>wyczuwam w tej historii przerażającą tajemnicę zła.

Zebrało Ci się na ciemnowidzenie. A coś konkretnego?

---

bembergiem w berg

Czy pamiętasz, jak Drużyna Pierścienia spotyka Barloga w Morii? Jeszcze go nie widzą, ale jego zbliżaniu się towarzyszy niemal fizyczne odczucie obecności zła. Takie miałem skojarzenie, czytając tę historię.

>Czy pamiętasz, jak Drużyna Pierścienia spotyka Barloga w Morii? Jeszcze go nie widzą, ale jego zbliżaniu się towarzyszy niemal fizyczne odczucie obecności zła. Takie miałem skojarzenie, czytając tę historię.

Lubisz Władcę Pierścieni - to się chwali - ale chyba zdajesz sobie sprawę, że rozmowa o skojarzeniach, to nawet nie jest wymiana opinii, tylko ot, luźne impresje; nie ma się do czego odnieść.

---

bembergiem w berg

Dobrze, spróbuję.

Formułuję następującą hipotezę: w życiu Kroloppa widać odwzorowanie pewnego archetypu zła. Dla potrzeb tej dyskusji nazwijmy ten archetyp "łańcuchem Kroloppa".

"Łańcuch Kroloppa": cztery żony ojca Kroloppa - ucieczka z domu - homoseksualizm - pedofilia - AIDS - śmierć.

>historii przerażającą tajemnicę zła. Czy macie podobne
>odczucia?

Potrzeba mitologizowania zła żeby je odsunąć od siebie nie jest niczym nowym, jeżeli jest coś przerażającego w "charakterystyce zła" to jedynie fakt, że dokonują go zwykli ludzie.

Proponuję nie bawić się w mitologię, przykład tego chorego człowieka jest jedynie kolejnym przykładem, iż nasza wyobraźnia jest naszą ostatnią fortecą.
Mechanizm znamy wszyscy, każdy kogoś wini o jakieś niepowodzenia, tragedie, usprawiedliwiamy swoją frustrację czynami innych pogrążając się we własnych iluzjach, powoli przestajemy dostrzegać co nam niewygodne.

Mam niejasne wrażenie, że częściej takie schorzenia/patologie dotyczą ludzi wierzących, zmanipulowanych z wbudowanym od najmłodszych lat poczuciem winy (ciągła potrzeba usprawiedliwiania wszystkich swoich postępków, nawet tych wymyślonych, zaprzeczanie faktom jeżeli nie są zgodne z wyznawanym światopoglądem).

---

Parafrazując: Ideologia śmierdzi!

>Kiedy czytam ten wywiad, wyczuwam w tej historii przerażającą tajemnicę zła.
>
Nie przesadzaj.
-

>Kiedy czytam ten wywiad, wyczuwam w tej historii przerażającą tajemnicę zła. Czy macie podobne odczucia?
Nie. Pierwszą myślą było o co chodzi w tych 14 stronach wywiadu który można podsumować w kilku zdaniach "wszyscy się na mnie biednego misia uwzięli, przecież gdzie indziej było podobnie albo i gorzej, a ja dużo o tym wiem ale nic nie powiem". Oczywiście, może (częściowo) taka "forma" wywiadu wynika także z jego choroby...

Co do "tajemnicy zła" to nie widzę nie takiego. Owszem, facet wydaje się być nieźle pokręcony, ale w sumie to przynajmniej jasna sytuacja (w sensie winy i kary) kiedy odsiedzi swoje i próbuje się wybielać bo jakoś rozumie że zrobił coś karalnego... nie mogłem się oprzeć myśli że gdyby był np. proboszczem to spora szansa że takiego wywiadu udzielałby z wolnej stopy, a zamiast wielostronnicowych tłumaczeń walnąłby coś w stylu Michalika że to ofiary były winne bo go prowokowały.

Kiedy ja czytałam ten wywiad to miałam wrażenie, że Krolopp stosuje retorykę identyczną jak księża i biskupi znani z ostatnich afer. Czyli nic nie pamiętam, niczego nie zrobiłem, nie czytałem akt własnej sprawy, coś tam może słyszałem, że coś się działo, ale ja w tym palców nie maczałem, ktoś mi coś podrzucił, ktoś chciał się zemścić a tak w ogóle to wszyscy to robili, gdzie indziej było jeszcze gorzej, w tamtych czasach to było normalne.

Czytając ten artykuł i artykuły zalinkowane na tamtej stronie, to włos się jeży na głowie. Może nie wprost, bo wszyscy ostro kręcą i ściemniają, ale spomiędzy wierszy wyłania się obraz jakiegoś pedoburdelu, który sobie funkcjonował niemalże przez całą komunę aż po dzisiejsze czasy. Wszyscy o tym wiedzieli, łącznie z rodzicami molestowanych chórzystów i dla wszystkich to była normalna sprawa. A jak tak, to aż się wierzyć nie chce, że tylko raptem 3osoby stanęły przed sądem.

