>Nie zauważasz chyba

Chyba nie.

>Prości ludzie z ludu potrzebują jakiejś muzyki jako wypełniacza ciszy panującej w przestrzeni, w której akurat w danym momencie przebywają. Nie zastanawiają się szczególnie CO to będzie za muzyka, bo ich to zwyczajnie wali. Nie mają ani wyrobionego gustu, ani konkretnego światopoglądu, ani jakichś bardziej wysubliowanych cech charakteru, z którymi dana muzyka mogłaby być w jakiś sposób powiązana.

Prostych ludzi z ludu charakteryzuje to, że za wszelką cenę szukają powodu by czuć się lepszymi od innych. Niektórzy podekreślają, że sprawniej od innych potrafią prowadzić samochód, inni malować ściany czy kłaść kafle. W skrajnych przypadkach, gdy któryś prosty człowiek niczego nie potrafi lepiej od innych, może upatrywać swej wyższości nawet w charakterze pisma czy w rodzaju słuchanej muzyki.

>Być może twierdzisz, że tacy ludzie w społeczeństwie są w mniejszości - ok. Ja twierdzę, że jest odwrotnie.

Ja też.

>Chętnie zapoznam się z jakąś analizą socjologiczną odnośnie tej kwestii, nie mówię przecież, że moje odczucia są zgodne z realnym stanem rzeczy.

Ja też.

>Na czym polega rzeczone karmienie? Na podsuwaniu im pod nos określonego produktu - NAJŁATWIEJ DOSTĘPNĄ drogą, czyli mediami masowymi, których zasięg, oraz jednolitość stają się dziś coraz większe.

Czyli jeśli zamiast kupić farbę w castoramie, kupię jakąś rzadko spotykaną w małym sklepie o istnieniu którego prawie nikt nie wie, to moje malowanie będzie lepsze?

---

Puk puk

>Czyli jeśli zamiast kupić farbę w castoramie, kupię jakąś rzadko spotykaną w małym sklepie o istnieniu którego prawie nikt nie wie, to moje malowanie będzie lepsze?
>

---

Puk puk

Nie, nie będzie. Dopóki producent farby z Castoramy nie podpisze umowy z Coca-Cola Ltd., że po zamalowaniu jednej ściany wyświetli się na niej slogan reklamowy, w zamian za kompensację 30% kosztów produkcji. Ty być może zadasz sobie trud poszukania mniejszego sklepu, gdzie jeszcze tego typu wynalazków nie sprzedają. Większość plebsu łyknie to z zadowoleniem, podniecając się, że na każdej ścianie pokoju mają inny napis.

Przemyślę to gdy Gaga I Rihanna będą reklamowały w teledyskach Colę.

---

Puk puk

>Przemyślę to gdy Gaga I Rihanna będą reklamowały w teledyskach Colę.
>

---

Puk puk

Pomyśl też o tym zagadnieniu, gdy przed obejrzeniem mordy którejś z aktualnych gwiazdek w TV będziesz wsłuchiwał się w jakże potrzebny dla przeciętnego widza komunikat o tym, kto tym razem jest sponsorem generalnym.

Mylisz ze sobą dwie sprawy. To prawda, że reklama jest coraz bardziej nachalna ale z jakością muzyki nie ma to nic wspólnego, Zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie chciał zarobić na czymś, co dobrze się sprzedaje i może to być wszystko dosłownie.
Wszędzie są reklamy, na tym portalu też przecież. Pieniądz rządzi światem niestety.

---

Puk puk

>To prawda, że reklama jest coraz bardziej nachalna ale z jakością muzyki nie ma to nic wspólnego

Wraz z postępującą komercjalizacją wszystkich sfer życia, co chyba już wspólnie stwierdziliśmy (jeśli nie stwierdziliśmy - zapraszam do dyskusji) producenci muzyki popularnej pragną wpisać się w ten nurt, i zbić na tym jak największą kasę. Czynią to poprzez produkowanie muzyki trafiającej w gusta jak najszerszego grona odbiorców (a to, jak wiadomo, zawsze upłyca i dewaluuje każdy produkt). A ponieważ kasę na muzyce w formie bezpośredniej coraz trudniej ubić (piractwo), próbują, i będą jeszcze próbowali kombinować na wszelkie inne sposoby, w tym poprzez, między innymi, reklamy.

Handel wizerunkiem, prawami autorskimi, ba - nawet kilkoma nutami z piosenki to w dzisiejszej dobie przemysłu elektronicznego źródło wielkich dochodów. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu twórcy nie mieli takich możliwości. Zastanawiałeś się kiedyś, ile można od Youtube'a wydoić forsy z reklam przy filmiku oglądanym 100.000.000 razy?

To moja, być może naiwna, teoria wyjaśniające zeszmacenie współczesnej muzyki przekazywanej nam przez największe wytwórnie głównymi kanałami, a zarazem zanegowanie, jakoby reklama (nie tylko w bezpośredniej formie) nie miała nic wspólnego z muzyką. Tak sobie to wyjaśniam. Nie wiem, jak jest na pewno. Gdybym wiedział, nie pytałbym o to was w tym wątku.

>>To prawda, że reklama jest coraz bardziej nachalna ale z jakością muzyki nie ma to nic wspólnego
>Wraz z postępującą komercjalizacją wszystkich sfer życia, co chyba już wspólnie stwierdziliśmy (jeśli nie stwierdziliśmy - zapraszam do dyskusji) producenci muzyki popularnej pragną wpisać się w ten nurt, i zbić na tym jak największą kasę. Czynią to poprzez produkowanie muzyki trafiającej w gusta jak najszerszego grona odbiorców (a to, jak wiadomo, zawsze upłyca i dewaluuje każdy produkt).

