Też tak uważam. A osobom mającym przeciwne zdanie sugeruję stworzenie fundacji (lub innej organizacji) i dobrowolne zrzucanie się na pomoc w zupełnie dowolnej wysokości.

>Też tak uważam. A osobom mającym przeciwne zdanie sugeruję stworzenie fundacji (lub innej organizacji) i dobrowolne zrzucanie się na pomoc w zupełnie dowolnej wysokości.

Z zachętą, aby przeznaczone sumy mogli darczyńcy, również firmy, odpisywać od podatku/dochodu. Zostawiłbym wsparcie RP jedynie dla najuboższych rodzin np. samotnie wychowująca matka - w postaci pensji minimalnej i dodatków socjalnych bony żywnościowe, dodatki mieszkaniowe.

Jaką sforma wsparcia ze strony państwa dla tych osób bezwględnie powinna być. Można spierać się o wysokość owych kwot, ale nie o zasadę. Trzeba sobie uzmysłowić ogrom nieszczęścia - bo tak to trzeba nazwać - jaki spada np. na matkę opiekującą się 30 - 40 lat dzieckiem chorym - na przykład - na zespół Dawna. Każda taka osoba wykonuje heroiczną pracę ( bo przecież mogłaby ten obowiązek przelać na państwo) i w ramach solidaryzmu społecznego należy się jej wsparcie z naszych podatków, bo gdyby tego nie robiła to i tak płacilibyśmy i to więcej.
Dobrze też wiemy, jak obecnie wygląd asytuacja na rynku pracy. Cżęsto, bardzo często te matki nie mają pracy, która pozwalałaby im godzić ją z - niezwykle wymagającą - opieką nad dzieckiem.

>Każda taka osoba wykonuje heroiczną pracę ( bo przecież mogłaby ten obowiązek przelać na państwo) i w ramach solidaryzmu społecznego należy się jej wsparcie z naszych podatków, bo gdyby tego nie robiła to i tak płacilibyśmy i to więcej.
>Dobrze też wiemy, jak obecnie wygląd asytuacja na rynku pracy. Cżęsto, bardzo często te matki nie mają pracy, która pozwalałaby im godzić ją z - niezwykle wymagającą - opieką nad dzieckiem.

Solidaryzm społeczny ma być dobrowolną decyzją człowieka, a nie państwa.

>Jaką sforma wsparcia ze strony państwa dla tych osób bezwględnie powinna być. Można spierać się o wysokość owych kwot, ale nie o zasadę. Trzeba sobie uzmysłowić ogrom nieszczęścia - bo tak to trzeba nazwać - jaki spada np. na matkę opiekującą się 30 - 40 lat dzieckiem chorym - na przykład - na zespół Dawna. Każda taka osoba wykonuje heroiczną pracę ( bo przecież mogłaby ten obowiązek przelać na państwo) i w ramach solidaryzmu społecznego należy się jej wsparcie z naszych podatków, bo gdyby tego nie robiła to i tak płacilibyśmy i to więcej.
>Dobrze też wiemy, jak obecnie wygląd asytuacja na rynku pracy. Cżęsto, bardzo często te matki nie mają pracy, która pozwalałaby im godzić ją z - niezwykle wymagającą - opieką nad dzieckiem.
>
To wszystko prawda. Ale państwo... to kto? Może by tak wprowadzić dobrowolny podatek na takie cele? I kto chce - zapłaci. Jeśli ktoś uzna, że to chwalebny cel - to zapłaci. Ja podejrzewam, że zwolennicy takiej pomocy po prostu nie kojarzą faktu płacenia komuś z "państwowych" pieniędzy z faktem, że te "państwowe" to są jego. I państwa nie obchodzi, że płatnik nie ma z czego żyć. Musi zapłacić i kropka.
Dziś można przeznaczyć 1% podatku na cel charytatywny - więc przeznaczajmy. Państwo nie musi być niańką każdego, kto ma w życiu trudniej i pod górkę. Bo szybko okaże się, że 99% społeczeństwa ma z czymś problem i państwo musi mu pomagać.

>To wszystko prawda. Ale państwo... to kto? Może by tak wprowadzić dobrowolny podatek na takie cele? I kto chce - zapłaci.

"Dobrowolny podatek" to chyba oksymoron.
Podatków jest wystarczająca ilość, tylko są trwonione. Na co np. jest przeznaczany obecny "dobrowolny podatek dochodowy"? Tylko na utrzymanie Rządu i urzędników skarbowych?
(jest dobrowolny - nie chcesz go płacić, to zarabiaj poniżej progu podatkowego; każdy ma wybór, nie ma obowiązku pracy).

Uważam, że świadomość i wiedza społeczeństwa w kwestii podatków i ich przeznaczenia jest żenująco żadna.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

>>To wszystko prawda. Ale państwo... to kto? Może by tak wprowadzić dobrowolny podatek na takie cele? I kto chce - zapłaci.
>"Dobrowolny podatek" to chyba oksymoron.
>Podatków jest wystarczająca ilość, tylko są trwonione. Na co np. jest przeznaczany obecny "dobrowolny podatek dochodowy"? Tylko na utrzymanie Rządu i urzędników skarbowych?
>(jest dobrowolny - nie chcesz go płacić, to zarabiaj poniżej progu podatkowego; każdy ma wybór, nie ma obowiązku pracy).
>Uważam, że świadomość i wiedza społeczeństwa w kwestii podatków i ich przeznaczenia jest żenująco żadna.

) Domyślam się, że piszesz spoza kręgów władzy? Nie jestem pewny, czy stwierdzenie "podatków jest wystarczająca ilość" nie jest karalne i objęte ściganiem z urzędu....

A na co są przeznaczane podatki? To słodka tajemnica (oczywiście państwowa!) dostępna tylko pewnej grupie (trzymającej władzę, ma się rozumieć...)

>) Domyślam się, że piszesz spoza kręgów władzy?

bardzo spoza.

>A na co są przeznaczane podatki? To słodka tajemnica (oczywiście państwowa!) dostępna tylko pewnej grupie (trzymającej władzę, ma się rozumieć...)

Dlatego za bardzo niemądre uważam wszelkie pomysły "o dobrowolnym dodatkowym podatku na cel" - bo te "dodatkowe podatki" są już od dawna i wielokrotnie płacone! Tylko ludzie o tym zapominają albo nie chce im się wiedzieć, że już są instytucje, które wzięły na siebie (odpłatnie...) pewne obowiązki.

BTW mnóstwo ludzi dobrowolnie i na własny koszt z dobrego serca pomaga ludziom potrzebującym - wśród moich bliskich znajomych i rodziny też są wolontariusze pracujący np. w hospicjum czy pomagający niedołężnym osobom. Nie jednorazowo, ale przez lata.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

>>A na co są przeznaczane podatki? To słodka tajemnica (oczywiście państwowa!) dostępna tylko pewnej grupie (trzymającej władzę, ma się rozumieć...)
>Dlatego za bardzo niemądre uważam wszelkie pomysły "o dobrowolnym dodatkowym podatku na cel" - bo te "dodatkowe podatki" są już od dawna i wielokrotnie płacone! Tylko ludzie o tym zapominają albo nie chce im się wiedzieć, że już są instytucje, które wzięły na siebie (odpłatnie...) pewne obowiązki.

Też bym na siebie chętnie wziął obowiązki, z których nikt by mnie nie rozliczał, ale dobrze płacił za to...