Do tego pada wyraźna sugestia, że w konkurencyjnym chórze Stuligrosza było identycznie, tylko lepiej się maskowali. Czarno na białym jest też napisane, że tamten chór był pupilkiem kościoła i miejscowych biskupów, co w świetle ostatnich afer pedofilskich, rzuca nieco nowe spojrzenie na całą tę sytuację.
Może mam skrzywione spojrzenie na rzeczywistość, dopatruję się różnych afer i spiskowych teorii dziejów, tam gdzie ich nie ma, ale mam nieodparte wrażenie, że afera Kroloppa to tylko wierzchołek góry lodowej, która nigdy nie ujrzy światła dziennego.

>Do tego pada wyraźna sugestia, że w konkurencyjnym chórze Stuligrosza było identycznie, tylko lepiej się maskowali.

Michał Stuligrosz, bratanek prof. Stefana Stuligrosza, śpiewak w jego chórze oraz polityk PO, stanowczo temu zaprzecza w wywiadzie dla "Głosu Wielkopolskiego" (www.gloswi(*)at-doroslych-zawiodl,id,t.html):
Cytat:

W tym długim wywiadzie "Głosu Wielkopolskiego" z Kroloppem (www.gloswi(*)ciu-z-wiezienia,7,id,t,sa.html) jest jeszcze kilka innych interesujących wątków:

Po lekturze akt Pańskiej sprawy wyciągam wniosek, że zjawisko homoseksualizmu, ale także pedofilii, istniały w chórze od lat, ale zamiatano to pod dywan.
Wojciech A. Krolopp: Pan przemawia z pozycji człowieka, który zna temat od kilku lat. Natomiast kontekst, o którym rozmawiamy, dotyczy wydarzeń z dalekiej przeszłości, kiedy to było tabu. Problem pedofilii u nas wtedy nie istniał. Natomiast, jeśli pyta pan o homoseksualizm, to szacuje się, że na świecie 5-7 procent populacji ludzi to homoseksualiści. W takim razie w chórze powinien być gej, statystycznie rzecz biorąc.

Mnie chodzi o to, że skłonności homoseksualne czy pedofilskie "przekazywano" w chórze z pokolenia na pokolenie. Starsi wprowadzali młodszych w kolejne kręgi wtajemniczenia. Nie wszyscy w tym uczestniczyli, ale część osób na pewno.
Wojciech A. Krolopp: Nic bardziej błędnego. Pewne zabawy, ciekawość ciała kolegi, są zjawiskiem normalnym. Dorastający chłopcy szukają porównań z rówieśnikami. Kiedy dziś słyszę, że z homoseksualizmu ktoś chce kogoś wyleczyć, to się śmieję.

Pan mówi, że homoseksualizm to rzecz wrodzona. A ja uważam, że ważne jest także środowisko, w którym żyjemy, wzorce, które widzimy, standardy wokół nas, relacje rodzinne, np. zaburzone relacje z ojcem lub matką.
Wojciech A. Krolopp: No dobrze, środowisko też jest ważne. Ale w człowieku musi być takie ziarenko skłonności homoseksualnych. Ja widocznie miałem takie ziarenko.


W chórze trafiło ono na żyzną glebę?
Wojciech A. Krolopp: Nie trafiło, byłem w nim jedynym gejem.
(...)

Pan też wysłał list do Millera, ale w 2001 roku po wygraniu przez SLD wyborów. Pisał Pan "z ogromną nadzieją przyjęliśmy zwycięstwo SLD"...
Wojciech A. Krolopp: Poważnie? Ja coś takiego napisałem? Ojejku. Byłem partyjny cały czas. Należałem do PZPR, w chórze kierowałem Podstawową Organizacją Partyjną. Zapisałem się do partii po skończeniu 18 lat.

Wybór taktyczny czy ideowy?
Wojciech A. Krolopp: Kurczewski mówił, żebym to zrobił, to wstąpiłem.

Wierzył Pan w partię?
Wojciech A. Krolopp: Nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Zawsze byłem tam, gdzie coś się działo.

Z SLD Pan sympatyzuje?
Wojciech A. Krolopp: Oczywiście, do dziś chodzę do Krystyny Łybackiej na kawę. To bardzo mądra kobieta.


Ona twierdzi, że był Pan u niej kilka razy w biurze poselskim prosząc o pomoc prawną i umówienie z Ryszardem Kaliszem, ówczesnym szefem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka w Sejmie.
Wojciech A. Krolopp: Tak twierdzi? Ciekawe czy do każdego, kto tylko przychodzi do niej na dyżur, dzwoni z życzeniami imieninowymi o 8 rano. Do mnie dzwoniła

Za mało wiem na ten temat, żeby się wypowiadać.
Ale ciekawe to wszystko. Może ktoś kiedyś napisze książkę o "Słowikach", zbierze jakieś wywiady? Sporo osób może mieć coś do powiedzenia na ten temat.

>Kiedy czytam ten wywiad, wyczuwam w tej historii przerażającą tajemnicę zła.
Jak w horrorze.

Jest książka.
wiadomosci(*)2,wiadomosc.html?ticaid=111b10
Jak widać, nie tylko Ty fascynujesz się tym tematem.