Według mnie wygląda to trochę inaczej. Każdy artysta chce by jego sztuka komuś się podobała, co najczęściej się z tym wiąże- by dobrze się sprzedawała i nasze czasy nie różnią się pod tym względem od czasów minionych.
Nie ufam artystom, którzy twierdzą, że tworzą tylko dla siebie i opinie odbiorców ich nie interesują. Gdyby rzeczywiście tak było, to o ich istnieniu nigdy byśmy się nie dowiedzieli.

>To moja, być może naiwna, teoria wyjaśniające zeszmacenie współczesnej muzyki przekazywanej nam przez największe wytwórnie głównymi kanałami,

Uważam, że błąd popełniasz sądząc, że dzisiejsza muzyka jest zeszmacona albo, że jest zeszmacona bardziej niż wczorajsza. Nie wierzę w spisek reklamodawców tworzących dzisiejszą popularną muzykę.

---

Puk puk

Nie bo może być to nawet gorsza farba, lepiej żebyś wiedział co kupujesz po prostu Witam Wszystkich !

>Melodia ta - jej rytmika zawsze właściwie taka sama, przesadzona linia basowa, której głównym
>elementem jest prawie zawsze jakaś angielskojęzyczna bamberska wyjca bucząca coś tam do mikrofonu o
>miłości, seksie, pieniądzach i imprezach, jej teksty jawnie nawiązujące do erotyzmu, w NAJLEPSZYM
>wypadku jakieś ckliwe, pseudogłębokie przemyślenia na zasadzie "czemu ten świat jest taki straszny",
>albo inna równie bzdurna tematyka, która została uznana przez menedżera czy tekściarza akurat jako
>chodliwa - sprawia, że chce mi się robić kupę na miejscu. Sprawia, że wzywam Thora, Posejdona i
>Hadesa jednocześnie, by "znikli" z powierzchni ziemi wszystkich producentów, "artystów"
>wypluwających, ku uciesze plebsu tego słuchającego, tak tragiczne pod względem jakości i
>różnorodności pierdołowate szmiry.

Serio, nie rozumiem takiego zżymania się. Faktycznie, nie da się, będąc użytkownikiem internetu, nie wiedzieć kto to jest Rihanna, czy Justin Bieber (ale szacun, Ozzy www.youtube.com/watch?v=qf4HmhWJ_uo ). Ale widzę, że Ty dogłębnie przeanalizowałeś te utwory i nawet wsłuchałeś się w tekst. Gratuluję wytrwałości. Uwierzysz, że da się po prostu zignorować istnienie takich rzeczy? Nikt Ci nie każe oglądać MTV i słuchać Radia Zet. Uważam wręcz, że dobra, rockowa muza nie przystaje do mediów głównego nurtu, ma z założenia być trochę w podziemiu. Nic już co prawda nie zostało z tego klimatu sprzed kilkunastu lat, kiedy kasetę Led Zeppelin się przegrywało z przegrywanej kasety kumpla. Ale taka muzyka dalej znajduje się w pewnym marginesie, dla ludzi o specyficznej wrażliwości, dla jakiejś mniejszości. I, szczerze mówiąc, nie widzę w tym nic złego.

A czy dzisiejsze klasyki, to ówczesny, krytykowany mainstream? Chyba nie. Chyba nie da się porównać dzisiaj do wtedy. Można na przykład bez problemu opisać modę lat 60., 70., 80. Ale w drugiej połowie lat 90. jakoś to wszystko przyspieszyło. I inna była moda w 97, inna w 98... inna w 2008 i inna w 2009. A muzyka chyba przechodzi jakąś taką geometryczną ewolucję. Rock przyspieszył wraz z Doorsami i Hendrixem, rozpędził się w latach 80. wraz z powstaniem metalu, i, w moim mniemaniu, wcale się dzisiaj nie zatrzymał. Gównianej muzyki produkuje się więcej, bo wszystkiego produkuje się więcej, bo większe są możliwości produkcyjne w ogóle. Techniczne, komunikacyjne, medialne. Ale jest również nieograniczony dostęp do wszystkiego i nieograniczony wybór, dowolnej muzyki, z dowolnego okresu. I na co tu narzekać ?

I jeszcze przykład na to, że współcześnie też powstają fajne rzeczy:
www.youtube.com/watch?v=XRQJ453dpmw

Ja nie mówię, że się nie da ignorować, bo oczywiście, że się da. Ale mając czasem różnych znajomych, przebywając w różnych miejscach publicznych, zawsze się coś tam usłyszy. Czy to w aucie, jadąc z kimś, który, mówiąc delikatnie - wykwintnym gustem muzycznym nie grzeszy, czy to we wspomnianych przez kogoś już muzycznych papkach serwowanych w sklepach (Łażenie z dziewczyną po sieciówkach z ciuchami to przez to podwójny koszmar).

A ja nie należę do ludzi tolerancyjnych, i zaraz dostaję spazmów, albo uprzejmie prosząc, byśmy przełączyli na jakąś akceptowalną stację, albo jadąc gościa od kretynów i prostaków. Tak, taki ze mnie bambus aspołeczny.

Zresztą, tu nie chodzi o mnie, tylko o ten trend "sflaczania się" mainstreamu.

Przytoczony przez ciebie utwór w niczym mnie nie pociąga, bo akurat nie lubię takiej muzyki (choć kiedyś miałem okres na klasycznego Ossbourne'a). Oczywiście wiem, że całe rzesze ludzi szukają alternatyw, mają bardziej wyrafinowane i ukonkretyzowane gusta, tak jak Pani powyżej - i chwała wam za to, choć wasza muzyka nijak mi nie odpowiada, obojętnie czy to rock, metal czy reggae. Ale raz jeszcze przypomnę - mówimy o mainstreamie.

