Pomysł na ten wpis przyszedł mi do głowy bezpośrednio po przeczytaniu tego tekstu:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,380908

Innymi słowy - „Drogi prezydencie innego kraju, z którym nic mnie nie łączy, rób pan tak jak ma być po mojemu.”
Europa przeszła w swojej historii przez multum zmian światopoglądowo-obyczajowych, które chyba za każdym razem ciągnęły za sobą jakieś ofiary. Nawet rzecz tak prosta (i wydawałoby się – nieskomplikowana) jak druk ciągnęła za sobą problemy – skąd tyle kopii takich samych, ani chybi czary.
Co jakiś czas ktoś, bądź grupa ktosiów chciała sobie coś zmienić, a tu umożliwić rozwody, a tu zdelegalizować narkotyki (czy jakieś alkohole) – po dziś dzień się z czymś rozprawiamy. Z czym? Ze wszystkim. Kilkanaście lat temu trzeba się było rozprawić z problemem lodówek na freon, dziś mamy problem żarówek, absolutnego równouprawnienia kobiet (niedługo im będziemy sztuczne penisy doklejać), czy problem kruchej dziecięcej psychiki wystawionej na brutalizm mediów. Ciągle jakieś stereotypy do zwalczenia, wzorce zachowań do zmienienia, prawa do wywalczenia – chyba nie było w historii Europy jednego takiego momentu, żeby jacyś ludzie nie walczyli o swoje prawa.
To w sumie jeszcze jest normalne.

Co uważam za absolutnie nienormalne, to fakt że Europa przez niemal całą swoją historię chciała coś narzucać reszcie świata. Kiedyś przynajmniej nie udawali, że to dla czyjegokolwiek (prócz własnego) dobra, ale dziś – mam nieodparte wrażenie – rzecz przybiera formy jakiejś grupowej schizofrenii.

Mróweczkom wychowanym w Europie jawi się, że to ich dziwaczne podejście do istoty ludzkiej, które zakorzeniło się owym mróweczkom w głowach w bardzo wczesnym dzieciństwie, w jakikolwiek sposób upoważnia do szerzenia dobrej nowiny i „właściwych” obyczajów. Ja jeszcze rozumiem, że Anglicy traktują resztę świata jak własność, biedacy się nie przyzwyczaili, ale co ma do tej postawy Polak?

Ta tendencja do pakowania się w inne kultury z buciorami, podparta wrażeniem naszej wyższości. Nasze lepsze – my lepiej wiemy jak powinno się postępować z ludźmi. Sami jeszcze kilka dekad temu byliśmy dziczą w porównaniu ze swobodami dostępnymi człowiekowi dziś, i mamy nieodparte wrażenie, że to upoważnia nas do interwencji.

Tak se postanowiliśmy, tak ma być, bo tak jest dobrze i cywilizowanie.
Bawi mnie niezmiernie właśnie takie wysyłanie petycji do prezydenta Pakistanu – „działaj pan, bo nam się to nie podoba”. Krok do przodu w stosunku do misjonarskiego „módl się do Jezusa i noś koszulkę, bo nie dostaniesz kolacji”, ale dalej niedobrze.

Chcecie Europejczycy pomóc? To weźcie polećcie do tego Pakistanu, ogłoście sobie nabór nowych Europejczyków – kto chce żyć w fajnym kraju, niech wsiada, ale do diabła ciężkiego – dajcie ludziom wypracować sobie we własnym kraju własne, kretyńskie zasady, bo Europejskie zasady również nie są zbyt przemyślane (np. Kto normalny wymyślił sobie, żeby karać poligamistów?!).