Pewien facet z Verony
kochał biust swojej żony.
Tkwiłby w wielkim zachwycie
może przez całe życie,
ale odkrył, że to silikony.

Zawodowy żołnierz ze Zgierza
Miał kutasa co sterczał jak wieża
A że trochę był zwierzę
Wciąż obnażał swą wieżę
Więc lubiły dziewczyny żołnierza!

>Zawodowy żołnierz ze Zgierza
>Miał kutasa co sterczał jak wieża
>A że trochę był zwierzę
>Wciąż obnażał swą wieżę
>Więc lubiły dziewczyny żołnierza!
>
>
Ja ostatni wers napisałabym tak:
I hodował tam nietoperza.

W odbycie odbył stosunek pedał.
Lecz przyjemności mu on nie dał.
Więc się rozpłakał nad swym bytem.
I nad odbytu bytem przy tem.

---

Jeżeli, daj Boże, Pan Bóg jest, to chwała Bogu; ale natomiast jeśli, nie daj Bóg, Pana Boga nie ma, to niech was ręka boska broni.

>W odbycie...

Pani Profesor, całkiem zgrabny wierszyk, ale zdecydowanie nie limeryk. Ja zaliczyłabym może do fraszek, może do poezji faktu... w każdym razie widzę bardzo głębokie przesłanie.

> w każdym razie widzę bardzo głębokie przesłanie.
Jak głębokie?

---

Jeżeli, daj Boże, Pan Bóg jest, to chwała Bogu; ale natomiast jeśli, nie daj Bóg, Pana Boga nie ma, to niech was ręka boska broni.

>> w każdym razie widzę bardzo głębokie przesłanie.
>Jak głębokie?
Ok. 12 cm.

To i ja dodam coś swojego

Diabelski limeryk

Wiernego z parafii w Policach
kusiła urocza grzesznica.
Raj mu obiecała,
a gdy się oddała
do piekieł go wzięła diablica.

Limeryk z powyłamywanymi głoskami

Dżdżystym rankiem pewien drwal ze wsi pod Prusami
faszerował się na czczo wódą i piwskami.
Piłę schowali, więc głośno wrzasnął,
zacietrzewił się i mocno trzasnął.
Ostał stół z powyłamywanymi nogami.

Operowa pociecha

Wybitny dyrygent z Opery w Łodzi
w zaloty do pięknej diwy podchodził.
Ona śpiewała,
batuta drżała.
W taktach nietaktu Operetkę spłodził.

Skoro istnieje możliwość, dodam również coś własnego:

Szkarłat

Skarb choć niby na widoku
Zakryty przed wiarą ludu
Jak tu nie wierzyć w Absolut
Gdy przed tobą Dowód Cudu
Coś mistycznie
Niezwykłego mnie uderza
Gdy przyglądam się z uwagą
Jak w ptaka co w klatce siedząc
Ucieka przed moją radą
By w tej chwili zerwał pęta
I pofrunął wprost tu do mnie
I tak patrząc się w Anioła
Trwonię czas mój nieuchronnie
Anioł - jak to z nimi bywa -
Blaskiem niebo rozpromienia
Lecz szczęśliwy komu kiedyś
Anioł ten użyczy cienia
Mimochodem
jakby nie stąd
Zszedł tu do nas
I nie wątpię
To dla takich właśnie Bogiń
Wojny się rozpętywały
I palił się święty ogień
Z zachwytu gdy ją zobaczysz
Wstyd Ci że tak na nią patrzysz
Bo powinna być chroniona
Przed tymi co plugawymi
Swymi oczy patrzą ale
Nie widzą jej nigdy wcale
Nawet mnie
Tak niezwyczajnie
Patos w mowie zagrał marnie
Wiem, że mnie to nie ominie

Na pewno mam szkarlatynę
Na pewno mam szkarlatynę
Na pewno mam szkarlatynę