>Niektóre wyznania to dopuszczają, a nawet mają kobiety biskupów i pastorów, podczas gdy inne (jak
>Kościół katolicki i prawosławny oraz niektóre grupy protestanckie) nadal całkowicie tego zabraniają.
>Czy opór dotyczy głównie interpretacji biblijnej, tradycji, teologii, czy po prostu przestarzałych
>ról płciowych? A dla tych, którzy to popierają - jakie są najmocniejsze argumenty?
>Chętnie poznam różne perspektywy.

Obiektywna perspektywa jest taka, że najczęściej kobieta matka jest mężatką i niemal wszędzie ta mężatka jest 'szyją' na której spoczywa 'głowa' mężczyzny męża. Nawet w ortodoksyjnym Islamie gdzie ostatnie słowo należy do mężczyzny wygląda ono mniej więcej tak 'będzie tak jak zechcesz żono'. Uwzględniając ponadto fakt, że rodzina jest podstawą każdego społeczeństwa wystarczy, że 'szyja' kręci 'głową' w rodzinie, a 'szyje' występujące jako przewodniczki religijne są i będą nieakceptowalne przez większość mężczyzn. Nic nigdy tego nie zmieni.

>>Chętnie poznam różne perspektywy.
>a 'szyje' występujące jako przewodniczki religijne są i będą nieakceptowalne przez większość mężczyzn. Nic nigdy tego nie zmieni.
Modelowy przykład ograniczonej perspektywy.

DUCH

---

www.racjonalista.pl/forum.php/s,918349

>przewodniczki religijne są i będą nieakceptowalne przez większość mężczyzn. Nic nigdy tego nie zmieni.

W kościołach mariawickich występuje kapłaństwo kobiet.
W 1929 r. abp Kowalski - powołując się m.in. na to, że Matka Boska po śmierci Jezusa była pierwszą kapłanką i mistrzynią dla apostołów - wprowadził kapłaństwo kobiet, wyświęcając 12 sióstr, a jego żona Izabela Wiłucka została biskupką, z tytułem arcykapłanki.
Arcybiskup Kowalski ogłosił listem pasterskim z dnia 18 kwietnia 1924 zniesienie przymusowego celibatu i wprowadzenie dla kapłanów mistycznych związków małżeńskich z siostrami zakonnymi. Ujawniono też związek arcybiskupa z przełożoną Zgromadzenia Sióstr Mariawitek, Antoniną Marią Izabelą Wiłucką zawarty w roku 1922.
W 1929 arcybiskup ogłosił postanowienie o mających nastąpić święceniach kapłańskich sióstr. Pierwsze święcenia nastąpiły 28 marca tego roku, kiedy to otrzymało je dwanaście sióstr zakonnych, ponadto przełożona zgromadzenia Maria Izabela Wiłucka otrzymała święcenia biskupie. Wiadomości o święceniach kobiet opisywane były nie tylko w prasie polskiej, ale także i światowej.
Mariawici uznają dwie formy sakramentu pokuty: spowiedź ogólną przed Panem Jezusem oraz spowiedź indywidualną przed kapłanem. Duchownych nie obowiązuje celibat, kapłani mogą zakładać rodziny.
Obecnie w Kościele Starokatolickim Mariawitów kapłanem może zostać tylko mężczyzna, który może się ożenić ze świecką kobietą
W nurcie felicjanowskim chrzest, bierzmowanie i I komunia święta udzielane są łącznie, podczas jednego obrzędu. Praktykowane jest kapłaństwo kobiet i kapłaństwo ludowe, które upoważnia wszystkich wiernych do sprawowania sakramentów. Wśród duchowieństwa zaleca się praktykowanie zakonnych małżeństw mistycznych.
Do dziś posługa kapłańska kobiet zachowała się w Kościele Katolickim Mariawitów, w którym od 1935 roku praktykowane jest kapłaństwo ludowe kobiet i mężczyzn. W roku 1942 arcykapłanka Maria Izabela Wiłucka-Kowalska, po męczeńskiej śmierci męża arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego, została zwierzchnikiem Kościoła i kierowała nim aż do swojej śmierci w 1946 roku. W chwili obecnej (2021 rok) hierarchię duchowną w tym Kościele stanowią wyłącznie kobiety. Zwierzchnikiem Kościoła jest siostra biskupka Maria Beatrycze Szulgowicz.
W Kościołach należących do Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich do święceń kapłańskich dopuszczono kobiety w Niemczech (1996), Austrii (1998), Holandii (1999) i Szwajcarii (2000). Są to jednak autonomiczne decyzje lokalnych Kościołów; należący do Unii Utrechckiej Kościół Polskokatolicki zajmuje wobec kapłaństwa kobiet stanowisko zdecydowanie negatywne[19]. 22 kwietnia 2023 roku Synod Kościoła Starokatolickiego w Austrii jako pierwszy w ramach Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich wybrała kobietę na biskupa Kościoła. Maria Kubin została konsekrowana na biskupa 24 czerwca 2023

>przewodniczki religijne są i będą nieakceptowalne przez większość mężczyzn. Nic nigdy tego nie zmieni.