Poruszyłaś ciekawą kwestię mówiąc, że dziś "wszystkiego się więcej produkuje". Czy to znaczy, że przez wzmożony rozwój podłego komercjalizmu jakość muzyki musi spadać? Czy stępiły się ludzi gusta? Czy na tyle zajębi są zarabianiem $, że mają już gdzieś, co leci w radiu? Z czego tak WŁAŚCIWIE wynika to spłycenie, skoro już stwierdziliśmy, że dzisiejsza muzyka "popularna" jest niższych lotów, niż kiedyś?

>Ale mając czasem różnych znajomych, przebywając w różnych miejscach publicznych, zawsze się coś tam usłyszy. Czy to w aucie, jadąc z kimś, który, mówiąc delikatnie - wykwintnym gustem muzycznym nie grzeszy

A twoje RMF Classic to może grzeszy? Ot, taka stacyjka dla kogoś przed wojną określanego mianem "kuchta z aspiracjami".

>Poruszyłaś ciekawą kwestię mówiąc, że dziś "wszystkiego się więcej produkuje". Czy to znaczy, że przez wzmożony rozwój podłego komercjalizmu jakość muzyki musi spadać? Czy stępiły się ludzi gusta?

To wina panów Bella i Edisona.
A gusta się tak naprawdę nie zmieniły.

>wasza muzyka nijak mi nie odpowiada, obojętnie czy to rock, metal czy reggae
Może po prostu nienawidzisz każdego rodzaju muzyki?

---

Nie czyń bliźniemu tego, co chciałbyś, aby on uczynił tobie. Możliwe, że macie zupełnie różne gusty. (G.B.Shaw)

>(...) Oczywiście wiem, że całe rzesze ludzi szukają alternatyw, mają bardziej wyrafinowane i ukonkretyzowane gusta, tak jak Pani powyżej - i chwała wam za to, choć wasza muzyka nijak mi nie odpowiada, obojętnie czy to rock, metal czy reggae.

Moment, w pierwszym poście wątku pisał Pan, że lubi The Beatles i Elvisa.
www.youtube.com/watch?v=mkmdDvBzico
Powinno zatem chwycić.

---

Fabricati Diem, Pvnc!

>Ale raz jeszcze przypomnę - mówimy o mainstreamie.

To znaczy o czym? O RMF-ce? LOL. Mainstream to torrenty, YouTube, iTunes i Spotify. A nie radyja słuchane przez proletariat krajów trzeciego świata.

>Serio, nie rozumiem takiego zżymania się. Faktycznie, nie da się, będąc użytkownikiem internetu, nie wiedzieć kto to jest Rihanna, czy Justin Bieber (...). Nikt Ci nie każe oglądać MTV i słuchać Radia Zet.
Po części faktycznie - można mieć serdecznie dość tego namolnego lansowania: reklamy w telewizji, sugerowane linki na YT, radio, wszędzie pełno artykułów w internecie. Czasem mam wrażenie, że producenci i reklamodawcy nawet nie tyle chcą dotrzeć do swoich targetów, co "dogiąć" wszystkich do tego standardu. Poza tym można, racja, nie słuchać Zetki, czy oglądać MTV ("M" w nazwie już od dość dawna nie jest niczym zasłużone) ale fakt, przydałby się troszkę większy wybór stacji radiowych. Wystarczy popatrzeć w internecie na paletę stacji w USA, żeby im serdecznie pozazdrościć, dla każdego coś miłego.

Uważam wręcz, że dobra, rockowa muza nie przystaje do mediów głównego nurtu, ma z założenia być trochę w podziemiu (...) taka muzyka dalej znajduje się w pewnym marginesie, dla ludzi o specyficznej wrażliwości, dla jakiejś mniejszości.
Do podziemia wpisali rocka właśnie ludzie, którym ckniło się do klasyków. A tak na poważnie: to pasuje do image'u buntowniczej muzyki, te zadymione, ciasne i ciemne salki koncertowe.

>A czy dzisiejsze klasyki, to ówczesny, krytykowany mainstream? Chyba nie. Chyba nie da się porównać dzisiaj do wtedy.
Jak najbardziej: Elvis, Jerry Lee Lewis, później Mamas and Papas, Abba etc. - wszyscy byli de facto na listach przebojów. Smutna prawda ale ówczesny mainstream jest dzisiejszymi klasykiami.

Można na przykład bez problemu opisać modę lat 60., 70., 80. Ale w drugiej połowie lat 90. jakoś to wszystko przyspieszyło. I inna była moda w 97, inna w 98... inna w 2008 i inna w 2009.
To prawda. Po prostu media stały się bardziej prężne i zwęszyły biznes w szybko zmieniających się modach. Acz nie ma potrzeby się na to zżymać, wystarczy pozostać indywidualistą.

---

Fabricati Diem, Pvnc!

