sądzę aby ktoś chciał gdzieś jechać pod wpływem alkoholu. Nie sądzę aby ktoś chciał przekraczać dozwoloną prędkość wiedząc, że powoduje zagrożenie, nie sądzę żeby ktoś chciał molestować dzieci, wiedząc jak zareaguje reszta społeczeństwa itd.

Nie mam czasu odpowiedzieć, muszę wziąć się za robotę ale odpowiem w najbliższym wolnym terminie .

>>7. Żeby chronić zabytki
>No faktycznie chronią ino wióry lecą. Zresztą jeśli zabytek jest prywatną własnością to nic urzędnikowi do niego. Moją własność mogę zrównać z ziemią i wystarczającym argumentem na to jest mój kaprys.(...)

Marzy Ci się, oj marzy. Weź sobie kup coś choć trochę zabytkowego i spróbuj.

{edit}
>>(...)2. Żeby określić, które leki nadają się do stosowania
>Rynek sam to określi.(...)

Może nie "rynek" a społeczeństwo. Jednym z elementów szerszego pojęcia rynku który niemal wcale nie funkcjonuje w polskiej realności to oddolnie tworzone organizacje monitorujące niektóre aspekty funkcjonowania państwa (w sensie: całości kraju a nie urzędów). Istnienie takich organizacji jest z jednej strony płodem świadomego rynku, z drugiej strony właśnie kieruje ku jego uświadamianiu. Rzucenie wszystkiego od razu na prostacki rynek typu "kupię-sprzedam" z zupełnym pominięciem wykreowania jakichkolwiek struktur kontroli merytorycznej tak ryzykownego dla konsumenta obszaru jak medycyna może skończyć się całkiem sporą liczbą zgonów i komplikacji natury medycznej. Co w oczywisty sposób odbije się na kondycji gospodarki.

Pozdrawiam,

---

Tomasz Sztejka

No odbije się. Będzie więcej pracy dla łosi. Poza tym mamy kontroling itd i nie chroni to obywateli przed byciem ofiarami służby zdrowia. Myślę, że rynek by tu spokojnie sobie poradził. Parę zgonów i firma idzie z torbami, więc same firmy pilnowałyby bezpieczeństwa swoich produktów.

Dobry przykład to samochody. Firmy same się prześcigają w konstruowaniu co raz to bezpieczniejszych bez ingerencji urzędników. A jak zrobią babola to naprawiają wadliwy podzespół.

>(...) Parę zgonów i firma idzie z torbami, więc same firmy pilnowałyby bezpieczeństwa swoich produktów (...)

Tu znowu dodam: pod warunkiem rzetelnego funkcjonowania sądownictwa. Istnieje też coś takiego jak obsługa prawna firm, ubezpieczenia, zabezpieczenia finansowe, outsourcing badań i przerzucanie odpowiedzialności. Rodzi się więc pytanie: jak dobrego prawnika będzie miał zmarły i jak dobrego prawnika będzie miała firma? Jeśli przyjmie się naiwne założenie, że firma nie bierze pod uwagę ryzyka prawnego, to zapewne masz rację. Jeśli jednak kalkuluje ona ryzyko prawne, może być tak, że te parę zgonów i tak się opłaci i środki na pokrycie ryzyka zostaną wyasygnowane już na etapie wprowadzania produktu.

Wreszcie - w kwestii własnego zgonu rewanż w formie "zabicia osoby prawnej" i pozostawieniem osób fizycznych czerpiących z mojego zgonu korzyści nietkniętych uważam za godny powód do straszenia po nocach.

Oczywistego argumentu: "to super, że po zgonie Twoim i Twoich dzieci firma pójdzie z torbami!" nie podniosę, bo to cios poniżej pasa. Sugeruję jednak nie ignorować tego argumentu zupełnie, bo odzwierciedla on potrzebę poczucia bezpieczeństwa. Potrzeba bezpieczeństwa wyraża się tu w oczekiwaniu istnienia widocznych działań zapobiegawczych przed pojawieniem się zgonów a nie tylko działań represyjnych po ich pojawieniu.

Dlatego podkreślam konieczność istnienia pewnych, preferowanych oddolnych, inicjatyw kontrolnych, rankingowych, oceniających itp.

Przywołujesz też rynek samochodowy. O ile mnie pamięć nie myli pierwszym przypadkiem dowiedzionego kalkulowania zgonów vs zysk były eksplodujące w zderzeniu zbiorniki paliwa pewnej amerykańskiej marki. Firmie wyszło - opłaca się. Dopiero reakcja oddolnych inicjatyw monitorujących grożąca większymi stratami sprzedaży skłoniła firmę do zmiany zdania.