Więc jeszcze raz: państwo nie ma robić wszystkiego, co może zrobić ktoś inny. Państwo robi większość z tych rzeczy źle. I nie ma sposobu go do czegokolwiek przymusić, ponieważ nad państwem nie ma nikogo z batem. Państwo powinno wykonywać tylko to, co nikt inny nie może. I nic więcej. Tak, że jeśli grupa cwaniaków "wzięła na siebie pewne obowiązki", a raczej wzięła tylko odpłatność za te obowiązki, to tym bardziej powinniśmy to zmienić i czym prędzej zwolnić tą grupę z obowiązków przekraczajacych ich możliwości (a raczej zwolnić ich z obowiązku przyjmowania za to naszych pieniędzy...).

Jak jest coś robione źle, to nie ma sensu tego kontynuować, a należy poprawiać. Czyli zmniejszyć zadania państwa i jednocześnie zmniejszyć jego dochody. Uprościć cały system, a jego dotychczasowych beneficjentów wysłać do produktywnej pracy... lub na emigrację, do zmywaka. Jak ktoś (podobno!) umie zarządzać ministerstwem, to pewnie i w drobnym biznesie sobie poradzi

> Państwo powinno wykonywać tylko to, co nikt inny nie może. (...). Czyli zmniejszyć zadania państwa i jednocześnie zmniejszyć jego dochody. Uprościć cały system, a jego dotychczasowych beneficjentów wysłać do produktywnej pracy...

To zrozumiałe - ale dlaczego w takim razie proponowałeś "wprowadzenie dobrowolnego podatku"? Przecież podatki pobiera i zarządza nimi właśnie Państwo (rząd, administracja, aparat skarbowy - przejadając zresztą chyba z 90%)...?

Państwo już dawno wzięło na siebie ten obowiązek i wzięło za niego pieniądze. Pomysły "o dobrowolnych podatkach" są tylko znakomitym źródłem stałych dochodów dla kolejnych cwaniaków na rządowych posadkach.
Zmniejszyć zadania Państwa i jego dochody - to nierealne, bo to administracja państwowa ustala zasady, nie obywatele. Jedyne, co ma szanse działać, to zmusić administrację do wykonywania już zleconych jej zadań, czyli do wypełniania obietnic i do działania zgodnie z zasadami, które raczyła wcześniej sama ustalić.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

Ktoś tu traktuje państwo jak czarną dziurę: jak zacznie ssać, to nic go nie powstrzyma W pewnym sensie to prawda, ale państwo powstało z woli ludzi, a nie, jak czarna dziura - z praw fizyki. I można ten proces odwrócić lub zmienić.

"Dobrowolny podatek" to taki żart Chodzi po prostu o dobrowolne datki, które ludzie by przeznaczali na pomoc innym. Nie na dofinansowanie pazernego państwa, a na pomoc potrzebującym.

>To wszystko prawda. Ale państwo... to kto? Może by tak wprowadzić dobrowolny podatek na takie cele? I kto chce - zapłaci. Jeśli ktoś uzna, że to chwalebny cel - to zapłaci. Ja podejrzewam, że zwolennicy takiej pomocy po prostu nie kojarzą faktu płacenia komuś z "państwowych" pieniędzy z faktem, że te "państwowe" to są jego. I państwa nie obchodzi, że płatnik nie ma z czego żyć. Musi zapłacić i kropka.
>Dziś można przeznaczyć 1% podatku na cel charytatywny - więc przeznaczajmy. Państwo nie musi być niańką każdego, kto ma w życiu trudniej i pod górkę. Bo szybko okaże się, że 99% społeczeństwa ma z czymś problem i państwo musi mu pomagać.

> I kto chce - zapłaci.

A kto nie też. Pamiętasz jeszcze 22%? VAT

>Co sądzicie o tych protestach? Czy to nie jest przede wszystkim odpowiedzialność rodziny, a nie RP ( ergo - nas wszystkich, czyli podatników) za wsparcie dziecka niepełnosprawnego?
Te rodziny i tak poniosły odpowiedzialność (za jakież to przewinienie?) i zajmują się swoimi podopiecznymi, których mogłyby umieścić w ośrodkach albo porzucić pod płotem.
>... RP jest państwem zadłużonym i nie stać go, aby zaspokajać potrzeby wszystkich pokrzywdzonych życiowo obywateli, w pełni zadowalający dla nich sposób.
Skoro RP stać na ośmiorniczki i kilometrówki, to na potrzebujących też musi - taka jest rola państwa, a nie wyciąganie pieniędzy z kieszeni mało i średnio zarabiających, żeby przekazywać je bogatym.
>Zawsze nasuwa mi się pytanie: skąd na to uzyskać pieniądze?
Polikwidować pensje dla katechetów (Jezus nauczał za darmo, a jak im nie pasuje, to zawsze zastąpią ich chętnie w tym zbożnym dziele ŚJ), zlikwidować całe zastępy kapelanów wojskowych i szpitalnych, zlikwidować bezprawny fundusz kościelny. Osób niepełnosprawnych nie jest tak wiele, na pewno by starczyło.

PS. Ugryzłam się w rękę, żeby nie złożyć ci życzeń niepełnosprawności w rodzinie - dziecka albo rodziców na starość, żebyś się sam mógł nałykać tego miodu.

>Ugryzłam się w rękę, żeby nie złożyć ci życzeń niepełnosprawności w rodzinie - dziecka albo rodziców na starość, żebyś się sam mógł nałykać tego miodu.
Swego czasu mieliśmy na tym forum wystyp zwolenników libertarianizmu, dziś już ich nie ma w takiej ilości, ale jak widać pojedyncze przypadki się trafiają.
Gówniarze na utrzymaniu rodziców mają najwięcej do powiedzenia w tematach, które ich nie dotyczą.
Szkoda energii i czasu na dyskutowanie z takimi.

PS Chciałem dać plusa za wypowiedź, ale nie mogę, bo dotychczas za mało tu postów opublikowałem.

>Gówniarze na utrzymaniu rodziców mają najwięcej do powiedzenia w tematach, które ich nie dotyczą.
Za to jak energicznie protestowali w sprawie odpłatności za drugi kierunek studiów.

>>Zawsze nasuwa mi się pytanie: skąd na to uzyskać pieniądze?
>Polikwidować pensje dla katechetów (Jezus nauczał za darmo, a jak im nie pasuje, to zawsze zastąpią ich chętnie w tym zbożnym dziele ŚJ), zlikwidować całe zastępy kapelanów wojskowych i szpitalnych, zlikwidować bezprawny fundusz kościelny. Osób niepełnosprawnych nie jest tak wiele, na pewno by starczyło.

Ciekawy pomysł, ale nierealistyczny, bo żadna partia nie odważy się na starcie z Krk. Może warto pomyśleć o podatku od transakcji finansowych: tvn24bis.p(*)na-rynki-finansowe,425492.html
Cytat:

> Ciekawy pomysł, ale nierealistyczny, bo żadna partia nie odważy się na starcie z Krk.
No właśnie - krk nie do ruszenia, IPN nie do ruszenia, spółki skarbu państwa obsadzone kolesiami z PSL nie do ruszenia. W Polsce jest wiele miejsc, gdzie wyciekają pieniądze, tylko to zawsze narusza czyjeś interesy.
>Może warto pomyśleć o podatku od transakcji finansowych: ...
Ha, jeżeli dobry pomysł, to jak zwykle z zewnątrz, dlatego musimy się trzymać tej UE, choćby nam kazali prostować ogórki, mężczyznom chodzić na obcasach, a kobietom zapuszczać brody - coś za coś.
Na świecie generalnie mówi się o odejściu od opodatkowania pracy i konsumpcji, a opodatkowaniu kapitału. Osobiście uważam, że kwota wolna od podatku dochodowego w Polsce powinna wynosić co najmniej 1500 PLN miesięcznie. Dla większości (a może dla wszystkich) emerytów i rencistów byłoby to lepsze, niż gówniana rewaloryzacja. Poprawiłoby się też najgorzej opłacanym pracownikom bez zmiany płacy minimalnej. Ale u nas opodatkowuje się biedę, żeby subsydiować zagraniczne montownie, rolnictwo wielkoobszarowe, supermarkety, czy przemysł zbrojeniowy w USA.
Chory, feudalny krajobraz gospodarczy.