>Po części faktycznie - można mieć serdecznie dość tego namolnego lansowania: reklamy w telewizji, sugerowane linki na YT, radio, wszędzie pełno artykułów w internecie. Czasem mam wrażenie, że producenci i reklamodawcy nawet nie tyle chcą dotrzeć do swoich targetów, co "dogiąć" wszystkich do tego standardu.
No jasne, że chcą. Ale da się uodpornić, ja już przestałam to zauważać. Nie słucham radia, po mieście i sklepach chodzę z własną muzyką na uszach. Automatycznie i bezrefleksyjnie odrzucam artykuły i reklamy zawierające pewne hasła. Wybiórcza, wyuczona ignorancja czasami się przydaje

>Poza tym można, racja, nie słuchać Zetki, czy oglądać MTV ("M" w nazwie już od dość dawna nie jest niczym zasłużone) ale fakt, przydałby się troszkę większy wybór stacji radiowych. Wystarczy popatrzeć w internecie na paletę stacji w USA, żeby im serdecznie pozazdrościć, dla każdego coś miłego.
No byłoby fajnie, bo faktycznie, jedno, samotne antyradio i żenująca eska rock fanów ciężkiej muzy nie urządzają. Ale nie lepiej sobie słuchać tego, co się chce? Kumpel do samochodu sprawił sobie odtwarzacz kaset, które kupuje na aukcjach internetowych za dwa złote / sztuka. Koszt bliski zeru. Frajda na pewno lepsza, niż z słuchania radia, które raz puści coś fajnego, raz niekoniecznie.

>Do podziemia wpisali rocka właśnie ludzie, którym ckniło się do klasyków. A tak na poważnie: to pasuje do image'u buntowniczej muzyki, te zadymione, ciasne i ciemne salki koncertowe.
Rock to w ogóle zbyt szerokie określenie - stawia Philla Collinsa i Sex Pistols w jednym rzędzie. Ale tak, coś jest w tym imidżu i chcę mieć nadzieję, że wciąż chodzi o coś więcej, niż imidż. Może już nie o bunt, ale chociaż o pewien nonkonformizm, wrażliwość i dystans.

>>A czy dzisiejsze klasyki, to ówczesny, krytykowany mainstream? Chyba nie. Chyba nie da się porównać dzisiaj do wtedy.
>Jak najbardziej: Elvis, Jerry Lee Lewis, później Mamas and Papas, Abba etc. - wszyscy byli de facto na listach przebojów. Smutna prawda ale ówczesny mainstream jest dzisiejszymi klasykiami.
Za Elvisa chyba w ogóle nic poza mainstreamem nie istniało, nie było silnej muzycznej alternatywy. W przypadku Mamas & Papas rzeczywiście chyba wtedy zaczął tworzyć się podział na muzykę lekkostrawną i w jakiś sposób kontrowersyjną. Ale obecnie jakościowa dysproporcja, skala, tempo produkcji, ilość popowej masy, jest nieporównywalna, myślę że dlatego jest ona kulturowo nowym zjawiskiem. Choć może za 50 lat będzie to postrzegane analogicznie.

>Można na przykład bez problemu opisać modę lat 60., 70., 80. Ale w drugiej połowie lat 90. jakoś to wszystko przyspieszyło. I inna była moda w 97, inna w 98... inna w 2008 i inna w 2009.
>To prawda. Po prostu media stały się bardziej prężne i zwęszyły biznes w szybko zmieniających się modach. Acz nie ma potrzeby się na to zżymać, wystarczy pozostać indywidualistą.
O to chodzi, podobnie w przypadku muzyki

Pink Floyd, King Crimson, Frank Zappa, The Quinn wcale nie było mainstreamem w latach 60-80. Ta muzyka wywoływała gwałtowny opór, nie tylko starszego pokolenia, ale również ludzi młodych.
Pamiętam prywatkę na przełomie lat 70-80, ktoś przyniósł kilkanaście taśm magnetofonowych z w/w nagraniami i taką rozmowę:
- ile masz tych taśm?
- kilkanaście
- i nic nie masz?! (w domyśle: do słuchania i tańczenia)

> The Quinn

Moje oczy, które zobaczyły ten napis, wylały się.

Zapytam może tak: Czy chodziło Pani o THE QUEEN?!

---

Uczestnicy konklawe, którzy zebrali się po śmierci Mikołaja IV (1288-1292), poczynili niestosowny dla siebie wybór. Papiestwo powierzono bowiem naprawdę POCZCIWEMU człowiekowi.

>> The Quinn
>Moje oczy, które zobaczyły ten napis, wylały się.
>Zapytam może tak: Czy chodziło Pani o THE QUEEN?!
Moze chodzi o ten zespol?
en.wikipedia.org/wiki/A_Band_Called_Quinn

>Moze chodzi o ten zespol?

Uff. Dziękuję za wyjaśnienie. Teraz wszystko jasne

---

Uczestnicy konklawe, którzy zebrali się po śmierci Mikołaja IV (1288-1292), poczynili niestosowny dla siebie wybór. Papiestwo powierzono bowiem naprawdę POCZCIWEMU człowiekowi.

>> The Quinn
>Moje oczy, które zobaczyły ten napis, wylały się.
>Zapytam może tak: Czy chodziło Pani o THE QUEEN?!>

Oczywiście, że The Queen. To była chwilowa głupawka.

Będę bronił popularnego chłamu. Lubię Sragę, Ruchannę i wiele innych. O niektórych niedługo zapomnę a inne za kilka lat będę uważał za klasyki. Według własnej klasy klasyfikacji, oczywiście

---

going under

>Będę bronił popularnego chłamu.

Pamiętasz popularny chłam KLF?

>Pamiętasz popularny chłam KLF?

Nie. Może coś mi się obiło o uszy ale nie pamiętam. Pogrzebałem w youtube i szczerze, niespecjalnie przypadły mi do gustu ich kawałki choć nie zdziwiłbym się gdyby istniały setki remixów ich kawałków, w rytm których młodzież dziś podryguje.

