Podpisuję się pod tym dwoma ręcami

Dobrze wspominam czasy, kiedy przez pierwsze dwa lata gimnazjum walczyłem z rodzicami o zwolnienie z religii. Jak na ironię, pomógł mi minister Giertych gdy stwierdził, że religia będzie liczyć się do średniej. Jako, że notorycznie opuszczałem lekcje religii, moja ocena z tego przedmiotu była mierna, więc rodzice zmartwieni o moją przyszłość, odpuścili..

Chociaż to nie było łatwe, kiedy wreszcie przyniosłem do szkoły papierek zwalniający mnie z religii, to nagle ksiądz z którym się nie lubiliśmy, zaczął mnie namawiać do zmiany zdania i na koniec półrocza wpisał ocenę dobrą, wychowawczyni też długo za mną łaziła i namawiała...

Z dumą mogę powiedzieć: nie zląkłem się! Do bierzmowanie nie poszedłem.

>Z dumą mogę powiedzieć: nie zląkłem się!<
"Nie lękajcie się!" - chciałoby się powiedzieć.

---

No gods, no masters...I am who I am.

>"Nie lękajcie się!" - chciałoby się powiedzieć.

Bałem się praw autorskich

Przystąpiłem do bierzmowania z własnej woli, choć już wtedy w istnienie jakiegokolwiek boga mocno wątpiłem. Zrobiłem to z wygody, pieprzonego oportunizmu. Myślałem, że kiedyś może wiara powróci i wtedy będę chciał wziąć ślub kościelny z moją głęboko wierzącą wybranką, a brak bierzmowania bardzo by to utrudnił - musiałbym chodzić na dodatkowe zajęcia, tracić czas, itp.
Jeżeli jesteście w podobnej sytuacji - nie powtarzajcie mojego błędu! Sakrament ma być poważną sprawą - albo przystępujecie do niego w pełni wiary albo w ogóle. Ja poszedłem do bierzmowania "na wszelki wypadek" i teraz żałuję.

>poszedłem do bierzmowania "na wszelki wypadek" i teraz żałuję.

Czemu? Jakieś dokuczliwe efekty uboczne się ujawniły?

---

bembergiem w berg

>Czemu? Jakieś dokuczliwe efekty uboczne się ujawniły?

Jak możemy wyczytać rozumu mu nie odjęło, raczej też nie wyłysiał, ale dyskomfort wyraźnie odczuwa. Wystarczy za "dokuczliwy efekt uboczny"?

>>Czemu? Jakieś dokuczliwe efekty uboczne się ujawniły?
>Jak możemy wyczytać rozumu mu nie odjęło, raczej też nie wyłysiał, ale dyskomfort wyraźnie odczuwa. Wystarczy za "dokuczliwy efekt uboczny"?
Właśnie ciekawe z czego ten dyskomfort wynika. Anioł stróż go nęka?

Obawiam się, że nie mogę być całkiem ateistą posiadając sakramenty... po śmierci będę rozmawiać z Bogiem i nie będę mógł mu powiedzieć "Nigdy w ciebie nie wierzyłem! Nawet bierzmowania nie przyjąłem!", a bardzo bym tego chciał... Mam nadzieję, że w przyszłości dokonanie apostazji wróci mi status ateisty z krwi i kości

> po śmierci będę rozmawiać z Bogiem i nie będę mógł mu powiedzieć "Nigdy w ciebie nie wierzyłem! Nawet bierzmowania nie przyjąłem!", a bardzo bym tego chciał...

Rzeczywiście, jest to dylemat i życzenie godne prawdziwego ateisty

>Rzeczywiście, jest to dylemat i życzenie godne prawdziwego ateisty
Ktoś tu nie złapał ironii?
Pozdrawiam

>>Rzeczywiście, jest to dylemat i życzenie godne prawdziwego ateisty
>Ktoś tu nie złapał ironii?
Jeśli już, to autoironii, a niełapiącym był mimowolny jej autor.

Masz jakąś nową teorię? :>

>w przyszłości dokonanie apostazji wróci mi status ateisty z krwi i kości...

Chrzest wodą znaczy mniej, niż zrobienie siusiu w pieluchę; wpisanie do księgi chrztów - podobnie. A interpretacje tego faktu? Jeśli ktoś patrząc na mnie widzi wielbłąda - to jego prywatna sprwa.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Właśnie ciekawe z czego ten dyskomfort wynika. Anioł stróż go nęka?
Dyskomfort psychiczny?

---

Po śmierci jest to co ma być.

>Właśnie ciekawe z czego ten dyskomfort wynika. Anioł stróż go nęka?
Z wcześniejszej manipulacji i "prania mózgu"

>Czemu? Jakieś dokuczliwe efekty uboczne się ujawniły?

Zmarnowanie czasu który mógł być przeznaczony na coś ciekawszego?

> Myślałem, że kiedyś może wiara powróci i wtedy będę chciał wziąć ślub kościelny z moją głęboko wierzącą wybranką, a brak bierzmowania bardzo by to utrudnił - musiałbym chodzić na dodatkowe zajęcia, tracić czas, itp.