>Co sądzicie o tych protestach? Czy to nie jest przede wszystkim odpowiedzialność rodziny, a
>nie RP ( ergo - nas wszystkich, czyli podatników) za wsparcie dziecka niepełnosprawnego?

To jest obowiązek Państwa - między innymi po to mamy podatki (dochodowe, od towarów i usług, akcyzowe oraz cła) oraz składki na ubezpieczenie społeczne (obowiązkowe).

Obowiązek opieki nad niepełnosprawnymi dziećmi Państwo przejęło na siebie uchwalając prawa, które w praktyce nie dają możliwości wyboru matkom, czy urodzić niepełnosprawne dziecko. Jakiekolwiek zresztą: skoro o rodzeniu decyduje Państwo (za zgodą społeczeństwa), to również solidne wsparcie w sytuacjach trudnych musi brać na siebie.

Obowiązek taki wzięło również na siebie demokratycznie i solidarnie społeczeństwo. Jak?
- Głosując nogami za wsteczną nauką Kościoła Katolickiego (która wiadomo jaka jest w kwestii kontroli urodzin, badań prenatalnych i aborcji);
- piętnując społecznie kobiety "mordujące własne dzieci";
- pozwalając na wieloletnią bezsensowną i kosztowną debatę oraz na bzdurne przepisy prawne nt. dopuszczalności aborcji oraz np. "klauzuli sumienia lekarzy i aptekarzy".

> Współczuję tym rodzinom, ale RP jest państwem zadłużonym

Jesteśmy zbyt zadłużeni, by zachowywać się przyzwoicie i cywilizowanie?
"Dlaczegoś głupi? Bom biedny. Dlaczegoś biedny? Bom głupi".

> nie stać go, aby zaspokajać potrzeby (...) skąd na to uzyskać pieniądze?

J.w. z podatków (po to istnieje Państwo). A Państwo i społeczeństwo jest wystarczająco zamożne, skoro stać je na trwonienie morza pieniędzy z głupoty. To nie pieniędzy brakuje, ale umiejętności gospodarowania nimi.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

Po części się z większością spostrzeżeń zgadzam... ale ostateczne wnioski jednak mam inne Przecież gołym okiem widać, że państwo nie powinno niektórych rzeczy robić, bo to tylko namawianie do marnowania pieniędzy społeczeństwa. Nigdy nie starczy pieniędzy do zaspokojenia potrzeb potrzebujących. W ekonomii pojęcie nieskończoności nie jest tak powszechne, jak w matematyce. Nie ma nieskończonej ilości pieniędzy, nawet jakby podwyższać podatki co miesiąc. Metoda dojenia z państwa na dłuższą metę się nie sprawdza, co widać prawie w każdej dziedzinie, którą próbuje się zająć państwo. Wszędzie tam kończy się strajkami, protestami i narzekaniem. Chyba, że czegoś nie wiem...

Zadziwia mnie swoista znieczulica i brak empatii u wielu debatująch. Nie wszystko należy ujmować w formuły opłacalności i zasadności natury ekonomicznej i finansowej - chociaż w tym wypadku - także z tych względów - warto jest dać opiekunom rentę, zamiast łożyć na utrzymanie ich podopiecznych. Na pewno wyjdzie taniej.
Rozumiem opór przed dokładaniem się do problemów innych. Ale mam wrażenie, iż wielu debatująch nie widzi różnicy między młodą, sprawną osobą, która zaciągnęła kredyt we frankach, jest w taraptach - i chce pomocy państwa, a samotną matką wychowującą córkę dotknętą zespołem Dawna. To są drastycznie rózne sytuacje i tej samej miary do nich nie można przykładać.

A mnie dziwi swoiste odwracanie kota ogonem. Czy ktoś tu mówił o "nie pomaganiu"? Jest mowa tylko o tym, że państwo nie powinno tego robić. A powinny inne organizacje (DOBROWOLNE!), które potrafią to robić lepiej. I ekonomiczniej przy okazji.
Wtedy każdy będzie mógł, zamiast dyskutować na forum, po prostu komuś pomóc. Wg swoich możliwości i swojego uznania. I żadni opiekunowie nie będą musieli nigdzie protestować.

Najprostsze załatwienie tej sprawy to renta dla tychże opiekunów gwarantowana przez pństwo, ewentualnie wespół przez państwo i samorząd. Cała reszta działań w tej mierze - jakkolwiek wielce chwalebna - powinna mieć charakter subsydiarny.

W chwili obecnej są pomysły w niektórych gminach aby wszystkie szkoły na ich terenie sprywatyzować oddając je osobom prywatnym lub stowarzyszeniom. Dostrzegam w przypadku problemu debatowanego podobną tendencję i tok myślenia. Jakkolwiek nie mam absolutnie nic przeciwko prywatnym szkołom, na terenie gminy ZAWSZE powinno być "edukacyjne" jądro pozostające w gestii sektora publicznego. Totalny outsourcing jest swoistą autokastracją. Przecież państwo nie zredukuje się w swych rozmiarach z tego powodu, iż nie da opiekunom renty? Będzie więcej na rozbudowę państwowej biurokracji. A skoro tak, to lepiej dać te pieniadze owym opiekunom - ze względów, o których pisałem wyżej.

>Przecież państwo nie zredukuje się w swych rozmiarach z tego powodu, iż nie da opiekunom renty? Będzie więcej na rozbudowę państwowej biurokracji. A skoro tak, to lepiej dać te pieniadze owym opiekunom - ze względów, o których pisałem wyżej.
>
Jak to "państwo się nie zredukuje"? Czy to znaczy, że powstało coś odrębnego od społeczeństwa, jakieś osobne życie na ziemi? I nie da się opanować przez człowieka? Jakaś zmiana ewolucyjna się dokonała? Twór żywiący się podatkami, których ilość musi tylko rosnąć?

Jeśli faktycznie, to tym bardziej jest ostatni moment nim ten twór nas pożre. Ostatni moment, aby się mu przeciwstawić i zmniejszyć jego apetyt. (Chyba, że chcemy wszyscy być pochłonięci, bo co się stanie, jak podatki zbliżą się do 100%?)

> Czy to znaczy, że powstało coś odrębnego od społeczeństwa, jakieś osobne życie na ziemi? I nie da się opanować przez człowieka? Jakaś zmiana ewolucyjna się dokonała? Twór żywiący się podatkami, których ilość musi tylko rosnąć?

Tak. Niestety, tak jest, bo to ten twór ustala zasady i ustawy, a nie ludzie, których rzekomo reprezentuje. To taki rodzaj nowotworu.
Podatki rosną, biurokracja wyłącznie rośnie. Ograniczana jest jedynie wolność, wszystko oczywiście dla naszego dobra.

Z nowotworem nie da się grzecznie pertraktować. Można go usunąć lub zniszczyć.

