>>Bo generalnie sprawa sprowadza się do pieniędzy...
>Skoro tak, to na ile wyceniasz swoją osobowość?

Nie wyceniam. Ale jakie to ma znaczenie?

Żeby skrócić dyskusję- "nie wyceniasz swojej osobowośći"->(...)->"trzeba płacić podatki na państwową edukację"

W miejsce "(...)" wstaw odpowiednie ogniwa.

>Nie wyceniam. Ale jakie to ma znaczenie?

A nic. Takie małe badanko socjologiczne w duchu szkoły frankfurckiej.

>Czy dobre studia muszą dawać pracę? Czy studia wyższe, po których szanse na
>znalezienie dobrze płatnej pracy zgodnej z profilem kształcenia są nikłe, są bezwartościowe?

Rosnący odsetek bezrobotnych z wyższym wykształceniem każe usunąć z tego pytania "dobrze płatne".
Człowiek wybierając studia powinien zadać sobie dwa pytania.
Czy kierunek w ogóle mnie interesuje (tzn. czy studia nie będą na odczep i na trzy Z, byle do magisterki) a także jak po skończeniu studiów zamierzam się utrzymywać.
Odpowiedź na które pytanie jest w podjęciu decyzji o studiach ważniejsza, to już każdy decyduje za siebie.

Ale jeżeli idziemy na studia z miłości do przedmiotu, np. na filologię hebrajską, to musimy mieć świadomość, że po studiach znalezienie pracy w zawodzie będzie trudne. I być może wylądujemy na śmieciówce w call center, od czasu do czasu dorabiając sobie tłumaczeniem korespondencji handlowej. Ewentualnie czeka nas obiecująca kariera pilota wycieczek do ziemi świętej, o ile mamy chody u jakiegoś proboszcza.

Studiowanie hobbystyczne bez oglądania się na możliwość przyszłej pracy jest dla osób z zapleczem finansowym i dla fascynatów-ascetów.
Problem w tym, że te tłumy szturmujące socjologie i politologie i te wszystkie manione kierunki "biznesowe" (ich absolwenci to nie są ekonomiści, bo ekonomista musi znać matematykę) to nie są ani tłumy dobrze sytuowanych hobbystów ani zapaleńców-ascetów.
Jeżeli idą na te studia w nadziei, że po nich super kariera gwarantowana, to ktoś te dzieciaki bezlitośnie okłamał. Nie dziwi potem rozgoryczenie.

Wśród tej armii bezrobotnych magistrów niewielu jest naprawdę wykształconych.
Studiowała (za SJP: studiować - «gruntownie poznawać, badać coś» ) mniejszość. Większość jedynie skończyła studia.
Spora grupa nie powinna nigdy znaleźć się na wyższej uczelni.

Mam takiego znajomego, geografa. Robił doktorat ale mu nie wyszło, zwolnili go z uczelni. W szkole pracy nie ma - niż demograficzny, a poza tym koncepcja pracy z dzieciakami go odrzuca. Miał trochę oszczędności, zacisnął zęby, przeprowadził się do matki i zainwestował w kurs spawania. 3 rożne kursy. Półtora roku biedował, potem zaczął dostawać pierwsze zlecenia i się okazało, że ma fantastyczny dryg do tej roboty i nie może się opędzić od zleceń. Bo dobry spawacz i to jeszcze z więcej niż jednym uprawnieniem to skarb.
W wieku 38 lat zaczął nową karierę jako robotnik wykwalifikowany, założył działalność gospodarczą, planuje zrobić jeszcze jedno uprawnienie jak się trochę finansowo podciągnie i w końcu wydaje się szczęśliwy.

Ciekawe ilu tych nieszczęsnych socjologów byłoby świetnymi ślusarzami, cieślami czy wulkanizatorami?

---

"Religion is the opiate of the masses -
- and we all know you should never give drugs to kids"

>Mam takiego znajomego, geografa. Robił doktorat ale mu nie wyszło, zwolnili go z uczelni. W szkole pracy nie ma - niż demograficzny...

Ciekawe spostrzeżenie, zwracające uwagę, że za niepowodzenia na rynku pracy odpowiadają nie tylko słabe szkoły, ale i czynniki strukturalne. Czy to oznacza jednak, że dobre studia, po których nie ma pracy, są bezużyteczne?

