Dlaczego F. F. Szopen nawrócił się na łożu śmierci? Proponowano różne odpowiedzi na to pytanie. Wedle jednej z teorii, propagowanej przez niektórych duchownych katolickich, Szopen powrócił na łono Kościoła, ponieważ autentycznie zdążył przed zgonem zachwycić się niezmiernym bożym miłosierdziem itp. Ci, którzy znają lepiej życiorys Szopena i wiedzą, że był z niego niezły zgrywus i doskonały aktor, wysuwają jednak podejrzenia, że Szopen całe to przedśmiertne nawrócenie zwyczajnie odegrał na potrzeby publiki tylko po to, by nie robić przykrości starej, zdewociałej matce, która wykazywała wielkie przywiązanie do religii katolickiej (co jeszcze i dziś się zdarza wielu matronom po osiągnięciu pewnego wieku, gdy duszą, ciałem, a zwłaszcza umysłem zdają się powracać do okresu swojego dziecięctwa).
Jak było naprawdę z tym przedśmiertnym nawróceniem Szopena, to już się na pewno nie do wiemy. Ale tu przychodzi nam w sukurs rozum i logika.
Czysto logiczna i rozumowa odpowiedź na pytanie o przyczyny nawrócenia Szopena na łożu śmierci jest prosta i oczywista, gdyż można ją łatwo wydedukować z przyjętych przesłanek. Szopen nawrócił się na łożu śmierci, ponieważ przez całe swoje dorosłe życie był w zasadzie niewierzący. Gdyby był wierzący, nie musiałby się nawracać. Musiał więc być niewierzący, skoro się nawrócił - niezależnie od tego, czy nawrócenie było skuteczne czy też tylko pozorne. Wnioskowanie to jest niezawodne, a w dodatku lucyferystom, którzy lubują w muzyce Szopena tak, jak wysuszony wampir w krwi młodych dziewic, może przysparzać również innych rozkoszy (różnorakiej natury), o których nie czas i miejsce tu w tej chwili wspominać.
Nie oznacza to, że w muzyce Szopena nie odnajdziemy motywów religijnych, ale warto zwrócić uwagę, że Szopen nie stworzył za życia żadnego dziełka, choćby piosnki, o charakterze typowo dewocyjnym. Wiele miejsca zajmują za to w jego twórczości tematy narodowe i patriotyczne, czasami umieszczane nawet w ideowych ramach Śmierci i Zmartwychwstania, ale jednak na sposób świecki.
I tu mam do Państwa pytanie: Jaki słynny motyw przetworzył w finale III Sonaty fortepianowej h-moll nasz największy lucyferyczny kompozytor? I czy na pewno chodzi tu o pieniące się bąbelki szampana?

Przykład muzyczny nr 1.
youtu.be/EoQkEUfCmhg

Przykład muzyczny nr 2.
youtu.be/ICLy7hbozp8?t=19m46s

Przykład muzyczny nr 3.
youtu.be/YRBothNeC0o