>Jeśli faktycznie, to tym bardziej jest ostatni moment nim ten twór nas pożre. Ostatni moment, aby się mu przeciwstawić i zmniejszyć jego apetyt. (Chyba, że chcemy wszyscy być pochłonięci, bo co się stanie, jak podatki zbliżą się do 100%?)

W takiej Szwecji opowiadali mi, że pisarka Astrid Lindgren miała spore problemy, bo sumaryczny podatek od jej dochodów osiągnął około 103%.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

>Zadziwia mnie swoista znieczulica i brak empatii u wielu debatująch. Nie wszystko należy ujmować w formuły opłacalności i zasadności natury ekonomicznej i finansowej.
Czuję dokładnie to samo. Siedzę od dłuższego czasu wbity w fotel i nie dowierzam.
>

>>Zadziwia mnie swoista znieczulica i brak empatii u wielu debatująch. Nie wszystko należy ujmować w formuły opłacalności i zasadności natury ekonomicznej i finansowej.
> Czuję dokładnie to samo. Siedzę od dłuższego czasu wbity w fotel i nie dowierzam.
>>

Jestem gorącym zwolennikiem pomocy ludziom ,ale ma się to odbywać dobrowolnie. Państwo ma jedynie zachęcać do tego w formie ulg, odpisów itp. Jedynie w skrajnych sytuacjach widzę potrzebę bezpośredniej pomocy rodzinom niepełnosprawnych dzieci np. renty, bony żywnościowe itp ( ich rzeczywista bieda). Skoro w Polsce jest tylu katolików, to może niech im Krk pomaga, skoro są jego członkami.

>(...)Po części się z większością spostrzeżeń zgadzam... ale ostateczne wnioski jednak mam inne Przecież gołym okiem widać, że państwo nie powinno niektórych rzeczy robić, bo to tylko namawianie do marnowania pieniędzy społeczeństwa. (...)

Państwo nie powinno robić wielu rzeczy. Między innymi nie zabierać pieniędzy.

>(...)Nigdy nie starczy pieniędzy do zaspokojenia potrzeb potrzebujących. (...)

Oczywiście. Pytanie jednak, jaką umowę społeczną zawarliśmy. Pytanie, na ile fair jest zmienianie reguł gry w trakcie jej trwania. Opiekunowie stanęli kiedyś przed wyborem: albo praca i oddanie bliskiego do domu opieki, albo opieka samodzielna. Kryteria wyboru w momencie jego dokonywania były takie a nie inne i były bezpośrednio związane z obowiązującymi wówczas warunkami prawnymi.

Niestety, decyzja o wieloletnim porzuceniu pracy szybko staje się decyzją nieodwracalną. Z każdym rokiem wartość pracownika, który wypadł z obiegu maleje. Ja na przykład jestem inżynierem. Teraz, przy moim obecnym doświadczeniu moja wartość na rynku pracy jest bardzo wysoka. Z kolei znam jednak ludzi, też inżynierów, których wartość na rynku pracy po kilkunastoletniej przerwie wynosi dokładnie tyle, co pracownika niewykwalifikowanego.

Zatem zmiana decyzji z "opiekuję się bliskim" na "pracuję i oddaję do domu opieki" staje się po latach z finansowego punktu finansowego praktycznie nie wykonalna. Co więcej, wymuszenie takiej decyzji na kimś, komu niegdyś obiecaliśmy zupełnie odwrotne warunki jest po prostu chamstwem. Mówiliśmy: "masz wybór: jesteś wartościowym pracownikiem, możesz nieźle zarabiać i oddać chorego pod naszą opiekę, albo samemu się nim opiekować, a my o was zadbamy". Po latach, w obecnej sytuacji taki wybór oznacza: "masz wybór: jesteś nic nie wartym pracownikiem, możesz zarabiać grosze i oddać chorego pod naszą opiekę, albo samemu się nim opiekować, a my nie damy ci umrzeć z głodu".

Druga strona medalu, to policzenie, ile na prawdę kosztuje opieka nad osobą niepełnosprawną. Możesz, z punktu widzenia państwa właśnie, rozważyć warianty:

1. Niepełnosprawny + bardzo dobrze zarabiający na opiekę bliski + niebudżetowy zakład opieki;
2. Niepełnosprawny + przeciętnie zarabiający na opiekę bliski + budżetowy zakład opieki;
3. Niepełnosprawny + opiekujący się nim, nie pracujący bliski;
4. Niepełnosprawny, porzucony przez bliskich + niezdolny do pracy bliski + budżetowy zakład opieki;
5. Przymusowa eutanazja niepełnosprawnych.

Najtańsze są oczywiście przypadki 1 i 5.

W przypadku 1 państwo staje się jedynie tym, który bierze, i który nie daje. Pojęcie "ubezpieczenie społeczne" staje się pojęciem pustym i innym określeniem rabunku w imieniu prawa.

W przypadku 2 mówimy o pewnym rozwiązaniu fair, gdyż państwo może odzyskać część środków poniesionych na opiekę nad pełnosprawnym z produktywności jego pracującego opiekuna. Państwo jednak ewidentnie ponosi w tym wypadku koszty

W przypadku 3 rodzi się pytanie: Z czego opiekun i niepełnosprawny mają żyć? Bez pomocy państwa nie jest to stan stabilny i rychło prowadzi do stanu 5. Dlaczego?

Bo wielu wypadkach opieka nad niepełnosprawnym to nie jest praca na pełen etat. Praca na pełen etat to praca osiem godzin dziennie, przez pięć dni w tygodniu. Opieka to na trzy i jedną trzecią etatu, bo konieczna jest opieka dwudziestoczterogodzinna, przez siedem dni w tygodniu. I nie mów proszę, że chory jak śpi, to nie potrzebuje opieki. Śpi, budzi się, a opiekun musi być zawsze zwarty i gotowy.

Policz sobie zatem, co jest tańsze: zmuszenie opiekunów do pracy oraz do oddania chorego do budżetowego zakładu opiekuńczego(*), czy zapłacenie im za jeden pełen etat? Nawiasem mówiąc, najtańsze domy opieki życzą sobie nieco ponad 3'000zł za miesiąc od osoby.

Pozdrawiam,
Tomasz Sztejka

(*) Co jest realnie niewykonalne. Brak miejsc.

---

Tomasz Sztejka

>Co sądzicie o tych protestach? Czy to nie jest przede wszystkim odpowiedzialność rodziny, a nie RP ( ergo - nas wszystkich, czyli podatników) za wsparcie dziecka niepełnosprawnego?

Nie. Rodzina i tak już wspiera swoje dzieci. Opiekun nie jest w stanie pracować (no chyba, że wierzy się w bajki) i potrzebuje wsparcia. Mało tego: potrzebuje wsparcia państwa - poprzez stałą rentę w wysokości minimum 150% średniej krajowej oraz stałej opieki ze strony wykwalifikowanego pracownika opieki medycznej, a nie szlacheckiej paczki raz do roku. Owszem. Jako Obywatele Republiki bierzemy odpowiedzialność za najsłabszych, chorych, biednych, wykluczonych. Nawet jeśli naje się przy tym kilka procent nierobów i symulantów - trudno. Lepiej, żeby najedli się oni aniżeli jaśniepaństwo, dyrektorstwo Citi banków i innych tego typu nowotworów.