>>Mam takiego znajomego, geografa. Robił doktorat ale mu nie wyszło, zwolnili go z uczelni. W szkole pracy nie ma - niż demograficzny...
>Ciekawe spostrzeżenie, zwracające uwagę, że za niepowodzenia na rynku pracy odpowiadają nie tylko słabe szkoły, ale i czynniki strukturalne.

To raczej oczywiste, tylko taki potencjalny geograf powinien mieć świadomość, ile i jakiej pracy jest po takim kierunku studiów. Jeśli ktoś brzydzi się pracą w szkole, gdzie trafia większość osób pracujących w zawodzie, po kierunkach tego rodzaju, to chyba faktycznie nie powinien studiować.

>Czy to oznacza jednak, że dobre studia, po których nie ma pracy, są bezużyteczne?

Pewnie, że nie. Ale pod warunkiem, że dobre a nie studia dla papierka. I teraz następuje długa lista rozmaitych komunałów dowodzących korzyści wynikających z kształcenia...

>>Mam takiego znajomego, geografa. Robił doktorat ale mu nie wyszło, zwolnili go z uczelni. W szkole pracy nie ma - niż demograficzny...
>Ciekawe spostrzeżenie, zwracające uwagę, że za niepowodzenia na rynku pracy odpowiadają nie tylko słabe szkoły, ale i czynniki strukturalne.

Właśnie dlatego przyszły student musi się zastanowić gdzie znajdzie pracę po studiach. Po studiach, czyli nie dziś a za 5 lat jak dobrze pójdzie.
Jeżeli dziś w mieście, w którym uczelnie są w stanie "wyprodukować" kilkuset ekonomistów rocznie, otwiera się np. nowe centrum finansowo-księgowe i potrzebują ekonomistów w ilościach hurtowych i gotowi są ludzi douczać na starcie, to nie znaczy, że takie zapotrzebowanie będzie za 5 lat. Przez te 5 lat nawet kilkaset wolnych na wejściu stanowisk się zapełni i dalsze zapotrzebowanie będzie już na zwykłym poziomie - ktoś odejdzie, kogoś awansują, ot pojedyncze wakaty i to zwykle dla osób z doświadczeniem.

Generalnie pchanie się na modne kierunki, na których jest duży nabór i co roku kierunek wypluwa nie 20-30 a 200-300 osób nie jest mądrym wyborem.

> Czy to oznacza jednak, że dobre studia, po których nie ma pracy, są bezużyteczne?

Czy studia po których absolwent nie może znaleźć pracy, są dobre?
"Dobrość" studiów ocenia się po tym, jakimi fachowcami będą absolwenci, co po studiach osiągną.
A skoro nie ma dla nich pracy to nie mają szans sprawdzić się w swoim zawodzie. Nie wiemy więc, czy studia były dobre.
Oczywiście, jeżeli studia kończy 30 osób, pracy w zawodzie jest dla 15 i ta 15 okazuje się świetnymi fachowcami, to można domniemywać, że studia były dobre.

Ale co powiedzieć o kierunku, który wypluwa 200 absolwentów rocznie, pracy jest dla 15 i okazuje się, że są świetni w swojej dziedzinie?
Może to studia są takie dobre, ale jest też duże prawdopodobieństwo, że ta 15 to po prostu ponadprzeciętni studenci - pracodawca miał z czego wybierać, wziął najlepszych, którzy i na byle jakiej uczelni są w stanie coś osiągnąć.
Nie wiemy, pozostałe 185 osób nie miało szansy się sprawdzić.

O ile wiem u nas uczelnie dopiero zastanawiają się nad wprowadzeniem systemu monitorowania absolwentów.
Na zachodzie, zwłaszcza w USA, wybierając uczelnię wiem, jak radzą sobie jej absolwenci, czy pracują w swoim zawodzie itp. Uczelnie się chwalą, np. "nasi absolwenci stanowią 80% programistów Oracla" albo "nasza uczelnia to kuźnia kadr dla administracji państwowej wyższego szczebla" ((Ecole Nationale d'Administration we Francji nawet nie musi tego głośno mówić) i już coś wiemy.

Ktoś wie z jakiej polskiej uczelni pochodzi np. największa ilość prokuratorów czy sędziów? Albo biegłych rewidentów? Albo pracowników konsulatów i ambasad?
Oczywiście żadna uczelnia nie będzie się chwalić, że "80% naszych absolwentów socjologii zostało przedstawicielami handlowymi". Ale brak przechwałek to też byłaby informacja.