---

going under

>>Pamiętasz popularny chłam KLF?
>Nie. Może coś mi się obiło o uszy ale nie pamiętam. Pogrzebałem w youtube i szczerze, niespecjalnie przypadły mi do gustu ich kawałki choć nie zdziwiłbym się gdyby istniały setki remixów ich kawałków, w rytm których młodzież dziś podryguje.

oby młodzież podrygiwała w rytm ich Kawałków:
www.youtube.com/watch?v=LXEOESuiYcA

Jak stwierdził Homer Simpson słuchając w samochodzie nagrania Grand Funk Railroad:
"Rock osiągnął doskonałość w 1974 roku - i to jest naukowy fakt".
_

Jako 19-latek muszę przyznać, iż jestem w stanie słuchać wszystkiego oprócz techno, popu oraz dubstepu, czy innych tego typu wymysłów. Preferuję dobry jazz, funk jak i hip-hop. A co do tematu - zawsze było tak że ktoś wydawał chłam, a ktoś to wydawał, w danym okresie czasu. Np. przeboje świąteczne puszczane wszędzie wtedy i teraz były przez wielu komentowane jako asłuchalne, a taki rzeźnik pete był uwielbiany. Tak to już jest. Pozdrawiam

edit : mialo byc do glownego posta, a wyszlo jak wyszlo. minusy korzystania z telefonu.

>Jako 19-latek muszę przyznać, iż jestem w stanie słuchać wszystkiego oprócz techno, popu oraz dubstepu, czy innych tego typu wymysłów. Preferuję dobry jazz, funk jak i hip-hop.

Przecież hip-hop to nowy pop (vide Kanye West i Nicki Minaj). Zresztą, chciałbym, by jakikolwiek twórca rocka robił taka muzykę jak "popowa" Björk.

>Przecież hip-hop to nowy pop (vide Kanye West i Nicki Minaj).

No nie sądzę, by był to hip-hop do którego jestem przyzwyczajony. Chodzi raczej o klasykę gatunku zagranicznego jak i polskiego. A co do Kanye West i Nicki Minaj wykonują raczej pop niźli hip-hop. W środowisku uważani są za artystów raczej psujących wizerunek tej kultury/gatunku muzycznego. Pozdrawiam!

>No nie sądzę, by był to hip-hop do którego jestem przyzwyczajony. Chodzi raczej o klasykę gatunku zagranicznego jak i polskiego. A co do Kanye West i Nicki Minaj wykonują raczej pop niźli hip-hop. W środowisku uważani są za artystów raczej psujących wizerunek tej kultury/gatunku muzycznego.

Niewątpliwie biali ludzie mówiący jak im źle czarną estetyką spisują się lepiej...

>Zresztą, chciałbym, by jakikolwiek twórca rocka robił taka muzykę jak "popowa" Björk.

To rozumiem, że Radiohead nie lubisz, bo robili ciut podobną ale lepszą? Hihi.

>To rozumiem, że Radiohead nie lubisz, bo robili ciut podobną ale lepszą? Hihi.

Jesteś zabawny, tylko, że nie. Słyszałem, że lider Radiohead uznaje Unravel za najlepszą piosenkę, ever, ale w drugą stronę to nie bardzo.

Ale próbowałeś, dzielnie, chylę czoła.

"Czy dzisiejszą muzykę będą za 30-40 lat wspominać z sentymentem?"

Tak jeśli muzyka za np 30lat jeszcze bardziej się zeszmaci
W innym przypadku sobie tego nie wyobrażam...No dobra nie wyobrażam sobie, że jeszcze bardziej się zeszmaci
Co do muzyki to najgorszą odmianą jest chyba hm jakaś odmiana techna,taka dziwnie elektroniczna. Nie bardzo wiem, jak ona się nazywa, ale gdy ją słyszę zaczynam myśleć że diabeł naprawdę istnieje.

zgadzam się po części z Twoją wypowiedzią. Też nie cierpię tej pseudo muzycznej papki serwowanej nam w rozgłośniach radiowych czy w telewizji. Jednak czy nam się to podoba czy nie to są ludzie powiedzmy sobie szczerze duuuża grupa ludzi którym to hm muzyczno-podobne coś odpowiada. Tak, więc zacytuję klasyka Edda Vaddera www.youtube.com/watch?v=eoC82RuAxqw

Znaczy wiesz można powiedzieć,że każda muzyka jest tak samo dobra, gdy spełnia tylko swoje funkcje. Po prostu, co kto lubi. Jednak daleki byłbym do stwierdzenia- Chopi= discopolo. Sam akurat Chopina nie lubię tzn wole dużo bardziej innych z jego okresu, ale widzę różnice artystyczną pomiędzy nim a discopolo

Ależ naturalnie, że tak. Nie wyobrażam sobie przeróbki np Time Pink Floyd na jakieś tam techno. To byłaby dla mnie profanacja. No, ale jak to mówią jest muzyka i jest MUZYKA. To pierwsze to produkt z biedronki z najniższej półki po przecenie. A to drugie... sam sobie dopowiedz.
www.youtube.com/watch?v=KRxDj-pklqw

Ta, jak chcesz sprawdzonych informacji ze świata, włącz wiadomości o 19:30, obejrzeć dobry film to najlepszy jest Polsat z reklamami, a pytanie o sens życia zadaj proboszczowi.
Te utwory z lat 60-80 które uważasz za dobre - Pink Floyd to mainstream był ?

---

Where's your god now ?

Widocznie nie umiesz szukać dobrej muzyki, w końcu po coś torrenty wymyślono

www.youtube.com/watch?v=dJ-QLl5qjLg
Jak i reszta repertuaru Two Steps From Hell...

Ale co chcę powiedzieć: Dzisiaj również robi się dobrą muzykę, podany wyżej kawałek jest bodajże z 2011 roku (albo nawet tegoroczny), tylko po prostu TSFH mają inny system licencjonowania utworów + mało kto o nich wie. Dlatego w radiu ich raczej nie usłyszysz.