Czyli się poddałeś- nie prowadziłeś dialogu z partnerką o jej wyznaniu, a jeśli była ona taka że postawiła warunek- albo będziesz szedł po pasku KK albo cię zostawię- to wybacz ale nie świadczy to dobrze.

>Czyli się poddałeś- nie prowadziłeś dialogu z partnerką o jej wyznaniu, a jeśli była ona taka że postawiła warunek- albo będziesz szedł po pasku KK albo cię zostawię- to wybacz ale nie świadczy to dobrze.
Może niezrozumiale to napisałem - nie miałem wtedy dziewczyny. Poszedłem do bierzmowania na wypadek "nawrotu wiary", żeby w przyszłości móc wziąć ślub kościelny bez konieczności odbywania dodatkowego kursu (bierzmowania). Rodzice i tak nie pozwoliliby mi nie przystąpić do tego sakramentu, ale ja też nic z tym nie robiłem.

>Przystąpiłem do bierzmowania z własnej woli, choć już wtedy w istnienie jakiegokolwiek boga mocno wątpiłem. Zrobiłem to z wygody, pieprzonego oportunizmu. Myślałem, że kiedyś może wiara powróci i wtedy będę chciał wziąć ślub kościelny z moją głęboko wierzącą wybranką, a brak bierzmowania bardzo by to utrudnił - musiałbym chodzić na dodatkowe zajęcia, tracić czas, itp.

Również przystąpiłem z własnej woli, ale byłem wtedy jeszcze wierzącym i praktykującym katolikiem. Uważałem, że bierzmowanie będzie potwierdzeniem tego, że świadomie wybrałem taką wiarę. O kwestii ułatwienia ewentualnego ślubu nie myślałem, to były bardzo odległe sprawy. Dopiero później zwątpiłem w doktrynę katolicyzmu i zacząłem zastanawiać się nad kwestiami Boga i różnych religii. Jednak samo bierzmowanie po prostu jest, trochę żałuję z racji zmiany moich poglądów. Nie uznaję sakramentów kościelnych, ślubu kościelnego nie planuję, poza tym byłyby przeszkody w jego zawarciu nie tylko z racji mojej odmiennej wiary.

---

"Com napisał, napisałem" J 19, 22

Witam, zacznę na początku od tego, że pomyliłeś właściwych odbiorców tego apelu. W Polsce do sakramentu bierzmowania przeznaczona jest młodzież, która ukończyła 15 lat( O IRONIO! Do aktu APOSTAZJI państwo polskie razem z KK przewiduje osoby powyżej 18 roku życia i uwłaczającą godność człowiekowi procedurę, a formalnego odejścia nie ma w ogóle).
W tym wieku(15) prawną pieczę nad wiążącymi decyzjami małoletniego sprawują jego rodzice i to oni w znaczącej ilości przypadków decydują za swoje pociechy. Bierzmowanie( tak jak i jego brak) nic nie zmienia - KK ma za katolików wszystkich tych, którzy zostali ochrzczeni.
Taki protest to protest 15 lat za późno, a takie "siłowe rozwiązania" rzadko przynoszą dobry skutek.
Swoją drogą jestem ciekawy, co rodzicom powiedziałeś, bo nie wierzę w merytoryczne tłumaczenie powodów swojej decyzji w takich przypadkach, wiem, że to działa bardzo rzadko. W trudnych sytuacjach lepiej sprawdza się argumentacja emocjonalna, a jeśli twój przypadek nie był trudny, to twoje rady są co najmniej niepotrzebne, bo ci którzy mają wyrozumiałych rodziców, dostaną taką możliwość i tak, ci którzy nie mają wyrozumiałych rodziców, nie dostaną takiej możliwości, chyba że przekroczą pewne granice, które nie są miłe dla nikogo.
Skupiłbym się na zwiększaniu świadomości całego społeczeństwa i ratowaniu następnego pokolenia, my już jesteśmy straceni

>Witam, zacznę na początku od tego, że pomyliłeś właściwych odbiorców tego apelu. W Polsce do sakramentu bierzmowania przeznaczona jest młodzież, która ukończyła 15 lat( O IRONIO! Do aktu APOSTAZJI państwo polskie razem z KK przewiduje osoby powyżej 18 roku życia i uwłaczającą godność człowiekowi procedurę, a formalnego odejścia nie ma w ogóle).
> W tym wieku(15) prawną pieczę nad wiążącymi decyzjami małoletniego sprawują jego rodzice i to oni w znaczącej ilości przypadków decydują za swoje pociechy. Bierzmowanie( tak jak i jego brak) nic nie zmienia - KK ma za katolików wszystkich tych, którzy zostali ochrzczeni.

Przecież do bierzmowania biorą cały rocznik szkolny, nie wszyscy mają po równo 15 lat.
Co do apostazji, to apostazja idąca po pasku KK to parodia,piej zrobić to procedurą włoską.

Rodzice decydują za dzieci- niby tak, ale ja np. nie spotkałem się z przypadkiem by ktoś za dziecko decydował do jakiego np. liceum pójdzie, to pewno rzadkie przypadki.

