Piszesz o bogu, a w myślach masz tylko boga chrześcijańskiego. Platon mówił o piewszym poruszycielu. Religii z tego nie było, ale kilka osób wierzyło (może ktoś nadal wierzy), że taka istota istniała/istnieje.
Albo mitologiczne opowieści o stworzycielu. On nie był wszechmocny ani nieomylny.
Zdaje się, że Twoja wiedza ogranicza się do chrześcijańskich poglądów na sprawy bogów (tak jak chrześcijanie widzisz ich boga i innych bogów).
Pozdrawiam

Studiuję filozofie już 4 rok i moja wiedza nie ogranicza się tylko do wiedzy o bogu chrześcijańskim.Nawiązywałem tutaj przede wszystkim do tych największych systemów i zgadza się przede wszystkim chrześcijaństwa bo tak się składa że posiada największe wpływy na świecie i mówiąc wogóle o krytyce religii zawsze na pierwszym miejscu jest chrześcijaństwo, filozofie wielu myślicieli pokazują to dobitnie.

>Studiuję filozofie już 4 rok i moja wiedza nie ogranicza się tylko do wiedzy o bogu chrześcijańskim.Nawiązywałem tutaj przede wszystkim do tych największych systemów i zgadza się przede wszystkim chrześcijaństwa bo tak się składa że posiada największe wpływy na świecie i mówiąc wogóle o krytyce religii zawsze na pierwszym miejscu jest chrześcijaństwo, filozofie wielu myślicieli pokazują to dobitnie.
Ok. Po prostu przyszedł mi na myśl Platon i jego idea, jako odpowiedź na to, że można wierzyć bez religii. Aha, no i pomyslałem, że greccy bogowie, czy rzymscy, czy egipscy, czy summeryjscy nie byli wcale wszechwładni (skoro jest kilku to zwykle dzielą się funkcjami).
Wydawało mi się, że tak naprawdę zarzuty stawiało się chrześcijańskiemu bogu, choć nie wymienionemu z nazwiska.
Pozdrawiam
PS. Jesteś pewien, że chrześcijaństwo ma największe wpływy? U nas może tak, ale na świecie?
PS2. Najlepiej znamy chrześcijaństwo więc najłatwiej je krytykować. To fakt.

no coz, ewentualnie mozna stworzyc wlasna religie

---

moje-opowiadania-noo.blog.onet.pl/

>no coz, ewentualnie mozna stworzyc wlasna religie
Chcesz się zapisać? Tworzę właśnie Wielkich Wyznawców Pałaszowania Befsztyków. Nie musisz nawet ich pałaszować, możesz tylko przyglądać się, jak ja to robię.
Pozdrawiam

>>no coz, ewentualnie mozna stworzyc wlasna religie
>Chcesz się zapisać? Tworzę właśnie Wielkich Wyznawców Pałaszowania Befsztyków. Nie musisz nawet ich pałaszować, możesz tylko przyglądać się, jak ja to robię.
>Pozdrawiam

dobry pomysl, ale ja juz mam wlasna religie, to kult Wielkiej Skarpety.

---

moje-opowiadania-noo.blog.onet.pl/

>>>no coz, ewentualnie mozna stworzyc wlasna religie
>>Chcesz się zapisać? Tworzę właśnie Wielkich Wyznawców Pałaszowania Befsztyków. Nie musisz nawet ich pałaszować, możesz tylko przyglądać się, jak ja to robię.
>>Pozdrawiam
>dobry pomysl, ale ja juz mam wlasna religie, to kult Wielkiej Skarpety.
A masz 15, czy ilu teraz, wyznawców, żeby móc się zarejestrować jako zwiazek wyznaniowy? Jak nie, to jesteś na tym etapie, co ja.
Pozdrawiam

A pomyśl gdyby Bóg stworzył świat i człowieka a ten był doskonły
byli by sami bogowie.nie jesteśmy niedoskonali bez przyczyny.Być może bóg miał motywację w zrobieniu sobie serialu z nami w rolach głownych.by obserwować nasze zachowania.sprawdzić nas .i posegregowac na złych i dobrych po czym wybrać tych z którymi będzie obcował po śmierci ich ciała i umysłu.