Zauważ też, eksplodujące baterie laptopów i popularne motywy "wezwania do wymiany" zaczęły pojawiać się ledwie parę lat temu. Nie sądzę, byśmy nagle stracili umiejętność dobrego projektowania i dobrych badań. Bardziej skłonię się ku presji czasu (nowy model co 3 miesiące) i rachunkowi - masz nowy model=sprzedajesz. Wezwiesz do wymiany=dbasz o klienta. Wymieni ile - 25%? I tak wychodzisz przed konkurencję, szczególnie zestawiwszy to z pełnym cyklem badań który dla prostego produktu trwa nie rzadko 6 miesięcy i generuje multum poprawek w konstrukcji.

To w kwestii jak bardzo sama kwestia ograniczenia zysku spowodowanego złą opinią motywuje firmy do poprawy jakości.

Pozdrawiam,

---

Tomasz Sztejka

>>7. Żeby chronić zabytki
>No faktycznie chronią ino wióry lecą. Zresztą jeśli zabytek jest prywatną własnością to nic urzędnikowi do niego. Moją własność mogę zrównać z ziemią i wystarczającym argumentem na to jest mój kaprys.
Cytat:
USTAWA z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 17 września 2003 r., poz. 1568).

Dzięki za próbę oświecenia ale nie zrozumiałaś mojej wypowiedzi. Ja pisałem jak powinno być, a nie jak jest. Co zresztą jasno wynikało z mojej wypowiedzi. Widać jednak, że każdy widzi to co chce widzieć

>Dzięki za próbę oświecenia ale nie zrozumiałaś mojej wypowiedzi. Ja pisałem jak powinno być, a nie jak jest. Co zresztą jasno wynikało z mojej wypowiedzi. Widać jednak, że każdy widzi to co chce widzieć
Moim zdaniem powinno być tak, jak jest, a nie tak, żeby każdy kanik mógł sobie kupować kościół Mariacki czy pałac w Krasiczynie i dla kaprysu równał z ziemią.

>>Dzięki za próbę oświecenia ale nie zrozumiałaś mojej wypowiedzi. Ja pisałem jak powinno być, a nie jak jest. Co zresztą jasno wynikało z mojej wypowiedzi. Widać jednak, że każdy widzi to co chce widzieć
>Moim zdaniem powinno być tak, jak jest, a nie tak, żeby każdy kanik mógł sobie kupować kościół Mariacki czy pałac w Krasiczynie i dla kaprysu równał z ziemią.

No ja wiem, żeś czekistka z krwi i kości. Ale załóżmy, że państwo X są właścicielami jakiegoś zabytku od powiedzmy 20 pokoleń. I na dodatek przodkowie państwa X wybudowali ten zabytek i chcesz im zakazać równania go z ziemią? To ich majątek, oni go zrobili, oni opłacali podatki itd. Własność jest święta i kropka.

No, akurat takim państwu X, co mają zabytek od 20 pokoleń nawet w głowie nie postanie, by go zniszczyć. Oni oprócz zabytku posiadają też klasę i świadomość. Artykuł wymierzony jest raczej w takich parweniuszy, co rozwalą świeżo kupiony XIX-wieczny dworek, żeby sobie na jego miejscu postawić pseudozamek z wieżyczkami.

Stąd rozwiązanie jest proste i logiczne: jeśli to naród chce, poprzez reprezentację w formie władz państwowych, chronić dany zabytek to niech go zakupi.

Obecna regulacja stwarza sytuację w której zabytek będący własnością państwa może niszczeć (choć jest to prawnie zakazane we wskazanej przez Ciebie ustawie, istnieją proste obejścia poprzez zmianę klasyfikacji nieruchomości) natomiast przekazany w ręce prywatne od razu dostaje klasę niżej, a nowy właściciel musi go remontować zgodnie z wytycznymi konserwatora. Pewną rekompensatę ograniczenia wolności dysponowania majątkiem stanowi możliwość przyznania dotacji na prace remontowe i konserwatorskie. Jest to jednak jedynie możliwość wobec pewności.

Wydaje mi się też, że wpis do rejestru zabytków nie wymaga zgody właściciela. Skoryguj mnie, jeśli się mylę.

Pozdrawiam,

---

Tomasz Sztejka

Urzędnik jest potrzebny w dużym państwie (więcej niż 50000 mieszkańców powiedzmy), aby wiedzieć, komu dać pieniądze na rozwój matematyki, medycyny, na budowę dróg, na kulturę etc. Czasem jest potrzebny, aby znaleźć osobę, która będzie wiedzieć powyższe. Nie myśl sobie, że wolny człowiek z kasą wie, na co przeznaczyć swoje pieniądze, nawet gdy ma jak najlepsze intencje.