Jest też pełno zespolików, które to grają dla przyjemności, dlatego w wyścigu szczurów przegrywają z wielkimi molochami i pop-papką.

A co do radia to rzeczywiście leci w nim gówno, dlatego też go nie słucham

Mi się nie chce szukać "dobrej" muzyki - po prostu nie odczuwam takiej potrzeby. I to nie jest wcale tak, że muzyka mnie nie interesuje, bo ją kocham - gram od małego brzdąca na pianinie, wyłącznie dla własnej przyjemności, i w pewnym stopniu nadaje ona sens mojemu życiu, zwłaszcza najbliższe mi utwory klasyczne.

Mam dość sporą muzykotekę na dysku, ale prawie wszystkie utwory znalazły się w niej po uprzednim napotkaniu ich gdzieś przypadkiem. Są to albo soundtracki z gier, albo muzyka odnaleziona gdzieś kiedyś na płycie walającej się po domu, albo właśnie zasłyszana w radiu (stąd moje zamiłowanie do '60-'80 - dzięki radiu Złote Przeboje, które niestety coraz częściej również puszcza dziś chałę).

W inny sposób muzyki sam nie szukam. Nie wiem czemu, ale już tak mam. Dlatego też dobija mnie beznadziejność ogólnodostępnej dziś papki, bo głównie tylko ją słyszę "na ulicy". Nie mówię, że dobrej muzyki się dziś już nie robi.

Wszyscy piszą czy taka czy owaka muzyka jest dobra czy zła, a nikt się nie zastanowi nad wartościami, które one przekazują przede wszystkim młodemu pokoleniu. A jakie te wartości są łatwo stwierdzić - satanistyczne. Zło, przemoc, narkotyki, albo bezmyślne teksty o dupie Maryni.

Dlatego polecam chrześcijański rock, który pokazuje drogę do zbawienia, a szczególnie takie kapele jak Streetwalker of Jerusalem, The Lord's Asslickers, albo Holycraps (tej ostatniej na uwagę zasługują albumy "Takin' it from my priest" oraz "Jesus ain't robot". Słuchajmy na chwałę Najwyższego (i nie chodzi o żadnego koszykarza NBA).

Na marginesie - jadąc wczoraj taksówką usłyszałam utwór (nietrudno było znaleźć...) - www.youtube.com/watch?v=TR-Om4HY09A Szczerze mówiąc, lekko się przeraziłam.

Jest masa, MASA świetnych zespołów, wystarczy wyłączyć tv i radio pokroju ESKI (polecam audycje Radiofonii, Trójki i ChilliZet). To, że w największych rozgłośniach, stacjach tv i kanałach internetowych promowana jest g**wniana twórczość pokroju filmu Projektu X czy Pitbulla nie oznacza, że jest to główny nurt współczesnej muzyki i filmu. W dzisiejszych czasach 'w kulturze' lepiej obracać się na własną rękę, a łykanie podanej na tacy 'twórczości' muzycznej lepiej zostawić osobom z mniej wysublimowanym gustem. Chwytają bez problemu wpadającą w ucho melodię składającą się z trzech nut i niewiele dłuższego tekstu. Dla każdego coś dobrego, dlatego "http://www.soundcloud.com/gilesplatel/xxyyxx-slow-down"

Czy będziemy wspominać tych "mainstreamowych artystów", których masz na myśli - IMHO, nie.

@up

Skoro twórczość przekazywana wspomnianymi przez ciebie kanałami NIE JEST głównym nurtem, to co jest? Jak to stwierdzić? Ma ktoś jakiś pomysł, poza błyskotliwym oświadczeniem, że "to rzecz nieuchwytna"?

Apropo taryfiarzy - tak, to ogólnie interesujący propagatorzy muzyki wysokich lotów, prawie zawsze wybierający Eskę / RMFMaxx. Zwłaszcza mnie to raduje, gdy uzupełniają Gagę czy innego artystę mlaskaniem gumy do żucia. Ale to już inny temat. (Swoją drogą, gdybym miał przytoczyć przykład przedstawiciela tak zajadliwie przeze mnie przytaczanego "plebsu", to ci by byli w sam raz.)

>Jedna kwestia mnie jednak nurtuje, i wyjątkowo drażni - absolutna beznadziejność dzisiejszej muzyki popularnej

W dobrym miejscu pytasz bo moim zdaniem współczesną przyczyną jest racjonalizacja procesu tworzenia i rozpowszechniania muzyki popularnej. Polega na uprzemysłowieniu produkcji muzycznej i na dystrybucji masowej. Związane z tym zjawiska to:

-uniformizacja estetyczna i oparcie na małej grupie wzorców (klepanie w kółko, remiksy, covery, tzw. "hity", listy przebojów)
-tłumienie indywidualności artystycznych na rzecz zespołów producenckich
-nakierowanie na najliczniejszy target (i w konsekwencji demokracja estetyczna)
-silna reklama i marketing (wtłukiwanie do głowy przez powtarzanie)
-komercjalizacja środków przekazu i możliwość rezerwacji czasu antenowego na potzeby promocji
-promocja "stylu" rozumianego jako szereg wyznaczników formalnych utworu, które w sensie estetycznym bardzo mocno ograniczają środki wyrazu muzyka.

Tego wcześniej nie było, a na pewno nie w takim natężeniu.

Do wszystkiego przyczynia się chciwość, która zmienia mecenasów sztuki w producentów oczekujących zysku i stąd wybierających inwestowanie w muzykę rentowną.

Następna sprawa to bezguście mas, które dzięki rozwiniętym środkom telekomunikacji mają szybszy i silniejszy dostęp do i wpływ na to, co się ogląda i słucha (demokratyzacja estetyczna).

