W 2013 roku gdy siostry Radwańskie - podczas meczu tenisowego w Izraelu (Eljat) - zostały przez żydowską tłuszczę zwyzywane od "katolickich suk" ("catholic bitches"), szef ówczesnego polskiego MSZ, Radek Sikorski stanowczo oświadczył, iż nie będzie w tej sprawie zabierał głosu ( nie jest wykluczone, iż głosu jak wyżej nie zabrał pod wpływem...głosu swej żony, o której z całą pewnością nie można powiedzieć, iż jest katolicką suką), natomiast gwiazda polskiego tenisu, Wojciech Fibak radził siedzieć cicho i nie nagłaśniać sprawy, "żeby nam nie zaszkodziło".
W porównaniu z tamtym skundleniem - obecna reakcja na ekscesy żydowskie jest bardziej stanowcza, aczkolwiek - szczególnie zważywszy na politykę wstawania z kolan prowadzoną przez obecny rząd -nadal zdecydowanie rozczarowuje. Ważniejsza jednakże od reakcji czynników oficjalnych jest fala oburzenia jaka przetacza się przez polskie społeczeństwo. Hucpa antypolska wygenerowana na konferencji bliskowschodniej okazuje się być doskonałą okazją do edukowania społeczeństwa i uświadamiania mu rozmiarów perfidii i obłudy żydowskiej. Przyklaskując jak najbardziej zaistniałemu oburzeniu i frustracji - wyjaśnić jednakże należy pewną kwestię. Otóż w komentarzach i rozmowach, z ostrą krytyką Żydów bardzo często pojawia się także obwinianie obecnego rządu z zaistniałą sytuację. I owszem, PiS można krytykować za to, że dał się wciągnąć w organizowanie takiej hucpy, jak rzeczona konferencja bliskowschodnia, że się wyalienował, że odciął się od UE i teraz nie ma sojuszników, i tak dalej i tak dalej. I wszystkie te zarzuty będą zasadne. Jednakże winą za zaistniały stan rzeczy należy obciążać li tylko i wyłącznie reprezentantów Żydoameryki. Zachowali się oni w sposób absolutnie skandaliczny - bo tylko najgorsza kanalia nie potrafi uszanować gospodarza, który nie mając nic do zyskania robi kanalii przysługę i zaprasza ją do swej chaty.