Urzędnik jest potrzebny, aby wdrażać prawa regulujące złożone życie współczesnego państwa. Czynienie urzędnika samym złem to taka współczesna bajka. Spójrzmy na historię. Choćby na terytorium współczesnego Egiptu i Iranu. Ile razy zdarzały się tam podboje. I jak cenni byli lokalni urzędnicy. Dlaczego? Dla kaprysu, z czystego lenistwa, z tolerancji? Nie - to nie taka prosta sprawa. Urzędnicy są bardzo istotnym elementem rozwiniętego państwa. I żeby nie było wątpliwości - nie jestem urzędnikiem i ostatnimi czasy mogę tylko i wyłącznie narzekać na urzędników. Ale wiem, że są bardzo potrzebni i żaden Korwin Mikke nie przekona mnie swoimi ludowymi mądrościami, abym myślał inaczej.

Weźmy na przykład naukę. Jeszcze do niedawna nie miałem pojęcia, jak ważne są akceleratory. Gdybym był bogaczem w państwie Korwina Mikke i chciał nawet dotować rzeczy niepraktyczne, prawdziwą Naukę, chciałbym pewnie lotu na Marsa, przedłużenia życia, klonowania etc. Więc dałbym pieniądze na kosmodrom, superszpital, czy instytut klonowania. Co by mnie obchodził jakiś podejrzanie wielki drut wkopany w ziemię? Albo jacyś szaleńcy, którzy uparli się, że szukają najstarszych skał na ziemi? Itp. itd. Nie jestem nawet w stanie wymienić rzeczy, które wydają się pozornie nieistotne, a mają przeogromne znaczenie dla wielu działów nauki i przynoszą zyski, ale niekiedy po dziesięcioleciach. Od tego, między innymi, są urzędnicy. Od tego są uczelnie, ich rankingi, sposób organizacji, sposób wymiany, sposób międzynarodowego korzystania z osiągnięć poszczególnych ośrodków etc. Od tego są stypendia, komisje rozpatrujące wnioski, całe mrowie różnych regulacji, przepisów, zastrzeżeń etc. I oczywiście, cały ten chaos działa niekiedy bardzo kulejąco, zdarzają się przejawy bezczelnej wręcz korupcji, ale żaden Korwin Mikke mi tego nie zastąpi.

>Urzędnik jest potrzebny w dużym państwie (więcej niż 50000 mieszkańców powiedzmy), aby wiedzieć, komu dać pieniądze na rozwój matematyki, medycyny, na budowę dróg, na kulturę etc. Czasem jest potrzebny, aby znaleźć osobę, która będzie wiedzieć powyższe. Nie myśl sobie, że wolny człowiek z kasą wie, na co przeznaczyć swoje pieniądze, nawet gdy ma jak najlepsze intencje.
>Urzędnik jest potrzebny, aby wdrażać prawa regulujące złożone życie współczesnego państwa. Czynienie urzędnika samym złem to taka współczesna bajka. Spójrzmy na historię. Choćby na terytorium współczesnego Egiptu i Iranu. Ile razy zdarzały się tam podboje. I jak cenni byli lokalni urzędnicy. Dlaczego? Dla kaprysu, z czystego lenistwa, z tolerancji? Nie - to nie taka prosta sprawa. Urzędnicy są bardzo istotnym elementem rozwiniętego państwa. I żeby nie było wątpliwości - nie jestem urzędnikiem i ostatnimi czasy mogę tylko i wyłącznie narzekać na urzędników. Ale wiem, że są bardzo potrzebni i żaden Korwin Mikke nie przekona mnie swoimi ludowymi mądrościami, abym myślał inaczej.
>Weźmy na przykład naukę. Jeszcze do niedawna nie miałem pojęcia, jak ważne są akceleratory.

Voodoo 2 to był faktycznie dobry akcelerator.

Gdybym był bogaczem w państwie Korwina Mikke i chciał nawet dotować rzeczy niepraktyczne, prawdziwą Naukę, chciałbym pewnie lotu na Marsa, przedłużenia życia, klonowania etc. Więc dałbym pieniądze na kosmodrom, superszpital, czy instytut klonowania.

No i o to właśnie chodzi. Że wydajesz własną kasę na to co sobie chcesz.

Co by mnie obchodził jakiś podejrzanie wielki drut wkopany w ziemię? Albo jacyś szaleńcy, którzy uparli się, że szukają najstarszych skał na ziemi?

Acha czyli jesteś za wydawaniem nie swojej kasy na to, co Tobie wydaje się słuszne. Ciekawa koncepcja. Po pierwsze wiesz lepiej co słuszne, po drugie wydasz na to nie swoją kasę. No cóż prawdziwy z Ciebie czekista.

Itp. itd. Nie jestem nawet w stanie wymienić rzeczy, które wydają się pozornie nieistotne, a mają przeogromne znaczenie dla wielu działów nauki i przynoszą zyski, ale niekiedy po dziesięcioleciach.

