Miejsce po wyschniętym jeziorze Mungo usytuowane jest w południowo - zachodniej części Nowej Południowej Walii w Australii. W pobliżu tego kopalnego jeziora w 1974 r. australijski geolog Jim Bowler natrafił na dobrze zachowany szkielet mężczyzny, którego nazwano "Mungo Man". Mężczyzna ów był ogromnego wzrostu ( 196 cm), w chwili śmierci miał około 50 lat. Pochówek liczy sobie ponad 40 tysięcy lat i jest najstarszym grobem Aborygena australijskiego oraz jednym z najstarszych pochówków homo sapiens na świecie. Szkielet został odsłonięty przez wędrujące piaski, a uwagę australijskiego naukowca przykuło także specyficzne zabarwienie miejsca pochówku. Było ono ceglasto - czerwone - co jednoznacznie wskazywało na posypanie szkieletu ochrą. Fakt ten ma doniosłe znaczenie, gdyż sugeruje wyrafinowaną - w swym aspekcie sakralno - symbolicznym - formę pochówku.
Ochra jest w swej naukowej definicji pelityczną (skały osadowe) zwietrzeliną, w których obficie występują związki żelaza. Jest finalnym produktem procesu wietrzenia, który może zachodzić w różnoraki sposób. Wyróżnia się wietrzenie biologiczne( korzenie roślin rozsadzają skałę), insolacyjne( zmiany w napromieniowaniu słonecznym), mrozowe( zamarzająca woda oddziaływająca destrukcyjnie na skały), solne (żrące oddziaływanie soli na strukturę skały). Od pradziejów była wykorzystywana jako naturalny pigment o barwie od żółtopomarańczowej do czerwonej. Ochrę wykorzystywał Neandertalczyk jak również wczesny Homo Sapiens. Symbolizowała ona życie, jej kolor wpadający często w czerwień był najpewniej kojarzony z życiodajnym płynem. Ochrą obsypywano ciało podczas uroczystości i rytuałów, posypywano pochówki jak wyżej pokładając nadzieję w pośmiertne życie, używano jej do malowania, w tym także naskalnych malowideł w jaskiniach, którymi dzisiaj się zachwycamy.
Około 50 km. na wschód od Awinionu we Francji znajduje się prowansalska wioska Roussillon. Rozłożona jest ona na jednych z największych na świecie złóż ochry - eksploatowanych od niepamiętnych czasów. Paleolityczny człowiek wykorzystywał je intensywnie, o czym zaświadczają zachowane do dnia dzisiejszego naścienne malowidła w jaskiniach położonych nieopodal, w dolinie rzeki Ardeche. Tam właśnie w 1994 r. odkryto osławioną już grotę Chauveta, o której Werner Herzog zrobił wyśmienity film dokumentalny pt "Jaskinia zapomnianych snów" - z imponującą galerią malarstwa paleolitycznego, mogącego śmiało iść w konkury z dziełami Altamiry czy Lascoux. Od końca 18 wieku do lat 30 ubiegłego ochrę eksploatowano na modlę przemysłową. W chwili obecnej nieczynne kamieniołomy i kopalnie ochry oraz jej liczne odkrywki i wychodnie objęte są ochroną i stanowią wielką atrakcję turystyczną, ściągającą co roku do Roussillon dziesiątki tysięcy turystów. Przyjeżdżają podziwiać paletę barw jaką oferuje ochra, komponująca się niepowtarzalnie z zielenią tamtejszych lasów i sadów.

www.tripad(*)Luberon_Vaucluse_Provence.html