>"ojciec" twierdzi:
>"Ojciec, ten ludzki ojciec, w niczym nie oddaje tego ojca, którym jest bóg."

Oni muszą sobie jakoś rekompensować brak normalnych więzi rodzinnych i w ogóle międzyludzkich, więc wmawiają sobie, że są częścią czegoś tak wspaniałego, że normalni ludzie nie potrafią sobie nawet tego wyobrazić.

>Oni muszą sobie jakoś rekompensować brak normalnych więzi rodzinnych i w ogóle międzyludzkich, więc wmawiają sobie, że są częścią czegoś tak wspaniałego, że normalni ludzie nie potrafią sobie nawet tego wyobrazić.

Otóż to. Oto prawdziwie przegrani, natomiast panu Krzysztofowiczowi życzę powodzenia na nowej drodze.

Pan Krzysztofowicz udowadnia, że aby zostać człowiekiem, trzeba najpierw przestać być duchownym.

Cytat z jego wypowiedzi:

"Patrzenie w kierunku Boga, to patrzenie w kierunku pustki".

Warto zapamiętać.

Facet "otrzeźwiał". Lepiej późno niż wcale

> "Ojciec, ten ludzki ojciec, w niczym nie oddaje tego ojca, którym jest bóg."

Na przykład - istnieje.

Ozdrowiał na umyśle. Inaczej nie można tego wyjaśnić.

>Ozdrowiał na umyśle. Inaczej nie można tego wyjaśnić.

Jeszcze się taki bóg nie narodził, co by chłopu dogodził.

>Jeszcze się taki bóg nie narodził, co by chłopu dogodził.

Grecy takiego kiedyś wymyślili, zwał się Dionizos, ale jego kult z niewyjaśnionych przyczyn zarzucono.

>- To jest klasyczna przegrana zakonnika z własną pożądliwością. Idzie za miłością ludzką, a
>nie miłością Pana Boga - mówi o wystąpieniu z zakonu Jacka Krzysztofowicza inny dominikanien o.

Natura wygrała, a ten drugi tak mówi bo zazdrości.

>Natura wygrała, a ten drugi tak mówi bo zazdrości.

Też czekam aż pęknie. Facet wygląda jakby się bił z własnymi myślami.

Wracając do Krzysztofowicza - kazus pokazuje jak łatwo można zbałamucić ludzi i przez lata wmawiać im coś, w co samemu od pewnego określonego czasu już się nie wierzy. To co jest w końcu większe? Wszechświat czy ludzka głupota? A może ludzka naiwność?

Nie ma większej przegranej niż upadek w walce z własną pożądliwością. Dlatego po takim upadku dobrze jest się twardo podnieść - od razu albo po jakimś czasie, i wytrwale ponawiać swe boje, żywiąc jedynie nadzieję, że po kolejnej dzielnej walce nie zabraknie tchu do następnych żwawych potyczek. Zdarza się, że takie męki duchowe trwają nawet całą noc, zdarza się - że i całą noc, i jeszcze dzień cały, a czasami jeszcze dłużej, jak Bóg dozwoli. Chryste Panie, co to za męki! Harce diabelskie!! Bankiety szatańskie!!!

Non è si vago e bello

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

Bardzo ciekawi mnie to zdanie, czy raczej kawałek zdania "klasyczna przegrana zakonnika z własną pożądliwością". Ja tutaj nie widzę żadnej przegranej, przecież ten człowiek wygrał życie, te prawdziwe życie, a nie beztroskie egzystowanie w klasztorze gdzie jest się oderwanym od rzeczywistości i utrzymywanym przez innych. Odważna decyzja i wybór trudniejszej drogi - właśnie to zrobił ten człowiek. Życzę mu, żeby poszedł o krok dalej, niech wyzwoli się od religii i bajki o bozi.

>Bardzo ciekawi mnie to zdanie, czy raczej kawałek zdania "klasyczna przegrana zakonnika z własną pożądliwością"...

"Klasyczna przegrana zakonnika z własną pożądliwością" brzmi ciekawie głównie ze względu na wyrażenie "klasyczna przegrana zakonnika z własną pożądliwością".
Sami zakonnicy przyznają, że przegrywanie duchownych z własną pożądliwością to już po prostu problem "klasyczny", żeby nie powiedzieć - od dawna i powszechnie znany, od dawna i powszechnie dostrzegany. Nic nowego. Sama goła "klasyka". I oni tak na poważnie!