Póki co, w Polskiej nauce istnieje poważny problem, iż darmozjady siedzą i wymyślają głupoty na których nie można nic zarobić. Wybacz, że są myślący ludzie i nie chcą płacić na coś z czego nic nie wynika. Nikt nie żyje za dziesięciolecia tylko żyje się tu i teraz. Jeśli robię inwestycję oczekuję zwrotu niebawem nie za 50 lat, bo za 50 lat to już mnie nie będzie.

Od tego, między innymi, są urzędnicy. Od tego są uczelnie, ich rankingi, sposób organizacji, sposób wymiany, sposób międzynarodowego korzystania z osiągnięć poszczególnych ośrodków etc.

To już jest jakieś bla bla bla bez ładu i składu. Nawet nie wiem jak to skomentować.

Od tego są stypendia, komisje rozpatrujące wnioski, całe mrowie różnych regulacji, przepisów, zastrzeżeń etc. I oczywiście, cały ten chaos działa niekiedy bardzo kulejąco, zdarzają się przejawy bezczelnej wręcz korupcji, ale żaden Korwin Mikke mi tego nie zastąpi.

No takich głupot to faktycznie Ci nie zastąpi .

>Urzędnik jest potrzebny w dużym państwie (więcej niż 50000 mieszkańców powiedzmy), aby wiedzieć, komu dać pieniądze na rozwój matematyki, medycyny, na budowę dróg, na kulturę etc.

Urzędnik nie jest od tego aby dawać komuś pieniądze, tym bardziej, że wcześniej musi je komuś zabrać. Co za myślenie. Skąd Ty się urwałeś chłopie?

Czasem jest potrzebny, aby znaleźć osobę, która będzie wiedzieć powyższe. Nie myśl sobie, że wolny człowiek z kasą wie, na co przeznaczyć swoje pieniądze, nawet gdy ma jak najlepsze intencje.
>

Rozbrajająco jesteś szczery. Nie wiem na co przeznaczyć własne pieniądze. Dobre. Teraz to mnie rozbawiłeś. Ale na szczęście mamy Ciebie i innych czekistów, którzy wiedzą na co wydać bogaczowe pieniądze.

Czyli ja będę zapierdzielać i zarabiać kasę, a Ty wraz z czekistami zabierzecie mi moją kasę i wydacie na słuszne w swoim mniemaniu cele. No pięknie.

Mówię o pieniądzach, które biznesmeni mieliby przeznaczać na rozwój państw w których mieszkają, gdyby aparat podatkowy i urzędniczy był ograniczony do absolutnego minimum. Oczywiście, że biznesmeni mają nikłe pojęcie o potrzebach nauki, społeczeństwa i edukacji. A nawet, jak któryś z nich jest pasjonatem państwowości i rządzących nią mechanizmów, to chyba żaden człowiek na ziemi nie jest w stanie tego wszystkiego ogarnąć.

Oczywiście sfera socjalna też się opłaca wszystkim. Kraj podzielony na slumsy i warowne zamki multimilionerów to horror, którego należy unikać. Feudalizm już był.

>Oczywiście, że biznesmeni mają nikłe pojęcie o potrzebach nauki, społeczeństwa i edukacji.

A niby urzędnik doskonale wie, na jakie badania naukowe jest akurat potrzebna kasa? TO jakieś żarty chyba...

Jak światek naukowców nie powie urzędnikowi na co trzeba wydać pieniądze, to ów urzędnik figę sam zadecyduje. I dobrze, bo jak sam decyduje to zwykle są to idiotyczne decyzje. Vide: sytuacja w Polsce, gdzie w zawodówkach i technikach trzyma się 20-letnich oprychów i pitoli im "Stepy akermańskie" mimo, że ich zainteresowanie literaturą ogranicza się do Playboy'a. Skala urzędniczego kretynizmu przełamuje tu wszelkie bariery rozsądku, utrzymujemy kilkanaście wydziałów filozofii, socjologii, różnych europeistyk i tym podobnych cudów mimo, że produkują zawodowych bezrobotnych. Setki tysięcy ludzi, którzy od 15-go roku życia powinni uczyć się fachu trzyma się w szkolnych ławkach i tłumaczy subtelności poezji barokowej tylko dlatego, że jakiś utopista wymyślił, że wszyscy mają być uczeni jak Sherlock Holmes... To jest paranoja, której dobrowolnie żaden z tych wszechwiedzących urzędników nie finansowałby, jeśli miałyby na to iść jego prywatne pieniądze.

Fakty wyglądają tak, że urzędnik nie ma pojęcia jak wydawać pieniądze na naukę. Jakby wiedział, to by był naukowcem. To światek naukowy wewnętrznie decyduje o tym, co to jest "nauka" i równie dobrze może pozyskiwać pieniądze od sponsorów, mecenasów albo po prostu zainteresowanych potencjalnymi korzyściami biznesmenów.