Prywatne fundacje trwonią pieniądze jeszcze bardziej niż państwo (wystarczy poczytać sobie sprawozdania finansowe - jeśli są - Caritasu bądź Stowarzyszenia Wiosna - te wszystkie szkolenia "liderów" w Maladze... ). WOŚP jest w miarę przyzwoite tylko dlatego, że jest ściśle kontrolowane wbrew obiegowym opiniom (ale i tam zdarzają się fakapy). Fundacje TVN i Polsat ogromną część środków trwonią na produkcję ckliwych klipów, gadżetów oraz promocję własnych stacji, zaś pomoc przyznawana jest nielicznym (i, niestety - tym najbardziej medialnym) potrzebującym. Największą pomocą dzisiaj dla niepełnosprawnych jest opieka społeczna (MOPSy i GOPSy), renty, zasiłki, dodatki pielęgnacyjne i wszystkie te paskudne rzeczy, o których korwiniści miewają nocami koszmary. Sektor prywatny stanowi najwyżej kilka procent w uśrednionym budżecie w takich rodzinach, a w TV widzi się jedynie pojedyncze rodziny, którym zacny pan Solorz coś kupił - jest to jednak iluzja, bo nie pokazuje się tysięcy innych, którzy z FP czy FTVN odeszli z kwitkiem. Za to jak jeden urzędas coś skopie, to zaraz mamy UWAGĘ i rozkładówkę w Super Expresie.

W przypadku pomocy społecznej państwo się sprawdza lepiej, gdyż nie traci kasy na cały mechanizm reklamowy (przymus podatkowy wystarczy) oraz osiąga korzyści skali jeśli chodzi o przepływ informacji (centralne ewidencje i rejestry chorych). Ponadto, jaśniepan dobroczyńca może potrzebującemu dać - ale może i nie dać. Pomoc państwowa się !należy!, więc i tak łatwiej potrzebującemu wywalczyć należne wsparcie od urzędasa niż łaskę od jaśniepana. Sytuacja, w której rodzice niepełnosprawnego dziecka muszą żebrać o pomoc jest dla mnie hańbą i wstydem.

>Współczuję tym rodzinom, ale RP jest państwem zadłużonym i nie stać go, aby zaspokajać potrzeby wszystkich
>pokrzywdzonych życiowo obywateli, w pełni zadowalający dla nich sposób.

No tak, nie stać nas na tego typu fanaberie - lepiej projektować super-hiper-nowoczesne czołgi, które w razie wojny pierwsze pójdą na złom. Co jeszcze? Atomowa łódź podwodna na Bałtyku? A może silos jądrowy pod Kielcami? Wiem! Krucjata przeciw ISIS!

>Zawsze nasuwa mi się
>pytanie: skąd na to uzyskać pieniądze?

Zmniejszyć budżet na "obronność" w postaci czołgów z porcelany i kutrów rakietowych.

Zabrać sieciom wielkopowierzchniowym zanim wyprowadzą kasę do jakiegoś raju podatkowego.

Zmienić podatek od zysków kapitałowych z liniowego na progresywny-progowy i w przypadku najwyższego progu (np. ponad 10 mln rocznie) ustalić dość liberalną stawkę, hmm... 75%.

Wprowadzić stopniowo progresywny podatek od wartości ziemi z najwyższą stawką 15% powyżej np. 90zł/m2. Dodatkowo system ulg. (najtrudniejsza opcja, wymaga zmian systemowych - ale nie jest niewykonalna)

Ktoś mówił już - opodatkować organizacje religijne, a przede wszystkim KrK.

Przydałby się dzisiaj jakiś Janicek, bo się dworskim w zacnościach poprzewracało ostatnimi czasy

---

The road to wisdom? Well, it's plain and simple to express. Err and err and err again, but less and less and less.

>Zabrać sieciom wielkopowierzchniowym zanim wyprowadzą kasę do jakiegoś raju podatkowego.
>Zmienić podatek od zysków kapitałowych z liniowego na progresywny-progowy i w przypadku najwyższego progu (np. ponad 10 mln rocznie) ustalić dość liberalną stawkę, hmm... 75%.
>Wprowadzić stopniowo progresywny podatek od wartości ziemi z najwyższą stawką 15% powyżej np. 90zł/m2. Dodatkowo system ulg. (najtrudniejsza opcja, wymaga zmian systemowych - ale nie jest niewykonalna)
>Ktoś mówił już - opodatkować organizacje religijne, a przede wszystkim KrK.
>Przydałby się dzisiaj jakiś Janicek, bo się dworskim w zacnościach poprzewracało ostatnimi czasy

A może, zamiast zabierać innym, to samemu przeznaczyć SWOJE pieniądze pozostałe po opłaceniu podatków na niepełnosprawnych? Tak by było prościej i uczciwiej...

>A może, zamiast zabierać innym, to samemu przeznaczyć SWOJE pieniądze pozostałe po opłaceniu podatków na niepełnosprawnych? Tak by było prościej i uczciwiej...
>

Czy naprawdę nie dociera do Ciebie, że:

- przeznaczać swoje pieniądze (lub czas w postaci wolontariatu) na niepełnosprawnych, pozostałe po opłaceniu podatków, każdy MOŻE i wiele osób to robi

ale

- Państwo już od dawna bierze na ten cel pieniądze i powinno je rzeczywiście dla niepełnosprawnych przeznaczać

- NIC dodatkowo na ten cel nie trzeba zabierać pełnosprawnym ludziom, bo to już jest od dawna zabierane w podatkach i składkach na ZUS!

- niepełnosprawni i ich opiekunowie potrzebują STAŁYCH, REGULARNYCH i PEWNYCH pieniędzy na codzienne życie, żeby nie przymierać od czasu do czasu głodem lub by nie zabrakło na lekarstwa! Bo Ty dzisiaj może i przeznaczysz część swoich pieniędzy na pomoc dla nich, ale regularnie NA PEWNO nie będziesz o tym pamiętał.

Ale bądźmy szczerzy, nie przeznaczysz nic ani dzisiaj ani jutro. Bo to, co proponujesz, to nie jest proste i uczciwe - to tylko owinięte w ładny papierek słowa "osobiście mam ich w dupie".

I właśnie dlatego, że większość społeczeństwa ma to w dupie (ale myśli, że będzie kulturalnie nie mówić tego głośno i wyraźnie), MUSI się tym zająć Państwo, bo to jest właśnie psi obowiązek Państwa. Cały aparat państwowy istnieje właśnie po to, by SŁUŻYĆ - i tylko po to. I ma robić to, za co od dawna bierze pieniądze, bez żadnej łaski.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

>A może, zamiast zabierać innym, to samemu przeznaczyć SWOJE pieniądze pozostałe po opłaceniu podatków na niepełnosprawnych? Tak by było prościej i uczciwiej...

Wytłumacz mi więc jedną rzecz: dlaczego SWOJE pieniądze przeznaczają ludzie, którzy ich nie mają? Dlaczego największą proporcjonalnie część dochodów na dobroczynność przeznaczają emeryci i ludzie najmniej zarabiający? Mało tego - przeznaczają te pieniądze ot tak, bez aukcji charytatywnych, przyjęć fundraisingowych, szampanów i innych tego typu fanaberii. Dlaczego? Jedna babcia powiedziała, że wprawdzie nie ma, ale się wzruszyła, że ktoś nie ma co jeść, więc dała. Są też ludzie, którzy zapraszają do swoich domów bezdomnych. Prawda jest taka, że jaśniepan nie zrozumie nigdy potrzebującego. Zawsze będzie on dla niego nierobem. Bo przecież matka chorego dziecka może iść do roboty za barem! Tylko jej się nie chce i zasłania się chorym dzieckiem! (to ostatnie to ironia - żeby było jasne)

Powiem wprost: dość już pieprzenia o tym, że powinniśmy dawać charytatywnie, bo i tak już dajemy my - mało i średnio zarabiający. Najwięcej o dobroczynności mówią ci, którzy nie dają i nie chcą płacić wyższych podatków, a którzy mogliby to zrobić bez problemów. Twoje retoryczne pytanie to w istocie tani szantaż emocjonalny, który nie zadziała. Myśmy już dość dali temu społeczeństwu (i będziemy dawać jeszcze). Niech teraz zamiast rodziców niepełnosprawnych dzieci, odpowiedzialność wezmą ci najbogatsi, którzy najwięcej dostali od społeczeństwa. Tak będzie prościej i uczciwiej. Dość już w tym kraju regresywnych podatków, gdzie sprzątaczka płaci go więcej niż właściciel SKOKów.

