My, Japończycy, mamy krótkie ciało, przy czym ręce, nogi mamy też krótkie, ale tułów długi. U Europejczyków proporcje są odwrotne. Budowa ciała wpływa na sposób, w jaki się tego ciała używa. Wpływa zatem także na grę na instrumentach muzycznych.
Fortepian czy skrzypce to instrumenty wynalezione przez Europejczyków i przystosowane do budowy ciała białego człowieka.
Japończykom granie muzyki europejskiej sprawia dodatkowo jeszcze jedną trudność. Otóż my nie mamy wyczucia tańca. Profesor Ludwik Stefański mawiał, że mazurki i polonezy trzeba grać tak, by słuchacze mogli tańczyć. Początkowo imitowałam grę pani Haliny Czerny-Stefańskiej. Starałam się poruszać ciałem w taki sam sposób, w jaki ona to robiła. Wcześniej, tak jak Japończycy, siedziałam sztywno przy klawiaturze. Europejczykom łatwiej jest utrzymać równowagę w czasie gry, gdyż mają nogi dłuższe od tułowia i dlatego przy fortepianie czują się swobodniej. Grają całym ciałem. Sztywność Japończyków wynika jeszcze i z tego, że orientacyjnym punktem naszego ciała jest splot słoneczny.