Co to są "dobre studia" w Polsce?

---

"Religion is the opiate of the masses -
- and we all know you should never give drugs to kids"

Ja jako student(hmm... nie wiem czy nie za dużo powiedziane - nie wiem czy to kierunek nie dla mnie, czy jestem po prostu leniwy ;p) automatyki muszę powiedzieć, że poziom nauczania jest na tak żenująco niskim poziomie, że aż strach.
Problem jest taki, że przyjmują wszystkich jak leci, bo są miejsca. Studentów nie jest za dużo, a za mało, jakby było trudno się dostać, rywalizacja zrobiłaby swoje, a rząd dofinansowuje kierunki techniczne - jeśli kasa pójdzie na sprzęt to dobrze, a jeśli na więcej miejsc to będzie jeszcze gorzej.

---

Where's your god now ?

Problem ze znalezieniem pracy przez absolwentów uniwersytetów jest, moim zdaniem, skorelowany z czynnikami historycznymi. Po upadku systemu "socjalistycznego" doszło do szybkiej dezindustrializacji kraju przy jednoczesnym wzroście zapotrzebowania na kierowników, managerów i przedstawicieli specjalizacji miękkich (np. sprzedawców). Trend wzmacniany był rojeniami o gospodarce symbolicznej, opartej na wiedzy, przejściu od produkcji do usług, czyli ogólnie gospodarce postindustrialnej. Jednak nie udało się zbudować takiego tworu, dalej jesteśmy krajem półperyferyjnym, nastawionym na produkcję średnioprzetworzonych podzespołów, rolnictwo i inne nienowoczesne produkty. Proces transformacji wywołał lukę w wykształceniu technicznym, które zdawało się mniej potrzebne do dalszego rozwoju. Na to skarżą się przedsiębiorcy. Nie wiemy jednak ile tak naprawdę inżynierów jest w stanie wchłonąć Polska gospodarka? 1000 rocznie? 1500?

Czy dobre studia muszą dawać pracę? Pytanie gdzie się studiuje. Uniwersytety i akademie nie są szkołami zawodowymi, więc wydaje się, że nie. Kształcić powinny ciekawość, rozwijać inteligencję i kreatywność. Szkoły medyczne, politechniki czy "szkoły biznesowe" to inna kategoria i inne powinny być stawiane im wymagania. Jednocześnie studenci muszą być uświadamiani gdzie idą i jakie będą efekty ich kształcenia. Czy można jednakże oceniać tak jednoznacznie skutek edukacji ogólnouniwersyteckiej jako gorszy niż techniczny? Zdaje się, że nie ma jednoznacznych kryteriów. Tylko w dominującej, choć przecież nie jedynej możliwej, wizji ekonomistów kształcenie powinno spełniać kryteria rynkowej funkcjonalności.

Pozdrawiam serdecznie.

---

Trzeba podważać wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, czego podważyć się nie da. - Tadeusz Kotarbiński

> Proces transformacji wywołał lukę w wykształceniu technicznym, które zdawało się mniej potrzebne do dalszego rozwoju. Na to skarżą się przedsiębiorcy. Nie wiemy jednak ile tak naprawdę inżynierów jest w stanie wchłonąć Polska gospodarka? 1000 rocznie? 1500?
>

Powtórzę sama za sobą - spora część tych ludzi nie powinna w ogóle zaleźć się na studiach.
Już dziś widać że mamy za dużo uczelni wyższych. Te mniej szacowne konkurują dziś ze sobą łatwością skończenia studiów - magisterka dla każdego!
Do tego dochodzi utrzymujący się mit, że studia dają lepsze życie.

Oczywiście, większa ilość absolwentów "technicznych" a mniejsza "humanistów" jest ogólnie pożądana.
Ale nie potrzeba nam tak po prostu większej ilości magistrów.
Ba, potrzeba ich mniej, a więcej techników i wysoko wykwalifikowanych robotników.
Z tymi ostatnimi jest problem, bo dobre szkolnictwo zawodowe kosztuje - wymaga warsztatów z maszynami młodszymi niż 40 lat, nauczycieli zawodu i prawdziwych praktyk. Ale te wydatki opłaciłyby się bardziej gospodarce i budżetowi niż produkcja zastępów różnych -logów.