Spójrz prawdzie w oczy: oszukują Cię. Choćby podatki były na poziomie 5%, to i tak ludzie pokroju Korwina, Dziambora, et al. nie będą nic dawać - bo podatki będą dla nich ZAWSZE zbyt wysokie, ZAWSZE znajdą sobie wymówkę, żeby nie dać. Dlaczego? Bo, jak sami mówią, chodzi o to, by istnieli nędzarze i cierpiący - jako środek wychowawczy. Dla korwinisty ludzie zdychający na ulicy to zaledwie pomoc naukowa.

---

The road to wisdom? Well, it's plain and simple to express. Err and err and err again, but less and less and less.

Niech niepełnosprawnym i wszystkim potrzebującym, którzy są katolikami, powinien pomagać ich kościół ergo wspólnota wierzących, którzy uznają z zasady przykazanie miłości blizniego. To byłby sprawdzian dla tej wspólnoty, jak i wszelkich wspólnot chrzescijańskich, czy kierują się tym przykazaniem. Pomoc RP: odpisy i ulgi podatkowe imienne, czyli tyle przeznaczam na pomoc konkretnej osobie i 1% podatku na pomoc konkretnej osobie. Dodatkowo podwyższenie podatków pośrednich np. VAT, gdyż nie ograniczają one wzrostu gospodarczego. Oczywiście widzę potrzebę likidacji zbędnej biurokracji i przywilejów np. górniczych, sędziowskich. Czy wiecie, że sędziowie nie płacą Zus-u?! Mimo tego, otrzymują emeryturę z budżetu. To jest równość wobec prawa?

Nie można zakładać, że każda rodzina posiadająca niepełnosprawne dziecko jest biedna. Jeśli mamy do czynienia z małżeństwem, to 2 osoba może pracować i mieć dochody wcale nie małe. Pomoc społeczna powinna przede wszystkim trafiać do najuboższych, a często tak nie jest! www.for.org.pl/pl/a/415,Skad-sie-bierze-bieda
Cytat:

> Niech niepełnosprawnym i wszystkim potrzebującym, którzy są katolikami, powinien pomagać ich kościół ergo wspólnota wierzących, którzy uznają z zasady przykazanie miłości blizniego.

A kto powinien pomagać ateistom?

"Skoro lewicowcy mają takie dobre serca to niech sami pomagają"
(z wiecu wyborczego ultraliberałów - cytat z pamięci)

Zawsze najłatwiej jest powiedzieć : "niech pomagają inni"

Pewien gatunek małpy opanował planetę dzięki zasadniczo dwóm przewagom: inteligencji i stadności

>A kto powinien pomagać ateistom?

Wszyscy, którzy chcą, nawet Krk, bo przykazanie miłości dot. wszystkich ludzi, a nie tylko katolików. Oczywiście RP powinna wspierać również tych ludzi w sposób ,w jaki przedstawiłem. Ateiści czy ogólnie niewierzący niech się może zrzeszą i korzystają z przywilejów podatkowych np. zakładają fundację.

> Ateiści czy ogólnie niewierzący niech się może zrzeszą i korzystają z przywilejów podatkowych np. zakładają fundację.
>

Przecież już się wszyscy zrzeszyliśmy (ateiści i wierzący) - organizacja się nazywa POLSKA.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

>Zawsze najłatwiej jest powiedzieć : "niech pomagają inni"

Niech pomagają Ci, którzy mają taką potrzebę i w taki sposób oraz takim ludziom, którzy są dla nich ważni.
Niektórzy może i będą cierpieć biedę, ale takie jest życie.

> Niech niepełnosprawnym i wszystkim potrzebującym, którzy są katolikami, powinien pomagać ich kościół ergo wspólnota wierzących, którzy uznają z zasady przykazanie miłości blizniego.

Hehe, nice try. Niestety, ta próba podlizania się jest aż nazbyt czytelna

A co, jeżeli wspólnota nie pomoże? Czy wtedy katolik ma zdychać? Czy niepełnosprawne dziecko mogło wybrać sobie wspólnotę religijną, do której należy? Pomoc społeczna jest właśnie po to, by nie prosić się o okruchy ze stołu prałata - i należy się wszystkim: katolikom, ateistom, buddystom i scjentologom (jeśli w ogóle są tam jacyś biedni).

>To byłby sprawdzian dla tej wspólnoty, jak i wszelkich wspólnot chrzescijańskich, czy kierują się tym przykazaniem.

A jeśli nie zdadzą tego sprawdzianu?

>Pomoc RP: odpisy i ulgi podatkowe imienne, czyli tyle przeznaczam na pomoc konkretnej osobie i 1% podatku na pomoc konkretnej osobie.

Pomysł, który w praktyce już funkcjonuje (sprawdź systemy subkont). Moim zdaniem zły, no ale wiadomo...

>Oczywiście widzę potrzebę likidacji zbędnej biurokracji i przywilejów np. górniczych, sędziowskich. Czy wiecie, że sędziowie nie płacą Zus-u?! Mimo tego, otrzymują emeryturę z budżetu. To jest równość wobec prawa?

Likwidacja zbędnej biurokracji? Jestem za! Zamiast tysiąca fundacji i stowarzyszeń doróbmy się zorganizowanego systemu opieki społecznej jak np. w Szwecji. Co do górników - te przywileje należą się każdemu pracującemu, ale jeszcze nie dorośliśmy do tego. Co do sędziów - źle wybrałeś sobie cel ataku. Nie masz co się pastwić nad sędziami, bo:

- i tak zarabiają mniej niż adwokaci, komornicy, radcy ...
- nie mogą wykonywać żadnej dodatkowej pracy (i słusznie), więc wychodzą i tak źle. Mało tego: nie mogą jej wykonywać nawet w stanie spoczynku.

Co jak co, ale sędzia powinien dobrze zarabiać. Dlaczego? Odpowiedz sobie sam.

---

The road to wisdom? Well, it's plain and simple to express. Err and err and err again, but less and less and less.

>A co, jeżeli wspólnota nie pomoże? Czy wtedy katolik ma zdychać? Czy niepełnosprawne dziecko mogło wybrać sobie wspólnotę religijną, do której należy? Pomoc społeczna jest właśnie po to, by nie prosić się o okruchy ze stołu prałata - i należy się wszystkim: katolikom, ateistom, buddystom i scjentologom (jeśli w ogóle są tam jacyś biedni).

Wspólnota katolicka powinna pomóc, bo z zasady kieruje się przykazaniem miłości.
>>To byłby sprawdzian dla tej wspólnoty, jak i wszelkich wspólnot chrzescijańskich, czy kierują się tym przykazaniem.
>A jeśli nie zdadzą tego sprawdzianu?

To może warto się pożegnać z tą wspólnotą/ pomodlić do Boga o pomoc( wiara czyni cuda)/ poinformować biskupa o tej sprawie, a on na pewno coś z tym zrobi.
>>Pomoc RP: odpisy i ulgi podatkowe imienne, czyli tyle przeznaczam na pomoc konkretnej osobie i 1% podatku na pomoc konkretnej osobie.
>Pomysł, który w praktyce już funkcjonuje (sprawdź systemy subkont). Moim zdaniem zły, no ale wiadomo...

>Likwidacja zbędnej biurokracji? Jestem za! Zamiast tysiąca fundacji i stowarzyszeń doróbmy się zorganizowanego systemu opieki społecznej jak np. w Szwecji. Co do górników - te przywileje należą się każdemu pracującemu,

A kto ma za nie płacić?
>Co do sędziów - źle wybrałeś sobie cel ataku. Nie masz co się pastwić nad sędziami, bo:
>- i tak zarabiają mniej niż adwokaci, komornicy, radcy ...

Zarobki adwokatów są zróżnicowane, jak i radców. Bycie sędzią to przywilej, nie obowiązek.

>- nie mogą wykonywać żadnej dodatkowej pracy (i słusznie), więc wychodzą i tak źle. Mało tego: nie mogą jej wykonywać nawet w stanie spoczynku.
>Co jak co, ale sędzia powinien dobrze zarabiać. Dlaczego? Odpowiedz sobie sam.

Nich dobrze zarabiają, ale Zus mają płacić, bo inni zatrudnieni też płacą: równość wobec prawa. Sędzia jest mianowany przez prezydenta i jest praktycznie nieusuwalny, ma immunitet (czyli jest ponad prawem), pracuje w sądzie jeden-dwa dni tygodniowo, pozostałe dni może przebywać w zaciszu domowym, gdzie niby przygotowuje się do spraw sadowych, a w praktyce ma płatny urlop - normą jest brak przygotowania sędziów do rozpraw. Uważam, że w stanie spoczynku też powinni mieć prawo pracować.

>Wspólnota katolicka powinna pomóc, bo z zasady kieruje się przykazaniem miłości.
Niech pomagają inni. Moja chata z kraja

>>Wspólnota katolicka powinna pomóc, bo z zasady kieruje się przykazaniem miłości.
>Niech pomagają inni. Moja chata z kraja

Niech pomagają Ci, którzy mają taką potrzebę i w taki sposób oraz takim ludziom, którzy są dla nich ważni. Osobiście pomagam pewnej osobie, i robię to świadomie i dobrowolnie.

>>>Wspólnota katolicka powinna pomóc, bo z zasady kieruje się przykazaniem miłości.
>>Niech pomagają inni. Moja chata z kraja
>Niech pomagają Ci, którzy mają taką potrzebę i w taki sposób oraz takim ludziom, którzy są dla nich ważni.

Znam Twój pogląd. Nie musisz go powtarzać.
"niech pomagają inni jeśli chcą"

>Osobiście pomagam pewnej osobie, i robię to świadomie i dobrowolnie.
Mt 6,2-4

>Niech pomagają Ci, którzy mają taką potrzebę i w taki sposób oraz takim ludziom, którzy są dla nich ważni. Osobiście pomagam pewnej osobie, i robię to świadomie i dobrowolnie.

A jeśli ktoś nie ma nikogo, dla kogo jest ważny - niech zdycha?

Niepełnosprawnymi nie opiekują się celebryci, zarabiający na ładnym wyglądzie i pięknym medialnym uśmiechu.

Niepełnosprawne dziecko brzydkiej, niesympatycznej, samotnej matki też potrzebuje regularnie jeść.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

>>Niech pomagają Ci, którzy mają taką potrzebę i w taki sposób oraz takim ludziom, którzy są dla nich ważni. Osobiście pomagam pewnej osobie, i robię to świadomie i dobrowolnie.
>A jeśli ktoś nie ma nikogo, dla kogo jest ważny - niech zdycha?

Niech poszuka - jest wielu chętnych do pomocy, nawet w tym kraju. Wiem, że w tym tzw. chrześcijańskim ( katolickim?) kraju ciężko mają nawet samotne matki pozbawione alimentów. Niewielu jest chętnym im pomóc, ale za to mamy dużo kosztownych lekcji religii w szkołach i dużo szkół im .Jana Pawła II. Fasada - może, ale jaka pobożna.

> Niech poszuka - jest wielu chętnych do pomocy, nawet w tym kraju.

"Nie mają chleba? To niech jedzą ciastka!"

> Wiem, że w tym tzw. chrześcijańskim ( katolickim?) kraju ciężko mają nawet samotne matki pozbawione alimentów. Niewielu jest chętnym im pomóc, ale za to mamy dużo kosztownych lekcji religii w szkołach i dużo szkół im .Jana Pawła II.

Na tym portalu to akurat prawie nie ma komu stawiać takich zarzutów. Wiemy to bardzo dobrze.
Uważam, że nawet tylko w dobrze pojętym własnym interesie należy pomagać osobom, które nie potrafią sobie poradzić. Wewnętrzna solidarność się po prostu opłaca (pomijam tu świadomie całą kwestię etyki, moralności i komfortu psychicznego).

Mam mocne przeświadczenie, że większość bogatych krajów została zbudowana przez społeczeństwa wewnętrznie zintegrowane i solidarne. Bo nawet zdrowi członkowie grupy pracują wydajniej wiedząc, że na grupę w "razie czego" mogą liczyć - a to widać między innymi po opiece grupy nad słabszymi członkami.

---

"Wierzących prowadzi przez życie Kościół i Spowiedź. Ateistom musi zaś wystarczyć rozum i sumienie". (Pan Jaweł II)

>Wspólnota katolicka powinna pomóc, bo z zasady kieruje się przykazaniem miłości.

Ponawiam pytanie: a jeśli wspólnota będzie niedoskonała i się niepokieruje?

>To może warto się pożegnać z tą wspólnotą/ pomodlić do Boga o pomoc( wiara czyni cuda)/ poinformować biskupa o tej sprawie, a on na pewno coś z tym zrobi.

Powiedz to ojcu niepełnosprawnego dziecka, a dostaniesz słusznie w papę, bez względu na religię, którą wyznaje.

>A kto ma za nie płacić?

Pracodawca - tak jak ma się wywiązać z płacenia płacy minimalnej oraz zezwalać na ustawowe urlopy, zwolnienia lekarskie etc. To naprawdę nie jest jakiś kosmos.

>Zarobki adwokatów są zróżnicowane, jak i radców. Bycie sędzią to przywilej, nie obowiązek.

Bycie sędzią to służba, Szanowny Kolego.

>Nich dobrze zarabiają, ale Zus mają płacić, bo inni zatrudnieni też płacą: równość wobec prawa.

Zgoda. Komplikowanie systemu jest niepotrzebne - lepiej dać sobie w ogóle spokój ze składką ZUS w budżetówce, podobnie jak np. podatkowaniem dochodowym rent. Jestem zwolennikiem upraszczania systemu.

>Sędzia jest mianowany przez prezydenta i jest praktycznie nieusuwalny, ma immunitet

Istnieją powody, dla których wymyślono instytucję immunitetu. Historia uczy, że jest to konieczne, aby w ogóle myśleć o niezawisłości sędziów.

>(czyli jest ponad prawem)

Nie. To wcale nie oznacza, że jest ponad prawem. A większym problemem w tej kwestii są korporacje prawnicze i ich feudalny charakter - brak kontroli władzy centralnej. Nie jestem prawnikiem, dlatego nie podam Ci jakiegoś prostego sposobu, żeby naprawić świat...

>pracuje w sądzie jeden-dwa dni tygodniowo, pozostałe dni może przebywać w zaciszu domowym, gdzie niby przygotowuje się do spraw sadowych, a w praktyce ma płatny urlop - normą jest brak przygotowania sędziów do rozpraw.