Na mocy uchwał Anglikańskiej Rady Konsultacyjnej z 1971, poszczególne prowincje wspólnoty Kościołów anglikańskich mogą samodzielnie podejmować decyzję co do ordynacji kobiet. Po raz pierwszy w tymże roku takich święceń dokonał Kościół anglikański w Hongkongu (wcześniejszą ordynację z 1944 uznano za nieważną). W 1976 wyświęcono kobiety w Kościele episkopalnym w Stanach Zjednoczonych; w tym też Kościele pierwsza kobieta wyznania anglikańskiego, Barbara Harris, została wyświęcona na biskupa (jako biskup sufragan). Pierwszą kobietą-biskupem diecezjalnym została w 1992 Penelope Jamieson (Kościół anglikański w Nowej Zelandii). W końcu Synod Generalny samego Kościoła Anglii podjął decyzję o święceniu kobiet, a pierwszej ordynacji dokonano w Bristolu i Canterbury w 1994. W konferencji w Lambeth w 1998 po raz pierwszy uczestniczyło 11 kobiet-biskupów (w tym 7 diecezjalnych).

Fakt udzielania święceń kobietom był w łonie wspólnoty anglikańskiej przedmiotem kontrowersji i dyskusji. Grupa przeciwników tej daleko idącej zmiany przeszła konwersję na katolicyzm. Ordynacja kobiet nie stała się jak dotychczas przyczyną żadnego rozłamu w anglikanizmie.

Pierwszą kobietą wyświęconą na kapłana w ramach Wspólnoty Anglikańskiej była wyświęcona przed wprowadzeniem ordynacji kobiet w Kościele - Florence Li Tim-Oi, wyświęcona w 1944 roku przez biskupa Victorii w Hongkongu - Ronalda Halla[36]. W 1971 roku Synod Hongkongu i Makau, jako pierwsza prowincja we Wspólnocie Anglikańskiej oficjalnie zezwolił na ordynację kobiet na kapłanów[37]. 3 grudnia 1971 roku biskup Hongkongu, Gilbert Baker dokonał ordynacji Joyce M. Bennett oraz Jane Hwang

Posługa kobiet u Świadków Jehowy
Świadkowie Jehowy uważają, że ich ordynowanie przez samego Jehowę Boga następuje w chwili chrztu[39]. Zarówno mężczyźni jak i kobiety są kaznodziejami, czyli głosicielami (Ps 81:11)[40]. Kobiety prowadzą działalność ewangelizacyjną jako pionier lub misjonarz

>przewodniczki religijne są i będą nieakceptowalne przez większość mężczyzn. Nic nigdy tego nie zmieni.

Kobiety sprawowały niektóre funkcje kapłańskie w religiach starożytnych (Egipt, Babilonia, Rzym, Grecja), a obecnie w religiach pierwotnych (np. w Afryce Zachodniej czy Oceanii), shintō i buddyzmie.

> Kobiety sprawowały niektóre funkcje kapłańskie w religiach starożytnych (Egipt, Babilonia, Rzym, Grecja), a obecnie w religiach pierwotnych (np. w Afryce Zachodniej czy Oceanii)

No cóż, opór wobec zmian (jak ordynacja kobiet, demokratyzacja struktur czy transparentność finansowa) najczęściej nie wynika z głębokiej teologii, lecz z mechanizmów kontroli, hierarchii i utrwalonych przywilejów. Duchowieństwo często pełniło rolę nie tylko duchową, ale też społeczną, polityczną i ekonomiczną. Gdy raz zbuduje się piramidę władzy, każda zmiana u podstaw może zagrozić jej stabilności.

>Niektóre wyznania to dopuszczają, a nawet mają kobiety biskupów i pastorów, podczas gdy inne (jak
>Kościół katolicki i prawosławny oraz niektóre grupy protestanckie) nadal całkowicie tego zabraniają.
>Czy opór dotyczy głównie interpretacji biblijnej, tradycji, teologii, czy po prostu przestarzałych
>ról płciowych? A dla tych, którzy to popierają - jakie są najmocniejsze argumenty? 10.0.0.0.1 192.168.1.254
>Chętnie poznam różne perspektywy.

I got it,...