>A pomyśl gdyby Bóg stworzył świat i człowieka a ten był doskonły
>byli by sami bogowie.nie jesteśmy niedoskonali bez przyczyny.Być może bóg miał motywację w zrobieniu sobie serialu z nami w rolach głownych.by obserwować nasze zachowania.sprawdzić nas .i posegregowac na złych i dobrych po czym wybrać tych z którymi będzie obcował po śmierci ich ciała i umysłu.
Ten Twój Bóg, to trochę kaleka, nie? Musi oglądac i segregować zamiast od razu stworzyć odpowiednich.
Pozdrawiam

gdyby Bóg stworzył świat i człowieka a ten był doskonły
byli by sami bogowie, a wtedy nie byłoby prawdziwego Bóstwa co mogloby doprowadzić do tragedii.

Hmm... zastanawiajace to jest, przeciez mozna wybrac inna droge. Sami wybrac wartosci, ktore uwazamy za wlasciwe i je uznawac za najlepsze. Mozemy przyjac za prawde sposob patrzenia na swiat tak jak to robia deisci. Bog tworzy swiat, i wszystko co z nim zwiazane, i pozostawia nam wolna reke. Teraz to czy my w niego wierzymy czy nie to nasza sprawa.

Jestem nowym czytelnikiem, szukajacym swojej drogi w zyciu. Prosze o wyrozumialos.

>Hmm... zastanawiajace to jest, przeciez mozna wybrac inna droge. Sami wybrac wartosci, ktore uwazamy za wlasciwe i je uznawac za najlepsze. Mozemy przyjac za prawde sposob patrzenia na swiat tak jak to robia deisci. Bog tworzy swiat, i wszystko co z nim zwiazane, i pozostawia nam wolna reke. Teraz to czy my w niego wierzymy czy nie to nasza sprawa.
Rzeczywistość weryfikuje, czy wartości, które wybralismy są dobre.

>gdyby Bóg stworzył świat i człowieka a ten był doskonły
>byli by sami bogowie, a wtedy nie byłoby prawdziwego Bóstwa co mogloby doprowadzić do tragedii.
Błąd. Człowiek doskonały wcale nie musi byc bogiem. Po prostu jest człowiekiem doskonałym.
Pozdrawiam

A to ciekawe.człowiek doskonały nie musi być bogiem .ciekawe.nie pomyślałem o tym.

Człowiek wierzy, kiedy podejrzewa jakąś ewnetualność, np. wszystkie żywe istoty mają swojego przodka, a przodkowie mają swoich itd. Myśl bardzo łatwo dochodzi do pierwszego przodka i pyta: skąd ten się wziął? Nie potrzeba do tego żadnej religii, aby uświadamiać sobie, że dzieci mają rodziców, narzuca się pytanie o to, kto był rodziciem pierwszej żywej istoty? Nie trudno także o "wyposażenie" tego rodzica w cechy, jakich nie posiadał każdy inny rodzic w kolejnych pokoleniach, gdyż dla kolejnych istnieje logiczne wytłumaczenia ich istnienia, a dla tego pierwszego nie istnieje. Są więc pewne podstawy, aby najzwyczajniejszy, niczym się nie wyróżniający ludzki umysł, uświadomił sobie, że jeżeli podążą w przeszłość tego rodzaju logiką (a tylko taką zna: przyczynowo-skutkową), to pierwszy rodzić wyróżnia się zdecydowanie na tle innych rodziców - nie ma przyczyny, nie ma rodziców, czegoś, co zainicjowałoby jego życie.
Ludzie mają rodziców, on nie ma i trudno znaleźć logiczne wyjaśnienie.

Nikt nie musi mi sugerować swoją religią istnienie takiej ewnetualności, myślę, że większość ludzi podążało myślą wstecz, mając 7 lat robiłem to z moimi rówieśnikami niewiele wiedząc wtedy o chrześcijanach lub innych religiach. Rozpatrywaliśmy ten problem do chwili, aż jeden z kolegów wszedł z chrześcijańskim wyjaśnieniem zagadki - to przerwało naszą zadumę.