---

"Religion is the opiate of the masses -
- and we all know you should never give drugs to kids"

>Ba, potrzeba ich mniej, a więcej techników i wysoko wykwalifikowanych robotników.

Dlaczego? Jaka jest chłonność gospodarki i jaka będzie za 5-8 lat? Taka teza jest poparta prostą ekstrapolacją dzisiejszego zapotrzebowania na przyszłość. A gospodarka i społeczeństwo się zmienia, nie wiemy jakie branże, a co za tym idzie, jakie kwalifikacje, okażą się ważne po wyjściu z kryzysu lub w efekcie zmian technicznych.

>Z tymi ostatnimi jest problem, bo dobre szkodnictwo zawodowe kosztuje - wymaga warsztatów z maszynami młodszymi niż 40 lat, nauczycieli zawodu i prawdziwych praktyk.

Potrzeba także miejsc pracy dla absolwentów. Wypełnimy lukę, jaką mamy teraz i co dalej? Polska gospodarka jest nieinnowacyjna, biznes nie chce inwestować w nowe technologie, nauki podstawowe są na niskim poziomie. Co więc należy zrobić najpierw - zwiększyć innowacyjność? Czy wyszkolić pracowników a oni będą ciągnąć inwestycje i innowacyjność? Czyli - jak dokonać reindustrializacji kraju, oto wyzwanie dnia dzisiejszego.

>Ale te wydatki opłaciłyby się bardziej gospodarce i budżetowi niż produkcja zastępów różnych -logów.

Opłacały się dotychczas. Czy się "opłacają w ogóle" nie wiadomo.

Pozdrawiam.

---

Trzeba podważać wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, czego podważyć się nie da. - Tadeusz Kotarbiński

Myślę, że duży problem wynika z nacisku na kształcenie wyższe.
A to nieporozumienie.

Powinny wrócić szkoły dobrze kształcące specjalistów na poziomie technika. Ale nie licea profilowane, a prawdziwe technika, z praktykami w zawodzie, ze stypendiami od zakładów pracy, które często trzeba było odrobić - wiem, że pomysł wraca powoli, itd.

Zaczyna się o tym robić głośno, nie ma np. specjalistów kolejarstwa. Kolejarze wymrą powoli na emeryturki, a nie ma komu ich zastąpić. Ten rynek pracy został zabity, i nie ma czym go wypełnić - z jednej strony osoby, które mają mgr nie chcą prowadzić lokomotywy, z drugiej pracodawca chciałby zatrudnić osobę, która wie coś na temat pracy, a niekoniecznie skończyła socjologię.

Już teraz widać, jakie stawki i jakie obłożenie mają pewni rzemieślnicy - spróbujcie wycyklinować parkiet, zaskoczy Was termin, w niektórych firmach nawet 4-5 miesięczny! Widać - mają za dużo pracy, za mało jest ich na rynku.

>>Już teraz widać, jakie stawki i jakie obłożenie mają pewni rzemieślnicy - spróbujcie wycyklinować parkiet, zaskoczy Was termin, w niektórych firmach nawet 4-5 miesięczny! Widać - mają za dużo pracy, za mało jest ich na rynku.<<

Właśnie! Spróbujcie. To można zrobić samemu. Szybko, taniej. Nawet położyć całą podłogę. Zaoszczędziłem na tym dużo pieniędzy.
Ale co do szkolnictwa, to zamiast bez końca je reformować, może prościej powrócić do szkoły podstawowej 7-klasowej (od 7-go roku życia), szkół zawodowych i techników, a studia wyższe niech będą dla tych, którzy się do tego nadają.

>>>Już teraz widać, jakie stawki i jakie obłożenie mają pewni rzemieślnicy - spróbujcie wycyklinować parkiet, zaskoczy Was termin, w niektórych firmach nawet 4-5 miesięczny! Widać - mają za dużo pracy, za mało jest ich na rynku.<<
>Właśnie! Spróbujcie. To można zrobić samemu. Szybko, taniej. Nawet położyć całą podłogę. Zaoszczędziłem na tym dużo pieniędzy.
Ja mam stary parkiet, zero zdolności manualnych w tym kierunku. Ale znalazł się pomocny człowiek "z polecenia", warto było, bo parkiet jest piękny.