Zaś jeśli człowiek się nie obierzmuje, to wprawdzie wciąż figuruje w statystykach KK, ale jest mniejsze prawdopodobieństwo, że weźmie ślub kościelny i ochrzci dzieci. (Sam mam 23 lata, stałej partnerki nie mam ale raczej nie grozi mi to co koledze o nicku ,,hamp''- nie podrywam kobiet wierzących.)

>Swoją drogą jestem ciekawy, co rodzicom powiedziałeś, bo nie wierzę w merytoryczne tłumaczenie powodów swojej decyzji w takich przypadkach, wiem, że to działa bardzo rzadko. W trudnych sytuacjach lepiej sprawdza się argumentacja emocjonalna, a jeśli twój przypadek nie był trudny, to twoje rady są co najmniej niepotrzebne, bo ci którzy mają wyrozumiałych rodziców, dostaną taką możliwość i tak, ci którzy nie mają wyrozumiałych rodziców, nie dostaną takiej możliwości, chyba że przekroczą pewne granice, które nie są miłe dla nikogo.

Moi rodzice przestali chodzić do kościoła gdy tylko opuścili dom dziadków. Jedyna ich aktywność religijna jaką przejawiali, to przyjmowanie kolędy. Sam zostałem ochrzczony z powodu który brzmiał: ,,wszyscy tak robią''. Nadal jedyna aktywność to była kolęda. W podstawówce zapisano mnie na religię, ale nie znałem słów pacierza, i musiałem się go uczyć na ,,bieżąco'', przez pierwsze spotkania tylko otwierałem i zamykałem usta. W trzeciej klasie był jakiś egzamin ze znajomości katolickich modłów i omało go nie oblałem, bo ich nie znałem. Do komunii poszedłem bezmyślnie. W wieku 15 lat wiedziałem już, że to jest komedia, i skoro i tak moja rodzina nie przejawia jakiejkolwiek aktywności zatem powiedziałem im, ze nie ma sensu tego cyrku dłużej ciągnąć.

> Skupiłbym się na zwiększaniu świadomości całego społeczeństwa i ratowaniu następnego pokolenia, my już jesteśmy straceni

Oby nasze dzieci nie były.

My też nie jesteśmy straceni
Apostazja to oczywiście jakiś hokus pokus i "wór włosienny" dla mentalnych niewolników.
Istnieje skuteczny sposób zerwania z katolictwem bez uwłaczania naszej godności:

wystap.pl

Przetestowałem. Działa. Polecam.

>My też nie jesteśmy straceni
>Apostazja to oczywiście jakiś hokus pokus i "wór włosienny" dla mentalnych niewolników.
>Istnieje skuteczny sposób zerwania z katolictwem bez uwłaczania naszej godności:
>wystap.pl
>Przetestowałem. Działa. Polecam.

Dobrze, że przypomniałeś o wystąpieniu. Niektórzy utożsamiają wystąpienie z apostazją, a to przecież całkiem dwie różne procedury.

>Dobrze, że przypomniałeś o wystąpieniu. Niektórzy utożsamiają wystąpienie z apostazją, a to przecież całkiem dwie różne procedury.
Tak naprawdę, to dokładnie to samo. Skutek miał być ten sam, i dla kk, i dla występującego - wykreślenie z księgi chrztu. Kwestia jest w dużej mierze nazewnicza. Nie da się też ukryć, że procedura, którą próbował wymusić kk, miała na celu utrudnienie operacji. Gigantyczną zasługą kol. Psyka i współpracowników było zmuszenie do przyjmowania, zgodnie z Konstytucją, prostego oświadczenia, i jeszcze większą, zmuszenie GIODO do uznania, że kk nie wolno już przetwarzać danych osobowych oświadczającego. Za to wielki szacunek.
Natomiast jest i łyżka dziegciu. Strona wystap.pl jest sztandarowym przykładem, jak NIE powinna wyglądać strona informacyjna. Znalezienie w potokach relacji i oświadczeń konkretnego "o co chodzi i jak to przeprowadzić" graniczy z cudem. Samo wyszukanie, o co chodzi ze sławnym "i 3", które było podstawą oporu urzędów państwowych, to wielka sztuka. Szperanie na stronie utrudnia ponadto góra pomyj wylewanych na wszystkich, którzy ośmielili się odstąpić od jedynie słusznej linii wystap.pl. Wielka szkoda, że taki wyczyn, jak zmuszenie władz Klechistanu do zrozumienia treści i sensu własnej Konstytucji, tonie w morzu inwektyw. Szkoda, bo wrogowie naszych wrogów są kandydatami na przyjaciół.

---

Są bakterie, które zabija się światłem (Boy)

>My też nie jesteśmy straceni
>Apostazja to oczywiście jakiś hokus pokus i "wór włosienny" dla mentalnych niewolników.
>Istnieje skuteczny sposób zerwania z katolictwem bez uwłaczania naszej godności:
>wystap.pl
>Przetestowałem. Działa. Polecam.
Niby tak, ale i tak byliśmy ofiarami, pewien dyskomfort właśnie zostanie na zawsze. Niestety.