Tak czy owak, już dla 7 latka zaistniały podstawy, aby wierzyć, że istnieje ktoś/coś odmiennego w swoich cechach niż ludzie. Myślę, że nawet trudniej nie wierzyć w nic, niż wierzyć, właśnie za sprawą tego logicznego ciągu, gdzie wszystko ma swoją przyczynę, biliony bilionów dowodów na to, że coś/ktoś ma przyczynę w czymś innym i ten jeden nielogiczny przodek. Kim jest, czym jest? Nazwano go Bogiem, słowo jak słowo, po prostu określa kogoś odmiennego w cechach od ludzi, taki samorodek jest czymś innym. Do tego rodzaju spekulacji nie potrzeba pomocy żadnego kółka religijnego, wystarczy świadomość przyczynowo-skutkowego świata. Są więc ludzie, którzy odrzucają religie, bo je można dosyć łatwo odrzucić, natomiast trudno odrzucić świadomość pewnych realnie istniejących rzeczy. Można wątpić czy Jezus chodził po wodzie, ale nie można wątpić, że przyczyna jednego istnieje w innym.

O tego pierwszego praojca starają się różne religie, mówią, że należy do nich, że one otrzymały od niego licencję na głoszenie boskich prawd, w co można wątpić, gdyż nie jest to tak logiczne, jak nasza przyczynowo-skutkowa rzeczywistość. Dowodem na Boga Muzułmanów, Chrześcijan, Hindusów nie jest ten logiczny wątek,z którego tak chętnie korzystają - on istnieje bez względu na te religie - zaczynam myśleć o moich rodzicach, ich rodzicach i zawsze wyląduję w tym miejscu, gdzie nasz prapraprzodek nie ma przyczyny, nie zmienia tego nawet rozwój nauki, ewolucja, ba, one też mówią o przyczynach kolejnych zdarzeń i nie umieją nic powiedzieć o początku.

Mogę więc wierzyć w Boga nie mając nic wspólnego z żadną religią, przy tym nie pozostaję w konflikcie z nauką, która także swoje teorie buduje najpierw na pewnych podejrzeniach, Eistein był raczej osobą wierzącą, wielokrotnie wspominał o Bogu, lecz nie był wyznawcą żadnej religii.

Dla mnie ciekawą koncepcją pierwszej przyczyny jest ta, że jeśli Bóg jest samorodkiem, to nie istnieje powód, aby miało się to zdarzyć tylko jeden raz, czyli takich samorodków może być spokojnie więcej, może być milion Bogów. Na tym też - w moim przekonaniu - tworzono różne systemy religijne, jeden Bóg nie jest wcale bardziej cywilizowanym Bogiem od wielobóstwa, można nawet przyjąć (w teorii), że każda religia ma własnego, odmiennego Boga, dlaczego nie? Oczywiście można też przyjąć, że nie ma żadnego Boga, że życie funkcjonuje na zasadach, o których nie mamy najmniejszego pojęcia i nasza logika być może dotyczy jedynie pewnego tylko obszaru rzeczywistości, inny być może istnieje, ale jest nam całkowicie nie znany.

Wierzymy więc bez religii, jedynie w oparciu o nasze domysły w rożne możliwe rozwiązania, a nasze doświadczenie życiowe kieruje nas bardziej w tą, czy inną stronę. Bogowie Greków są nie do przyjęcia tylko dlatego, że zachowują się nielogicznie, że miejsca o których pisano, iż tam żyją, nie istnieją, ale gdyby ktoś nie bawił się swoją wyobraźnią wyposażając ich w te nielogiczne przymioty, byliby tak samo dobrą koncepcją jak jeden Bóg dla wszystkich, no można jeszcze jak w przypadku Chrześcijan zacząć stosować sztuczkę, która polega na twierdzeniu, że Biblia nie jest księgą dosłowną, wtedy i greccy Bogowie nabiorą realniejszych kształtów. Hindusi mają wielu Bogów, są dużo bardziej logiczni, więc ich Bogowie nadal są żywi. Chrześcijański Bóg, wraz z rozwojem nauki trochę dostał po kościach, zaczął przypominać tego greckiego. Jednak nadal człowiek ma podstawę by wierzyć i to nie religia tę wiarę utrzymuje przy życiu, lecz nasze naturalne, ludzkie cechy - zdolność uświadamiania sobie rzeczywistości.

Rozróżniam także Wiarę od wiary, o czym pisałem w innym wątku, uważam, że istnieje zasadnicza różnica pomiędzy wiarą a wiarą, która jest dogmatyczna, tę kwestię pomijam więc tutaj Pomijam też możliwość, że nasze przypuszczenia moglibyśmy nazywać przypuszczeniami lub nadziejami, a nie wiarą, bo być może tak byłoby najrozsądniej, w czasach, gdzie wiara kojarzy nam się głównie z dogmatami