>Ale co do szkolnictwa, to zamiast bez końca je reformować, może prościej powrócić do szkoły podstawowej 7-klasowej (od 7-go roku życia), szkół zawodowych i techników, a studia wyższe niech będą dla tych, którzy się do tego nadają.
Oczywiście!
Ja bym dodała - zerówkę w szkołach, bo te przedszkolne często nie spełniają standardów.
Nie przekonuje mnie wiek 7 lat (w Indiach zaczynają jako 3-latkowie! i dają radę), bardziej skłaniam się ku 6 lat, przy odpowiednim programie. Szczególnie jak widzę mojego chrześniaka, który łapie zasadę mnożenia nie mając skończonych 5 lat...

Podstawówka powinna trwać te 7-8 lat, przy czym gimnazjum, powtarzające błędy końcowych lat podstawówki to ogromne nieporozumienie. W końcowych latach szkoły podstawowej wprowadzałabym profile, aby zdecydowani mogli już szykować się do wyboru szkoły.

No i szkoły średnie, z podziałem na zawodowe, ale prawdziwe zawodowe, technika i licea profilowane. Każde liceum powinno działać (i działa) na zasadzie profili, ogólnokształcące po prostu daje różnorodność profili do wyboru. Po szkołach zawodowych osoby powinny być w pełni przygotowane do zawodu. Każda osoba może przygotować się i podejść do matury, osoba po zawodowej - zgłasza się do dowolnego liceum. I tyle.

>Podstawówka powinna trwać te 7-8 lat, przy czym gimnazjum, powtarzające błędy końcowych lat podstawówki to ogromne nieporozumienie. W końcowych latach szkoły podstawowej wprowadzałabym profile, aby zdecydowani mogli już szykować się do wyboru szkoły.
>No i szkoły średnie, z podziałem na zawodowe, ale prawdziwe zawodowe, technika i licea profilowane. Każde liceum powinno działać (i działa) na zasadzie profili, ogólnokształcące po prostu daje różnorodność profili do wyboru. Po szkołach zawodowych osoby powinny być w pełni przygotowane do zawodu. Każda osoba może przygotować się i podejść do matury, osoba po zawodowej - zgłasza się do dowolnego liceum. I tyle.

Tak już w zasadzie było. I komu to przeszkadzało?
Było 8 lat podstawówki a potem albo 4 lata liceum, albo 5 lat technikum kończące się egzaminem zawodowym i maturą nieobowiązkową albo 3 lata zawodówki z egzaminem zawodowym po której można było zrobić technikum uzupełniające, kończące się egzaminem zawodowym i znowu nieobowiązkową maturą.

Były jeszcze jakieś szkoły, chyba OHP, po 6 klasie podstawówki, dla tych co skończyli 15 lat, a może 13? nie pamiętam już ale na pewno dla tych z wielokrotną repetą. Nieładnie nazywane w moich czasach "szkołą dla młotków".

To w sumie naprawdę nieźle działało.
Poza tym perspektywa zawodówki niejednemu leniuchowi dała motywację do nauki pod koniec podstawówki.

Po chlorelle to rozmontowano. Od początku miałam wrażenie, że reforma edukacji to było jakieś odreagowywanie PRLu - byle było inaczej, gimnazjum się z II RP kojarzy, będzie mnie "komunistycznie". A że byle jak - nie ważne.

---

"Religion is the opiate of the masses -
- and we all know you should never give drugs to kids"

Działało bardzo dobrze.
Mieliśmy maturzystów na najlepszym poziomie.

Potem zaczęło się gadanie, że nieprzystosowani, więc zamiast zrewidować program, zmienili cały system szkolnictwa. A przecież wystarczyło dostosować program przedmiotów, ew. wymienić niektóre przedmioty na inne.

>>>Już teraz widać, jakie stawki i jakie obłożenie mają pewni rzemieślnicy - spróbujcie wycyklinować parkiet, zaskoczy Was termin, w niektórych firmach nawet 4-5 miesięczny! Widać - mają za dużo pracy, za mało jest ich na rynku.<<
>Właśnie! Spróbujcie. To można zrobić samemu. Szybko, taniej. Nawet położyć całą podłogę. Zaoszczędziłem na tym dużo pieniędzy.

I wziąłeś w tym celu urlop czy może jeździłeś sąsiadom cykliniarką nad głowami po nocy i w weekendy?