A na serio - poziom wyprania mózgów, zaawansowanie psychomanipulacji i dehumanizacja relacji, panujące w zakonie, o jakich można sobie wyrobić pojęcie na podstawie cytowanych materiałów, po prostu PORAŻAJĄ!

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>>Bardzo ciekawi mnie to zdanie, czy raczej kawałek zdania "klasyczna przegrana zakonnika z własną pożądliwością"...

Nic to nadzwyczajnego, zakonnik stał się człowiekiem i będzie żył jak normalny człowiek. Tak powinno być! Szkoda, że tylko niewielu się na taką zmianę decyduje. Reszta woli siedzieć beztrosko w ciepełku, pasożytując w najlepsze i wielbiąc niebieskiego tatusia oraz całą chmarę błogosławionych i świętych (włączając w to wszystkich żyjących funkcjonariuszy wyższych szarżą).

>A na serio - poziom wyprania mózgów, zaawansowanie psychomanipulacji i dehumanizacja relacji, panujące w zakonie, o jakich można sobie wyrobić pojęcie na podstawie cytowanych materiałów, po prostu PORAŻAJĄ!

Zawsze mnie to zastanawiało, jak działają ludzie inteligentni w sytuacji kompletnie absurdalnej. Jak rozmawiają ze sobą zakonnicy i księża, i wszystkie świątobliwe eminencje? O czym rozmawiają (chyba nikt nie wierzy w przemyślenia o zwierzynie przy żłobie lub aniołkach i otchłaniach)? Czy kiedykolwiek zdobywają się na minimalną refleksję? Czy zdarza im się przebłysk światła w oparach absurdu, w których się poruszają a właściwie nurzają na całego? Czy ich neurony i synapsy są zupełnie odporne na racjonalizm? Czy zwyczajnie po ludzku nie śmieszy ich własny bełkot? czy nie są tym zażenowani?
Rozumiem pranie mózgów i psychomanipulację, ale żeby do tego stopnia! Przecież ci ludzie nie uczestniczyli w tym wszystkim, co zwie się formowaniem katolickim od niemowlęctwa. Żyją w normalnym świecie, korzystają z osiągnięć cywilizacji pełnymi garściami i w pełnym zakresie (na nasz również koszt) i sądzę, że główną przyczyną takiego postępowania jest wyrachowanie i zwyczajne wygodnictwo.

>>Tak powinno być! Szkoda, że tylko niewielu się na taką zmianę decyduje. <<
Ten był dominikaninem, w dodatku przeorem, a ludzie przychodzili na jego kazanie. Czyli nie słuchali go przy okazji odbębniania niedzielnej mszy.
Takiego odejścia nie można było zamieść pod dywan. Tak jak i pp. Obirka, Bartosia czy Węcławskiego.
Jeśli "tylko w trzech (na 42) polskich diecezjach w 2006 r. sutannę zrzuciło 60 kapłanów.", to ilu w całym kraju?
Albo: "Tylko w ciągu ćwierćwiecza od Soboru Watykańskiego II ok. stu tysięcy księży 'zrzuciło sutannę'".
Jak na razie, to jeszcze w Polsce nie wystawiają kościołów na sprzedaż.

>Albo: "Tylko w ciągu ćwierćwiecza od Soboru Watykańskiego II ok. stu tysięcy księży 'zrzuciło sutannę'".
>Jak na razie, to jeszcze w Polsce nie wystawiają kościołów na sprzedaż.

Odchodzą bardziej ludzcy, pozostają cyniczni lub ci o wąskich horyzontach umysłowych.

A Kościół w Polsce nie po to gromadzi majątek, by wyprzedawać kościoły. Po osiągnięciu pewnego pułapu bogactwa i przywilejów, koncern staje się "zbyt wielki, by upaść".

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

>>A Kościół w Polsce nie po to gromadzi majątek, by wyprzedawać kościoły. Po osiągnięciu pewnego pułapu bogactwa i przywilejów, koncern staje się "zbyt wielki, by upaść".<<
Ale na pniu sprzedaje to, co od państwa wyszarpnął. Kościoły to jeszcze potrzebuje, bo ma kogo tam zaganiać. Jeśli nie będzie kogo zaganiać, tak jak to się dzieje na tzw. zachodzie, to te nierentowne pójdą pod młotek. Ale w Polsce to jeszcze trochę potrwa.
Chociaż .... są pierwsze jaskółki:
epoznan.pl(*)iol_na_sprzedaz_za_175_tysiecy
klodzko.na(*)l/tag/kosciol-na-sprzedaz.html
Wprawdzie to ewangelickie, ale zawsze kościoły.

