Pogorelich fantastycznie wpisywał się w stereotyp kontrkulturowego artysty.
Guma do żucia w ustach, rozwiana burza włosów, dżinsy, jedwabne koszule z żabotami wystające spod kunsztownych lejbików. A przede wszystkim nowa, rewolucyjna, jak chcieli niektórzy genialna interpretacja wykonań utworów Chopina. Słowem młody szatan za klawiaturą. Jego występy wzbudzały najgorętsze emocje, a publiczność - zwłaszcza ta młodsza - reagowała na nie z histerycznym niemalże entuzjazmem. Na nic to się zdało. Ivo nie dotarł nawet do finału. Jury odrzuciło go ze względu na niestandardową technikę odtwarzania utworów Chopina. Nie pomógł też konrkulturowy image artysty, który nie mogł zrobić dobrego wrażenia na zachowaczym, konserwatywnym obyczajowo jury. Doszło do buntów, część jurorów bez ogródek mówila o wielkim geniuszu, który właśnie się objawił. Krewka, ognista Latynoska - Martha Argerich pełna furii trzasnęła z hukiem - metaforycznie - drzwiami i opuściła konkurs. Nic to jednak nie dało. Na skronie Pogorelicha nie włożono lauru zwycięzcy. Powiadano, iż Ivo musiał przegrać, bo jako Serb i reprezentant Jugosławii - prezentował niezbyt właściwą, rewizjonistyvczną linię ideologiczną. Że musiał ustąpić Wietnamczykowi Dang Thai Sonowi, którego postanowiono uhonorować w nagrodę za wojnę w Wietnamie. Ivo jednakże został beniaminjkiem publiczności. Dostał 6 pozakonkursowych nagród - w tym bardzo prestiżową nagrodę Polskich Krytyków Muzycznych. Podczas finałowego koncertu Wietnamczyka, publiczność w sali przywitała jego wejście na podest skandując nazwisko Pogorelicha. Dang z kamienną twarzą jednak zagrał. Za co należy mu się po latach wielkie szapoba. Wszystko to działo się w 1980 r. podczas X edycji Konkursu Szopenowskiego. Jego triumfator zrobił od tamtego czasu wielką karierę muzyczną. Dowiódł, że jednak był i jest wirtuozem. Obecnie zasiada w jury XVII edycjji Konkursu, który odbędzię się jesienią tego roku. Ale dla Serba owa wielka przegrana w atmosferze wielkiego skandalu także okazała się błogosławieństwem. Bo dla artysty, tego typu skandal to przepustka do kariery i sławy.
Jesienią tego roku znów zmierzą się w kraju nad Wisła najlepsi odtwórcy utworów Chopina. Konkurs chopinowski to jeden z naszych klejnotów. Świetna okazja do promocji Polski za granicą. Szkoda więc, iż nagrody dla najlepszych są takie skromne. Rozumiem, iż liczy się także marka ale 30 - 40 tysięcy euro to śmieszne kwoty jak na taką imprezę. Winne być co najmniej 10 razy wyższe.
Mam nadzieję, iż jesienią tego roku dojdzie do wielkiego skandalu naw Wisłą. Że objawi się nam jakiś szatański geniusz grający niekonwencjonalnie Chopina. Że jego osobowość i gra wywoła całą kaskadę skandalicznych aktów i poczynań. I że tym skandalami będą się zachłystywały media wszelkich odcieni. A potem będzie to schodziło niżej i skandal ów trafi pod strzechy i zainfekuje ich mieszkańców.
Bo chodzi o to aby TEGO TYPU skandale nas ekscytowały. Żeby się wykłócać o to który pianista jest ciekawszy i dlaczego. Żeby się nie rozmieniać na drobne "debatując" o takim czy innym kolorze majtek tej czy innej aktorkii lub aktora, czy też obrażonych uczuciach i procesach sadowych tego czy innego ideologa lub ideolożki.

www.youtube.com/watch?v=QwMnYP91tMo