Pozdrawiam

Czytam tak tego Twojego posta, czytam... i nie wiem, co chciałeś przekazać. Nieukierunkowane wylewanie żali nie jest sposobem na prowadzenie dyskusji, bo... nie ma tu właściwie z czym dyskutować. Z badań przeskakujesz na zawodówki, z zawodówek na uczelnie, potem na szkolnictwo w ogóle i w końcu znowu na badania. Pomieszanie z poplątaniem.

Podsumowując Twoją wypowiedź: System ma wady. Brawo - nigdy bym się nie spodziewał!

Na marginesie: światek naukowy nie może pozyskiwać funduszy "równie dobrze" od sponsorów, mecenasów i biznesmenów, ponieważ wymyślanie pożytecznych wynalazków to jedynie mały fragment działalności wszystkich naukowców. Doprowadziłoby to do sytuacji, w której realizowane byłyby jedynie projekty zyskowne, atrakcyjne dla mediów, lub po prostu niewielkie programy, na które udałoby się uciułać parę groszy. Nawet w USA od zawsze przyznawano państwowe granty, a tutaj, w Polsce nagle znaleźliby się bogacze gotowi wydać nie wiadomo ile... błagam, to nie jest nawet śmieszne...

Udział środków przeznaczanych na szkolnictwo wyższe w Polsce to ok. 0,85% PKB. To niewiele i nie byłoby kłopotów z zebraniem takiej kasy w inny sposób niż państwowa interwencja. Szczególnie, jakby tysiące ludzi, których siły są marnowane "oświeconymi" decyzjami państwa, zaczęło wytwarzać towary i usługi, zamiast siedzieć i wysłuchiwać "Sonetów krymskich", o których zapomną przy najbliższym piwie.

Dotowanie przez państwo dziesiątków zbędnych wydziałów sprawi, że tysiące obecnych studentów ktoś będzie musiał utrzymać, bo oni sami nie będą potrafili robić niczego pożytecznego. Naprawdę nie potrzebujemy budowlańców, fryzjerów, tylko kilkuset nowych kulturoznawców czy socjologów rocznie? To samo uczniowie, tracący czas na lekcjach o uprawach rolnych w Kuala Lumpur. Kto za to zapłaci?

Trudno spekulować, jak potoczyłyby się losy nauki, gdyby nie rola państwa. Jedno jest pewne, co widać na patologicznych efektach systemu edukacji: gigantyczna ilość sił i możliwości idzie na zmarnowanie. Bo tak zarządził urzędnik. Ty nazywasz to "wadą systemu"... Dla mnie to jest systemowa patologia, a nie wada, i zapłacimy za to wszyscy, bo za te tysiące ludzi ktoś będzie musiał płacić rachunki. Czemu w bogatym państwie biznes nie miałby przeznaczać pieniędzy na naukę choćby dla prestiżu? Wszelkie dywagacje z góry negujące taką możliwość są zupełnie nieuprawnione.

Pozdrawiam

>Naprawdę nie potrzebujemy budowlańców, fryzjerów, tylko kilkuset nowych kulturoznawców czy socjologów rocznie?

   Wychodzisz z błędnego założenia, że wykształcenie, nieważne - podstawowe, średnie czy "wyższe" - wystarcza na całe życie. Jeśli je cofniesz, to bez trudu zauważysz, że większość kulturoznawców bez większego trudu może zostać fryzjerami, a większość fryzjerów, żeby nie wiem jak się trudziło, kulturoznawcami nie zostanie.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>... większość fryzjerów, żeby nie wiem jak się trudziło, kulturoznawcami nie zostanie.

   No tak, i jak tu bez takiego kulturoznawcy żyć?
   I kto powie, jak się na takiej, dajmy na to, kulturze jednej z drugą poznać, no jak?

   Smutek, panie, smutek i Armagedon.

   Pozdrawiam.

>Jeśli je cofniesz, to bez trudu zauważysz, że większość kulturoznawców bez większego trudu może zostać fryzjerami,

A co z pieniędzmi straconymi na ich kształcenie? A co z czasem, który owi ludzie (i gospodarka) bezpowrotnie tracą?

Nie byłbym też taki pewien, że się kulturoznawca szybko przerzuci na spawanie metalowych konstrukcji. Pomijam już kwestię zdobywania uprawnień do pracy w wielu zawodach, to ta wygląda podobnie jak za rządów Mussoliniego albo średniowiecznych cechów. Fakty są takie, że mamy pełno bezrobotnych magistrów i jakoś ciężko im idzie nauka od podstawy nowych kwalifikacji. Tak gigantyczny system celowego marnotrawienia środków jaki funkcjonuje w Polsce musi się skończyć źle.

Można mieć fach w ręku a jednocześnie do dobrej książki zajrzeć lub do teatru. Tylko po co od razu studia?

Pozdrawiam

>Można mieć fach w ręku a jednocześnie do dobrej książki zajrzeć lub do teatru.