Kolejną rzeczą jest racjonalizacja muzyki użytkowej. Skoro bowiem ludzie są półgłusi, mają niedorozwiniętą pamięć muzyczną i sami nie muzykują ani nie śpiewają, można im sprzedać dźwięki zaspokajające potrzeby muzyczne w najniższym zakresie estetycznym - czyli byle g., do którego można poskakać. Ludzie nie mają po prostu innej alternatywy idąc na imprezę. Jest sezon wakacyjny, co słychać w Polsce? Sokoły, o maryjanno i może jeszcze trzy inne piosenki. Ile piosenek mieli polscy kibice na euro? Może 4. Przyczyny są w aktywności na lekcjach muzyki w szkole i wiejskie mity typu "prawdziwy mężczyzna nie śpiewa". Do tego moda na sprzęt elektroniczny zastępujący człowieka w muzykowaniu.

90% tzw. "muzyki" granej w klubach nie nazywam w ogóle "muzyką". Są to na wpół mechaniczne odgłosy, skomponowane według zracjonalizowanych metod w ciągi akustyczne, które zaspokajają najbardziej prymitywne potrzeby słuchaczy, jednocześnie ich otępiając. Oczywiście słuchacze nazywają to "muzyką" ponieważ a) są ignorantami, b) podświadomie tworzą sobie w ten sposób pozory uczestniczenia w kulturze. Ignorantami muzycznymi są również decydenci, którzy odtwarzają muzykę klubową i taneczną w radio, w dzień.

Następna rzecz to profesjonalizacja. Jest moda na bycie "profesjonalnym", nawet w ramach własnego hobby. Słowo "amator" nabiera znaczenia pejoratywnego. Dlatego lekarz, czy urzędnik zamiast po amatorsku pograć sobie razem na pianinie i skrzypcach (jak sto lat temu) wolą sobie odpalić "profesjonalny sprzęt grający" w swoich domach. To prowadzi do muzycznej niewrażliwości, amnezji i ignorancji.

Jest jeszcze jeden proces estetyczny, który temu towarzyszy, a który niekoniecznie jest zły, ale może w twoim odczuciu powodować, że nowa muzyka popularna nie podoba Ci się. Jest to oparcie formy na aranżu, zamiast jak do tej pory na melodii, ewentualnie na dobrym tekście. Dużo dzieje się w barwie, natomiast melodie są krótkie, proste, prymitywne, nużące a harmonia powtarzalna (tysiące piosenek są oparte na kilku schematach harmonicznych).

Aha, jeszcze instrumenty elektroniczne i sample - plastikowe brzmienia wypierają żywych instrumentalistów, bo są tańsze.

A propos Lady Gagi - ta kobieta umie śpiewać, ale mało kto się o tym dowiaduje, ponieważ to co leci w mediach prezentuje jakieś 2% jej możliwości wokalnych. Warto zobaczyć jakiś jej koncert live na YouTube, tylko nie "hity".

I niech mi nikt nie mówi, że "jak nie chcę mogę nie słuchać". Właśnie problem w tym, że nie chcem ale muszem, bo: chodzę do fryzjera, jeżdżę autobusem, chodzę do knajp i sklepów.

Polecam bajeczkę "Krecik i radio" i pozdrawiam.

>Jest sezon wakacyjny, co słychać w Polsce? Sokoły, o maryjanno i może jeszcze trzy inne piosenki.

Sezon '56 ? Witamy w XXI wieku!
Poza tym zgoda...

> Aha, jeszcze instrumenty elektroniczne i sample - plastikowe brzmienia wypierają żywych instrumentalistów, bo są tańsze.

Jedna rzecz powoduje, że - proszę mi wybaczyć mocne słowa - cholera mnie bierze, kiedy słucham komercyjnych (i nie tylko) rozgłośni. Pauza, czyli chwila bez dźwięku w muzyce popularnej ostatnich 20 lat jest chyba zdarzeniem zabronionym pod karą dekapitacji. Wielość elektronicznych alikwotów składających się na dziesiątki współbrzmiących kanałów dźwiękowych łączą się w jeden barwowy pieprznik, totalny estetyczny bajzel, homogenat wszystkich smaków kiczowatego bezguścia. To naprawdę wkurza. Czuję, że ten wielobarwny szum paraliżuje myślenie i rozlewa się jak głupia brudnoszara plama wszystkich kolorów palety ciapnięta na płótno przez szympansa wpuszczonego do atelier malarza.

Gdzież jest ta precyzja pojedynczych dźwięków dająca szanse na zaprezentowanie mistrzostwa instrumentalisty? Ale niech każdy słucha tego, co mu najbardziej pasuje. Dopóki muzyczne ćwoki nie decydują o tym, czego JA mogę posłuchać w radiu lub necie, nie ma problemu.

---

Nie Bóg, lecz Człowiek potrzebuje obrony.

> I niech mi nikt nie mówi, że "jak nie chcę mogę nie słuchać". Właśnie problem w tym, że nie chcem ale muszem, bo: chodzę do fryzjera, jeżdżę autobusem, chodzę do knajp i sklepów.

A ja mam na to prostą metodę, ponieważ słuchając głownie dźwięków heavymetalowych, rockowych itp. zespołów (zresztą wachlarz jest szeroki chyba lekką schizofrenie muzyczną mam)muzyka wszechobecna nie jest przyjazna dla mojego ucha, ale wsłuchuje się w nią by wiedzieć,przypominać sobie co rusz dlaczego w swoich 4 ścianach omijam te klimaty.Dzięki temu doceniam tych twórców, którzy w moim indywidualnym mniemaniu są z wyższej półki. Żeby poznać środowisko muszę liznąć anty środowiska. Tak to sobie tłumaczę by nie czuć się codziennie muzycznie zgwałconą.