Samemu robi się różne rzeczy taniej tylko wtedy, gdy własnego czasu się nie ceni.
Jest w tym też jakieś dziewiętnastowieczne chłopskie skąpstwo - po co mam dać obcemu zarobić?

---

"Religion is the opiate of the masses -
- and we all know you should never give drugs to kids"

>>I wziąłeś w tym celu urlop czy może jeździłeś sąsiadom cykliniarką nad głowami po nocy i w weekendy? Samemu robi się różne rzeczy taniej tylko wtedy, gdy własnego czasu się nie ceni. Jest w tym też jakieś dziewiętnastowieczne chłopskie skąpstwo - po co mam dać obcemu zarobić?<<
Nie mam sąsiadów nad, lub pod sobą. Robotę rozłożyłem na raty, a czas przy tym spędzony był lepiej zużytkowany, niż z piwem przed TV. A obcemu do dam zarobić, jeśli w międzyczasie zajmując się czymś innym zarobię więcej, albo on to zrobi lepiej. Teraz będą mi wymieniać pokrycie dachu. Właśnie dostałem wstepną wycene i cena jest znośna.
No i wolę być takim skąpym XIX-wiecznym chłopem z oszczędnościami, niż XXI-wiecznym mieszczuchem zadłużonym po uszy.

>Nie mam sąsiadów nad, lub pod sobą.
To jesteś szczęściarzem. Ja mam. I w dodatku mają małe dzieci, które w nocy powinny spać.
>Robotę rozłożyłem na raty
Ja bym nie miała cierpliwości mieszkać miesiąc na placu budowy.
>a czas przy tym spędzony był lepiej zużytkowany, niż z piwem przed TV.
Znam też inne, nie mniej dobre sposoby spędzania czasu.
>Teraz będą mi wymieniać pokrycie dachu.
Zdziwiłabym się, gdybyś chciał to robić sam. Tego nie wolno robić bez uprawnień.
>No i wolę być takim skąpym XIX-wiecznym chłopem z oszczędnościami, niż XXI-wiecznym mieszczuchem zadłużonym po uszy.
A ja wolę być kimś pośrodku tych dwóch skrajności - i zapowiadam, że jak czegoś nie umiem, to się za to nie łapię. A teraz to już nawet malowania ścian bym się nie podjęła, chociaż umiem, za stara jestem, kręgosłup mnie boli. Ktoś młody, zdrowy, na dorobku niech się gimnastykuje, jak lubi, proszę bardzo - ja już nie muszę. Oszczędności mi przez to nie stopnieją do zera, o zadłużaniu nie mówiąc.
I po to m.in. są hydraulicy, parkieciarze, glazurnicy, a nawet panie lepiące pierogi na sprzedaż - nie chce mi się samej lepić, wolę kupić, a zaoszczędzony czas potrafię spożytkować z korzyścią.

>>>I wziąłeś w tym celu urlop czy może jeździłeś sąsiadom cykliniarką nad głowami po nocy i w weekendy? Samemu robi się różne rzeczy taniej tylko wtedy, gdy własnego czasu się nie ceni. Jest w tym też jakieś dziewiętnastowieczne chłopskie skąpstwo - po co mam dać obcemu zarobić?<<
>Nie mam sąsiadów nad, lub pod sobą.

A tak. Zapomniałam, że ty z tych, co to wyobrazić sobie innej sytuacji niż własna nie potrafią.

>Robotę rozłożyłem na raty,

Super sprawa - życie w mieszkaniu, w którym się codziennie po trochu cyklinuje podłogę.
I proszę, nie tłumacz, że Ciebie nie dotyczy taka sytuacja bo domek, bo w nim nie mieszkasz itp. Że jak coś Ciebie nie dotyczy, to nie istnieje, już wiemy.

>a czas przy tym spędzony był lepiej zużytkowany, niż z piwem przed TV.

Wybacz, ale jeżeli dla Ciebie to jest jedyna alternatywa spędzania wolnego czasu, ja mogę tylko współczuć.
Jest zbyt wiele rzeczy które chciałabym robić w wolnym czasie, którego nie mam dość, żebym odgniatała tyłek na kanapie. I jeszcze z piwem, którego nie lubię.

