Witam,

Chciałbym poruszyć problem, który towarzyszy młodym ludziom. Mam na myśli wybór ścieżki kariery i sposób osiągnięcia własnego sukcesu. Oczywiście, jestem świadomy tego, iż nie istnieje uniwersalna recepta mogąca być antidotum na tego typu zagadnienie. Mimo tego faktu, chciałbym uzyskać poszlaki lub namiastki trafnych myśli, prowadzących człowieka do jego prawdziwego celu.

Pierwotnie przyjąłem założenie, że znając przedmiot sprawy czyli mnie odpowiem sobie kim rzeczywiście jestem i kim zamierzam być. Tego typu refleksja ujawniła wyraźnie zarówno moje dobre strony jak i te złe. Pod lupę wziąłem moją edukację, moje cechy, zainteresowania, sposób optymalnej pracy, a także stosunek do społeczeństwa. Wynik nie zaskoczył mnie, a raczej był tylko skromnym podsumowaniem mojej osoby oto on:

Szkoła: Tutaj dowiedziałem się, że mam walory do pracy nad logicznymi naukami, jednak największe powodzenie mam w matematyce i informatyce. Dlaczego akurat te przedmioty? Matematyka ponieważ, dostrzegłem w niej fakt, myślenia schematycznego. Wszystko jest problemem, bazującym na prostszym problemie. Generalnie w szkole podręcznik jest ułożony tak, by na podstawie poprzedniego zadania wykonać kolejne zadanie. To pozwala na pracę automatyczną pozbawioną skłonności do wielkich odkrywczych myśli. Z resztą całą naukę matematyki w szkole nazwałbym nauką dla nauki, bo nie umiem wyrazić jak mogę obecnie wykorzystać fakt znajomości kilku wzorów. Nie jestem pod względem analizowania geniuszem. Świadczyć o tym mogą mizerne wyniki na konkursach, albo fakt iż do tej pory niczego nie odkryłem. Informatyką, zainteresowałem się nie bez powodu, lubiłem i lubię po prostu komputer, tak więc w celu pogłębieniu informacji dociekałem prawd na własną rękę. Z resztą nie trudno przyznać, że sama szkoła pod względem informatyki jest uboga, bo program opiera się głównie na poznaniu pakietu biurowego, co uważam za typowy hamulec dla zainteresowanych. We własnej nauce przybrałem w sumie niewłaściwą postawę, bo uwagę przywiązałem do zapoznania się z najpopularniejszymi językami i zagadnieniami ich wykorzystania. Pisałem proste gry komputerowe, a także skrypty do prostych zadań na komputerze. Interesowałem się również tekstami na temat baz danych, sam kilka zależności na MySQL utworzyłem. Jednak byłem w niektórych sprawach niezadowolony, ponieważ moje programowanie nie opierało się na wybitnych przemyśleniach, a składaniu gotowych klocków. Jedyne co mogło być skarbem to angielski by zorientować się czym jest trzymany w ręku klocek. Gdyby myśleć o tym jak o przyszłości na koniec to byłbym niezadowolony, ponieważ kiedyś, by przyszedł taki moment w którym trzymam obce klocki, robię komuś obcemu 'dom' będąc przy tym murarzem. Fatalne uczucie.

Czy w innych naukach nie mam powodzenia?

Możliwe, że mam, lecz brakuje mi tego czegoś by w nich zabłyszczeć. Np. wiem, że umiem rozgryźć człowieka i umiem w rozmowie przedstawić pomyślnie swoje racje. To przyczyniało się do dobrych wypowiedzi na języku polskim w których analizuje się sposób postępowania jednostek. Jednak ja nie lubię czytać tego co mi każą, przez co nie zawsze jestem skłonny do czytania wszystkiego. Także nie sądzę bym miał szansę na zostanie kimś w rodzaju filozofa czy autora książek z fabułą. Tutaj rzecz, koncentruje się tylko na słowie, a ja przy suchym wyrazie nie umiem długo żyć.

Nie lubię uczyć się tylko po to by być chodzącą encyklopedią, pragnę i chce posiadać umiejętności przydające się ciągle w życiu, lub chociaż w spełnieniu własnych celów.

Cechy i sposób postępowania: Generalnie jestem ciekawy rzeczy, które wpadają mi w oko, chce je zbadać i wydusić z nich wniosek, prawdę. Jestem spokojny, a także obojętny na wiele rzeczy, co także objawia się brakiem sympatii do ludzi. Generalnie sam bytuje i koncentruję wzrok na to czym się interesuje, jednak od czasu, gdy utracę motywację do działania, napada mnie melancholia i gdybam poszukując sensu.

Zainteresowania: Głównie nauki i próbowanie uzyskania lepszych wyników niż obecnie. Lubie książki i filmy nastawione na elementy psychologii, tak by zobaczyć w nich interesujący wzorzec. W przeszłości było programowanie, ale utraciłem w nim po części sens. Tak więc nie wielki mam wachlarz zainteresowań.

Sposób pracy: Jeśli chodzi o moją pracę, to rzecz robię głównie sam, sam szukam materiał do analizowania i sam wyciągam wnioski. Nie ma w tym przypadku jakieś obcej siły, która do tego stanu mnie zmuszała. Zauważyłem po sobie, że ja mam do tego skłonność i po prostu uwielbiam to robić, o ilę widzę w tym sens.

Otoczenie: Nie jestem wrogo do niego nastawiony, ale przebywam z nim gdy muszę lub po prostu potrzebuje. To potrzeba jest środkiem tworzenia i realizowania myśli. W innych przypadkach jestem nastawiony obojętnie wobec jednostek. Niekiedy ludzie mają mnie za chama, być może dziwka. W każdym razie nie jestem wielce związany z nimi, a utrata względów konkretnych osób nie robi na mnie wielkich emocjonalnych wrażeń, mówi się trudno i tyle. Co do przyszłości to nie chciałbym funkcjonować jako pionek idioty. To po prostu potęguje niezadowolenie z obecnej sytuacji.

To tyle tych przemyśleń na temat mojej osoby. Cóż, po tym sam nie wiem czego szukać. Przeglądałem książki w stylu "Praca z pasją". Jednak, rzecz tam opisana jest zbyt pięknie, bez krytycznych uwag i przedstawienia słabych punktów konkretnych zawodów. Z resztą spróbowałem także sięgać rady kilku osób, a wynik był taki, że proponowana praca ładnie wyglądała tylko dzięki temu, że osoba umiała się dobrze wypowiedzieć. Moje pytania bywały zagłuszane emocjami i wrażeniami na temat zawodu, a jedyna wada to po prostu fakt, łatwo nie będzie.

Na pieniądzach mi wiele nie zależy, chciałbym mieć po prostu za co żyć i za co kupować ewentualne publikacje, ale na to nie potrzeba wielkiej pensji.

Jeśli ktoś ma przypuszczenia i wiedzę w zakresie omówionego tematu, to niech zostawi ślad swoich przemyśleń.Ogólnie to interesuje mnie sugestia zawodu, poparta sensownymi argumentami.