> Kolejną rzeczą jest racjonalizacja muzyki użytkowej. Skoro bowiem ludzie są półgłusi, mają niedorozwiniętą pamięć muzyczną i sami nie muzykują ani nie śpiewają, można im sprzedać dźwięki zaspokajające potrzeby muzyczne w najniższym zakresie estetycznym - czyli byle g., do którego można poskakać. Ludzie nie mają po prostu innej alternatywy idąc na imprezę.

Zgadzam się, lecz ciężko mi stwierdzić czy jestem połgłuchy Słyszeć z daleka słyszę, nie mam pojęcia jak muzykę słyszą inni ludzie, dlatego nie mogę porównać i powiedzieć, że jestem otępiały pod względem muzycznym. Wiem jednak co jest w moim guście, a na pewno nie śpiew, nie odbierze mi to męstwa, nie doda, ale też się nie podniecam czymś takim wszakże nie ma dnia żebym muzyki nie słuchał, to wydaje mi się, że wytrenować się musiałem w jakiś sposób pod tym względem, podobnie jak cała hołota. Zmierzam więc do tego, że nie trzeba mieć lepszych odbiorników żeby mieć porządne kanały
w telewizji, za to wystarczy mieć odrobinę własnego gustu, uznać co komu daje muzyka, co uważa w niej za ważniejsze (ja osobiście wolę tekst, później rap, nie mówcie, że beaty elektroniczne są zawsze złe) i słuchać

www.gloswi(*)ebojem-wszech-czasow,id,t.html

A propos naszej dyskusji.

Przede wszystkim muzyka to taka sama dziedzina wiedzy jak każda inna. Nie wystarczy wziąć do ręki jakiś instrument (gitara) zagrać dwa 'chwyty' i już masz przebój zresztą typowy dla meneli siedzących na ulicy z gitarą i żęrzących nieśmiertelne 'whisky'. Żeby być muzykiem trzeba studiować długie lata. Wyobrażasz sobie, że jakiś oszołom bierze do ręki cokolwiek, np różdżkę i wymyśla teorię względności? To tak nie działa. Tą nową muzykę robią nieuki, nieroby. Owszem są gatunki muzyczne, które nie są aż tak wymagające, nie potrzeba do nich dużej wiedzy, może jedynie trochę praktyki (np blues) ale są inne przede wszystkim spod szeroko pojętego znaku muzyki rozrywkowej i jazzu, w których żeby cokolwiek kumać to trzeba mieć chociaż minimalne podstawy wiedzy z teorii, harmonii, trzeba być po paruletnim przynajmniej kursie a najlepiej od dziecka z kszałcenia słuchu.
EDla tego też dla mnie bzurą jest stwierdzenie, że dobra muzyka będzie wtedy jak muzycy zaczną grać dla przyjemności, bez wynagrodzenia.
Wyobraź sobie kuriozalną sytuację gdy np jakiś niesłychanie ważny dla nas zwód zacznie być wykonywany 'dla przyjemności" bez wynagrodzenia, dajmy na to śmieciarz - dla przyjemności raz sobie przyjedzie a innym razem nie. Albo np piekarz raz zrobi dla przyjemności tylko to co mu w duszy gra np bułkę o smaku grzyba w krztałcie piłki plażowej bo to mu w duszy gra i przez następny miesiąc nie będzie miał natchnienia i nie upiecze ani jednego bochenka chleba.
Jest profesja, jest praca (granie koncertów to praca a raczej jej zwieńczenie bo muzyk pracuje codziennie ćwicząc w domu i komponując, poza tym poświęcił około dwudziestu lat na szkołe muz I st, II st. i akademię muzyczną) jest wolny rynek, ktoś kupuje produkt, jakim jest wysokogatunkowa muzyka (np jazz) to jest muzyk który ten produkt produkuje i sprzedaje.
Jaki jest twój zawód? Dajmy na to nauczyciel. Idź do szkoły popracuj np pół roku dla przyjemności za darmo...

Wolales pewnie pozytywizm od romantyzmu na lekcjach polaka ale nie mow co jest faktem wariat

Ojej, #ludziektórzynielubiąladygagi. Przecież Lady Gaga to jednak dość świeży powiew. Trudno stawiać ją w jednym rzędzie z Justinem i Rihanną. Chyba no, nie słyszałem żadnej piosenki Biebera - zazwyczaj po 20 sekundach nie chcę już widzieć/słyszeć więcej.

Częściowo się z Tobą zgadzam. Myślę, że większość tych gwiazdeczek jest wyprodukowanych po to, żeby później reklamować szampon z olejkiem arganowym i krem na zmarszczki. Nie potrafią one śpiewać ale muszą szokować wyglądem, to część ich wizerunku i to się sprzedaje. zreszta wcześniej też była muzyka, ,,dla wszystkich" która nie wszystkim odpowiadała jak chociażby disco polo czy inne hity lat 90.

Dziwny wątek... Właśnie słuchałem muzyki XII wiecznej Anglii (Cambridge University Library MS Ff.I.17(1) ) w wykonaniu Gothic Voices Oczywiście Program Drugi Polskiego Radia to Olimp przy Radio Classic, gdzie puszczają poszatkowane, przypadkowe utwory. Druga część koncertu Griega, jazz, muzyka filmowa do Amelii, tango, trzecia część sonaty skrzypcowej Beethovena, jazz - czysta profanacja, choć, gdyby Dwójki nie było, to i tak byłoby to lepsze niż nic...