>No i wolę być takim skąpym XIX-wiecznym chłopem z oszczędnościami, niż XXI-wiecznym mieszczuchem zadłużonym po uszy.

I drugi raz czarno-biały obraz świata.
Współczuję.
Ale może kiedyś zobaczysz kolory. Oby nie było za późno, żeby się nimi cieszyć.

---

"Religion is the opiate of the masses -
- and we all know you should never give drugs to kids"

>Samemu robi się różne rzeczy taniej tylko wtedy, gdy własnego czasu się nie ceni.

Niekoniecznie. Ostatnio odnoszę wrażenie, że trzeba mieć niesamowite szczęście by trafić na dobrego i uczciwego fachowca. Mówię to na podstawie doświadczeń własnych oraz najbliższych znajomych. Jeśli potrafi się coś zrobić samemu, to jednak najbezpieczniej jest stracić trochę czasu

---

going under

>>Samemu robi się różne rzeczy taniej tylko wtedy, gdy własnego czasu się nie ceni.
>Niekoniecznie. Ostatnio odnoszę wrażenie, że trzeba mieć niesamowite szczęście by trafić na dobrego i uczciwego fachowca.

Ale czy Twoja praca jest tańsza niż jego praca?
Odniosłam się konkretnie to radosnego oświadczenia "taniej!"

---

"Religion is the opiate of the masses -
- and we all know you should never give drugs to kids"

>Ale czy Twoja praca jest tańsza niż jego praca?

Moja praca zawodowa- raczej nie. Jeśli więc mam do rozdysponowania np. 10 godzin i spędzę je w pracy zamiast malować to finansowo będę do przodu płacąc za to malarzowi. Jeśli jednak będę musiał się z nim użerać albo poprawiać jego robotę przez kolejne 10 godzin, to taniej lub/ i wygodniej będzie mi pomalować samemu.

>Odniosłam się konkretnie to radosnego oświadczenia "taniej!"

Jeśli mamy szczęście wezwać kogoś łebskiego, to na pewno nie jest taniej robić samemu. Porządna firma ma specjalistyczny sprzęt, wiedzę i doświadczenie. To co dobry hydraulik zrobi w 2 godziny, mi zajmuje cały dzień. Jeśli jednak trafisz na kasztaniarza, który wszystko potrafi spartolić, to wyjdzie cię to drogo nawet jeśli nie zapłacisz mu ani grosza.

>Rozbisurmanieni ekonomiści, cieszący się w naszej epoce - zasłużenie czy nie - statusem guru od
>wszystkiego, żwawo zabierają się za to, co potrafią najlepiej, to jest za przeliczanie wszystkiego
>na pieniądze.
>Słupki są nieubłagane, a tabelki bezwzględne. Wynika z nich, że absolwentom wyższych uczelni coraz
>trudniej zdobyć pracę, a nawet absolwenci zawodówek najczęściej pracują później nie w swoim fachu.
>Wniosek? Szkoły są złe, a uczelnie bezużyteczne. Czy jednak jakość kształcenia powinna być oceniana
>tylko na podstawie jednego wymiaru: szans zatrudnienia czy przewidywanej wysokości zarobków po
>ukończeniu szkoły? Czy dobre studia muszą dawać pracę? Czy studia wyższe, po których szanse na
>znalezienie dobrze płatnej pracy zgodnej z profilem kształcenia są nikłe, są bezwartościowe?
>
Odnosząc się do tematu twojej wypowiedzi, odpowiem w miarę krótko.
Dobre studia nie dają pracy z miejsca - na to czy zapracujesz na otrzymanie dobrej pracy na dobrych warunkach trzeba mieć zapał, dobrych nauczycieli, którzy potrafią rozbudzić gorączkę ciekawości.

>Wniosek? Szkoły są złe, a uczelnie bezużyteczne. Czy jednak jakość kształcenia powinna być oceniana

Stwierdzam, że nie wszystkie szkoły są złe. A co do oceniania jakości przeprowadzanych zajęć, to się zgadzam, to powinno być wprowadzone do wszystkich typów uczelni od Podstawówki przez licea po uniwersytety

>Czy dobre studia muszą dawać pracę?

Pracę dają takie kierunki studiów, które są teraz potrzebne np: Informatyk, Chemia ,Biochemia i inne kierunki ścisłe, na które ludzie boją się iść. Ludzie po takich studiach są rozchwytywani z miejsca.