Richard Dawkins, Noam Chomsky uchodzą podobno za najwybitniejszych z obecnie żyjących.
Pierwszy od ewolucji, drugi języka. Jak wygląda real według nich?
A więc świat nie jest tworem, który powstał w jednej chwili w całej swojej złożoności. Proste początkowe prawa/reguły rzucone w wir czasu zaskutkowały komplikacją.
Był prosty, teraz jest skomplikowany. Coś prostego --> coś skomplikowanego, taki bieg zdarzeń, nie odwrotnie. Czy to odwracalne? Chyba nikt nie wie, potrzeba dogłębnego zrozumienia natury czasu. Czy jesteśmy świadkami początku historii świata, czy może po wielokroć to się zdarzyło?
Kolejna zagadka: Skąd się wzięły prawa? Czy da się je zredukować do zera? Czym by była pierwotna rzeczywistość pozbawiona praw? Czy matematyka jest zawsze, czy da się ją złamać?
Jeśli wieczny układ losowy generuje jakieś losowe wartości, musi z czasem wygenerować wartość która zacznie komplikować układ. Nie wydaje się to oczywiste, już sama potencjalność takiej wartości jest zastanawiająca. Wygląda to tak jakby w chaosie, zawarty był przepis na dowolnie skomplikowany świat, z niezliczoną liczbą żywych świadomych istot, rozumów, umysłów, wraz z całą możliwą technologią.

Co daje fakt istnienia przepisu na świat? Niezniszczalność i nieśmiertelność w sensie absolutnym. Oczywiście przedmioty z czasem się rozpadają, ludzie, zwierzęta, rośliny umierają, ale wzór na to nie ginie, pozostaje do wykorzystania. Świat może zniknąć w jakiejś katastrofie i pojawić się na powrót w takiej samej lub zmienionej postaci.
Tu pojawia się istotny problem. Skoro pamiętamy tylko to co zdarzyło się w tym świecie, nie w poprzednich, więc wszystko to co próbujemy w nim zbudować i osiągnąć i tak zniknie z naszych pamięci. Czy wobec tego jest sens tworzyć cokolwiek?
Jakby ktoś nie zauważył, człowiek jest częścią rzeczywistości i działa na tych samych zasadach, więc też może być współtwórcą wiecznych przepisów. Obojętnie co wymyśli, będzie zawarte w chaosie. Przyszłe pokolenia będą korzystać z wiedzy i zdolności z całej historii ewolucji. Każdy jej punkt działa jak trybik w wielkim zegarze, i jest niezbędny do przyszłego istnienia. Tak każdy fragment kodu genetycznego był rozwijany przez jakieś żyjątka, a całość umożliwiła zbudowanie obecnego człowieka. Natura lubi pamiętać, i wykonała sporo roboty w temacie. Mózgi zapamiętują, ludzkie wynalazki techniczne nośniki pamięci, czy wreszcie ograniczenie prędkości światła sprawia, że przestrzeń wszechświata stanowi całkiem niezłą pamięć przeszłości. Czy jest coś więcej, gdzie można zapamiętać cały świat, i mieć nieograniczony dostęp do tej pamięci?

Starzenie i śmierć organizmu. Procesy te nie są skutkiem takich a nie innych praw fizycznych. Nie są "normalną koleją rzeczy" związaną z upływem czasu. W ciągu całego życia i po śmierci atomy są w doskonałym stanie, takim w jakim były na długo przed narodzinami organizmu. Niedoskonałe są za to mechanizmy powstające z atomów, dlatego formacje z czasem się rozpadają. Natura znalazła na to sposób, jest nim proces kopiowania. Zamiast tracić czas i energię na ciągłe utrzymywanie sprawności niedoskonałego mechanizmu, tworzy jego kopię, i pozwala na całkowity rozpad poprzedniej formy. Dzięki temu system naprawczy, może działać jedynie lokalnie, nie trzeba mieć oka na całość procesów. Porównując to do systemów komputerowych, można zauważyć swoistą nieśmiertelność. Wgranie na dysk nowego komputera kopii systemu i plików ze starego komputera, przywraca całą pożądaną funkcjonalność. Choć stary komp trafi w końcu na złom, możemy dalej używać systemu. To samo jest w naturze, forma się rozpada a użytkownik nadal może korzystać z kolejnych coraz nowszych form. Zapyta ktoś, co to jest ten użytkownik, i czy też jest zbudowany z kopiowanych mechanizmów? A czemu nie? Ciąg może sięgać do najbardziej pierwotnej historii, aż do samego chaosu. Jesteśmy kopią kopii kopii kopii...

Podsumowując: Obojętnie jak wielką wiedzę by posiadł człowiek i przekonany był o wyglądzie obiektywnej rzeczywistości, to co jawi mu się w umyśle jest tylko kopią czegoś nieogarnionego. Ludzkim modelem powstałym ze szczątkowych wybranych/losowych informacji. Trójwymiarowa przestrzeń z zawartymi w niej bytami materialnymi, galaktykami, życiem, może być ledwie strumieniem informacji oglądanym w umyśle, jak sen czy film. A na "zewnątrz" wiecznie fluktuujący chaos światów, albo Bóg i jego nieskończone wizje...

Wahałem się czy tworzyć tu kolejny temat, bo chyba to miejsce już się wypaliło, jak stara gwiazda.