>W związku z tym mam pytanie do Sz. Państwa Racjonalistycznych Melomanów - który utwór Szopena można
>by uznać za najbardziej "diaboliczny", a nawet wręcz "satanistyczny"? A który za najbardziej
>"nabożny"?

Nie mam zdania, w tym temacie lecz zawsze dostaje gęsiej skórki gdy słysze to.



www.youtube.com/watch?v=FuPGDnzTx5Y

Było to podobno jedno z preludiów granych na pogrzebie Szopena. Nic dziwnego, że w trakcie jego słuchania można doznawać różnych "dusznych sensacyj". Nosi ono zresztą nieoficjalny tytuł "Duszenie się" lub "Uduszenie się". Szukamy jednak skojarzeń bardziej infernalnych, a nie funeralnych.

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>Było to podobno jedno z preludiów granych na pogrzebie Szopena. Nic dziwnego, że w trakcie jego słuchania można odczuwać różne "duszne" sensacje. Szukamy jednak skojarzeń bardziej infernalnych, a nie funeralnych.

Wiem o tym może ty coś zaproponuj.

Ponieważ pod Gwiazdą Lucyfera, więc na początek nieco przewrotnie:

www.youtube.com/watch?v=6pyEPL5H90w

A teraz nieco bardziej na poważnie, bardziej demonicznie, wampirycznie (?):
www.youtube.com/watch?v=GZ94Y8ognaw

W transkrypcji Liszta:
www.youtube.com/watch?v=oXA92PmWmWs

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>W związku z tym mam pytanie do Sz. Państwa Racjonalistycznych Melomanów - który utwór Szopena można
>by uznać za najbardziej "diaboliczny", a nawet wręcz "satanistyczny"? A który za najbardziej
>"nabożny"?
>
Grywam sam Chopina (a nie Szopina) ale nigdy nie wyczułem w jego muzyce sataniczności.
Jeśli zaś chodzi o nabożność to jest ona, przynajmniej formalnie, np w nokturnie op.15 Nr 3 gdzie jest nawet wskazówka iż należy go grać "religioso". Muzyka Chopin'a jest po prostu mocno uduchowiona i przepełniona emocjami, ale bynajmniej nie tak łatwa do zaszufladkowania. Na siłę do diabolicznie trudnych można by zaliczyć niektóre etiudy.

Żebyśmy się dobrze zrozumieli, muszę uściślić, że chodzi mi nie o taki satanizm, jaki dzisiejszy słuchacz Szopena zapewne ma na myśli, ale o pewną kategorię estetyczną, obejmującą określone środki wyrazu (np. pewne tropy retoryki muzycznej), tematy lub motywy (magia, demony, upiory, strzygi) etc.
Wiemy doskonale, że klimaty tego rodzaju nie były Szopenowi obce:
kalejdoskop-chopin.pl/miejsca.php?id=166
Wiemy, że satanistyczne, diaboliczne i demoniczne "efekty" były w muzyce epoki Szopena bardzo modne, a przez salonową publiczność - wręcz pożądane! Wiemy również, że wydawcy dzieł Szopena chętnie nadawali jego utworom różne "diaboliczne" tytuły. Utwory te musiały więc działać mocno na wyobraźnię słuchaczy, choć chodziło zapewne przede wszystkim o chwyt marketingowy.

A oto kolejna "przewrotna" propozycja:
Koncert e-moll op. 11 w opracowaniu Karola Tausiga. Przygrywka do "piekielnego bankietu" 7:28, sam "piekielny bankiet" od 8:28.
www.youtube.com/watch?v=1zn1SuWRXOE

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

Prawdopodobnie nie o to ci chodziło, ale bardzo ciekawe jest zestawienie motywu Dies irae w lewej ręce z nieco przetworzoną pieśnią weselną (nie pamiętam teraz tytułu, mogę sprawdzić) w prawej w preludium a-moll (takie "freudowskie" połączenie Erosa i Tanatosa). Plus te dziwaczne harmonie, jakie z tego wychodzą. Genialne.

pl.chopin.nifc.pl/chopin/composition/detail/id/195

Wiemy, że Szopen co najmniej raz publicznie improwizował na temat tej tajemniczej pieśni weselnej, nie mniej tajemniczej dziś co 200 lat temu:
imageshack(*)y-images/389/ojchmielu4yn.jpg/
Pomysł by zestawić temat "Chmiela" z "Dies irae" zaiste szatański, więc do wątku jak najbardziej pasuje.
en.wikipedia.org/wiki/File:Dies.irae.ogg
Efekt wyrazowy - zdaniem słuchaczy współczesnych kompozytorowi - upiorny, i to uzyskany za pomocą znacznie subtelniejszych środków niż późniejsze pianistyczne orgie Liszta na ten sam temat.
www.youtube.com/watch?v=2zIu2IMRMhQ

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>W związku z tym mam pytanie do Sz. Państwa Racjonalistycznych Melomanów - który utwór Szopena można
>by uznać za najbardziej "diaboliczny", a nawet wręcz "satanistyczny"? A który za najbardziej
>"nabożny"?
>
Możesz wyjść od tego, że tonacja C-dur uchodzi za państwową, a tonacje krzyżykowe za chrześcijańskie. Szukane utwory będą więc notowane w Ges-dur, w es-moll lub w okolicy.

>Możesz wyjść od tego, że tonacja C-dur uchodzi za państwową, a tonacje krzyżykowe za chrześcijańskie. Szukane utwory będą więc notowane w Ges-dur, w es-moll lub w okolicy.

Co do es-moll, to polonez i preludium pasują do tej teorii doskonale. "Kopytka" na pięciolinii również świetnie się prezentują.
Co do Ges-dur, to jestem już mniej pewien. Wydaje się, że u Chopina tonacja ta ewokuje wprawdzie równie niezwykłe, ale jednak nieco odmienne klimaty.

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

>Co do Ges-dur, to jestem już mniej pewien. Wydaje się, że u Chopina tonacja ta ewokuje wprawdzie równie niezwykłe, ale jednak nieco odmienne klimaty.
No bo Ges-dur i Fis-dur to na dzień dzisiejszy jeden diabeł (dziś zasłyszałem "jeden pieron"). Podobnie "Ave Maria" i "Faust" Gounoda opierają się na tych samych motywach, co stanowić może pożywkę dla tych sekt, które uważają starą Boskową i Szatana za jeden i ten sam personaż.

Czyli Jan Sebastian Bach też był satanistą. Wiedziałem...
To by zresztą tłumaczyło wielkie zamiłowanie Szopena do tego kompozytora.

---

"Mój Boże! Jacy ci rozumni ludzie są głupi!" Beaumarchais

Humorystycznie rzecz ujmując to dla mnie motywem satanistycznym w twórczości Chopina jest Etiuda C-Dur op. 10 nr 1, zajadle ćwiczona jeszcze w tamtym stuleciu. Fanaberia rodziców poskutkowała tym, że pianista ze mnie żaden, a raz w roku czuję obowiązek odwiedzić na cmentarzu mojego wspaniałego nauczyciela gry na klawiszach

Motywów satanistycznych szukałbym w utworach Niccolo Paganiniego, rówieśnika Chopina, a jak ktoś miałby czas i chęć to choćby w twórczości jego współczesnego naśladowcy Bruna Coulais.