Na forum można ostatnio obserwować mały wysyp wątków nasyconych - jak można by to określić - zatroskaniem w kwestiach socjalnych. A to ktoś się martwi, że komuś nie chcą ustępować miejsca w autobusie z powodu jego wieku (lub raczej - pomimo); inny troska się, że jedni zarabiają za mało, a inni za wiele, a on sam też nie zarabia tyle, ile by chciał i powinien; jeszcze inni narzekają, że mieszkania za drogie, że za mało, za biednie, za cienko i w ogóle bez perspektyw. No i muszą zarabiać na życie w nonprofit.
Co uderzające, dominują narzekania, ale nikt nie proponuje jakichkolwiek rozwiązań tych problemów. Jedni wychodzą z założenia, że powinno być tak, jak chcą i myślą, i jest to oczywiste. Jak ktoś się z nimi nie zgadza, to obrywa mu się za "brak kultury", "egoizm", "samolubstwo", "chamstwo" etc. (tak jakby tego rodzaju konstatacje i epitety miały same dokonać cudownej przemiany rzeczywistości). Inni zdają się oczekiwać, że wylewanie żalów zadziała jak rodzaj czarodziejskiego zaklęcia. Czego Wy w zasadzie chcecie? Że ktoś za Was coś zrobi? Da Wam? Poprosi? Podziękuje? Nagrodzi?
A może to jakaś tajna akcja Latającego Kabaretu Trzeciego Wieku?