Dwukrotnie prosiłem Cię, żebyś we własnym wątku ”Ostateczny dowód na istnienie Boga”zrezygnował z możliwości usuwania wypowiedzi, które Tobie nie będą się podobać. Takie postępowanie jest wyjątkowo nieeleganckie i nieuczciwe. Na wypowiedzi oponentów należy odpowiadać, a nie usuwać je własną arbitralną decyzją.
Nie zrobiłeś tego. Ale ja i tak ocenię Twój „ostateczny dowód na istnienie Boga” a zrobię to – tak jak napisałem wcześniej – na moich warunkach, a nie na Twoich. Nie będziesz miał możliwości usunąć moich wypowiedzi, bo to odbędzie się w moim wątku, a jeśli zechcesz odpowiedzieć na to, co napiszę, to ja Twoich wypowiedzi nie usunę, tylko odpowiem na nie, bo tak jest uczciwie.

>Ostateczny dowód na istnienie Boga (dowód może być tylko rozumowy, oparty na abstrakcyjnym myśleniu, nie może być dowodem opartym np. na doświadczeniu zmysłowym), istoty stwórczej, można wyprowadzić wprost z koniecznych cech samego istnienia. Oto on:

Na początek uwaga, bardzo ważna.
Już wstępne i dość pobieżne zapoznanie się z Twoim dowodem pokazało mi, że zawiera on nieco błędów. Tak określiłem te widoczne od razu wady i niedociągnięcia, których żaden dowód nie powinien zawierać pod rygorem nieważności. Nazywanie więc Twojego wywodu dowodem jest, póki co, nieco na wyrost. Słowo „argument” pasuje tu lepiej, choć też z zastrzeżeniami. Pobieżna analiza wykazała mi – o czym wspomniałem – że on na żadną z tych nazw nie zasługuje, gdyż od znanych skądinąd argumentów na istnienie Boga – kosmologicznych, ontologicznych i teologicznych – jest po prostu gorszy, ba, nawet porównanie z nimi jest nieuzasadnione, gdyż niezasłużenie by go to nobilitowało. Zatem od teraz będę Twój dowód określał terminem „niby-dowód”. Tak będzie dobrze.

Dlaczego tak surowo?
Użyłeś we wstępie swojego wywodu słów „ostateczny dowód” sugerując tym samym, że według Ciebie spełnia on warunki, jakie powinien spełniać dowód oraz niezbicie wykazuje istnienie Boga. Słowo „ostateczny” wskazuje – tak ja to rozumiem – że po bardzo wielu w jakiejś mierze niespełniających założonego celu dowodach a właściwie argumentach na istnienie Boga, podejmowanych przez wielu wybitnych myślicieli, Twój „dowód”, jak go szumnie nazwałeś, wreszcie osiąga zamierzony od stuleci cel i w sposób zgodny z wymogami, jakie powinien spełniać poprawnie skonstruowany dowód, wykazuje niezbicie, że Bóg istnieje. W doborowym towarzystwie się umieściłeś. Czy aby na pewno na to zasługujesz? Jak napisałem w innej wypowiedzi, Twoje rozbuchane ego bezzasadnie rośnie a duma rozsadza Cię od wewnątrz.
Tymczasem tak dobrze nie jest. Twój niby-dowód ma liczne powtarzające się błędy i założonego celu – czyli wykazania istnienia Boga – nie osiągnął, a ilość popełnionych błędów jest naprawdę spora. Postaram się to stopniowo, zdanie po zdaniu wykazać.

Spędziłem nad Twoim niby-dowodem niemal cały tydzień, dzień w dzień od świtu do zmierzchu a nieraz dłużej. Przeanalizowałem go ze wszystkich możliwych stron: od początku do końca i w przeciwnym kierunku, a nawet z boku na bok. Pisałem, skreślałem, dodawałem coraz to nowe spostrzeżenia, cofałem się, by znowu iść dalej, aż wreszcie uznałem, że nic więcej nie jestem już w stanie z tego wycisnąć. Przy okazji przeczytałem kilka wartościowych pozycji, przez co czas, który na to poświęciłem nie do końca był stracony. Finał mnie zaskoczył. Nie spodziewałem się, że w tych dziesięciu raczej krótkich punktach można zrobić tyle błędów. Tobie się to udało. Niebywałe osiągnięcie. W dalszej części mojej wypowiedzi będę stopniowo wykazywał te błędy i niejednoznaczności. Z wyprzedzeniem informuję, że jest ich naprawdę dużo.
A zatem po kolei, punkt po punkcie, zobaczmy, co ciekawego wymyśliłeś.

Zanim jednak do tego przystąpię, przytoczę dwie ciekawe opinie na temat dowodzenia czy też dowodów istnienia Boga. Zacznę od opinii Marka Łagosza, znakomitego polskiego filozofa, kierownika Zakładu Ontologii i Filozofii Przyrody Uniwersytetu Wrocławskiego, którą przedstawił na s. 142 i 143 opasłej monografii zatytułowanej Ontologia Boga, Kraków 2022:
„Spróbujmy zatem poszukać przesłanek mogących prowadzić do uznania istnienia Boga. Przesłanki te traktuję jako „ślady”, gdyż z góry zakładam, że żaden dowód w sensie ścisłym, tj. jako logiczne (wolne od błędu koła czy petitio principii w rozumowaniu) wynikanie tezy o istnieniu Boga z przyjętych wcześniej zdań prawdziwych, nie jest możliwy”.

Drugą jest opinia Fryderyka Nietzschego, filozofa wybitnego:
„W każdym razie – jak ujmował rzecz Fryderyk Nietzsche – to nie bóg wymaga dowodów swojego istnienia, gdyż wtedy okazałby się on Bogiem niedoskonałym i ponieważ dowody Jego istnienia prowadzą przede wszystkim do bluźnierstwa, lecz – by kontynuować przywołaną myśl – człowiek potrzebuje ich w słabości swej wiary lub w nieposkromionym roszczeniu rozumu” (M. Łagosz, Ontologia Boga, s. 140 i 141).

---

Kościół istnieje dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog