Konstytucja RP o sędziach Trybunału Konstytucyjnego mówi:

Art. 194
1. Trybunał Konstytucyjny składa się z 15 sędziów, wybieranych indywidualnie przez Sejm na 9 lat spośród osób wyróżniających się wiedzą prawniczą. Ponowny wybór do składu Trybunału jest niedopuszczalny.
2. Prezesa i Wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego powołuje Prezydent Rzeczypospolitej spośród kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego.

Art. 195
1. Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji.
2. Sędziom Trybunału Konstytucyjnego zapewnia się warunki pracy i wynagrodzenie odpowiadające godności urzędu oraz zakresowi ich obowiązków.
3. Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego w okresie zajmowania stanowiska nie mogą należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić działalności publicznej nie dającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów.

Art. 196
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego nie może być, bez uprzedniej zgody Trybunału Konstytucyjnego, pociągnięty do odpowiedzialności karnej ani pozbawiony wolności. Sędzia nie może być zatrzymany lub aresztowany, z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli jego zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O zatrzymaniu niezwłocznie powiadamia się Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego.

Zgodnie z art. 194 ust. 1 Sejm wybiera sędziego na 9 lat. Konstytucja nie mówi nic o konieczności złożenia ślubowania przez sędziego TK. Konstytucja nie daje Prezydentowi prawa do odebrania takiego ślubowania. Jedyną rolą jaką Konstytucja wyznacza Prezydentowi jest powołanie Prezesa i Wiceprezesa TK.

Zgodnie z art. 195 ust. 1 sędziowie TK w sprawowaniu urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji. Nie podlegają więc ustawom, tak jak ma to miejsce w przypadku sędziów sądów powszechnych (art. 178 ust. 1). Ustawa nie może więc nakładać na sędziów TK jakichkolwiek obowiązków związanych z pełnieniem urzędu. Nie może więc nakładać obowiązku złożenia ślubowania, gdyż Konstytucja tego nie przewiduje.

Konstytucja jest najwyższym prawem, a jej przepisy stosuje się bezpośrednio, chyba że Konstytucja stanowi inaczej (art. 8). Konstytucja stanowi, że Prezydent obejmuje urząd po złożeniu przysięgi wobec Zgromadzenia Narodowego (art. 130). Zobowiązuje też posłów i senatorów do złożenia ślubowania (art. 104 ust. 2 i art. 108). Konstytucja nie mówi nic o obowiązku złożenia ślubowania przez sędziów TK. Nie zezwala też na ograniczanie w drodze ustawy ich niezawisłości w sprawowaniu urzędu. Zatem przepisy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nakładające na sędziów TK obowiązek złożenia ślubowania przed Prezydentem są nielegalne. Nielegalny jest też przepis stanowiący, że odmowa złożenia ślubowania jest równoznaczna ze zrzeczeniem się stanowiska sędziego TK.

Kuriozalna jest sama treść ślubowania, które jakoby winni złożyć sędziowie TK.

"Ślubuję uroczyście przy wykonywaniu powierzonych mi obowiązków sędziego Trybunału Konstytucyjnego służyć wiernie Narodowi, stać na straży Konstytucji, a powierzone mi obowiązki wypełniać bezstronnie i z najwyższą starannością."

Sędzia TK nie może ani służyć wiernie Narodowi, ani też stać na straży Konstytucji. Sędzia TK nie ma i nie może nikomu służyć. Ma być bezstronnym rozjemcą, kierującym się wyłącznie przepisami Konstytucji. Sędzia TK nie może stać na straży Konstytucji, bo to wykracza poza zakres jego urzędu. Sędzia TK nie ma prawa podejmować działań ingerujących w stanowienie prawa, ani zaskarżać go, gdy uzna, że jest ono sprzeczne z Konstytucją. Sędzia ma rozstrzygać spory w zakresie zgodności przepisów z Konstytucją i to tylko wówczas, gdy w danej sprawie został wyznaczony do reprezentowania Trybunału Konstytucyjnego. Strażnikiem Konstytucji jest Prezydent. Tak stanowi art. 126 ust. 2 Konstytucji.