Charakterystycznym elementem syjonistycznej propagandy opisującej okoliczności powstania państwa Izrael – jest twierdzenie o zakupywaniu przez syjonistycznych kolonistów nieurodzajnej ziemi od Arabów – która później ciężką pracą tychże chaluców była przekształcana w kwitnące sady i urodzajne pola. W owym kłamliwym przekazie akcentuje się pokojowe intencje syjonistów ( nie grabież lecz zakup ziemi) oraz ich ciężką pracę. Słowem kreowany jest lukrowany wizerunek syjonizmu – niewiele mający wspólnego z rzeczywistością. Przykładem manipulacji jak wyżej jest chociażby passus jak niżej:
"Oto nieco pełniejszy cytat z Ha'ama: "Bardzo trudno znaleźć tu ziemię uprawną, która nie jest używana do upraw. Tylko te piaszczyste pola lub kamieniste góry, które wymagałyby wkładu ciężkiej pracy i wielkiego kosztu, by uczynić je dobrymi do uprawy, pozostają odłogiem". I te właśnie ziemie Arabowie sprzedawali Żydom, a Żydzi włożyli ciężką pracę i ponieśli olbrzymie koszty, by znowu, jak w starożytności, stały się ziemią uprawną. ”
Tymczasem prawda jak zwykle tkwi w liczbach i kontekstach. Przyjrzyjmy się im więc – aby zadać kłam syjonistycznej propagandzie. W grudniu 1944 r. ziemia znajdująca się we władaniu Żydów stanowiła 6 % ziemi w Palestynie. Ziemia owa znajdowała się w dyspozycji różnorakich syjonistycznych funduszy mających za zadanie skupować palestyńską ziemie – zasobnych w gotówkę od syjonistycznych sponsorów z całej Europy. Dwa fundusze: the Jewish National Fund i the Palestine Jewish Colonization Association, były w posiadaniu ponad połowy ziemi jak wyżej. W latach 30 – tych minionego wieku 52,6 % zakupionej przez Żydów ziemi w Palestynie pochodziło od właścicieli ziemskich niepalestyńskich, 24.6 % od właścicieli ziemskich palestyńskich, a tylko 9.4 % od palestyńskich – chłopów – fellachów. Z danych jak wyżej wyraźnie widać, iż palestyński wieśniak bronił swej ziemi przed obcym jak Ślimak swej placówki. Natomiast hakatystyczne przedsięwzięcie wykupy palestynskiej ziemi operało sie na kooperacji z elementem obcym oraz częścią elit rodzimych, które dla swych doraźnych korzyści gotowe były zaprzedać interes narodowy. Sytuacja jak wyżej jest wielce analogiczna do wykupywania przez Żydów ziemi i lasów od zdziesiątkowanej - skutkiem Powstania Styczniowego - polskiej szlachty. W pewnym momencie skala owej patologii osiągnęła takie rozmiary, iż chłopscy publicyści ledwo kiełkującego ruchu ludowego zaczęli bić na alarm i apelować do szlachty o uwzględnianie interesu narodowego. Po tej krótkiej dygresji wróćmy do zasadniczego wątku. Otóż u progu powstania państwa Izrael, Żydzi w Izraelu mieli 6 % ziemi – czyli niewiele znaczący ułamek. Aby zdobyć resztę uciekli się do grabieży, przemocy i gwałtu – metod charakterystycznych dla epoki kolonialnej. Dysproporcja w posiadaniu ziemi jak wyżej jest doskonale zilustrowana statystyką dot. produkcji rolniczej – będącej płodem palestyńskich ziem. A oto i ona:

"1. W latach 1944 - 45 rolnicy w Palestynie wyprodukowali ok. 210 tysięcy ton zboża, z czego 193 tysiące Palestyńczycy i 17 tysięcy Żydzi.

2. W latach 1944 - 45 rolnicy w Palestynie wyprodukowali 143 tysiące ton arbuzów - z czego 136 tysięcy Palestyńczycy i 7 tysięcy Żydzi.

3. W latach 1944 - 45 rolnicy w Palestynie wyprodukowali 1683 tony tytoniu - i byli to sami Palestyńczycy

4. W latach 1944 - 45 rolnicy w Palestynie wyprodukowali 40 - 50 tysięcy ton winogron i około 3-4 mln litrów wina - 86 % ziemi na której owe produkty powstały był w rękach Palestyńczyków

5. W latach 1944 - 45 rolnicy w Palestynie wyprodukowali 79 tysięcy ton oliwek - z czego 78 tysięcy Palestyńczycy i 1 tysiąc Żydzi

6. W latach 1944 - 45 rolnicy w Palestynie wyprodukowali ok. 8 tysięcy ton bananów - 60 % ziemi na której wyprodukowano te banany był w rękach Palestyńczyków

7. W latach 1944 - 45 rolnicy w Palestynie wyprodukowali 245 tysięcy ton warzyw, zczego 189 tysięcy Palestyńczycy i 56 tysięcy ton Żydzi

W przededniu rezolucji ONZ dotyczącej podziału Palestyny, w której zaproponowano przydzielić Żydom 55 % ziemi - w tym te częsći Palestyny gdzie generowano zbiory najważniejszych produktów rolniczych Palestyńczyków z wyjątkiem jedynym oliwek - i 45 % Palestyńczykom - Pelestyńczycy produkowali:

92% palestyńskiego zboża
86% winogron
99% oliwek
77 % warzyw
95% arbuzów i melonów
99% tytoniu
60% bananów".


www.racjonalista.pl/forum.php/s,677412

en.wikiped(*)ish_land_purchase_in_Palestine