   Jeśli jednocześnie, to faktycznie, studia niepotrzebne. Ale to się zdarza rzadko. A zdziwiłbyś się w jakich miejscach potrafią pracować ludzie po filozofii.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>A zdziwiłbyś się w jakich miejscach potrafią pracować ludzie po filozofii.

Myślę, że bym się nie zdziwił
Sam dla przyjemności studiuję tę szanowną aczkolwiek ekstremalnie niepraktyczną sztukę maltretowania umysłu i ducha. Z tego co widzę, to jest tu grupa osób, które sobie w życiu poradzą, większość jednak skończy na garnuszku u rodziców albo marnej robocie za 1000 zł... Takie mam wrażenie obserwując ich podejście do obowiązków itp. Oczywiście, to tylko wrażenie.

Ideałem jest jeden koleś, który studiuje filozofię a jednocześnie obsługuje jakąś koparkę kilkanaście godzin w tygodniu i ma z tego ładną sumkę. Wielu jednak po prostu przedłuża sobie dzieciństwo.

Pozdrawiam

>Fakty są takie, że mamy pełno bezrobotnych magistrów i jakoś ciężko im idzie nauka od podstawy nowych kwalifikacji.
Jeżeli w wieku 23-25 lat ciężko im idzie nauka nowych kwalifikacji, to znaczy, że owych kwalifikacji nie potrafiliby zdobyć również w wieku lat 17-18, bo się do tego po prostu nie nadają.

>A co z pieniędzmi straconymi na ich kształcenie? A co z czasem, który owi ludzie (i gospodarka) bezpowrotnie tracą?
Nie ma straconych pieniędzy tam gdzie mowa o wykształceniu. Oczywiście za wyjątkiem teologii. Wykształcone społeczeństwo jest wartością bezcenną.
To z niewiedzy rodzi się populizm, zabobony, szarlataneria...
>Nie byłbym też taki pewien, że się kulturoznawca szybko przerzuci na spawanie metalowych konstrukcji.
Nauczy się tego szybciej niż ktoś kto skończył tylko gimnazjum.
>Fakty są takie, że mamy pełno bezrobotnych magistrów i jakoś ciężko im idzie nauka od podstawy nowych kwalifikacji. Tak gigantyczny system celowego marnotrawienia środków jaki funkcjonuje w Polsce musi się skończyć źle.
Znam magistra filozofii, który jako bezrobotny zajął się sprzątaniem: mycie okien, sprzątanie klatek schodowych itd. Teraz zatrudnia 30 ludzi.
Zarabia i płaci podatki.

> .. większość kulturoznawców bez większego trudu może zostać fryzjerami, a większość fryzjerów, żeby nie wiem jak się trudziło, kulturoznawcami nie zostanie.

Podobnie większość fizyków może zostać urzędnikami biur patentowych, a raczej żaden urzędnik, choćby nie wiadomo jak się trudził, nic istotnego do fizyki nie wniesie.

>Udział środków przeznaczanych na szkolnictwo wyższe w Polsce to ok. 0,85% PKB. To niewiele i nie byłoby kłopotów z zebraniem takiej kasy w inny sposób niż państwowa interwencja.

Uczelnie też miałyby się utrzymywać z dotacji sponsorów? Mam nadzieję, że to nieporozumienie. Poza tym, nawet jeśli ofiarodawcy pokryliby tę kwotę, nic by to nie zmieniło, bo bez znacznego zwiększenia nakładów nie ma co mówić o prawdziwym rozwoju, byłoby to wsparcie bardzo niestabilne, niosące niebezpieczeństwo wywierania nacisków... szkoda nawet pisać...

>Dotowanie przez państwo dziesiątków zbędnych wydziałów sprawi, że tysiące obecnych studentów ktoś będzie musiał utrzymać, bo oni sami nie będą potrafili robić niczego pożytecznego.

Nigdy nie kwestionowałem tego, że nasze szkolnictwo działa słabo. Mówiliśmy o badaniach, a to inna sfera. Ale zgoda, wystarczyłoby zmniejszyć uzależnienie dotacji od liczby studentów. Nie po to, by wykosić prawie wszystkich, ale by usunąć zjawisko przepuszczania nierobów ze względu na utrzymanie wydziału. Poziom wzrósłby z całą pewnością, a i środki by się zwolniły. Nie ma jednak czegoś takiego jak "niepotrzebny" wydział, ponieważ on nie tylko uczy studentów, ale też prowadzi własne badania. Każdy.

>Czemu w bogatym państwie biznes nie miałby przeznaczać pieniędzy na naukę choćby dla prestiżu?

