Przejawów klasycznego apartheidu w Izraelu jest multum. Stopniowo ich oczywistość dociera do opinii publicznej - co skutkuje licznymi raportami i analizami różnorakich podmiotów i organizacji międzynarodowych - ukazującymi jego detaliczne oblicze. Im bardziej jednakże król jest nagi, im bardziej jego golizna jest publicznie oglądana - tym bardziej zacięta i zapiekła jest kampania apologetów izraelskich ( Hasbara) - którzy w manierze żywcem zaczerpniętej z orwellowskich powieści usiłują wywracać na nice desygnaty słów. Zaprzeczając istnieniu apartheidu w Izraelu sięgają - między innymi - po przykład izraelskiego systemu edukacji, rzekomo zapewniającego równy i sprawiedliwy dostęp do oświaty tak Żydom jak i Palestyńczykom. Tymczasem system edukacji jak wyżej jest jednym z najbardziej rażących przykładów zróżnicowanego traktowania obydwu populacji w Izraelu - o czym, między innymi, piszą izraelskie media!!!! Mógłbym jako weryfikację tezy jak wyżej odesłać czytelników do całego multum różnorakich materiałów na temat. Ale celowo wybrałem artykuł z liberalnego, izraelskiego dziennika Haaretz - aby tym bardziej uwiarygodnić postawioną tezę jak wyżej.
Charakterystyczną cechą izraelskiego szkolnictwa jest jego segregacja na część żydowską i palestyńską ( Palestyńczycy zamieszkują odrębne obszary, odizolowane od osadnictwa żydowskiego - które to zjawisko gettoizacji jest wzmocnione nałożonymi na nich ograniczeniami w poruszaniu się i korzystaniu z izraelskich dróg), skutkiem czego funkcjonuje szkolnictwo d facto dla Palestyńczyków i de facto dla Żydów. Rząd izraelski nie tylko nic nie robi aby promować politykę integracji - przeciwnie, ucieka się do polityki, która owe odrębne - typowe dla apartheidu - dwa systemy szkół wzmacnia. Skutek jest taki, iż szkolnictwo palestyńskie jest głęboko niedoinwestowanie w porównaniu ze szkolnictwem żydowskim oraz oferuje znacznie niższy poziom nauczania.
W USA onegdaj występował ten sam problem z segregacją dzieci czarnych i białych w odrębnych d facto szkołach zgodnie z doktryną odrębnego ale równego systemu szkolnictwa ("separate but equal doctrine"). Onegdaj to znaczy w latach 50 - tych ubiegłego wieku, ponad 60 lat temu. Ale w 1954 roku Sąd Najwyższy USA w sprawie Brown versus Topoka Board of Education wypowiedział się przeciwko tej doktrynie i systemowi przez nią narzuconemu. Sąd Najwyższy uznał iż segregacja szkolnictwa jak wyżej prowadziła do głębokiej i patologicznej nierówności - gdyż izolowała czarnoskórych studentów od dominującej białej kultury i tym samym przesądzała o ich ułomnej pozycji na rynku pracy. I dokładnie ta sama sytuacja ma obecnie miejsce w Izraelu. Poniżej zamieszczam dwa fragmenty z zawzmiankowanego wyżej numeru Haaretz - obrazujące wielce wymownie, w świetle danych pochodzących z...izraelskiego Ministerstwa Edukacji, zasygnalizowany wyżej stan rzeczy.

"Separation between Jews and Arabs in the school system remains almost hermetic. But despite the contribution it would make to coexistence, placing Arab teachers in Jewish schools isn't the only option. On average, Arab schools have more students per class than Jewish schools do - 28.1 versus 26.8, as of 2014. Some of this overcrowding could be solved by building new classrooms, which of course would also require new teachers. But proposals for doing exactly that have been gathering dust in the offices of senior ministry officials for at least 10 years; there's always something more urgent on which to spend the money. Meanwhile, from elementary school up, Jewish students receive more state funding than their Arab peers. In high school, per-student funding in 2013-14 was 35 percent to 68 percent higher for Jews than for Arabs at the same socioeconomic level. That statistic comes from the Education Ministry itself."
Całość na:
www.haaretz.com/israel-news/.premium-1.729404