I z pewnością jeśli obetniemy im wypłaty, to będą lepiej przygotowani do rozpraw Tak to działa - płacisz mniej, więcej od pracownika dostajesz

>Uważam, że w stanie spoczynku też powinni mieć prawo pracować.

A ja uważam, że nie powinni. Skoro pełnią służbę, powinni się z tym liczyć. Nie może być tak, że na sędziego można wpływać wizją krociowej posady za kilka lat. Odbiegliśmy nieco od tematu, ale nie wiem czy Twoje stanowisko na tym zyskało.

---

The road to wisdom? Well, it's plain and simple to express. Err and err and err again, but less and less and less.

>>Wspólnota katolicka powinna pomóc, bo z zasady kieruje się przykazaniem miłości.
>Ponawiam pytanie: a jeśli wspólnota będzie niedoskonała i się niepokieruje?

Już o tym pisałem.
>>To może warto się pożegnać z tą wspólnotą/ pomodlić do Boga o pomoc( wiara czyni cuda)/ poinformować biskupa o tej sprawie, a on na pewno coś z tym zrobi.
>Powiedz to ojcu niepełnosprawnego dziecka, a dostaniesz słusznie w papę, bez względu na religię, którą wyznaje.

A to niby dlaczego? Niech ma pretensje do wspólnoty, która nie chce mu pomóc. W kRk nie brakuje ludzi względnie dobrze sytuowanych i z pewnością stać ich na pomoc. Zresztą prawie każdy z nich może pomóc, choćby symbolicznie. Grosz do grosza - jest wsparcie dla takiej rodziny. Poza tym facet niech się wezmie do roboty, to będzie miał środki na utrzymanie dziecka. Znam rodziny, gdzie taki leń woli chlać i żyć z opieki społecznej, niż pracować. Mam płacić na takich darmozjadów!

>>A kto ma za nie płacić?
>Pracodawca - tak jak ma się wywiązać z płacenia płacy minimalnej oraz zezwalać na ustawowe urlopy, zwolnienia lekarskie etc. To naprawdę nie jest jakiś kosmos.

Czyj pracodawca? A jeśli go nie stać, to zmusisz go do płacenia?
Pytanie, jakie się nasuwa: komu powinno państwo pomagać i skąd mają być na to środki? RP jest zadłużona i trzeba ciąć wydatki socjalne, a inwestować w rozwój. Z czego bierze się bogactwo kraju: z wydatków socjalnych, czy z inwestycji? Koreańczycy do dziś przeznaczają na cele socjalne mniejszą część PKB niż inne kraje OECD - średnia dla tych państw w 2012 r. wynosiła 21,7%, podczas gdy w Korei Płd. było to jedynie 9,3%.

>>>Wspólnota katolicka powinna pomóc, bo z zasady kieruje się przykazaniem miłości.
>>Ponawiam pytanie: a jeśli wspólnota będzie niedoskonała i się niepokieruje?
>Już o tym pisałem.
>>>To może warto się pożegnać z tą wspólnotą/
Niech zrezygnuje z obywatelstwa?

>>Powiedz to ojcu niepełnosprawnego dziecka, a dostaniesz słusznie w papę, bez względu na religię, którą wyznaje.
>A to niby dlaczego? Niech ma pretensje do wspólnoty, która nie chce mu pomóc.
Czyli do państwa. To też jest wspólnota.

>W kRk nie brakuje ludzi względnie dobrze sytuowanych i z pewnością stać ich na pomoc.
moja chata z kraja, niech pomaga kościół.

>Zresztą prawie każdy z nich może pomóc, choćby symbolicznie. Grosz do grosza - jest wsparcie dla takiej rodziny. Poza tym facet niech się wezmie do roboty, to będzie miał środki na utrzymanie dziecka.
OOOO liberał się ozywa

>Pytanie, jakie się nasuwa: komu powinno państwo pomagać i skąd mają być na to środki? RP jest zadłużona i trzeba ciąć wydatki socjalne, a inwestować w rozwój. Z czego bierze się bogactwo kraju: z wydatków socjalnych, czy z inwestycji?
Co to jest bogactwo kraju? Kilku najbogatszych rodów, o obniżonych podatkach?

>Już o tym pisałem.

I nie odpowiedziałeś.

>Poza tym facet niech się wezmie do roboty, to będzie miał środki na utrzymanie dziecka. Znam rodziny, gdzie taki leń woli chlać i żyć z opieki społecznej, niż pracować. Mam płacić na takich darmozjadów!

Ano tak, masz płacić. Będziesz płacił na dziecko tego darmozjada, oraz na jego leczenie. Będziesz też płacił na detoks, odwyk, centrum samotnej matki i inne "luksusy". A wiesz dlaczego? Bo jego dziecko, ani jego żona nie są winne temu, że tatuś jest darmozjadem. Druga sprawa: ciekaw jestem, jakby zachowała się większość mądrych, gdyby się dowiedzieli, że mają chore dziecko. Jestem pewien, że zaczęli by chlać z rozpaczy, a potem żyć z opieki społecznej - bo w Polsce tylko to można zrobić, jeśli źle wylosujesz.

Druga sprawa: spróbuj znaleźć sobie robotę na głodowym zasiłku i z chorym dzieckiem. Bo jeśli nie stać cię, żeby się dobrze ubrać, wyleczyć zęby i się najeść, to na rozmowę idziesz jak skulony dziad - a dziada nikt nie zatrudni. Aha. I broń boże nie mów na castingu, że masz chore dziecko, bo wtedy już nigdzie roboty nie dostaniesz.

>Czyj pracodawca? A jeśli go nie stać, to zmusisz go do płacenia?

Jeśli go nie stać, to bankrutuje i już nie jest pracodawcą. Jego miejsce zajmie ktoś, kto potrafi prowadzić uczciwy interes (nie brakuje takich ludzi w Polsce) Znów: żaden wielki kosmos.

>RP jest zadłużona i trzeba ciąć wydatki socjalne, a inwestować w rozwój.

Fałszywy konflikt. Nie ma rozwoju bez wydatków socjalnych.

> Z czego bierze się bogactwo kraju: z wydatków socjalnych, czy z inwestycji?

Bogactwo bierze się z pracy ludzi. Jeśli ludzie będą chorzy, niewykształceni i biedni, to automatycznie nie będą wydajnie pracować. Bez zabezpieczeń socjalnych nie zdecydują się na założenie własnej firmy bez milionowego kapitału od tatusia.

Wiem za to z czego na pewno nie bierze się bogactwo: z niewypracowanych zysków z kapitału i samego faktu posiadania ziemi.

>Koreańczycy do dziś przeznaczają na cele socjalne mniejszą część PKB niż inne kraje OECD - średnia dla tych państw w 2012 r. wynosiła 21,7%, podczas gdy w Korei Płd. było to jedynie 9,3%.

Oczywiście, że kiedy skończyła się zimna wojna i pompowanie ich rynku przez USA, musieli pomyśleć o przyszłości. Dlatego właśnie stopniowo wprowadzają programy socjalne. Inwestowanie w ludzi i poczucie bezpieczeństwa jest najlepszą strategią. Pamiętaj, że kraje takie jak Korea i Japonia otrzymały gigantyczną pomoc materialną od USA po wojnie, no i miały ułatwiony dostęp do amerykańskich rynków. My nie możemy liczyć na taki kredyt.

---

The road to wisdom? Well, it's plain and simple to express. Err and err and err again, but less and less and less.