Bo to zbyt poważna rzecz, by uzależniać ją od widzimisię sponsora, który - nie oszukuj się - nigdy nawet nie pomyśli o finansowaniu czegoś, co nie przyniesie reklamy, czy innych zysków. Pisałem już wyżej, co by było sponsorowane. A każda bez wyjątku gałąź nauki jest ważna. Można marzyć o filantropach, którzy bez mrugnięcia okiem będą wykładać miliony na nie wiadomo co, ale to właśnie takie marzenia są nieuprawnione, gdy mówimy o realnym problemie.

Nie zauważasz, że zarówno kulturoznawcy, jak i socjologowie etc., nakręcają zapotrzebowanie społeczne i współtworzą nowe produkty. Produkt to nie są tylko cegły wiezione tirem. Produkt to także dokładny przewodnik po Paryżu, wzbudzenie zainteresowania architekturą, muzeami, przyrodą morską. Produktem jest promowanie innych kultur, dostarczające chęć do zakupów, możliwość zmiany linii projektowej ciuchu, czy ciateczek, a także temat do filmów, książek, parków rozrywki etc. Gdy życie sprowadza się do jedzenia, seksu i spania, konsument staje się amebą. Etnografowie, filozofowie, historycy sztuki dostarczają konsumentowi inne tematy. Dają mu chęć do wyjścia z domu.

Ty kompletnie nie widzisz zasady funkcjonowania państwa. Nie sądź, że biznesmen sobie wymyśli przewodnik, gdy nie będzie mógl skorzystać z pracy historyka sztuki. Nie sądź, że ktokolwiek pojedzie do miasta, o którym wiadomo tylko tyle, że są w nim banki.

A ten nieszczęsne "Sonety Krymskie", które przytoczyłeś... Nie wiem, czy zauważyłeś, ale wiele produktów odwołuje się do takich pobieżnie przyswojonych obrazów polskości. Wódka Szopen, jacyś janosikowie, panowie szlachta, dworek z kolumienkami. Powiesz, że seriale. Ale seriale też muszą powstać na jakiejś bazie. Bez tego będziesz miał tylko Modę na Sukces i modelki reklamujące szynkę, bo wzorów na ubrania, kosmetyki, biżuterię nie weźmiesz z powietrza. Aby rynek nie zamarł, muszą powstawać nowe, atrakcyjne mody. A te mody muszą nawiązywać do rzeczy atrakcyjnych. WIdziałeś kiedyś jakieś kolekcje nazywające się - "zjadłam/em", "moja dupa", "mam włosy"? Nie, masz Monet, Picasso, Mona Lisa, etc. Zdarzają się też nawiązania na przykład do sportu, ale przecież gdyby sport ograniczył się tylko do generujących zyski zawodowców, nikogo by to nie obchodziło. Równie dobrze mogliby słuchać tureckiego kazania.

I tak dalej, i tak dalej... Można ciągnąć tak w nieskończoność, bo nie wiadomo od czego zacząć i na czym skończyć. Biznesmeni korzystają z pracy etnologów, filozofów, historyków sztuki, geografów, matematyków, biologów, etc. Korzystają bardzo mocno i nic im nie płacą. I nie dzieje się to na bazie umowa - zlecenie. Picasso żył niemal wiek temu. I ile wokół niego się kręci. Ile marek, produktów. Pomyśl sobie, że dziś tutaj też żyje jakiś Pisasso i dopiero za półwieku stanie się oczywistym generatorem zysków. Możesz powiedzieć - ok, był Picasso, niech zostanie, teraz bądźmi skrajnymi liberałami. Tylko to, co było, natychmiast się znudzi. To co było trwa, dlatego, że jest oglądane na coraz to nowe sposoby. I jest to zasługą na przykład antropologów, historyków sztuki etc.

Mam nadzieję, że teraz nastąpi chwila na refleksję. Nie płaciłeś mi za tą wypowiedź, a czuję, że odwaliłem kawał dobrej roboty

Znakomicie odpowiedziałeś za mnie . Bo dla mnie ultraliberalizm jest tak absurdalny, że zaczynam się jąkać z zażenowania. Dzięki .

Drogi Satyrze (gdyby już był Korwinowy ultraliberalizm, nigdy byś się nie dowiedział, co to znaczy "Satyr", bo przecież "po cholerę komu" mitologia antyczna (to nic, że inspiruje architekturę, literaturę, muzykę nieprzerwanie od 2700 lat)). Miałbyś też szansę być analfabetą. Laptop by się nie pojawił, bo choć Windows to rzeczywiście ostry liberal, to już dos nie tak bardzo (a Windows to był dłuuuugo taki szaliczek na dos), zaś same komputery to była inicjatywa jak najbardziej państwowa (brytyjska) podkręcona przez wojnę. Nieważne - chciałem ci tylko powiedzieć, iż w pełni zgadzam się z wypowiedzią jankw i nie dodaję swojej, bo ta jest świetna.

