>Odkąd zostałem agnostykiem, spotkałem się z wieloma wyzwaniami ze strony rodziny, przyjaciół i
>rówieśników. Niektórzy z moich dawnych, religijnych znajomych powoli zaczęli się ode mnie oddalać
>lub się od siebie odcinać. Nie jest to jawne ani bezpośrednie odrzucenie, ale raczej ciche, subtelne
>poczucie, że tak naprawdę nie pasuję. Jednak jedna osoba była wobec mnie otwarcie wrogo nastawiona.
>To naprawdę do bani. Nie nienawidzę wierzących ani nic takiego. Nie chodzę też ciągle i nie
>obwieszczam, jaki jestem mądry, ani że chcę ze wszystkimi dyskutować. Staram się być przyjazny dla
>ludzi wokół mnie. Czuję się wyobcowany, gdy ludzie, z którymi kiedyś się spotykałem, nie chcą już
>być w moim towarzystwie.
>Pozwólcie, powtórzę, nie jestem aroganckim agnostykiem, który nienawidzi wierzących. Wręcz
>przeciwnie. Mam wielu bliskich, którzy są religijni, a ich wiara nie definiuje ich wartości.
>Czasami czuję się naprawdę samotny. Staram się unikać religii, ponieważ rozmowa zawsze staje się
>niezręczna albo muszę kłamać i udawać, że wierzę, aby zapobiec pogorszeniu się moich relacji.

Musisz się nauczyć udawać, jeśli chcesz mieć znajomych i rodzinę. To trudne i sprzeczne z przekonaniami. Lub podobnie jak alkoholik, który zrywa z nałogiem zrywa również z kręgiem znajomych od alkoholu - na trzeźwo świat wygląda inaczej niż gdy alkohol jest akceptowany przez środowisko.
Tak się akurat składa, że religia chrześcijańska jest oparta o spożywane alkoholu jako krwi idola Jezusa (zbawicielca).
Tradycje alkoholowe sięgają bardzo głęboko w kulturze zachodu i prawosławnego odłamu tej religii, sięgają tak głęboko że piją i uzależniają się nawet zdeklarowani ateiści.

Taka religia jest irracjonalna ponieważ z jednej strony na każdej mszy do wiernych idzie przekaz aby spożywać wino jako krew Jezusa na jego pamiątkę, przekazu tego słuchają wszyscy łącznie z nieletnimi. Dawka śmiertelna alkoholu dla człowieka wynosi nieco ponad 2 promile(za wyjątkiem Polaków i Rosjan), natomiast Jezus który zamiast krwi ma wino - więc stężenie w jego 'człowieczym' organizmie jest w stężeniu procentowym - 8-17% czystego alkoholu.
Alkohol powoduje cały szereg komplikacji zdrowotnych, a do najważniejszych nalezą dysfunkcje umysłowe i zmiany w mózgu. Bóg uczynił człowieka podobnym do siebie obdarzając go rozumnością, a 'syn boży Jezus' jest przeciwnikiem Boga czyli szatanem - namawiając ludzi do spożywania alkoholu powoduje ich oddalanie się od Boga.

Czy warto poświęcać Boga i rozumność dla korzyści z bycia we wspólnocie satanistów ?
I podobnie czy warto poświęcać rozumność i trzeźwą ocenę rzeczywistości, będąc agnostykiem lub teistą wyznającym Jedynego Boga który jest rozumem doskonałym, na rzecz bycia we wspólnocie głupców z własnego wyboru ?

>Odkąd zostałem agnostykiem, spotkałem się z wieloma wyzwaniami [...] nie obwieszczam, jaki jestem mądry[...] muszę kłamać i udawać, że wierzę, aby zapobiec pogorszeniu się moich relacji
A o czym np musisz kłamać?

---

"Stop!" stopkowym mundrościom!

>Odkąd zostałem agnostykiem, spotkałem się z wieloma wyzwaniami ze strony rodziny, przyjaciół i
>rówieśników. Niektórzy z moich dawnych, religijnych znajomych powoli zaczęli się ode mnie oddalać
>lub się od siebie odcinać. Nie jest to jawne ani bezpośrednie odrzucenie, ale raczej ciche, subtelne
>poczucie, że tak naprawdę nie pasuję. Jednak jedna osoba była wobec mnie otwarcie wrogo nastawiona.
>..............
> Czuję się wyobcowany, gdy ludzie, z którymi kiedyś się spotykałem, nie chcą już
>być w moim towarzystwie.
-----------
Babeskawn - Powiem w ten sposób:
• uważam Twój wpis za bardzo ciekawy
• jestem również agnostykiem
• ci znajomi o których piszesz że się od Ciebie odwrócili to że tak powiem moim zdaniem
" mała strata krótki żal" - śmiem twierdzić żebym się na Twoim miejscu zastanowił co była warta znajomość z nimi skoro w ten sposób się zachowali?



>To naprawdę do bani. Nie nienawidzę wierzących ani nic takiego. Nie chodzę też ciągle i nie
>obwieszczam, jaki jestem mądry, ani że chcę ze wszystkimi dyskutować. Staram się być przyjazny >dla ludzi wokół mnie.
>Pozwólcie, powtórzę, nie jestem aroganckim agnostykiem, który nienawidzi wierzących. Wręcz
>przeciwnie. Mam wielu bliskich, którzy są religijni, a ich wiara nie definiuje ich wartości.
-----------
Też staram się tak postępować.



>Czasami czuję się naprawdę samotny.
------------
jeśli masz ochotę to zapraszam do kontaktu mailowego ze mna przez wewnętrzną pocztę tego portalu - by nie obnosić się ze wszystkimi rzeczami " na forum otwartym"



> Staram się unikać religii, ponieważ rozmowa zawsze staje się
>niezręczna albo muszę kłamać i udawać, że wierzę, aby zapobiec pogorszeniu się moich relacji.
--------
mam bardzo podobne doświadczenia oraz podobne podejście do tych tematów.

---

S pozdravem, Wojownik Konwalijka