>Wprawdzie to ewangelickie, ale zawsze kościoły.

to tak jakby cieszyć się, że wprawdzie producenci papierosów świetnie zarabiają na niszczeniu ludziom zdrowia, ale za to plajtują producenci tabaki (zawsze to tytoń...).

---

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

>Rozumiem pranie mózgów i psychomanipulację (...) i sądzę, że główną przyczyną takiego postępowania jest wyrachowanie i zwyczajne wygodnictwo.

Proszę zauważyć, że tak właśnie działa każda ideologia. Wszyscy niby wiedzą, że to tylko taki teatr pozorów, któremu poddają się tylko i wyłącznie z wyrachowania (złudzenie sprawowania kontroli) i czystego wygodnictwa (zracjonalizowany konformizm), a ideologiczna machina właśnie dzięki takim postawom się kręci, często z całkiem realnymi tragicznymi konsekwencjami.

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

W jakim wieku jest ten zakonnik?
Jeżeli 45-50 lat to idealnie pasuje do niego kryzys wieku średniego.

>Jeżeli 45-50 lat to idealnie pasuje do niego kryzys wieku średniego.

Pasuje, albo i nie pasuje. Poza tym niewykluczone, że pasuje też coś innego niż to. A może to być coś zupełnie, zupełnie innego niż to, tak innego, że to coś wręcz nie da się z tym pogodzić. Zaprzeczy Pan?

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>>Jeżeli 45-50 lat to idealnie pasuje do niego kryzys wieku średniego.

Ja mam kryzys wieku średniego jeszcze od czasu, kiedy byłem nastolatkiem. Dzięki temu się przyzwyczaiłem i polubiłem.

>Ja mam kryzys wieku średniego jeszcze od czasu, kiedy byłem nastolatkiem. Dzięki temu się przyzwyczaiłem i polubiłem.

Jeśli tak jest w istocie, być może znaczenie pojęć 'kryzys wieku średniego' i 'samoakceptacja' jest zbliżone. Oznacza to jednak, że termin 'kryzys wieku średniego' nie zawsze ma czysto pejoratywny wydźwięk.

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>> Oznacza to jednak, że termin 'kryzys wieku średniego' nie zawsze ma czysto pejoratywny wydźwięk.
>
Negatywna jest społeczna ocena, bo taka osoba łamie normy.
Ja nie widzę nic złego w tym, że ktoś pewnego dnia odkrywa, że żyje nie tak, jakby chciał i próbuje to zmienić.

Celibat czy wyrzeczenie się, w imię religii, powiązań rodzinnych jest wymysłem człowieka.
W żadnym fragmencie Nowego Testamentu nie jest to nakazane jako dowód wiary.
Sądzę iż przywódca duchowy mający podobne do swojej "owieczki" problemy wykazałby więcej empatii. Poza tym zawieranie małżeństw przez duchownych ukróciłoby proceder chronienia się w kościelnych instytucjach zboczeńców.
Zakony natomiast według mojej opinii są całkiem pozbawione sensu, klauzurowe tym bardziej.
Jakie wartości do życia społecznego wnosi zakonnica czy zakonnik odizolowany od świata zewnętrznego.
Również chciałabym całymi dnami kontemplować,czytać książki, chadzać na spacery, wymieniać poglądy na spotkaniach itp. i żeby inni pokrywali koszty z takim życiem związane.
Poza tym jaka zasługa mieszkańców zakonu w dziele krzewienia wiary i jakaż wiara, która nie jest potwierdzona wystawieniem na pokusy grzesznego świata, łatwo nie być grzesznikiem kiedy nie ma się okazji do grzeszenia.

>Celibat czy wyrzeczenie się, w imię religii, powiązań rodzinnych jest wymysłem człowieka.
>W żadnym fragmencie Nowego Testamentu nie jest to nakazane jako dowód wiary.

Nowy Testament jest także wymysłem ludzi.

>Poza tym jaka zasługa mieszkańców zakonu w dziele krzewienia wiary

Krzewienie wiary służy tylko podtrzymywaniu zapotrzebowania na usługi kleru, dla ogółu społeczeństwa nie przynosi pożytku.

---

Nadzieją na deklerykalizację Polski są wybory i Ruch Palikota.