Można by tu po cichu dodać, że zanim powstała Krzemowa Dolina, rząd amerykański przez wiele lat wkładał pieniądze w badania podstawowe. A potem zaczęły działać prywatne firmy.

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

Jednak rozbudowany fiskalizm nie jest równoważny z mądrym wydawaniem pozyskanych w ten sposób środków.

Tak też po cichu dodając - wedle mojej pierwszy tranzystor wyszedł "przez przypadek". Projektowano tranzystor polowy - wyszedł działający "w drugą stronę" bipolarny. I fakt, że nikt nie wiedział zbyt dobrze jak on działa nie przeszkodził we wprowadzeniu go do produkcji.

Z moich skromnych kontaktów z amerykańskim biznesem widzę, że ich model postępowania to: "wyprodukować coś co z grubsza działa i od razu sprzedawać". O dobrym działaniu pomyśli się kiedyś tam, jak przydusi potrzeba.

Pozdrawiam,

---

Tomasz Sztejka

>(...)Z tym 15% to nie byłbym pewien czy tak jest na pewno. Kilka dni temu przeglądałem w necie informacje na temat różnych krajów europejskich i zdaje się, że w jakimś VAT był mniejszy niż 15. Obawiam się, że to tylko propaganda z tym 15 aby po prostu grabić obywatela niby, że w imieniu UE.(....)

Dla ciekawości postanowiłem odszukać treść traktatu akcesyjnego. Na stronach sejmu jest, ale bez załączników. Na stronach ośrodka informacji europejskiej - nieaktualne linki do załączników. Wreszcie: www.msz.gov.pl/Traktat,Akcesyjny,1595.html ukrywa pod niczym nie wyróżnionymi fragmentami tekstów odnośniki do rozdziałów traktatu w formacie Microsoft Office.

Jest to razem ponad 4800 stron. Przy czym, o zgrozo, większość z nich to wykaz zmian i warunków stosowania innych dyrektyw UE.

No, ale nic to. Załącznik

www.msz.go(*)wis/61-annex xii.pl3_864.doc wreszcie gdzieś tam przywołuje VAT i dyrektywę 77/388/EWG.... którą do tego czasu zdążono zastąpić dyrektywą DYREKTYWA 2006/112/WE :

www.google(*)CNEW4t4d9dmWKLfWoVUUGQ47VEEBEg

gdzie wreszcie daje się odnaleźć:

Cytat:

Jeśli to jest PROSTY podatek.... Jego OGÓLNA SPECYFIKACJA (bo tak należy rozumieć wszystkie dyrektywy) zajmuje 100 stron w dwu szpaltach.

Swoją drogą nasze władze mogłyby się dużo staranniej przyłożyć do udostępniania aktów prawnych w formie elektronicznej.

Wnioski:
Tak, to przepisy UE ograniczają podstawową stawkę VAT do co najmniej 15%. Za wyjątkiem wybranych grup towarów i usług, na które można stosować niższy VAT, choć za diabła nie wiem jaki ("procent podstawy opodatkowania").

Innymi słowy: Korwin traktat akcesyjny przeczytał.

Pozdrawiam,

---

Tomasz Sztejka

Twardziel z niego .

>Twardziel z niego .

Nie. Rzetelny polityk. Myślę, że dobrym pytaniem do polityków byłoby: "podaj numer dyrektywy unijnej określającej minimalną stawkę VAT". Ciekaw jestem, ilu z nich potrafiłoby udzielić odpowiedzi. Dałoby to nam istotną informację o tym, jak poważnie traktują oni prawo, w którego stanowieniu i aplikowaniu sami biorą przecież udział.

Pozdrawiam,

---

Tomasz Sztejka

Nie zgadzam się z Korwinem. Traktuje zjawisko marginesowe jako padstawę działania państwa. Jednocześnie udaje ekonomistę. Ciekaw też jestem, dlaczego nie dodał zjawiska oszukiwania na wypłacie pensji pracownikom? Nie pasuje do ideologii? Swoją drogą jestem ciekaw skąd czerpie dochody. Bo jeśli pobiera opłaty za swoje banialuki, to trochę nas oszukuje.

>Nie zgadzam się z Korwinem. Traktuje zjawisko marginesowe jako padstawę działania państwa. Jednocześnie udaje ekonomistę. Ciekaw też jestem, dlaczego nie dodał zjawiska oszukiwania na wypłacie pensji pracownikom? Nie pasuje do ideologii? Swoją drogą jestem ciekaw skąd czerpie dochody. Bo jeśli pobiera opłaty za swoje banialuki, to trochę nas oszukuje.
Żyje ze swojego systemu poglądów*. Z tego co pisze. Znaczy, jest czytany.
----
*) Taki był tytuł artykułu o Kuroniu w Sztandarze Młodych w 81 roku. Gdzieś mam ten numer. Kuroń, to był wtedy ekstremista . Jak ta historia chichocze.

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)