Stan wyższej konieczności - nie wchodząc w szczegóły - polega on na tym, iż "depenalizuje" się sytuację, która - przy spełnieniu szeregu warunków - polega na tym, iż dopuszczalne jest ratowanie dobra chronionego prawem poprzez poświęcenie inengo dobra chronionego prawem - pod warunkiem, iż dobro poświęcane nie przedstawia wartosci oczywiście wyższej niż dobro ratowane. Gdy policjant w pogoni za przestepcą naruszy własność nieruchomości poprzez wtargnięcie na nią be zgody właściciela, poczyni szkody i narazi na niebezpieczeństwo osoby tam przebywające, otwierajac ogień do przestępcy - będzie działał - najpewniej - w warunkach SWK. Gdy myśliwy w pogoni za odyńcem dokona wtargnięcia jak wyżej - ze skutkami jak wyżej - też będzie działał - najpewniej - w warunkach dpowiadających SWK. Kwestia jak wyżej, od wielu lat wywołuje emocje. Bo jaka logika stoi za tym, żeby myśliwemu nadawać uprawnienia ograniczające prawo własności zagwarantowane konstytucją? Chyba tylko logika lobby myśliwskiego, wcale potężnego, które tak jak sobie dzielnie poczyniało za rządów byłego Prezydenta, tak nadal ma się mocno i pod wodzą ministra Szyszki raczej ekspanduje ze swoimi wpływami niż się zwija. W styczniu bieżącego roku - po wielu latach niepewności, wydawało się, że ów skandaliczny przywilej myśliwych został wreszcie ukrócony - w podlinkowanym materiale są szczegóły. Niestety, szykuje się ofensywa myśliwych. Nadzieję wielu pokładało w J. Kaczyńskim, który podobno ma nie lubić myśliwych. Jednakże przygotowywana nowelizacja prawa łowieckiego wskazuje na to, iż albo opinia o poglądach prezesa PiS jest nieprawdziwa albo - z nieznanaych powodów - lekceważy on poczynania myśliwskiego lobby. Owa nowelizacja przewiduje także - prócz szeregu innych kontrowersyjnych punktów - przywrócenie myśliwemu przywileju ograniczania czyjegoś prawa własności.

"Przypomnijmy, że od 2014 roku ignorowane są społeczne postulaty popierane przez naukowców wprowadzenia zmian w prawie łowieckim dla zwiększenia bezpieczeństwa ludzi, ochrony przyrody oraz wyeliminowania cierpienia zwierząt, m.in.: wprowadzenia zakazu polowań zbiorowych, których efektem jest wiele rannych, postrzelonych zwierząt oraz płoszenie gatunków objętych ochroną, wprowadzenia zakazu dokarmiania zwierząt, jako przyczyny niekontrolowanego wzrostu populacji zwierząt i konfliktów z rolnikami, wprowadzenia zakazu używania toksycznej amunicji ołowianej, szkodliwej dla środowiska i ludzi, wprowadzenia zakazu udziału dzieci w polowaniach w celu zabezpieczenia najmłodszych przed przypadkowym postrzeleniem i uczestnictwem w niezrozumiałym dla nich cierpieniu i śmierci zwierząt, odsunięcia polowań od zabudowań mieszkalnych co najmniej na 500 metrów, dla wzmocnienia bezpieczeństwa osób postronnych, zabezpieczenia konstytucyjnego prawa własności, umożliwiającego wyrażenie sprzeciwu właścicieli działek na polowania na ich ziemi". pracownia.org.pl/aktualnosci,1274

"Mężczyźni ci z zamiarem strzelania do zwierzyny rozstawili się wzdłuż drogi gminnej, będącej drogą publiczną, biegnącej przez tereny stanowiące moją prywatną własność, w odległości kilkunastu metrów od tej drogi i około 80-100 m od miejsca, w którym ja się znajdowałem. Z uwagi na konfigurację terenu (jar) byłem dla nich niewidoczny. O fakcie zajmowania przez te osoby pozycji strzeleckich dowiedziałem się przez to, że towarzyszący mi pies zaczął szczekać. (...) Z zachowania się myśliwych wynikało jednoznacznie, że mieli zamiar oddać strzały w sposób i w sytuacji niedozwolonej przez przepisy prawa (łowieckiego, karnego i wykroczeń), albowiem strzelanie do ruchomych celów (zwierzyna leśna) mieli zamiar rozpocząć, nie zważając, że w terenie tym mogły znajdować się inne osoby, a także osoby zmotoryzowane, poruszające się po drodze publicznej. (...) Istotnym tu jest fakt, że na polu, na którym myśliwi mieli odbyć polowanie, stał mój samochód terenowy, wskazujący wyraźnie, że w najbliższej okolicy znajduje się bliżej nieokreślona liczba ludzi, co jednak nie skłoniło ich do zaprzestania przygotowań do polowania. Gdy zorientowałem się, że osobnicy ci mogliby strzelać w moim kierunku, a przez to narazić mnie na uszczerbek na zdrowiu, a nawet i śmierć, ujawniłem się i zażądałem, aby nie naruszali mojej własności prywatnej. (...) Myśliwi nie reagowali na moje uwagi i żądania opuszczenia mojego terenu, twierdząc, że zgodnie z obowiązującymi przepisami mogą polować w obrębie okręgu łowieckiego, niezależnie od tego, czyją własność stanowią grunty będące w obrębie okręgu łowieckiego. Ponieważ 16 myśliwych przyjęło pozycje do polowania, prace przerwałem, w rezultacie zostałem pozbawiony prawa do swobodnego zarządzania moim terenem, a także doszło do rażącego naruszenie moich konstytucyjnych swobód obywatelskich i własnościowych. Ponadto polujący myśliwi na moim prywatnym terenie i bez mojej zgody zaparkowali również samochody. Myśliwi na mojej prywatnej ziemi (70ha) za opłatę 8 zł rocznie (tyle wynosi dzierżawa, jaką koło łowieckie płaci dla starostwa powiatowego i gminy) mają prawa większe niż ja. Korzystają z moich pól dzień i noc, a to ja płacę podatki za tą ziemię. To na mojej ziemi zwierzęta się żywią. To na mojej ziemi powstają szkody, za które nikt nie płaci. To na mojej ziemi chodzą osobnicy z bronią, którym nie mogę zabronić strzelania. Myśliwi podczas polowań zbiorowych i indywidualnych naruszają moje (i innych osób goszczących u mnie) bezpieczeństwo, wolność osobistą oraz prywatność. Wywołują u mnie niepokój, skrępowanie, dyskomfort psychiczny i fizyczny oraz obawę o życie własne, jak również zdrowie i życie osób, które przebywają na tym terenie na moje zaproszenie. Natomiast ja - na własnym polu - jestem za każdym razem wystawiony do postrzału, albowiem nikt mnie nawet nie informuje, kiedy i gdzie na moim terenie ktoś ma zamiar sobie do zwierząt postrzelać˝.

www.sejm.g(*)rpelacjaTresc.xsp?key=74187FA6
wyborcza.p(*)olowan-na-prywatnej-ziemi.html